Piguła

[vidavil-125]

Teatrzyk Zielona Piguła
przedstawia skecz pt: „Będziesz miał chłopie na Kalejdoskopie”

osoby: Dwie Osoby z Kalejdoskopu i nowy Gość do nadziewania

Dwie Osoby: o pojawił się nowy i że tu przeczytał że o perseidach
i chce wiedzieć

Dwie Osoby do siebie na boku: no wejdź gościu, zapraszamy zrobimy ci
takie dożynki że perseidów ci się odniechce.

Gość: Bardzo tu miło ale przeczytałem tu że perseida nie fruwa a tylko lata.

Dwie Osoby do siebie na boku: oj poczekaj ty jeszcze a zobaczysz jak sam wyfruniesz

Gość: nie powinno się rozpowszechniać mylnych informacji.

Dwie Osoby równocześnie: Gościu, ty grzdylu niedomoczony chcesz podważać
nasze autorytety to wypierdalaj z Kalejdoskopu z banem ci na drogę.

[tan.nawe]

vidavil-125 napisał:

> Gościu, ty grzdylu niedomoczony chcesz podważać
> nasze autorytety to wypierdalaj z Kalejdoskopu z banem ci na drogę.

Vidavilu, no to wy...iśmy się razem! W sam czas!

[wscieklyuklad]

Rozumiem, iż pod pojęciem grzdyl niedomoczony kryje się przypadek wczesniactwa, z powodu którego doszlo do odplywu przedwczesnego szmaragdowych wód plodowych i stąd niedomoczenie owo?

[ulisses-achaj]

Nic nie wiesz o teatrze, dopóki sam w nim nie zagrasz..

[sorel.lina]

Vidavilu, cieszę się, że jesteś.

[wscieklyuklad]

Wiedziałem.
Nie pisałem.

[k.karen]

Vidavilu,
dobra, mojego pisania nie cenisz, ale może chociaż spodobają Ci się moje fotografie?

Pysznogłówka

[vidavil-125]

Fotka. ten kwiat napiera nieco na oglądającego, trochę brak mu niedomówień (malarskich)
Ucięty dołem jak na filmowym planie amerykańskim
Dociążaj bardziej prawą stronę a nie centralnie i wpuść powietrza jeśli ma to być
fotka artystyczna a nie fotka przeznaczona do katalogu roślin.

Ale rób swoje.

[vidavil-125]

Ale ta smuga po prawej stronie fotki jest bardzo dobra i tędy droga

[k.karen]

Fajnie. Dziękuję za rady. Chociaż w sumie trafiłeś z foto do katalogów Ale z czasem może wyjdzie mi coś ambitniejszego. Artystyczna fotografia to już wysoka półka, zobaczymy

[vidavil-125]

pooglądaj artystyczne akty i zrób czarno biały akt kwiatu

[ulisses-achaj]

A wiesz, że "pojechałeś zenem" ? I to trafnie?

[k.karen]

Nie wiem... to bardzo dalekie do tego czym kieruję w się w fotografii.
Wyrażam siebie tylko i wyłącznie w tym, że widzę. Bardzo często widzę piękno w czymś uznanym za pospolite i niewarte uwagi. Natura jest tak piękna, że wszelkie "magiczne sztuczki" uważam za profanację. Jestem wrogiem wszelkich technicznych "ulepszaczy", bo one zakłamują rzeczywistość. Może kiedyś zmienię zdanie, na razie nie czuję tego, nie umiem...
Taki przykład -nie mogę zrozumieć zachwytu fotografią "starej baby", bo trudno uznać za młodą kobietę po pięćdziesiątce, podrasowaną do granic możliwości Photoshopem. Mnie to brzydzi.Tym bardziej, że ci w zachwycie znają twarz tej kobiety z bliska i wiedzą, że jest bardzo daleka od ideału przedstawionego na zdjęciu. Na foto bez jednej zmarszczki, cera bez pryszczy i wszelkich nierówności, niezwiędła, wręcz gładziutka jak pupcia niemowlęcia. Nie wiem czym się zachwycają oglądający, świetnym wykorzystaniem narzędzi graficznych, czy kłamstwem, które widzą na foto?

[k.karen]

I w tym jest problem, Ulissesie. Nie chcę pokazywać tego co jest "między kamieniami", ale właśnie kamienie Nie kieruję się żadną filozofią, a jedynie nadzieją, że ktoś komu spodoba się moje zdjęcie następnym razem schyli się, żeby dokładnie przyjrzeć się np. stokrotce

[ulisses-achaj]

Rozumiem

[k.karen]

A zresztą... jak chcecie, sami porównajcie:

[ulisses-achaj]

Bo robiąc zdjęcia czarno białe "planujesz" je takimi od początku. Wtedy inaczej kadrujesz i naświetlasz Np. tak:

[ulisses-achaj]

Albo tak:

[ulisses-achaj]

Albo tak:



Wszystko zależy od tego, co chcesz uzyskać.

[sorel.lina]

Lubię czarno-białe fotografie... ludzi i ludzkich dzieł. Czarno-biała przyroda przestaje jednak być przyrodą, a staje się dziełem człowieka.
W ogóle czarno-biała fotografia wydaje mi się bardziej wyrafinowana, artystyczna, bo wyraża bardziej swojego autora niż to, co on fotografuje. Natomiast fotografia kolorowa mniej mówi o autorze, a więcej o tym, co ten fotografuje.
Aparatem fotograficznym można "malować", wyrażać swój wewnętrzny świat, jednym słowem
tworzyć, ale myślę, że to trudna sztuka i nielicznym tylko dana...

[vidavil-125]

Na ogół czuje się sztuczność gdy do foto dobiera się komputer.

A ten dmuchawiec Ulissesa to już wydanie artystyczne

Dużo zmarszczek, czy bez zmarszczek tu nie o ilość ale ta magiczna
decyzyjność artysty spinająca całość.

A jeśli chodzi o tenis to dzielimy na finezyjny i siłowy.

V.

[vidavil-125]

Mamy przesyt kolorem Sorelino, ale reklama pizzy (druga gratis)
musi w kolorze być.
Foto artystyczne czarno białe daje dużo niedomówień i odbiorca
czuje się wciągnięty w ten niedomówiony świat dając sobie odpowiedzi
których sam do końca nie jest pewnym

[sorel.lina]

Niedomówiony świat... Czy to świat twórcy? Hermetyczny świat?
Czy to aspekt rzeczywistości, którego my po prostu nie zauważamy i nie domyślalibyśmy się nawet jego istnienia, gdyby nie... artysta, który widzi więcej?

[vidavil-125]

Nie jest tak do końca Sorelino. Wyidealizowany hermetyczny świat twórcy zamknięty
w obrazie, czy knot który wyszedł bo twórca się męczył ale nie poradził.
Przed laty moja sąsiadka uczennica szkoły muzycznej ćwiczyła codziennie
przejście z Wieniawskiego na skrzypcach, utykała w jednym miejscu i po wielu
próbach dała sobie spokój. Jak widzisz Sorelino hermetyczność artysty nie dla każdego
twórcy jest osiągalna

[k.karen]

Vidavilu, to dlaczego malujesz obrazy w kolorach?

[sorel.lina]

Karen, obrazy to jednak nie to samo, co fotografie...
Nie można do nich stosować tych samych kryteriów. Jestem laikiem, ale tak mi się wydaje.

[k.karen]

Sorellino, a czy podobają Ci się moje fotografie, mimo że robione amatorską ręką i nie czarno-białe?
Czy dla Ciebie te fotografie to taka pizza? Czy jednak coś więcej?

[sorel.lina]

k.karen napisała:

> Sorellino, a czy podobają Ci się moje fotografie, mimo że robione amatorską ręk
> ą i nie czarno-białe?


Bardzo mi się podobają!
Nie znam się na fotografii, nie potrafię ocenić jej jakości od strony "technicznej", dla mnie liczy się to, co przedstawia i jeszcze to...- nie wiem, jak to nazwa - to coś, to wrażenie, uczucie, jakie we mnie wywołuje... To wszystko odnajduję w Twoich fotkach.
Tak, bardzo lubię czarno-białe zdjęcia, jeszcze bardziej te w sepii, ale (jak napisałam przed chwilą) wtedy, gdy przedstawiają osoby lub np. architekturę. Naturę wolę jednak w kolorze.
Barwy silnie na mnie działają. Ale tylko te naturalne, nie te "sztuczne", podrasowane, ani te jaskrawe, krzykliwe, papuzie... Takich nie znoszę.

[k.karen]

Dziękuję, Sorellino

Mamy dokładnie tak samo! Architektura i portrety czarno-białe bardzo mi się podobają!
Jeśli dobrze pamiętam, Ulisses ma takie foto z Paryża: schody i na szczycie latarnia, coś pięknego, bardzo mnie urzekło, właśnie czarno-białe. I jeszcze Jego autorstwa portretowe smolarza z Bieszczad. Może da się uprosić i wklei tu te zdjęcia. Ulissesie, co Ty na to, proszę

[ulisses-achaj]

Nie było mnie przy kompie. Karen, mogę mieć problem ze znalezieniem tych fotek, bo mam ich mnóstwo i oczywiście w nader różnych miejscach dysku..

Mono czy multi?

[wscieklyuklad]

Od czego zależy założenie kolorystyczne?

[wscieklyuklad]

Dlaczego czarno-białe?

[wscieklyuklad]

A może jednak multi?

[wscieklyuklad]

albo takie:



i wreszcie na koniec:

[wscieklyuklad]

Kolory zachwycają.
Kolory wzbogacają wrażenie.
Kolory pozwalają na poznanie natury, struktury, treści.

Twórcy przerabiają na wyścigi czarno-białe filmy. Kolorowe "Przeminęło z wiatrem" ubarwia odbiór.
Dziś trudno wyobrazić sobie powyższy film w tonacji mono.
Ale i dziś pojedyncze dzieła czarno-białe (vide nasze "Idą") przebijają się na czoło zdobywając międzynarodowe wyróżnienia. Oczywiście wśród "oscarowców" są i autorzy scenografii/zdjęć - zatem całość (poza treścią dialogów i wymowie akcji) jest wypadkową wielu elementów.

Małpka iskająca swego potomka ma pewnie jakieś zabarwienie futerka.
Motyl na czarnej prawie dłoni nie jest przecież prezentem dla daltonisty.
Ale już ruina w pełnej krasie barw (wprawdzie dość ascetycznych zróżnicowaniem) wydaje się mniej "zrujnowana", niż gdyby kolory wyparto bielą i czernią.

cdn

[wscieklyuklad]

Pobielałe światło lampy i łuczywa nie kojarzy się przecież ani z ciepłem, ani świetlistością.
Każdy chętniej obejrzałby też ubiory tancerek z rękami uniesionymi i wygiętymi w tańcu.

Na co odbiorca zwróciłby uwagę, gdyby małpki były np. brązowe? Czy byłyby mniej naturalne?
Czy byłyby bardziej wiarygodne?
A może kolor nie pozwalałby się skupić na wyprostowanym palcu wskazującym lewej dłoni "matki", całość przypomina żółwia pełzającego po łepinie dziecka.
Artysta uchwycił zatem rodzaj spowolnienia (symbolizowanego przypadkowym gestem dłoni) - to chwila wielce intymna (w życiu małp wręcz podstawowy przejaw zażyłości).
Czerń i biel uwieczniła więc nie obraz, lecz ledwie uchwytną ideę...

[wscieklyuklad]

Co dostrzeglibyśmy, gdyby suknie tancerek były barwne?
Większość skupiłaby się na esach-floresach, całość oceniając w kategorii "wrażenie ogólne".
Niewykluczone, iż barwy kłóciłyby się ze sobą na tyle, iż widz oceniłby obraz jako zgrzytliwy w odbiorze.
Tonacja tymczasem przenosi nasz wzrok ku dłoniom przytkniętym do ściany lub głowy.
Są na tyle wyraziste, iż dopiero po dłuższej chwili dostrzegamy te opuszczone wzdłuż ciała, lecz także "tańczące".
Gest jako przejaw zamyślenia?
Gest jako przejaw ruchu?
Gdzieś w tle słyszymy podświadomie muzykę - zapewne w tonacji refleksyjnej (czarno-białej?)
Czerń i biel nadają tej scenie zwiewność. Bliskość tańczących stapia się nie tylko w kolorystyczną, ale tematyczną bryłę...

cdn.

[wscieklyuklad]

Lampa naftowa o zimnym świetle. Kaganek oświaty z drabiną wspartą o podstawę, zachęcającą do wspięcia się po szczeblach.
Zbliżająca się ku niej postać niesie przed sobą równie "zimne" łuczywo - prymitywniejsze technicznie źródło światła.
Może to poszukiwacz wiedzy? Ta jest dla niego wciąż jeszcze nieodkrytą lecz 'białą magią" (jakże to pozytywny aspekt przekazu).
Dopiero, gdy zdobędzie ostatni szczebel wszystko nabierze barw.
Dopiero, gdy zdobędzie ostatni szczebel będzie mógł wznieść się ku gwiazdom - pyzaty wówczas Księżyc w pełni rozświetli teraz czarny i martwy firmament.

Czy taki odbiór byłby uprawniony, gdyby "naftówka" świeciła tak, jak w czasach naszych pradziadków?

cdn.

[wscieklyuklad]

I wreszcie ostatnia z fotografii.
Rzeźba...
Sztuka, która często nie daje wyboru twórcy.
"Dawid" Michała Anioła nie cierpi na albinizm...
Podobnie jak postać "żywej" kobiety wydłubana z martwego kamienia.

Rolą artysty jest poruszać wrażeniem widza...
Nie jest ważne co miał do powiedzenia...
Nie jest ważne czy dzieło wpisuje się w aktualne trendy...
Ważne jest, na jak długo pragniemy się zatrzymać, by wyciągnąć własny wniosek.

Wniosek równie czarno-biały jak kolorowy...

[ulisses-achaj]

Sorry Karen, ale nie mam żadnej galerii w sieci, więc nie mogę wkleić tu tych fotek.. .

[k.karen]

To jak chcesz, Ulissesie, to mi prześlij a ja przepuszczę to przez jakiś hosting

Ps. Nie masz już galerii na Picasa?

Fotografie Ulissesa :)

[k.karen]

Latarnia





Smolarz





Cerkiew

[sorel.lina]

To zdjęcie mnie zaczarowało...

[vidavil-125]

tak Sorelino, minimum formy maksimum wyrazu. Jak mała czarna od damskich
wystrojów

[k.karen]

Tak, to zdjęcie jest doskonałe i piękne. Ale to praca zawodowca (After)


A ja niedawno "strzeliłam" takie. Na pewno technicznie nawet nie ociera się o profesjonalizm After, ale mnie się podoba

[sorel.lina]

Patrząc racjonalistycznie - księżyc wyłaniający się znad komina.
Patrząc mistycznie - hostia unosząca się nad kielichem.

I to zamglenie wokół. Wszystko razem zostawia pole wyobraźni. Brawo, Karen.

[k.karen]

Naprawdę, Sorellino, masz mistyczne skojarzenia?
Ja wręcz przeciwnie. Kiedy zobaczyłam jak "wyłania" się z komina to skojarzyłam z wierszem Herberta "Księżyc". Zdjęcie jest niedopracowane technicznie, bo musiałam szybko działać i żeby utrwalić ten widok pstryknęłam na funkcji "auto"

A to ten wiersz Herberta:

Księżyc
Nie rozumiem, jak można pisać wiersze o księżycu.
Jest tłusty i niechlujny. Dłubie w nosie kominów.
Jego ulubione zajęcie to włazić pod łóżka i wąchać buty.

[sorel.lina]

Z całym szacunkiem dla poety, księżyc kojarzy mi się bardziej... banalnie.

[vidavil-125]

Karen pytasz dlaczego ja maluję w kolorach?

Jak ciotka Eulalia kupiła kolorowe firany i prosiła mnie bym coś do nich namalował,
to ja długo siedziałem przed firanami i komponowałem tak bez pędzla różne wersje.

Karen, jakoś żyć trzeba. Wędki haczyki paliwo do samochodu, a dzięki Eulaliom
jakoś leci.

[sorel.lina]