moja mama

[a.jasmine]

Moja mama ma 68 lat, dwa lata temu zmarl moj tata.
Poznala kogos, ma zamiar wziac slub za pare miesiecy.Mama popija
sysytematycznie, ma zmienne nastroje.Ten pan akceptuje - widze mame
taka jak ona jest. Na mysl o tym slubie wpadam w panike.Boje sie, ze
bedzie potem nieszczesliwa.Boje sie ze stanie sie cos z mieszkaniem,
ktore ma byc potem dla mojego syna.Chcemy je zabezpieczyc oczywiscie
stosownymi umowami.
Ale jakkolwiek by nie bylo, nie moge sie jakos z tym pogodzic.
Prosze o rade , jak mam sobie z tym poradzic.Nie wiem skad bierze
sie ten lęk.

[marzeka1]

Ale mama ma prawo chcieć ułożyć sobie życie, mieć kogoś, kto będzie dzielił z
nią starość. Pamiętam,jak zmarł mój dziadek: babcia(wtedy 65 lat) nic nie
chciała polepszyć w swoim życiu, "bo też niedługo umrze", żyje, ma 88 lat i
żałuje, że pewnych rzeczy nie zrobiła. Może ma wrażenie,że patrzycie na nią
przez pryzmat "umrze i wnuk będzie miał mieszkanie", a ona wcale nie ma ochoty
wybierać się na tamten świat.Pomyślałaś o tym?

[a.jasmine]

Mysle o tym tez:)
Mama trzyma sie swietnie, nie wyglada na swoje lata.
Tez tak czasem mowila, jak piszesz, ze moze my chcemy aby juz w
ogole jej nie bylo.Mnie pewnie jest tez trudno zaakceptowac ,ze ktos
bedzie przy mojej mamie, ze nidgy nie widzialam mojego taty tak
przytulonego i wpatrzonego w mame, jak teraz tego Pana i z
wzajemnoscia...

[marzeka1]

Opisujesz ten problem też na forum psychologia i tam napisałaś, że z ojcem miała
złe życie. Dlaczego nie może mieć ostatniego etapu swojego życia (który naprawdę
może trwać wieeeele lat) jako kobieta szczęśliwa, u boku kogoś, dla kogo jest
ważna. Wiesz lepiej poznać miłość w wieku mocno dojrzałym niż w ogóle, a z mężem
szczęścia za bardzo nie zaznała.

[nataliak9]

to normalne,że ludzie w takim wieku biora slub, nic w tym nie widze
dziwnego. zapytaj się mamy czy nie myslala o rozdzielności
majatkowej raczej pod swoim kątem, jeszcze żyje i rozumiem, że ma
się świetnie skoro bierze slub wiec nie martw się gdzie będzie twój
syn mieszkał za dwadzieścia pare lat. nie zakładasz ze syn moze
dorobic sie swojego mieszkania bo zanim babcia odejdzie syn będzie
juz starym koniem? ciesz się, że emeryturę mama spędzi adorowana
przez nowego męża a nie wisząc tobie na karku. samotność dobija
ludzi, a mama nie bedzie sama.
czy ten pan zraził cię czyms do siebie?

[a.jasmine]

nie, jest mily i pogodny. raczej znajomi wokolo weszyli ze czyha na
mieszkanie i takie tam. uf, jak dobrze ze podjelam ten watek tu...,
bo czuje jak mi sie oczyszcza wnetrze...
a moj syn ma 23 lata. i tak bedzie musial szukac niedlugo czegos
sam , bo my nalezymy do dlugowiecznych i w ogole to moze bardziej
jego wnuki beda korzystac raczej z tego mieszkania.
no i chcemy zrobic intercyze i inne zabezpieczenia , jakie poradzi
nam prawnik/notariusz.

[moreno68]

Ciesz się szczęściem mamy.To dobra decyzja także dla Ciebie ,mama
szczęśliwa ,mająca własne życie a nie marudząca Tobie do słuchawki i
wymagająca wiecznej uwagi to skarb;).

[a.jasmine]

oj wiem, i mam nadzieje ze tak bedzie.
jednak moja mama moze rownie dobrze byc potem nie zadowlolona i sie
skarzyc na swoj los... obwiniajac nie za to ze jej nie odradzilam.
nasze relacje czasem nie sa krysztalowe.

ale i tak nie jestesmy w stanie tego przewidziec,a nic nierobienie
to tez zadne rozwiazanie.

[agnieszka_iwaszkiewicz]

Jeśli nie robi Pani tego wszystkiego z wyrachowania i lęku przed majątkowymi
stratami to wygląda na to, że z jakiś powodów istnieje cały czas między Panią a
mamą symbiotyczne połączenie.
Pani zastanawia się nad swoją odpowiedzialnością za mamy miłosne zawody i
niepowodzenia, Pani chce zawierać z nią stosowne umowy obowiązujące między
małżonkami, kontroluje Pani i sprawdza jak przebiega jej związek. Tak jakby się
Pani z nią i jej przeżyciami utożsamiała jednocześnie przejmując w tym zwiażku
rolę przewidującego rodzica.
Mama jest dorosła i przy zdrowych zmysłach a zatem ma prawo do własnych , nawet
niefortunnych decyzji. Póki żyje, ma również prawo do rozporządzania swoim
dobrem. A nade wszystko ma prawo do dobrego, niczym nie zmąconego związku, w
którym czuje się kochana i pożądana. Nawet jeśli to jest , Pani zdaniem
nieroztropne. To, że ma dorosłe dzieci i wnuki nie może temu stać na
przeszkodzie. Zastanawia się Pani, co będzie jak mama się do związku
rozczaruje. Nie zastanawia się Pani nad jej przeżyciami i jej życiem , jak tego
związku nie zrealizuje. Trudno, pojawiający niepokój trzeba
powściągnąć.Pozdrawiam. Agnieszka iwaszkiewicz

[delecta]

a.jasmine napisała:
...no i chcemy zrobic intercyze i inne zabezpieczenia , jakie
poradzi nam prawnik/notariusz.

Kochana, jakie CHCEMY? To Twoja Mama może chcieć.

[a.jasmine]

nie czepiamy sie:)
chcemy z mama:)
sorry, ale sprawe mieszkanie postawilam otwarcie, jako rzecz wazna i
konieczna.nie jestesmy majetni.

naprawde bardzo dziekuje wszystkim, ktorzy mi odpisuja, gdyz o wiele
latwiej jest mi po tych postach skonfrontowac z tym co czuje i
spojrzec na ta sytuacje o niebo łagodniej:)

[delecta]

a.jasmine napisała:

> nie czepiamy sie:)
> chcemy z mama:)
Aaaaa, jak RAZEM z Mamą, to co innego. Chociaż to Mamy sprawa, co
zrobi z mieszkaniem. Mogliście najwyżej mieć roszczenia względem
częsci po ojcu. W mojej rodzinie pewna ciotka zapisała swoją część
domu KÓŁKU RÓŻAŃCOWEMU:))) Pieniądze też - wraz z listą, na co
konkretnie mają być przeznaczone (m. in. na stół i ileś tam krzeseł
z drzewa czereśniowego do kanelarii parafialnej). Żeby było
śmieszniej, ciocia nie z tych świętych za życia, raczej z tych
wybitnie rozrywkowyh.

Najlepiej byłoby, żeby Mama jak najszybciej powiedziała swojemu
przyszłemu mężowi, jak się ma sprawa z mieszkaniem i jak najszybiej
dopełniła wszystkich formalności. Jesli się gość nie zniechęci, to
wszystkiego najlepszego na nowej drodze życia.

I jeszcze jedno pytanie - czy nie wchodziłoby w grę zamieszkanie
starszych Państwa bez ślubu? Jak nie na zawsze, to hoiaż na trohę,
na początek?

[amb25]

Witaj
niedawno sama przechodzilam przez podzial mieszkania.
Bez wzgledu na malzenstwo Twojej Mamy i intercyze (czy zrobi czy
nie) czesc mieszkania po Ojcu jest juz Twoja. Oczywiscie zakladam ze
w chcwili smierci ojca bylas pelnoletnia a Twoj ojciec byl
wlascicielem albo wspolwlascicielem mieszkania, czyli matka nie byla
jedyna wlascicielka.
Nawet jesli Twoja Mama zawrze zwiazek malzenski bez intercyzy to w
razie jej smierci pozostala czesc mieszkania jest dzielona pomiedzy
dzieci a wspolmalzonka.
W najgorszym wypadku wspolmalzonek dostalby jedynie niewielka czesc
mieszkania.
Gdyby Matka byla jedyna wlascicielka mieszkania to po jej smierci
mieszkanie jest dzielone pomiedzy dzieci i meza.
Nie jestem pewna jak by wygladala sprawa gdyby Mama napisla
testament i wskazala jako jedynego spadkobierce swojego meza. Bo po
Matce zachowek chyba nie przysluguje.
Pozdrawiam

[nataliak9]

przysługuje.

[rlena]

Mysle,ze to lek przed zmiana. Poza tym 68 lat to dosc zaawansowany
wiek, ale z drugiej strony, mam ma pelne prawo do tego,zeby byc z
kims, i czuc sie szczesliwa.

[kklekss]

Mama jak najbardziej ma prawo być szczęśliwa i po swojemu układac
swoje życie, ale przyszły mąż to chyba nie mieszkał do tej pory pod
mostem ?

[czarnyraider]

ciesz sie szczesciem mamy. Nie wiesz jak i co sie ulozy, ale tego
nikt tak naprawde nie wie. Jesli sa zakochani i szczesliwi razem to
tylko trzymac kciuki i sie radowac.
A propos mieszkania - to od zawsze uwazam, ze jest to sprawa tylko i
wylacznie mamy. Ty mozesz oczekiwac, ale nie wymagac. To nie Jej
obowiazek.