Kochanki kontra zony

[celina201]

Kochani co sadzicie o pewnym typie zwiazku: młoda 20letnia dziewczyna
zwiazana z trzydziesto- paro letnim szefem, który ma zone i dwójke dzieci?Ona
jest zakochana.On niewiem.Razem pracuja, jej zależy bardzo na tej posadzie,
ale nie robi tego by osiagnac sukces zawodowy.Oceniajcie, ale podajcie
równiez rozwiazania - bo łatwo krytykowac, ale jakze trudno taka sytuacje
rozwiazac.

[kaznodziejka]

hmmm..pomyslalabym ze ma jakis kompleks braku ojca, bo czy sa jakies inne
powody?sama mam 20 lat i nigdy nie zwiazalabym sie z zonatym facetem:(

[siedemgrzechow]

po pierwsze powiedzialabym, ze dziewczynka jest glupiutka (i pelni funkcje
otworka, dosc daleka od milosci) a po drugie, zyczylabym coby w przyszlosci
dostala to na co sobie teraz pracuje (nie musisz wierzyc w karme wystarczy, ze
ja w nia wierze)

[dagny1001]

Rozwiązanie jest tylko jedno - jak najszybciej zerwać ten chory związek.

[oddech25]

nie sądźcie, bo nie wam jest sądzić.
dziewczyna będzie ofiarą albo wygra.
Jedno jest pewne w każdym przypadku będzie cierpieć. I wcale nie jest głupia.
kocha. Ale zawsze będzie żałować. obojętnie od tego jaki sprawy przybiorą
obrót. niech ucieka

[myszkin2]

Mili Moi Smutne te Wasze odpowiedzi, choć zrozumiałe. Ja znam taki związek. On
35l, ona 22. Są ze sobą od pięciu lat i kochają się tak, że nie można się
napatrzeć. Z racji jego przeszłości (ex-żona, dzieci) nikt im nie wróżył
szczęścia, a tabuny "życzliwych" radziły jej uparcie, by go zostawiła. Życzę
wszystkim, Wam także, by znaleźli w życiu coś równie niezwykłego. Może wtedy
zrozumieją, że osądzanie i wydawanie wyroków na podstawie stereotypów jest po
prostu błędem

[zettrzy]

a pytasz bo Cie to osobiscie dotyczy (jestes ta zona czy tez kochanka) czy
raczej wtykasz nos w nieswoje sprawy?

to sie rzadko udaje

[cytrynka123]

Miałam podobny romans. Krótki i wyczerpujacy. Różnica wieku jakies 15 lat. Był
żonaty i jak zawsze "nieszczęśliwy w małżeństwie". Nigdy już ponownie nie
zadarlam z żonatym. Koniec.
Może to i brak ojca... Mój zmarł (na wlasne zyczenie) gdy mialam 12 lat.
Rówiesnicy byli tacy niewystarczajaco dojrzali i pociagajacy. Na randki
umawialam się z "chłopakami" grubo po 30ce mimo, że sama mialam ledwo 20.
Niestety, to ja okazywałam się bardziej zaangazowana i na serio traktująca
delikwenta... Wiek kochanka nie daje pewności o jego dojrzałości i gotowosci do
zawarcia trwałego związku. Często czulam sie oszukana. Teraz wiem, że moje
potrzeby nie mogły byc zrealizowane w poprzednich relacjach.
Teraz mam 26 latka, swojego równolatka. Jest bardzo odpowiedzialny. Gdy
potzrebuje "ojca", on zawsze słuzy mi ramieniem. Ja mu tez "matkuję". W łozku
jest o wiele lepszy od swoich starszych "poprzedników".
Najzabawniejsze jest to, że kazdy z moich exkochanków, po jakimś roku od
ostatniego spotkania, chciał się umówić i "spróbowac" raz jeszcze. Propozycje
małżeństwa tez były.. (czyli nie byłam taka zla, by na zone by tak ;)))) Tylko
zbyt późno. Nie rozumiem, jak mozna tak jak nigdy nic po długim czasie
niewidzenia proponować małżeństwo. tak jakby przez ten czas nigdy się nic nie
wydarzyło. Tak jakbym ja - biedna smarkata dzieweczka tylko czekala na to.
Na koniec... przejedli mi sie "starsi" panowie. Nie ma gwarancji, ze starszy
zechce stalego związku i dzieci ani , ze w łózku będzie lepszy. Na dodatek w
ich zyciu często nie ma miejsca na druga szczoteczkę do zębów ;).
Związki ze starszymi panami bywaja tez szczęsliwe. Moje były jedynie zyciowa
nauką.