jest ok

[papiki]

Ja mam fajną teściową, bo mieszka 200km ode mnie :). Tak poważnie,
jest spoko, jak się widzimy to nie daje swoich cennych rad na temat
wychowania maluszka, wszystko pozostawia w rękach rodziców. I to mi
się podoba.

[oliran_ka]

A jak się widzicie to "stęskiniona" t. nie rzuca się na Twoje dzieci
i nie stara sie wypełnić swoją osoba ich przestrzeń życiową w 100%?
Nie wyprzedza Cię o pół kroku w opiece nad dziećmi? Nie zachowuje
sie tak, jakby to teraz była "jej kolej" w zajmowaniu się nimi? Nie
odgrywa roli mamy? Nie działa metodą faktów dokonanych jakby chciała
nadrobić stracony czas? Jesli nie, to tylko pozazdrościć. A moze po
prostu jestecie "kompatybilne".
Ja z moją mamy zupełnie "inne oprogramowanie".
Pozdrawiam serdecznie!

[papiki]

Jest pomiędzy nami pewien dystans, może z powodu rzadkich odwiedzin,
a może ja taka po prostu jestem (podchodzę do ludzi z dystansem).
W każdym bądź razie nie rzuca sie na moją córkę, tylko wcześniej
zawsze zapyta czy może wziąc ją na ręce (z własnego doświadczenia
zna zgubne skutki ciągłego noszenia niemowląt na rękach - maluch na
tych rękach chętnie pozostałby na zawsze :)). Naprawdę, nie wymądrza
się, nie sugeruje, tylko cieszy, że razem z mężem radzimy sobie w
opiece nad maleństwem, a ono zdrowo się rozwija.

[hanka20074]

Papiki jestes szczesciara i normalnie ci zazdroszcze:-)

[papiki]

no tak ,fajnie mam. Tylko przy tym trochę mi teściowej żal, bo
widziała moją córkę tylko 4 razy, a Martusia ma już niecałe 10 mies.
Ale z drugiej strony, nie lubię jak teściowa szwęda mi się po domu i
wiem to, że jak jest sama to buszuje po szafkach. I do teściów też
nie lubię jeździc, bo jak się już tam jedzie te ponad 200km, to na
parę dni. Nie lubię w ogóle nocowac poza domem.

[oliran_ka]

papiki, ja tez Ci zazdroszczę. Od kilku miesięcy wytworzyłam chłodny
dystans i powiedzmy, że wizyty są rzadkie, ale za to kosztują mnie
mnóstwo stresu i wymagaja nieustannej gotowości i zabiegów, by
przełamać konwencję pt "teraz moja kolej!", która stara się narzucić
moja t. Wcześniej też nie bylam wylewna, bo taka nie jestem, ale nie
wiedzieć czemu Starsza Pani wymyślila sobie, że ja sie pewnie
wstydzę o coś poprosić dlatego taka samosia ze mnie. A ja jak chcę
poprosic o cos, to prosze, jak nie chcę czegoś - mówię, ze nie,
dziękuję. Ale t. nie przyjmuje do wiadomości, ze mozna odbierac
świat inaczej niz ona. np. t. odmawia napicia sie herbaty "żeby nie
robić kłopotu", chociaz bardzo chętnie by się napiła. I po kilku
odmowach i ponawianych zaproszeniach kurtuazyjnie łamie się i pije.
A jak się poprosi raz czy dwa razy i na poważnie bierze się
jej "odmowę", to zdarza jej sie skomentować po czasie, że ja za
krótko proszono... Paranoja.
A to tylko wierzchołek góry lodowej.
Pozdrawiam serdecznie.