nie mam siły

[brzucholeczka]

Pani Agnieszko!Mam 21 i jestem w 8.mies. nieplanowanej ciąży. Gdy
się dowiedziałam o rosnącym brzuszku (początek czerwca) byłam perzed
sesją letnia. Załamałam się, nie zaliczyłam egzaminów. Ten stan
trwał i chyba jeszcze trwa nadal. Nie powiedzialam o tym nikomu z
rodziny. Chciałam przechodzic na zajęcia jeszcze ten semestr
zimowy,ale ze względu na złe samopoczucie,dolegliwości ciązowe
związane z dojazdami na uczelnię,a teraz groźba wcześniejszego
porodu lekarz zabronił mi kontynuowanie nauki. Teraz mam duży
problem,bo mogę zostać usunięta z listy studentów za niedokończony
poprzedni rok,a ja nie mogę się zebrać żeby nadrobić zaległości.
Dopada mnie przygnębienie, nie mam siły ;-(

[street_pop]

Może na początek załatw sobie sensowne zwolnienie lekarskie i
postaraj się o Indywidualną organizację studiów? Mamy - studentki
często korzystają z takiego rozwiązania. Ewentualnie postaraj się o
urlop dziekański - mogłabyś urodzić maluszka i nadrabiać zaległości
w trakcie urlopu (trakcie urlopu nie tracisz statusu i przywilejów
studenta). Postaraj się też zapoznać dokładnie ze statutem Twojej
uczelni - będziesz wiedziała, na czym stoisz, jakie przysługują Ci
konkretne prawa, obowiązki i rozwiązania - wiemy bowiem, że rózni są
ludzie na uczelniach i nie byłoby dobrze by ktoś np. odmówił Ci
urlopu z powodu swojego złego nastroju czy widzimisię.

Udaj się też do psychologa studenckiego, na pewno podpowie Ci, co
robić Twojej konkretnej sytuacji - teoretycznie każda uczelnia
powinna mieć kogoś takiego w ramach poradni.

Poza tym zwolnienia lekarskie, zaświadczenia, że np. uczęszczasz na
terapię cy korzystasz z pomocy psychologa studenckiego, moga być
bardzo uzyteczne w sytuacji ubiegania się o Ind. org. studiów czy
urlop.
Może nie taki diabeł straszny jak go malują :-)

[etz5]

Koleżanka wyżej ma rację. jak najszybciej spróbuj załatwić te sprawy
bo szkodaby było zaprzepaścić studia. Z mojego doświadczenia wiem,
że matki z małymi dziećmi są najlepiej zorganizowanymi studentkami,
a dziecko dodatkowo mobilizuje do nauki. Trzymam kciuki i nie
poddawaj się.

[mosieza]

Witaj,
Urodziłam córkę 13 dni po tym jak skonczyłam 21 lat. Ciąża była też
nieplanowana ale jak najbardziej chciana.za mąż nie wyszłam ale żyję
i mieszkam z ojcem mojego dziecka. W czasie ciąży przeżyłam piekło.
Matka nie akceptowała mojego odmiennego stanu ciągle mi dokuczała
ubliżała itp,z partnerem wyprowadzilismy się na stancję i było nam
naprawdę ciężko bo nie mieliśmy praktycznie pieniedzy (jego wypłata
starczała na opłacenie mieszkania i jedzenie- też bez szaleństw). Ja
akurat byłam na 2 roku studiów zaocznych. W 5 miesiący okazało się
że ciąża jest zagrożona i mam leżeć (wtedy też przestałam pracowac).
Do szkoły więc jeździłam tylko na egzaminy i ćwiczenia( w miarę
możliwośći) z wykładowcami dogadałam się co do egazminów
(wcześniejsze zaliczenia, inne formy) i sesję zakonczyłam na
początku czerwca. 10 lipca urodziłam moja kochaną córeczkę.Nasza
sytuacja finansowa znacznie się poprawiła (ja zaczęłam znowu
pracować), studia nadal kontynuję a gdy mam zjazdy dzieckiem zajmuje
się babcia jedna lub druga (moja mama po urodzeniu małej opamietała
się i teraz świata poza nią nie widzi). Głowa do góry uwierz w to że
jeśli się chce to można wiele osiągnąć. Najważniejsze to mieć
wsparcie jak nie w partnerze to chciaż w jakiejś bliskiej zaufanej
osobie. Ja po tych wszystkich przejściach stałam się bardzo silną
osobą i niegdy nie będę żałować że urodziłam dziecko. Musisz być
silna bo teraz masz dla kogo. Zobaczysz Twoje Dziecko będzie
najwiekszą pociechą dla Ciebie!!a na studiach możesz wziąć dziekankę
(kobiety ciężarne czasem jednak mają przywileje :p)