mam i nie mam męża? co zobić....

[coll_age]

być może ktoś juz poruszał podobny temat nawet bardzo ... właściwie
nie powinnam narzekać- jestem 7lat po ślubie;mamy dziecko- cudowne i
grzeczne, dom , oboje pracujemy, jesteśmy zdrowi i na chleb nam
starcza jednak nasz związek to życie obok siebie; maz prowadzi
niewielką firmę- ja pracuje na tzw.pensji i zajmuje sie domem a w
domu generalnie wszystkim od sprzatania ,prania do gispowania dziur
w ścianach badz dziur wiercenia... noszenia węla, koszenia
trawinika...mój mąz poza swoją firmą zajmuje sie niekiedy naszym
dzieckiem /kino/ i sobą; nie moge na nim polegać o nic prosić.. w
sobote i niedzielę ma weekend /zabawne bo ja weekend spezam na
sprzataniu lub obrabianiu ogrodu/, zapomnijcie żeby odkurzył badz
skosił trawnik.. próbowałam prosić- "tak zaraz"- to zaraz jest za
dwa dni, błagać , kłócić sie- nic nie skutkuje; mówi, że ja pracuję
8godz więc mam czas wszystko w domu zrobić a on pracuje duzo więcej
tylko, że wiele godz. w ciągu dnia traci na wizyty koleżeńskie...
mój mąz także nie lubi być w domu, nie lubi ze mna rozmawiać ; to
typ wędrowniczy-wszedzie dobrze a w domu tylko na noc; wchodzi i
wychodzi kiedy chce ;niestety ma dużo młodsze od siebie towarzystwo-
takie bez żon i dzieci; ... czasem mam wrazenie, że mój m to
kawaler; każda próba porozmawiania wygląda tak, że stoje w drzwiach
jego biura i o coś go pytam czy coś mu mówie a on mi odpowiada
jednym słowem nie odrywając oczu od monitora... to nawet nie jest
rozmowa- monolog, wygląda jak wyciąganie informacji- ja pytanie on
odpowiedz... nie jadamy razem, a jak przy obiedzie chce pogadać to
wrzeszczy , że ON je! zreszta kiedy bym sie nie odezwała to on na
mnie krzyczy.. jakby sam dzwięk mego głosu działał jak podłączenie
do prądu... nie wiem co robic jestem bliska załamania; prosiłam
niejedna osobę o rade- nikt nie umie mi jej dać... prosze nie
nabijajcie sie ze mnie ale pomóżcie

[coll_age]

oczywiście nie napisałam za szybko enter... - co mam zrobić z takim
związkiem- dać mężowi sie wylatać,wyszumieć, nie pytac kiedy wróci
nie prosić o nic? skoro i tak to nic nie daje skoro on nie chce być
uwiazany; w sumie jesteśmy wolnymi ludzmi a małeństwo nie powinno
nikogo wiązać na smyczy... tylko , że ja wraca biegiem do domu bo
obiad bo dziecko trzeba odebrac z przedszkola... a on? wraca jak
chce bo ma swoje sprawy... i nic co bym powiedziała czy zrobiła- nie
daje .. co robić...

[uli]

Cóż...Nie jesteś żoną, jesteś gospodynią...
Mąż ma chyba problem ze sobą, tzn nie zauważył, że ma teraz nową rolę w życiu.
Nie wiem co Ci poradzić. Chyba powinnaś spróbować uzmysłowić mężowi, że nie
zamierzasz tego tolerować i przystąpić do czynów. Wyłuszczyć mu swoje
oczekiwania. Wprowadzić jasne dla obojga konsekwecje. Dałaś sobie wejść na
głowę, ale nie wszystko stracone. Musisz najpierw samą siebie przekonać, że
zmiana jest możliwa, uwierzyć w siebie i w to, że Twój wolny czas jest coś wart.
Może jedź w sobotę na wycieczkę, nie wiem, basen, spa, cokolwiek. Niech sobie
mąż radzi sam - teraz nie ma takiej szansy, bo ze wszystkiego go wyręczasz. On
sobie pewnie myśli "Żona pobuczy a potem i tak wszystko zrobi". Tak go
wychowałaś. Żeby go zmienić, musisz sama się zmienić. Powodzenia!

[arieta]

Zdecydowanie się zgadzam, ja od siebie tylko dodam, ze jeśli coś mówisz ze zrobisz to tak właśnie rob. Nie składaj obietnic, czy gróźb których nie spełnisz.

Ja osobiście bym zrobiła, tak, ze jeśli np wraca po północy (czy ogólnie po tym jak ty już poszłaś spać) idź do innego pokoju, (ale nie do dziecka), po co ma cie swoim powrotem budzić.

Syf w domu drażni, wiec jednak bym sprzątała, ale np jadłabym z dzieckiem w pracy, lub jedzenie robiła tylko dla siebie i dziecka. To samo zakupy, tylko to co tobie potrzeba. Jeśli się będzie czepiał, to zareaguj tłumacząc mu, ze nie masz na to czasu, a potem koniec dyskusji. I tak w kolo, bez zbędnych tłumaczeń, po prostu nie mam czasu. Tak samo pranie, tylko swoje i dziecka rzeczy. Podobnie prasowanie. Jak na moje oko, to jest dobrych kilka godzin w tygodniu, które zaoszczędzisz.

Może łatwiej małymi krokami, zaczynając od jednej konkretnej czynnośći. I jak poczujesz, że czasowo na tym zyskujesz, a świat się nie wali, to wprowadzaj kolejne.

To nie rozwiąże tego, jaki pan ma stosunek do ciebie, ale zmieni to jaki ty masz do samej siebie.

Jeszcze jedno, zadbałabym o siebie finansowo, bo może skończyć się tak, ze mąż postanowi się rozwieść. Ty zostaniesz na pensji, a on z tej swojej firmy, która mógł się zajmować m. in. dlatego, ze ty zajmowałaś się obowiązkami domowymi, będzie sobie spokojnie żył.

Czyli praca, wiadomo, jeśli macie oszczędności, to każdy na swoim koncie, lub jakikolwiek inny sposób zabezpieczenia się.
Brzmi okrutnie, ale w tej chwili, nie wiesz jak się to skończy, a wzmocnisz swoja pozycje negocjacyjną, jeśli zadbasz o to by poczuć się pewnie.

I osobiście, dopiero po takich zmianach i kilku tygodniach, zastanawiałabym się co dalej. Wygląda jak działanie bez związku z problemem, ale póki co ja na podstawie tego co piszesz, nie widzę u Twojego męża chęci do negocjacji. No i dlaczego by miał negocjować, jemu chyba tak dobrze.
To ty się meczysz i to ty masz środki by to zmienić.

[kania_kania]

Rozwiazanie troche ostre :)

Ja rozpoczelabym od rozmowy. Kiedys jedna psycholog podrzucila mi nieoceniona
rade. Poruszac powazne tematy jadac z mezem samochodem. Nie ucieknie :) Wazne,
zeby umiec rozmawiac. Trzymac emocje na wodzy i mowic o swoich odczuciach a nie
wyglaszac prawdy obiektywne (ktorych nikt z nas nie zna).

Oboje jestescie rodzicami, mieszkacie w domu, stanowicie rodzine. Co nie
oznacza, ze macie rowny podzial obowiazkow - tutaj panuje dowolnosc, wszystko
mozna poukladac.

Z jednym sie zgodze. Nie skladac obietnic ani grozb, ktorych nie jestes w stanie
dotrzymac. Jesli rozmowy (nie jedna, na zmiane potrzeba czasu) nie poskutkuja,
byc moze bardziej radykalne kroki poskutkuja?

Pamietaj, ze dziecko obserwuje i kopiuje wzorce wyniesione z domu...

Kania

[coll_age]

bardzo Wam dziekuje- arieta to co proponujesz bedzie walka ze samą
sobą ale zobacze-moze dam rade.. napisze wam jeszcze , że mój mi
wczoraj zrobił awanture bo odkurzałam o 23 w nocy- w sumie trwało to
2 min ale on oglądał film i mu przeszkadzałam... nie widział tylko,
że dziecko jest chore i spało do 22 po czym je nakarmiłam ,umyłam i
położyłam spać i wtedy mogłam chwile pobuczeć pdkurzaczem żeby
później na kolanach umyć podłoge w łazience... tak -strajk i
zaniechanie sprzatania nic nie da bo mój nie widzi syfu a dodam, że
firme prowadzi w domu, zatrudnia 2 osoby i codziennie wracając
sprzatam swój dom po obcych ludziach którzy korzystaja z mojej
kuchni moich naczyń i mego sedesu... i czesto gesto zostawiają mi
naczynia brudne w zlewie.. kartke odnośnie zmywania po sobie
wywiesiłam- działa i nie działa.. acha -strajk nie-prania przeszłam-
mój m znalazł idealne wyjście- kupuje nowe ciuchy i ma z głowy...
wczoraj naliczyłam 50 koszul w kolejce do prasowania... spanie w
innym pokoju- tak-mój maz bardzo czesto jakoś zasypia niechcący na
kanapie.... oszczędnosci jakieś mam ale mój wyciaga ode mnie
systematycznie "pożycz na dzień bo mam debet" ; arieta- okrutnie to
nie brzmi-takie życie ale ja mam chwilami myśli samobójcze i tylko
moje dziecko jeszcze trzyma mnie przy życiu; i macie racje - sama
siebie nie szanuje wiec dlaczego ma to robić on?

[arieta]

Spróbuj, tej czy innej metody, generalnie chodzi o to byś zrobiła coś innego nic dotąd, bo to co robisz teraz unieszczęśliwia cie.
I z tym strajkiem i sprzątaniem itp nie chodzi o to by mu coś udowodnić, czy zrobić na złość, tylko o zadbanie o twój czas – bo ty swój czas poświęcasz na jego sprawy, nie otrzymując za to nic w zamian, więc najłatwiej zyskać na czasie, właśnie likwidując z planu dnia jego a nie swoje interesy. On nie musi tego nawet zauważyć, ważne byś ty na tym zyskała.
Wiec jak ci pasuje prac, to pierz, ale jak nie, to niech sobie te koszule kupuje. (Na marginesie, nic pranie, to prasowanie zabiera najwięcej czasu). Cel w postaci oszczędności czasu osiągnięty. Nie jemu na złość a tobie na wygodę.
Jak krzyczy na odkurzanie, niech krzyczy, możesz iść do innego pokoju by tego nie słuchać. Odpowiadać na takie zarzuty nie musisz wcale. Można to pominąć milczeniem. Nie o to chodzi by z nim nie rozmawiać wcale, ale konieczności dyskusji na temat odkurzania, w takiej sytuacji, ja osobiście nie widzę.

No a pożyczaniem pieniędzy z oszczędności, nie wiem czy jest coś co można by powiedzieć, byś tego nie robiła, ale jeśli znajdziesz w sobie sile to przestań. Może np wymysł, ze pożyczyłaś i nie masz?

Piszę emocjonalnie, bo mam przyjaciółkę, która skończyła rozwodem i spłacaniem kredytów męża.
Nie chciała drastycznych zmian, bo bała się, że ją zostawi. Zostawił ją tak czy siak.


Powodzenia!

[kicia031]

Czyli podsumowujac:

Milosci nie ma
bliskosci nie ma
wsparcia w obowiazkach nie ma
wsparcia finasowego nie ma, jeszcze cie naciaga
dziecko ojca prawie nie ma

Po cholere ci taki zwiazek?

[bablara]

Sprzatasz po jego pracownikach? Korzystaja z Waszej kuchni ? To sie w glowie nie
miesci. Piszesz ,ze mieszkacie w domu, czy naprawde nie da sie wydzielic
powierzchni firmowej i powierzchni prywatnej? w domu zazwyczaj jest wiecej niz
jedna ubikacja. Wyznaczylabym ,ze z tej moga korzystac jego pracownicy i wcale
do niej nie zagladalabym. Niech maz sie martwi i ja sprzata. Kuchnie tez bym
zamknela. Szklanke mozna umyc nad zlewem w toalecie, nawet talerzyk da rade. A
oni chyba nie gotuja w waszej kuchni? Nie wiem ale nie znioslabym takiego zycia.
Jesli by nie podzialalo to normalnie zamki byl zalozyla na poszczegolne
pomieszczenia,zeby mi ludzie po domu nie lazili.

[coll_age]

nie da sie wydzielić... to jest normalny dom z poddaszem użytkowym-
na górze sypialnie na dole kuchnia łazienka pokój mały-biuro i pokój
dzienny; firma była mała wiec to nie przeszkadzało dopóki nie
potrzeba było zatrudnić kierowcy i ostatnio koleżanki do biura...
protesty moje?-mogłam sobie wsadzić... a w kuchni gotują a jakże
korzystaja z wszystkiego...

Zrobić:

[rapunzel1]

Zrobić:
- przeczytać "Mężczyźni kochają zołzy"
- przestać sprzątać biuro
- brudne naczynia po pracownikach zanosić do biura i zostawiać na biurkach
- zaznaczyć swój teren: w "prywatnej" łazience przed wyjściem do pracy zamoczyć
pranie w umywalce czy wyprać wszystkie ręczniki nie wieszając nowych
- przestać pożyczać pieniądze mężowi (czy on je oddaje?), niech się nauczy
lepiej gospodarować skoro ma na nowe koszule
Przyzwyczaić męża do zajmowania się dzieckiem 1-2 w tygodniu
- poinformować "kochanie wychodzę zajmij się dzieckiem" (nie prosić) najlepiej
jeszcze w biurze przy pracownikach
- gdy mąż wyjeżdża, to świetnie może przy okazji zrobić zakupy

Generalnie mniej mówić więcej działać, słodko i nieustępliwie

[krzysztof-lis]

A ja myślę, że to trochę nieuczciwe w stosunku do męża.

Raczej wątkotwórczyni powinna z nim poważnie porozmawiać i przedstawić mu swoje
oczekiwania / żądania. On wcale nie musi mieć ochoty ich spełniać, nie ma też
takiego obowiązku. Zakładam bowiem, że taki "podział" obowiązków w tej rodzinie
jest od samego początku. A jeśli tak, to został tylko usankcjonowany przez
małżeństwo i nie ma podstaw, by wymuszać na drugiej stronie takie zmiany.

Trzeba więc zapytać faceta, czy chce to pozmieniać. Pewnie nie będzie chciał,
wtedy można od niego z czystym sumieniem odejść. Takie rozwiązanie jest w mojej
opinii uczciwe.

[kol.3]

Masz męża który nie potrzebuje żony tylko sprawnej gosposi (i taką
rolę spełniasz), której się na dodatek nie płaci, a która jeszcze
pieniądze do domu przynosi bo sama zarabia.Facet Cię olewa na maksa.
Zosta go z dzieckiem na głowie, weź 2 tyg,. urlopu i wyjedź.

[bianka.5]

jasne wyjedz na dwa tygodnie latwo tak powiedziec.
Autorke postu rozumiem poniewaz mam niemalze identyczna sytuacje w domu.
Nie wiem co radzic :-(

[marzeka1]

Po co ci taki facet, który jest jak wrzód na tyłku??? żadnego z niego pożytku,
ty robisz za pannę służącą? Długo chcesz tak marnować sobie życie?

[coll_age]

no właśnie po co??? milion razy siebie o to pytałam..
nie wiem- wiecie- może ślub na dobre i złe.. ble ble.. /ale dlaczego
ciagle mam tylko złe?/ to wszystko trzyma i dziecko które bardzo
kocha tatę więc zaciskam zęby;

[arieta]

Z wielkim prawodopodobienstwem, jesli coreczka, to bedzie kiedys nasladowala ciebie w swoim przyszlym malzenstwie. Syn, tez stosowna nauke wyniesie z domu rodzinnego.

[marzeka1]

"może ślub na dobre i złe.. "- ale to dotyczy obojga małżonków, prawda??
"dziecko które bardzo
> kocha tatę więc zaciskam zęby; "- może i dziecko kocha tatę, ale dostaje zły
sygnał wychowawczy- matka to ta od sprzątania, domu, ta nieważna i pomiatana
przez tatusia. Myślisz, że dzieci są głupie i nie nie uczą z obserwacji?

[coll_age]

wiem, że dzieci nie są głupie.. moje również nie jest ; zauważa -to
co dzieje sie w domu-mame ze ściera i tate którego nie ma albo który
siedzi przed kompem.. mówi-mamo chodz Ci pomoge umyć meble bo nikt
ci przecież nie pomoze... tyle, że córka wie, że to nie jest dobre i
że mi sprawia taka sytuacja wiele przykrości ; nie wiem juz co mam
zrobic skoro rozmowa nic nie daje.. najprościej wyjśc z torba i
trzasnąć drzwiami

[marzeka1]

"najprościej wyjśc z torba i
trzasnąć drzwiami "- nie, przemyśleć i znaleźć dobre rozwiązanie: przestań pana
obsługiwać i tyle, pan niech płaci alimenty, rozwód z orzeczeniem o winie.
Możesz też nic nie zrobić i dalej zasuwać jako domowa Marysia, pomiatana, sama i
facetem, który jest jak wrzód na dupie.

[triss_merigold6]

Po prostu go wyrzuć i znajdź sobie miłego kochanka na przychodne.
Spędzisz przyjemnie 2-3 wieczory w tygodniu, dom remontowo ogarnie i
jeszcze z dzieckiem zostanie jak będziesz chciała wyjść. Kasy też
nie będzie sępił. Same plusy.

[da.ria35]

To ja sprzed roku... Tzw. kobieta kochajaca za bardzo ( w moim
przypadku byla to i milosc i branie sobie na glowe wszystko co
mozliwe). Potrafilam zrobic i zalatwic wszsytko i na dodatek bylam z
tego bardzo dumna. Efekt.... maz znalazl sobie kochanke, ktora byla
nieporadna....
Wejdz na strone www.kobieceserca.pl. Ja akurat skorzystalam z
warsztatow letnich rok temu. Bylam juz w trakcie rozwodu, chociaz
nie wyobrazalam sobie zycia bez meza. Ale inaczej sie nie dalo, mam
swoja godnosc. Na warsztatach dowiedzialam sie ile bledow
popelnialam w imie ... milosci, starania sie o wysprzatany dom,
czyste koszule, obiadki, zadbane dziecko.... wymieniac bez konca. A
gdzie ja? Na koncu....
Teraz... jestem po rozwodzie, byly zrozumial ze nie wystarczy wracac
o 23 do domu, zeby kobieta kochala i byla.... Trzeba wiecej
zainwestowac w rodzine. Ciesze sie ze bylam nieugieta.
Teraz on sie stara, walczy o odzyskanie nas juz od roku, zaczal juz
przed rozwodem, ale ja sie uparlam, ze jezeli teraz nie doprowadze
czegos do konca, to znow uzna mnie za slaba i strachliwa. Nagle ma
czas dla nas, nie musi przesiadywac w pracy, angazuje sie w prace
domowe, odrabia z dzieckiem lekcje i wiele innych rzeczy. Ale ja tez
musialam sie bardzo zmienic, bardzo.
Mysle, ze to bardzo bolesne, ale to prawda ZACZAC TRZEBA OD SIEBIE.
Od odpowiedzi sobie na pytanie do czego chcemy dojsc, jaki punkt
osiagnac, jaki mamy cel w zyciu a czego nie jestesmy w stanie
zaakceptowac.
Ja nauczylam sie nie wychodzic przed szereg w kwestiach prac
domowych, organizowania wakacji itp. Umiem sie juz podzielic tym, a
nie pokazywac jaka to jestem silna. PO co mi to bylo przez tyle
lat???
Napisze jeszcze o kwestii materialnej, bo jednak to tez wazne. Ja
zanim poinformowalam o pozwie, odkladalam sobie przez jakis czas
pieniadze. Mialam dobra prace i taka mozliwosc.
W zadnym wypadku nie namawiam cie do rozwodu ( u mnie w sumie
przyczyna byla kochanka, ale ona byla tylko efektem tego co sie
dzialo w domu).
Ale namawiam cie na poczytanie arykulow o kobietach kochajacych za
bardzo, kochajacych sie poswiecac (chociaz glosno mowimy ze tak nam
z tym zle). Sa tez bardzo ciekawe ksiazki, ktore daja poglada na
wiele spraw z ktorych nie zdajemy sobie sprawy, bo tak sa juz w nas
zakorzenione z pokolenia na pokolenie.
Twoj maz wie, ze i tak bedzie zrobione. Ze zawsze sie zlamiesz. Wiec
po co ma cos robic.

[coll_age]

dziękuje Ci da.ria35... skorzystam z Twoich rad..
a ja..
właśnie wróciłam po weekendzie u rodziców... ledwo wytargałam torby
z samochodu mój m sie zakręcił i odjechał w sina dal z kolegą...
teraz siedze i ryczę a on sie świetnie bawi.. oczywiście zapytał czy
moze jechać -pozwoliłam bo przeciez taka jestem dobra nie moge mu
zabraniac... idiotka dobrotka... zastanawiam sie czy nie wyjść z
walizką w końcu mam juz spakowaną- raz ,porzadnie dac mu po oczach..

[rumpa]

stanawiam sie czy nie wyjść z
> walizką w końcu mam juz spakowaną- raz ,porzadnie dac mu po
oczach..

no widzisz, po terapii, zamiast fantazjowac o dawaniu mu po oczach,
po prostu bys powiedziała - najpierw wnies walizki, a potem mozesz
jechac

to takie proste :)))

on nie jest twoja matka, nie jest twoim ojcem i nie ma żadnego
obowiązku zgadywać, co chcesz albo nie chcesz. Czego oczekujesz gdy
mówisz że nie potrzebujesz pomocy?a on zapytał, sama napisałas
jak nie to nie
zrobiłabym tak samo jak on - jak się już mam wysilać to mi jeszcze
laska nie będzie robiła łaski że sobie pozwala pomóc.
Normalny człowiek, jak dla mnie.
Moj nie pyta, wiesz? Jak potrzebuję pomocy, to PROSZĘ o pomoc.I ja
nie pytam. On prosi jak on czegos chce. Mamy za duxo na głowie żeby
się bawić w jasnowidzów.

[coll_age]

Rumpa- ok z tym jasnowidztwem... ale ile razy byś prosiła o
zrobienie jednej jedynej rzeczy? raz wystarczy Twojemu mężowi?
mojemu potrzeba razy 10 ale generalnie proszenie odnosi skutek jak
kończy sie awanturą; niektórych rzeczy nie mogę zrobić jutro- bo
jutro moze bedzie chciał mi pomóc-wiele rzeczy musze zrobić
dzisiaj.. bo wiesz- jestem drobna dziewczyna i nie zawsze mam siłe
udzwignąc taczkę piachu podczas gdy mój maz siedzi przed kompem i
widzi przez okno moje zmagania..i nie robi nic bo ON ma swoje
sprawy... a to ja chce mieć porzadek w domu i ogrodzie; i widzisz
wyobraż sobie , że zawsze pomoc z jego strony to Łaska która mnie
uświęca; dlaczego naturalne dla nnie jest , że karmie swoje dziecko,
myję je i czytam bajki- mojego męża muszę prosić,żeby raz wieczorem
dzieckiem sie zajął; dla niego nie jest to naturalne a rozmawianie o
tym nic nie daje; dla niego naturalna sprawa jest wstac i odpalić
komputer- nic poza tym; i nie fantazjuję o dawaniu walizkami po
oczach- zwłaszcza, że nie ma dokąd pójśc;
a Tobie gratuluje zrozumienia w małżeństwei i wsparcia- syty
głodnego nie zrozumie; pozdrawiam

[kania_kania]

coll_age napisała:
> a Tobie gratuluje zrozumienia w małżeństwei i wsparcia- syty
> głodnego nie zrozumie; pozdrawiam

Ale wiesz, ze na to zrozumienie trzeba zapracowac? Nie ma facetow idealnych.
Zawsze trzeba sie dotrzec, rozmawiac (od poczatku , a nie tylko wtedy gdy jest
zle), ustalac, decydowac. Malzenstwo to zwiazek dwojga zupelnie roznych ludzi, z
roznych swiatow. Trzeba pouzgadniac sprawy.

Zanim zdecydowalismy sie na Magde uprzedzilam mojego slubnego, ze to nie
sielanka. Ze male dzieci placza, choruja, wymagaja opieki 24/24. Powiedzialam mu
rowniez, ze jesli sadzi, ze bede samotna matka (tzn on TYLKO pracuje a ja TYLKO
zajmuje sie domem) podczas urlopu macierzynskiego to sie grubo myli. Jeszcze
zanim zaszlam w ciaze mielismy wszystko obgadane i uzgodnione.

Wiem, mnie bylo o tyle latwiej, ze to moj drugi zwiazek. Pierwszy to pomylka,
ale i tak udalo sie wszystko podomykac i z bylym jestesmy przyjaciolmi. Ale
nauczylo mnie to, ze nie warto az tak sie starac. Trzeba zachowac rownowage
pomiedzy dobrem innych osob a tym co dla mnie wazne. Odrobina egoizmu nie
zaszkodzi. Tym bardziej jesli idzie on w parze z szacunkiem do samej siebie.

Kania

[da.ria35]

Kania napisala: "Ale nauczylo mnie to, ze nie warto az tak sie
starac. Trzeba zachowac rownowage pomiedzy dobrem innych osob a tym
co dla mnie wazne. Odrobina egoizmu nie zaszkodzi. Tym bardziej
jesli idzie on w parze z szacunkiem do samej siebie"

Swięte słowa. Pozdrawiam

[da.ria35]

Nie wychodz z walizkami jemu na zlosc, albo z niemocy. Przygotuj sie
do tego (wiem ze to brzmi absurdalnie), poszukaj pomocy
profesjonalnej (jezeli cie na to stac i jest w okolicy), poczytaj
troche, odpowiedz sobie na pytania jakie beda efekty takiego czy
innego TWOJEGO zachowania (w tym przypadku moje duze litery nie
oznaczaja krzyku). Latwo cos zrobic, ale trudniej potem sie tego
trzymac, i byc konsekwentna.
Kazdy ma inne zycie i trudno bedzie ci tutaj znalezc jednoznaczna
odpowiedz, nawet jezeli udzieli jej sama pani psycholog. Ona tez nie
ma umowy z Bogiem na 100% pewnosci i szczescia.
Zacznij od siebie, malymi kroczkami i w pewnym momencie poczujesz ze
to juz, ze on nie jest wart tego upokorzenia, dbania o niego,
prasowania kolejnej koszuli.
A swoja droga nie wyobrazam sobie zeby inni ludzie (pracownicy)
korzystali z mojej kuchni. Moze wyznacz jedna szafke, opisz ja jako
sluzbowa, przeprowadz rozmowe ze sekretarka meza (czy kim tam jest
ta zatrudniona dziewczyna). Nie musisz po nich sprzatac !!!
Czajnik tez moga miec u siebie w biurze i tak sobie robic herbatki i
kawki, a sniadanie przynosci ze soba. To twoj dom, twoje terytorium,
twoj azyl. Masz prawo!!! Daj sobie dziewczyno to prawo!!! Do
niezadowolenia, do odpoczynku, do brudnej podlogi, do nie
uprasowanych koszul.
W przeciwnym wypadku on nigdy nie bedzie ciebie szanowal i twoje
dziecko ... tez nie.
To brutalne ale prawdziwe.

[krzysztof-lis]

> zreszta kiedy bym sie nie odezwała to on na mnie krzyczy.. jakby
> sam dzwięk mego głosu działał jak podłączenie do prądu...

Znając życie każde Twoje odezwanie się do niego to jakieś pretensje, nie dziw
się więc, że tak reaguje.

Pytanie: jak było przed ślubem i wcześniej? Znając życie było dokładnie tak samo
a Ty łudziłaś się, że po ślubie się to zmieni.

[dorula114]

Witaj.
Znam z autopsji sytuację, kiedy w domu jest biuro.Miałam tak ładnych
pare lat. Masakra. Byłam cierpliwa, sprzątałam tak, jak Ty, ba!
nawet przyjażniłam się z sekretarką! W końcu powiedziałam-dość. To
nieprawda, że nie da się wydzielić biura. Wszystko się da. Poza tym,
z tego, co wiem, żona ma prawo dysponowac metrażem w domu i nie musi
godzić się na robienie tam biura, czy jakoś tak. U nas jest tak, że
zajmujemy parter domu, a na górze jest biuro. Jest ciasno, ale jak
fajnie jest pobiegać po domu w bieliżnie! Jak sobie przypomnę, co
się działo przed remontem, to nie wierzę, że to wytrzymałam. Nie daj
się! Idz do prawnika po poradę. Ja nie musiałam, bo mój mąż sam
doszedł do ściany i stwierdził, że dłużej tak nie wytrzymamy.
Taka sytuacja jest z natury nienormalna i konfliktowa, rozwiąż ja
jak najszybciej, bo tak się nie da zyć! Wiem, co mówię!

[efi-efi]

Dlaczego Ty jakieś taczki z piaskiem dźwigasz?
Trawnik kosisz?
Meble przestawiasz czy łatasz gipsem dziury?
Co Cię to obchodzi?
Skoro Twój jaśnie pan nie robi tego sam to niech po prostu wyskoczy z kasy i
opłaci ludzi do tego.

Mycie po sobie kubków przez pracowników załatwiasz w ten sposób, że mówisz do
danej osoby spokojnie i stanowczo :proszę sprzątać po sobie, a nie wieszając
jakieś wytyczne na kartce.

Jak facet (mąż-wąż) nie chce rozmawiać to spytaj kiedy może poświęcić ci pół
godziny ze swojego cennego czasu, pytaj do znudzenia.

Po prostu musisz doprowadzić do rozmowy bo może on wcale nie wie , że Tobie coś
nie pasuje.

[krzysztof-lis]

> Dlaczego Ty jakieś taczki z piaskiem dźwigasz?
> (...)
> Co Cię to obchodzi?

Bo chce mieć porządek w ogródku. Chce mieć tam porządek, to tam sprząta.

> Skoro Twój jaśnie pan nie robi tego sam to niech po prostu
> wyskoczy z kasy i opłaci ludzi do tego.

A dlaczego to nie wątkotwórczyni ma zapłacić za reorganizację ogrodu, skoro to
JEJ na tym zależy?

[coll_age]

Psn krzysztof-lis widać szowinista w każdym calu- jego prawo

wracam jak bumerang... generalnie zastosowanie sie do waszych rad ma
następuący skutek..
prosze o coś- on-nie mam ochoty lub nie lubi lub nie ma zamiaru
robic tak jak ja chce /to nie pomoc w domu tylko spełnianie moich
wymagan mimo , że prosze grzecznie/
wyszlam ma miasto- słucham do tej pory że byłam
nie robienie niczego w domu zaowocowało totalnym syfem a mąż kupuje
kolejne ubranka

doszło ordynarne odzywanie sie do mnie i wydawanie chorych sum na
siebie-koszule, buty, sprzęt... imprezy /beze mnie/ bo w koncu coś
mu sie należy od życia..

nie wiem czy ma kogos czy to wpływ kolegów

jestem bliska załamania i mam ochote skonczyc ze soba
właściwie bardziej pisze by sie wyżalic bo co tu doradzić.. chyba
nie ma juz nadziei

[kag73]

Moja droga, nie badz glupia. Dlaczego chcesz skonczyc ze soba? Po
prostu skoncz z nim. Kto Cie zmusza, zeby z nim siedziec i sie
meczyc.
Zapros pana na powazna rozmowe. Powiedz co i jak i dlaczego nie
wychodzi i ze chcesz, zeby sie wyprowadzil albo rozwodu czy
separacji. I to zupelnie na powaznie. Milosci z jego strony nie
widac, nawet szacunku nie ma. kto wie, moze wtedy sie przebudzi,
albo i nie.

[bianka.5]

Wypowiedz pana Krzysia Lisa jest zenujaca wiec pozostawie bez komentarza.

Coll_age Twoj maz przypomina mi mojego rowniez myslacego przede wszystkim o sobie i swoich przyjemnosciach. Kiedys bardzo mnie to bolalo bardzo to przezywalam,cierpialam,plakalam ale powiem Ci ze mi przeszlo calkowiecie (no prawie) co zrobilam? Zajelam sie soba.Skonczylam jeszcze jedna szkole skonczylam kursy zalozylam swoja firme. Nic nie robilam wbrew sobie ani nazlosc jemu.
Powoli zauwazam zmiany.Maz nie mysli juz tylko o sobie.Ale dluga droga jeszcze przed nami....

Tobie Zycze sily i spokuju i pomysl o sobie.

pozdrawiam

[fora_ze_dwora]

Kobieto!
obudź się, bo będzie za późno.
ten facet nie kocha ani Ciebie ani córki, włos sie jezy na głowie
jak sie to czyta! sprzątanie po pracownikach? a on nie moze
wyegzekwować od pracowników by sprztali po sobie, bo nie zyczy
sobie, by obciazac tym zone? on ma Cie w dupie!!! kiedy to
zrozumiesz? ma Cie za nic kobieto, za nic!!!
a wiesz jak bedzie?
on sobie znajdzie kobietę i CIEBIE zostawi, robiąc Ci jeszcze
większe bagno w życiu. A Ty bedziesz siebie pytała: za co? przecież
mial wszystko podane na talerzu, a ja sie tak poswiecałam!On Cie
zostawi,bo mu na Tobie ani dziecku nie zależy,bo Cie nie szanuje. a
za parę lat obie z córką bedziecie obslugiwac krola. a potem córka
znajdzie sobie takiego typa, albo gorszego, bo juz teraz jej
pokazujesz, ze na nic nie zasługujesz ani Ty ani ona. jak mozesz dac
sie traktować jak rzecz? JAK???????
w zyciu corki juz teraz uwaga mezczyzny to od święta - tego ją
uczysz i jej zmarnujesz życie!!! może o niej pomyśl? bo dziewczynka
będzie powtarzać schematy, które zna z domu, nie bedzie umiala sie
postawic, bedzie niedowartosciowana, zahukana - bo Ty taka jesteś, a
facet to wykorzystuje. jesteś za słaba by być matką, której bedzie
mozna kiedys za szczesliwe dziecinstwo podziekowac - matka chroni
swoje dzieci przed takimi dupkami,którzy nie szanują najbliższych
sobie osób. jeśli z nim zostaniesz, to córka będzie miała wiele
szczęścia, jeśli trafi jej się kiedyś olewający ją palant i obibok,
bo takie kobiety przyciągają zwykle tych co piją i biją.

życie sobie możesz marnować, ale nie córce.
ja dziękuję codziennie mojej mamie, że odeszła od męża, który był
kopią Twojego. chociaż czasem mysle, ze za późno sie odważyła, bo ja
i siotra i tak bywamy dla swoich facetów za dobre - jak to bywało
kiedys z tatusiem, ktorego sie blagało o 15 minut zabawy.

nie masz racji, ze najprosciej jest odejsc - dla takich kobiet ja Ty
i moja mama właśnie odejść jest najtrudniej, bo meżowie-egoisci
zniszczyli w was poczucie własnej wartości.

dasz radę!
odejdź, jesli nie dla siebie to dla corki!
może znajdzie sie facet, który was pokocha, a nie bedzie traktował
jak balast, który przeszkadza mu w iście kawalerskim zyciu.

badz madra kobietą i mądra matką - bycie madra matką to nie tylko
dziecko najedzone i czyste. to takze dażenie do tego, by zapewnić mu
zdrowe wzorce, szacunek, poczucie bezpieczeństwa i własnej wartości,
a przede wszystkim normalnego ojca!!! ta dziewczynka tego nie ma już
na starcie. o Tobie to juz nie mówie. Ty sie czujesz atrakcyjną,
wartościowa kobietą? wątpię. córka niedługo bedzie czula sie tak
samo. obudź sie!

Do Coll_age

[douglas.beauty]

Mam do Ciebie jedno pytanie -kiedy zlozysz pozew o rozwod i alimenty
na dziecko? Pytam najzupelniej serio.
Na razie marnujesz czas zalac sie na forum - Twoj maz Cie nie kocha
i nie szanuje, jestes jeszcze mloda i cale zycie przed Toba. Nie
marnuj czasu-nie warto.

[agatan32]

Z twojego postu wynika jedno: jesteś świadomą, mądrą kobietą. Widzisz co się
dzieje. Życzę ci siły, żebyś nie bała się zmiany w swoim życiu. Będzie ciężko,
ale kiedyś spojrzysz wstecz i będziesz dumna, że dajesz sobie radę. Twój mąż nie
zasługuje na taką żoną.

[marzeka1]

Wróciłaś po 3 miesiącach, nie tylko że nic się nie zmieniło, a jest gorzej, ty
dodatkowo w depresji, bo chociaż masz dziecko, to myślisz o samobójstwie.
Dlaczego nie zastosujesz prostego w sumie rozwiązania: kopnięcie pana w dupę,
rozwód z orzekaniem o jego winie, alimenty i święty spokój? Bo co da twoje
samobójstwo oprócz unieszczęśliwienia twojego dziecka? Nic.

amfetamina?

[coll_age]

tak wróciłam wszystko jest beznadziejne..

pomóżcie! znalazłam właśnie na podłodze w pokoju zwiniętą torebke z
pozostałościa białego proszku + karteczkę zwiniętą w rurkę.. jedyne
wytłumaczenie tego czegoś jest takie, że mój mąż bierze... proszek
jest gorzki... serce mi wali jak oszalałe

[marzeka1]

Ty tu przestań dramatyzować, że amfa jest gorzka,tylko zastanów się, dlaczego
krzywdzisz dziecko, ciągle tkwiąc przy takim dupku? Nie możesz na to
odpowiedzieć,dlaczego robisz to sobie i dziecku? Bo każdej może trafić się dupek
za męża/partnera, tylko potem, gdy przejrzy się na oczy, trzeba umieć coś z tym
zrobić. Masz w ogóle taki zamiar, czy poprzestaniesz na biciu serca, płaczu,
tudzież rozważaniu samobójstwa?

[triss_merigold6]

Sądze, że branie amfetaminy przez Twojego męża jest twoim
najmniejszym problemem. W sumie gdyby się zaćpał to oszczędziłby Ci
rozwodowo-majątkowych cyrków.

[ki_czort]

Zbieraj dowody, żeby iść do sądu. Znajdź prawnika i ustalcie jakiś plan.
Cała reszta już została powiedziana.

Naprawdę nie rozumiem tego - dlaczego Ty dalej tkwisz w tym bagnie.
Zdiagnozowanie problemu to chyba łatwiejsza część procesu radzenia sobie z
toksycznym partnerem.
Potem trzeba się jeszcze zdobyć na radykalne działanie a nie takie pitu pitu i
płacz w poduszkę.

Przypominasz kogoś, kto się psychicznie uzależnił od swojego oprawcy.
Uzależniona od olewającego faceta, taką Cię widzę. Nie wiem, jaka jest wasza
sytuacja finansowa, czy dałabyś sobie radę sama <może nie doczytałam wszystkich
postów>, może finansowo też jesteś uzależniona, bo psychicznie to na bank.

Facet ma Cię głęboko gdzieś, nic go nie obchodzisz - rozumiesz? Może jak to do
Ciebie dotrze, to nie będziesz już miała tylu oporów przed poważnym krokiem.