Stanisław Jerzy LEC

[witekjs]

Stanisław Jerzy LEC
Wszyscy mieliśmy przyjemność spotkania się z niezwykłymi aforyzmami, autorstwa Stanisława Jerzego LECA.
Dostałem prezent od mojej żony "Myśli nieuczesane, wszystkie".
Lubię je czytać, a obecnie z radością czytam "Myślę, że jestem" Wandy Leopold.
Jest to bardzo ciekawy zbiór wspomnień przyjaciół Leca.

Myśli nieuczesane. Wszystkie

(okładka twarda)
Autor:
Lec Stanisław Jerzy
www.empik.com/mysli-nieuczesane-wszystkie-lec-stanislaw-jerzy,p1104059480,ksiazka-p

Myślę, że jestem... - Wanda Leopold PROMOCJA
allegro.pl/mysle-ze-jestem-wanda-leopold-promocja-i4917436521.html

Stanisław Jerzy Lec
culture.pl/pl/tworca/stanislaw-jerzy-lec

[k.karen]

Dziękuję, Witku za przypomnienie o Lecu

Miałam kiedyś "Myśli nieuczesane"... ale pożyczyłam i do dzisiaj nie wróciły. Czas kupić nowe wydanie.

Ale bardzo zaskoczyła mnie cena tej drugiej książki autorstwa Wandy Leopold, to niesamowite!

[witekjs]

k.karen napisała:

> Dziękuję, Witku za przypomnienie o Lecu
>
> Miałam kiedyś "Myśli nieuczesane"... ale pożyczyłam i do dzisiaj nie wróciły. C
> zas kupić nowe wydanie.
>
> Ale bardzo zaskoczyła mnie cena tej drugiej książki autorstwa Wandy Leopold, to
> niesamowite!

Myślę, że bezwzględnie powinnaś przeczytać książkę Pani Wandy Leopold.
Powoli i uważnie czytam ja, jak się okazało, po raz pierwszy do końca.
W tomie "Myślę, że jestem" są wspaniałe artykuły, nie tylko przyjaciół Leca, ale krytyków literackich, publicystów, od których można dowiedzieć się bardzo dużo o Jego twórczości, nie tylko o najsłynniejszych fraszkach, w Myślach nieuczesanych Leca.
On był poetą, lirykiem, nie tylko satyrykiem.
Przy moim medycznym wykształceniu, czytanie o takiej literaturze i jej twórcach jest czymś bardzo interesującym.
Myślę, że nie tylko dla mnie na Podwórku

Pozdrawiam. Witek

Pisało o nim wielu innych

culture.pl/pl/tworca/stanislaw-jerzy-lec

[wscieklyuklad]

Tak Witku!


Choć latka lecą
hecą wciąż hecą!
Najlepsza fraszka
w wydaniu Staszka!
Dziś każdy wierzy,
że tylko Jerzy
humor zaleca,
więc czytaj Leca!

[hardy1]

Lec, Sztaudynger... ich fraszki są wieczne.
Z drugiej strony smutne, że zawsze są aktualne.

[wscieklyuklad]

Fraszka tokijska


Chciał przywołać szoguna z miną wielce dumną
miało być po japońsku, a wyszło show gumno.

[wscieklyuklad]

I jeszcze poranna, świeża fraszka.

Na zauroczoną.

Choć ma dwóje nierzadko z zasad ortografii,
posty ciągle przekleja - więcej nie potrafi.

[witekjs]

wscieklyuklad napisał:

> I jeszcze poranna, świeża fraszka.
>
> Na zauroczoną.
>
> Choć ma dwóje nierzadko z zasad ortografii,
> posty ciągle przekleja - więcej nie potrafi.

Przypuszczałem, że należysz do tych lekarzy, których zachwyt nad twórczością Leca czy Sztaudyngera inspiruje do pisania, niekiedy są to również fraszki.

Pozdrawiam serdecznie. Witek

[k.karen]

Witku, wyrosłam na fraszkach Leca i Sztaudyngera

[witekjs]

k.karen napisała:

> Witku, wyrosłam na fraszkach Leca i Sztaudyngera
>
>

W czasie kiedy ja "wyrastałem" na Ich fraszkach, niewiele mogłem się o Nich dowiedzieć.
Obecnie jest to łatwo dostępne nawet w Internecie, przed kupieniem ciekawych książek.
Koniecznie przeczytaj o Lecu ten materiał :
culture.pl/pl/tworca/stanislaw-jerzy-lec

Pozdrawiam. Witek

[k.karen]

Dziękuję, Witku

Ten końcowy cytat bardzo mi się podoba:

"Nie skostnieć, ani nie sflaczeć, trwać na posterunku, ale nie stać na miejscu, być giętkim, ale nieugiętym, być lwem czy orłem, lecz nie zwierzęciem, nie być jednostronnym, ale nie mieć dwóch twarzy, trudna rzecz!"

Tak, trudna rzecz.

Pozdrawiam z

[wscieklyuklad]

Znalazłem jeszcze ciekawy aspekt z życiorysu SJL - kojarzymy go z fraszkopisarstwem, ale pozwolę sobie przytoczyć jego tłumaczenie wiersza George Trakla:

Grodek

Am Abend tönen die herbstlichen Wälder
Von tödlichen Waffen, die goldenen Ebenen
Und blauen Seen, darüber die Sonne
Düsterer hinrollt; umfängt die Nacht
Sterbender Krieger, die wilde Klage
Ihrer zerbrochenen Münder.
Doch stille sammelt im Weidengrund
Rotes Gewölk, darin en zürnender Gott wohnt
Das vergoßne Blut sich, mondne Kühle;
Alle Straßen münden in schwarze Verwesung.
Unter goldnem Gezweig der Nacht und Sternen
Es schwankt der Schwester Schatten durch den schweigenden Hain,
Zu grüßen die Geister der Helden, die blutenden Häupter;
Und leise tönen im Rohr die dunklen Flöten des Herbstes.
O stolzere Trauer! ihr ehernen Altäre
Die heiße Flamme des Geistes nährt heute ein gewaltiger Schmerz,
Die ungeborenen Enkel.


Gródek

Wieczorem dzwonią jesienne lasy
orężem śmierci, złote doliny
i modre jeziora, w górze toczy się słońce
ponuro, noc obejmuje
gasnących wojowników, dziką skargę
ich ust złamanych.
Ale cicho zbierają się na dnie pastwiska
czerwone chmury, w których mieszka gniewny Bóg,
przelana krew, chłód księżycowy.
Pod złotymi gałęziami nocy i gwiazd
chwieje się cień sióstr przez milczący gaj,
by pozdrowić duchy bohaterów, krwawiące głowy.
I cicho grają w trzcinie ciemne flety jesieni.
O smutku dumniejszy, spiżowe ołtarze.
Bezbrzeżny ból dziś karmi gorący płomień ducha,
nienarodzone wnuki.

tłum. Stanisław Jerzy Lec


Gródek

Wieczorem rozbrzmiewają jesienne lasy
Głosem zabójczej broni, złote równiny
I błękitne jeziora, ponad nimi słońce
Mroczniej się stacza; noc obejmuje
Konających wojowników, dziką skargę
Ich roztrzaskanych ust.
A na pastwiskach zbierają się w ciszy
Ogniste obłoki, w których mieszka gniewny Bóg.
Przelana krew, księżycowe chłody;
Wszystkie drogi prowadzą ku czarnemu rozkładowi.
Pod złotą gałęzią nocy i gwiazd
Cień siostry przemyka przez milczący gaj,
By pozdrowić duchy bohaterów, ich krwawiące głowy;
I cicho dźwięczą w trzcinach flety jesieni.
O dumny smutku! Wyniosłe jego ołtarze
Ogromny ból żywi dziś gorący płomień ducha,
Nienarodzone wnuki.

tłum. Liv Kristine

Które tłumaczenie lepsze?

[wscieklyuklad]

Gródek (plagiat dowolny G.Trakla)

Wieczorem dzwoni las jesienny
oręże śmierci, złoto dolin,
jeziora modre pode słońcem,
ponure w nocy mrok bezdenny.
Tuli gasnących wojowników,
i dziką skargę ust złamanych.
Płożą się cicho w dnie pastwiska
czerwone chmury z zagniewanym
Bogiem, co widzi krew przelaną
i chłód księżyca w mackach nocy.
Blask gwiazdy chwieje siostrzyc cieniem
pośrodku milczącego gaju,
opiewa duchy bohaterów,
ich głowy bezpowrotnie ścięte.
Jak smętnie grają trzciny pośród
jesieni flety - czernią spięte
o smutku dumnym na ołtarzach.
Bezbrzeżnym bólem dziś nas karmi
gorący płomień tego ducha,
i wnuków, co nienarodzone.

Wciąż aktualne "Myśli nieuczesane" Leca

[witekjs]

Wciąż aktualne "Myśli nieuczesane" Leca
CULTURE.PL
Z zebranych przez wydawców 2160 "Myśli nieuczesanych" Stanisława Jerzego Leca, proponujemy wybór stu kilkudziesięciu, które – mimo upływu dziesięcioleci od śmierci autora w 1966 roku – wydają nam się paląco aktualne.

Zacznijmy od dewizy, która przyświecała Stanisławowi Jerzemu Lecowi podczas tworzenia: "Jak najmniej wyrazów, jak najwięcej wyrazu"./.../

culture.pl/pl/dzielo/wciaz-aktualne-mysli-nieuczesane-leca
Pozdrawiam. Witek