Bidul z oczu mi patrzy

[ovejanegra]

Ja też, tak jak bohaterki tekstu na drugi dzień po skończeniu
osiemnastu lat stanęłam na bruku z walizeczką starych ciuchów i
weszłam w dorosłość. Niestety, nie dostałam pięciu tysięcy złotych,
miksera ręczników, talerzy. Nikt nie opłacił mi dalszej edukacji,
nie miałam ulg na studiach a o mieszkaniu socjalnym mogłam tylko
pomarzyć. Zaden pracownik socjalny nie pilnował mojego
usamodzielniania się. Wszystko musiałam życiu wydrzeć pazurami.A
wszystko dlatego, że nie opuściłam domu dziecka tylko
dom "rodzinny". A te idiotki jeszcze narzekają!

[alpepe]

Masz rację. Ludzie dorośleją, ale nie wszyscy dojrzewają.

Serca s...syny

[ja_biedronka_pstra]

łza się kręci w oku.

Jest sposób na domy dziecka!!!!!

[b-a-lau]

Pierwsza osoba, która napisała komentarz to powinna
mieć pretensje do matki, że jej nie
wyskrobała. "Idiotką" to ona jest a nie te dzieci z
domu dziecka. Co pani zazdrości tym dzieciom 5tyś i
tych garnków???? Pewnie matka po głowie panią biła i
dlatego tak myśli.
Moim zdaniem dobrym rozwiązaniem na problemy domu
dziecka jest:
A) Ułatwiona procedura odbierania dzieci rodzicom
patologicznym, jak najwcześniej Państwo staje się
własnością dzieci i o nich decyduje Dzieci nie mogą w
domach dziecka czekać ”na terapie rodziców” AA i tym
podobne bzdury.
B) Dzieci w wieku od1mż do 4r.ż idą do adopcji.
Po wyżej 4 r.ż dziecko „stare do adopcji”, nikt takie
już nie chce.
C) Dzieci w wieku od 4 r.ż do 13 r.ż idą do
rodzin zastępczych, kontraktowanych,
D) Dzieci w wieku od 14 r.ż do 17 r.ż idą do
domów dziecka, liczących ok. 20 osób + 4 wychowawców i
jedna kucharka.
a) Obowiązkowa terapia psychiatryczna lub
psychologiczna
b) Dbanie (pranie sprzątanie i uczestnictwo w
gotowaniu)
c) Praca jako wolontariusz w zamian za kieszonkowe
E) Dzieci w wieku od 17 r.ż do 20 r.ż mieszkają w
mieszkaniach chronionych. On mają pod nadzorem sami
zajmować się mieszkaniami. Obowiązek ukończenia
szkoły, zajęcia:
F) Po 20 roku życia każdy dostaje kawalerkę z
częściowo zarobionymi przedmiotami i prawo do
korzystania z pomocnika socjalnego( osoby tylko
doradzającej) przez 3 lata.
a) Gotowanie, robienie zakupów, kosmetyka, nauka
szycia i reperowania różnych przedmiotów, terapia
psychologiczna.
b) Jeżeli „lala” zajdzie w ciąże, odebranie
dziecka do adopcji- bez dyskusji.
Trzeba nawet rodzeństwa oddzielać, aby młodsze
miały szansę na normalne życie, średnie i starsze
maksymalnie dostosować do życia. W przyszłości można
temu rodzeństwu umożliwić kontaktu ze sobą.

[tek00001]

b-a-lau napisała:

> Pierwsza osoba, która napisała komentarz to powinna
> mieć pretensje do matki, że jej nie
> wyskrobała. "Idiotką" to ona jest a nie te dzieci z
> domu dziecka. Co pani zazdrości tym dzieciom 5tyś i
> tych garnków???? Pewnie matka po głowie panią biła i
> dlatego tak myśli.


Co za bzdury. to nawet nie sa bzdury ja nie wiem kto autora bil po
glowie i czym ale to idiotyzm.


> Moim zdaniem dobrym rozwiązaniem na problemy domu
> dziecka jest:
> A) Ułatwiona procedura odbierania dzieci rodzicom
> patologicznym, jak najwcześniej Państwo staje się
> własnością dzieci i o nich decyduje Dzieci nie mogą w
> domach dziecka czekać ”na terapie rodziców” AA i tym
> podobne bzdury.

Zgadzam sie z ulatwieniem procedur. Ale dziecko do kiedy to mozliwe
powinno byc wychowywane przez rodzcow. Wiec terapie wspomagajace jak
najbardziej.

> B) Dzieci w wieku od1mż do 4r.ż idą do adopcji.
> Po wyżej 4 r.ż dziecko „stare do adopcji”, nikt takie
> już nie chce.

a co uksztalowalo taka opinie? jakies badania? te dzieci i tak
doswiadczaja duzo stygmy wiec pisac ze sa za stare do adopcji. no
niwem.

> C) Dzieci w wieku od 4 r.ż do 13 r.ż idą do
> rodzin zastępczych, kontraktowanych,
zgoda a rodzice zastepczy dostaje trening i wsparcie od tych, kto
tam umieszcza dzieci. nie jestem do konca przekonana co do grupy
wiekowej

> D) Dzieci w wieku od 14 r.ż do 17 r.ż idą do
> domów dziecka, liczących ok. 20 osób + 4 wychowawców i
> jedna kucharka.

a dlaczego taki podzial. a co jak tych dwudziestu rozniesie miejsce?
a po co kucharka przeciez w tym wieku mozna juz gotowac.

> a) Obowiązkowa terapia psychiatryczna lub
> psychologiczna

niekoniecznie obowiazkowa. ale tam gdzie wymagana.

> b) Dbanie (pranie sprzątanie i uczestnictwo w
> gotowaniu)

zdoga

> c) Praca jako wolontariusz w zamian za kieszonkowe

a dlaczego jako wolontariusz? wielu mlodych ludzi w tym wieku
pracuje za normalene wynagrodzenie

> E) Dzieci w wieku od 17 r.ż do 20 r.ż mieszkają w
> mieszkaniach chronionych. On mają pod nadzorem sami
> zajmować się mieszkaniami. Obowiązek ukończenia
> szkoły, zajęcia:

ludzie i wieku 17-20 to nie dzieci to mlodzi dorosli. a dlaczego
maja miec obowiazek ukonczenia szkoly, przeciez to do 16 roku zycia.
kazdy odpowiada sam za swoje wybory

> F) Po 20 roku życia każdy dostaje kawalerkę z
> częściowo zarobionymi przedmiotami i prawo do
> korzystania z pomocnika socjalnego( osoby tylko
> doradzającej) przez 3 lata.

a dlaczego przez trzy lata. I dlaczego kazdy dostaje kawalerke?
wielu ludzi w tym wieku nie dostaje kawalerek i musza wynajmowac
przez wiele lat.
>
a) Gotowanie, robienie zakupów, kosmetyka, nauka
> szycia i reperowania różnych przedmiotów, terapia
> psychologiczna.

a jaka i na co? a po co marnowac czas pracy psychologa jak ktos nie
chce

> b) Jeżeli „lala” zajdzie w ciąże, odebranie
> dziecka do adopcji- bez dyskusji.

Nonses
> Trzeba nawet rodzeństwa oddzielać, aby młodsze
> miały szansę na normalne życie, średnie i starsze
> maksymalnie dostosować do życia. W przyszłości można
> temu rodzeństwu umożliwić kontaktu ze sobą.


Bzdura

a w ogole ten model to skad pochodzi. nauka szycia reperowania itd,
a dzieci mieszkajace z rodzicami nie szyja i reperuja.

[lena575]

B-a-lau masz świętą rację. 100% - tową!!! Problem w tym,ze ludzie
sponiewierani w życiu często nie mają ani empatii ani nawet
nejmniejszej drobinki zrozumienia dla kogoś bardziej
sponiewieranego.Często niczego nie rozumieją, umieją tylko
zazdrościć... a może zawiścić ...

[frusto]

lena575 napisała:

> B-a-lau masz świętą rację. 100% - tową!!! Problem w tym,ze ludzie
> sponiewierani w życiu często nie mają ani empatii ani nawet
> nejmniejszej drobinki zrozumienia dla kogoś bardziej
> sponiewieranego.Często niczego nie rozumieją, umieją tylko
> zazdrościć... a może zawiścić ...

Ja nie rozumiem. Nie rozumiem, jak mozna uwazac, ze tym dzieciom "nalezy sie"
posiadanie kawalerki za to tylko, ze sa biedne. To jest cholerna deprawacja i
demoralizacja. Jak one maja sie nauczyc normalnie zyc, jezeli wszystko im sie
"nalezy" bo sa takie biedne?

"Po 20 roku życia każdy dostaje kawalerkę"

[tw.zenek]

To ja chcę do domu dziecka !!!

[malw]

Zenek, a ja znam lepszą partię! i to liberalną! polecam w najbliższych wyborach :]

[samwieszkimjestem]

Masz całkowitą rację. Tylko że mało kto to zrozumie, np. ze psychoterapia
powinna być obowiązkowa czy że dzieci powinny brać udział w życiu domu dziecka
poprzez pomaganie - jak w prawdziwym domu. Po co organizować "zajęcia z
przystosowania", skoro wystarczy włączać dzieciaki do prac domowych? Mniejsze do
łatwiejszych, starsze do trudniejszych. Przy sugerowanej przez Ciebie strukturze
domów dziecka (20+4+1) byłoby to wykonalne.

[alwts]

pojecia nie macie zielonego niestety o niczym... struktura 20+4+1?? przepisy sa takie, ze wychowanek musi byc pod opieka cala dobe!! w kazdym dniu w roku czy to swieto czy noc. Ustaw mi pseudo fachowcu grafik zgodny z kodeksem pracy dla 4 osob. wychowawca sprawujacy opieke nad maloletnim moze miec pod opieka maksymalnie do 12 wychowanków a byc może nawet 10 - nigdy więcej! jeśli dyrektor placowki powierzy mu więcej bierze odpowiedzialnośc prawna w przypadku nieszczęścia jakiegokolwiek. 1 kucharka? a po co? grupy usamodzielnienia, które już dawno wymyślono i które działają nie maja kucharek. Każdy komentarz do tego artykułu jest śmieszny - taka prawda. Pokazuje jak wszyscy, którzy głośno krzyczą i co gorsza nieraz decydują o pewnych sprawach kompletnie nie znają realiów i przepisów/

[samwieszkimjestem]

Skoro tyle wiesz, dlaczego nie podzielisz się ta wiedzą z nami?
Wyzywać każdy umie, a czy potrafisz przekazać nam przydatne informacje i
przedstawić swoje własne pomysły na lepsze życie tych dzieci? Chętnie poczytam.

[daribal]

Stary Ty jesteś chory. Najlepiej od razu odebrać dzieci wszystkim
rodzicom. Tak prewencyjnie.

Wymyślać innym jest łatwo, ale zrozumieć własne błędy trudniej. I
sytuację innych ludzi.

Przykro mi ale uważam, że na leczenie u Ciebie jest za późno. Trzeba
Cię zamknąć w miejscu odosobnienia.

Polecam książkę "Anatomia faszyzmu". Dobra lektura dla Ciebie.
Znajdziesz jeszcze wiele inspiracji.

[60eliza]

do b-a-lau..jak mozna takie bzdury pisac i obrazac osobe ,ktora
wyrazila swoja opinie nie jest wina tej pani ,ze miala rodzicow
takich a nie innych ,wiec glupie uwagi prosze zachowac dla siebie
gdyz to swiadczy o braku dobrego wychowania(,moze trudne dziecinstwo
albo dobrobyt przemawia przez taka pania/na).Powiem tylko
tyle ,mlodziez ktora wychodzi z domu dziecka jest rozpuszczona
robiac z siebie ofiare.Ja rowniez wychowalam sie w domu dziecka i
kiedy odchodzilam z niego mialam zaledwie 19 lat i nikt nie
zaoferowal mi zadnej wyprawki ani mieszkania...(to bylo 30 lat
temu).Jakos sobie poradzilam wzielam sie w garsc wiedzialam ,ze na
nikogo nie moge liczyc ,ulozylam sobie zycie -wychowalam
dzieci .Prawda jest taka ,ze wychowankowie domu dziecka musza
szybciej dorosnac a nie czekac na ciagla opieke i pomoc.

[babaqba]

b-a-lau napisała:

> Pierwsza osoba, która napisała komentarz to powinna
> mieć pretensje do matki, że jej nie
> wyskrobała. "Idiotką" to ona jest a nie te dzieci (...)

Bardzo prosimy o powstrzymywanie "uczuć katolickich".

Co to dziewczynka za bzdury wymysla..

[alwts]

odp a - ułatwiona procedura?? bzdura do potęgi pachnie mi to jakimś państwem
totalitarno-faszystowsko-komunistyczno-wyznaniowym (taki sam bełkot nazwy jak
twoja propozycja) Państwo to może stac się właścicielem moich śmieci jak sobie
je ode mnie kupi a nie dzieci. Traktujesz dziecko jako rzecz i już
dyskwalifikuje cię to jako pseudo fachowca. Zrozum, że dziecko zostaje odebrane
rodzicom tylko ze względu na jego dobro nikt tu nie martwi się o to czy jego
tępi rodzice zrobią jakąs terapię czy nie. Poczytaj o zasadach ograniczenia i
odbierania praw rodzicielskich. Kieruje się tu zawsze zasadą DOBRA DZIECKA i nie
jest to na zasadzie mamy pomysł dziś jutro to realizujemy. Nie na darmo ktoś
wymyślił Pogotowia Opiekuńcze czy inne placówki interwencyjne gdzie dzieci są
umieszczane tymczasowo w nagłych wypadkach a dopiero potem kierowane lub nie do
Placówek op-wych.

odp b - czysta teoria. Właśnie tak jest teraz najczęściej. Proces adopcji to nie
kupno doładowania do telefonu. Jeśli fakt wieku dziecka jest przeszkodą dla
przyszłych rodziców adopcyjnych to osobiście dla mnie jest to bardzo duży minus
przy przyznaniu adopcji.www.brpd.gov.pl/wystapienia/wyst_2008_14_01.pdf
(tak dla przykładu)

odp c - jeden przykład w 2008 roku w woj małopolskim jeśli się nie mylę nie
powstała żadna rodzina zastepcza.. Może ktoś taką założy z Was..?

odp d 20+4+1??? totalna bzdura! nie zgodne z kodeksem pracy ani z prawem
opiekuńczym - poczytaj troszkę

odp e na tych twoich warunkach rotacja w mieszkaniu chronionym co semestr
sięgająca 60-70%

odp e bzdura czysty komunizm w powiązaniu z odbieraniem dzieci to nawet rozumiem
ten Twój tok myślenia

Idiotki?

[sir.vimes]

Pojechałaś.

Dziewczyna, która pojechała do domu z wyprawką i patrzyła jak ojciec przepija -
idiotka? Dziewczyna, która nie potrafi się pozbierać - i której nit tego nie
nauczył - idiotka? Pokaż mi idiotkę w tym tekście, proszę.

[lena575]

Po co? Przypuszczam,że zupełnie innym słowem jest
określenie "idiotka" dla człowieka wychowanego w domu rodzinnym a
zupełnie czymś innym odrzuconego. Tego trzeba się nauczyć w
relacjach z innymi ludźmi niż koleżnka.
Wychowałam się w normalnym, dobrym rodzinnym domu a wielu relacji
poza domem musiałam się nauczyć. Doceniam to,ze z pomocą moich
bliskich. Zdaję sobie jednak sprawę,ze ktoś wychowany w "bidulu"
musi nauczyć się relacji z "rodzinnym domem", co by on nie zonaczał.
Musi on się nauczyc relacji z całym światem. Niestety, sam.

[july-july]

Autorce pierwszego postu chyba chodziło o to, że można wychowywać
sie w domu "rodzinnym", który jest piekłem i okalecza podobnie jak
dom dziecka. Tylko, ze wtedy nikt nie pomoże, nie ułatwi startu w
życiu. Nie trzeba być w domu dziecka żeby byc odrzuconym i
krzywdzonym.

[klakierka]

No tak, dostają jakieś pieniądze, dostają mieszkania -nawet pod
nadzorem. A popatrzymy z biednych-ale normalnych rodzin wychodzi
młodzież za biedna żeby kupić mieszkanie- za biedna żeby wynająć, za
bogata żeby dostać pomoc z opieki społecznej, i ci ludzie nie mają
nic, też muszą wszystko robić sami...

[mk02]

u nas politycy i cala reszta zajmuja sie losem embrionow. to co sie
dzieje z dziecmi odrzuconymi, z domow dziecka, czesto z ulicy,
obchodzi niewiele osob.

[q-ku]

ale ci ludzie mają mamę i tatę

dzieci z bidula ich nie mają, nikt ich nie nauczycł żyć - choć byle
jak ale jednak żyć

co tu porównywac? Przecież ich los jest straszny; zazdrościsz im
czegoś?

Pomoc im udzielana jest inwestycją państwa - bo jesli się ich jakoś
nie ustawi, z tym poziomem niewiedzy o prawdziwym zyciu staną się
obciazeniem dla nas wszystkich, kompletnym marginesem
stoczą się i nam także zagrożą

szczęśliwy jest ten, kto ma matkę - choćby i najgorszą, choćby i
pijaczkę

[july-july]

Jeśli ktos ma bijącego i molestujacego ojca oraz bijacą i
poniewierajacą matke alkoholiczkę, to ja tu nie widzę nic lepszego
od bycia w domu dziecka, a posiadanie "mamy i taty" nie jest żadnym
plusem.

[malw]

q-ku: WSZYSTKIE bohaterki reportażu MAJĄ rodziców!! i takich sierot tzw. "społecznych" jest w Polsce najwięcej!

najprostsza droga: platformerskie becikowe => patologia się mnoży, dzieci cierpią, społeczeństwo płaci


q-ku napisał:

> ale ci ludzie mają mamę i tatę
>
> dzieci z bidula ich nie mają, nikt ich nie nauczycł żyć - choć byle
> jak ale jednak żyć

> szczęśliwy jest ten, kto ma matkę - choćby i najgorszą, choćby i
> pijaczkę

[malyflowers]

> najprostsza droga: platformerskie becikowe => patologia się mnoży, dzieci c
> ierpią, społeczeństwo płaci

becikowe to pomysł LPR-u czyli przystawki PISu

[ytst]

nie. becikowe to był projekt platformy.

"Wszystkie bohaterki reportażu mają rodziców"

[echtom]

Sieroty naturalne w domach dziecka to znikomy procent (parę lat temu
2%, chyba się nie zmieniło), bo w razie śmierci rodziców zwykle
zapewnia im opiekę dalsza rodzina. Można dyskutować, kto ma gorzej -
dzieci z patologicznych rodzin, które zostały w domu "rodzinnym" czy
te, które trafiły stamtąd do domu dziecka.

[ofiara_przemian]

Dokładnie tak jest. Znam przypadek chłopaka, którego ojczym w dniu
jego 18-tych urodzin po prostu wyrzucił z domu na bruk. Dał mu przy
tym 50 złotych i kazał wyp... Tak dokładnie mu powiedział, bez
owijania w bawełnę. Matka niewiele mogła zrobić, bo jest
niepracującą kurą domową, bez zawodu i ma z ojczymem jeszcze 3
dzieci. Dodam, że nie jest to rodzina z klimatu denaturatu itp.
Ojczym jest informatykiem, mieszkają w willi, dobrze im się powodzi.
Ale chłopak został na lodzie, pomieszkiwał trochę swego czasu u
dalszych krewnych, ale było to na zasadzie wielkiej łaski. Dopiero
znajomość z dziewczyną, która się w nim zakochała i dała mu impuls
do pracy nad sobą, wyciągnęła go z emocjonalnego dołka i zapewniła
poczucie bezpieczeństwa, wsparcie duchowe, finansowe i miłość, która
trwa do dziś. Jednak przeżycia zabiły w nim entuzjazm, człowiek ten
zachowuje się tak, jakby miał założony tłumik.

[atina44]

ofiara_przemian napisała:

> Dokładnie tak jest. Znam przypadek chłopaka, którego ojczym w dniu
> jego 18-tych urodzin po prostu wyrzucił z domu na bruk. Dał mu
przy
> tym 50 złotych i kazał wyp... Tak dokładnie mu powiedział, bez
> owijania w bawełnę. Matka niewiele mogła zrobić, bo jest
> niepracującą kurą domową, bez zawodu i ma z ojczymem jeszcze 3
> dzieci. Dodam, że nie jest to rodzina z klimatu denaturatu itp.
> Ojczym jest informatykiem, mieszkają w willi, dobrze im się
powodzi.
> Ale chłopak został na lodzie, pomieszkiwał trochę swego czasu u
> dalszych krewnych, ale było to na zasadzie wielkiej łaski. Dopiero
> znajomość z dziewczyną, która się w nim zakochała i dała mu impuls
> do pracy nad sobą, wyciągnęła go z emocjonalnego dołka i zapewniła
> poczucie bezpieczeństwa, wsparcie duchowe, finansowe i miłość,
która
> trwa do dziś. Jednak przeżycia zabiły w nim entuzjazm, człowiek
ten
> zachowuje się tak, jakby miał założony tłumik.

Są też tacy,co potrzebują poznać niziny,aby zrozumieć samych siebie.
Nie chcę upraszczać,ale bez powodu nie wyrzuca się dziecka na
ulicę,nawet jeśli się jest matką niepracującą! na utrzymaniu męża.
Dzieci potrafią być roszczeniowe do bólu i znajdować sobie przeróżne
powody /coca-cola za ciepła,spodnie nie takie,buty nie z tej
firmy,zupa mało słona,i jeszcze matce trzeba się spowiadać,że się z
domu wychodzi,lub o której się planuje powrót/w szkole tylko się
czepiają ,spóżnianie się to normale bo chciało mi się spać etc.../
swojego buntu .
Czasami przez całe życie szukają winy w innych,zamiast trzeźwo
ocenić swoje zachowanie.

[ofiara_przemian]

Wiesz, głupi albo cwany ma szczęście. Rzadko kiedy na bruku ląduje
taki rasowy sk..yn, bachor rozpuszczony itp. Kolega, o którym mowa
zawinił tylko i wyłącznie tym, że nie był dzieckiem swego ojczyma i
nigdy jak dziecko nie był traktowany. Często mężczyźni wiążący się z
kobietami zaopatrzonymi w dziecko/dzieci z poprzedniego związku nie
akceptują tego tak mocno, że całe swoje frustracje wyładowują na tym
obcym potomstwie, albo latami tłumią niechęć, która w końcu wybucha
ze zdwojoną siłą. Często jest tak, że łatwiej zaakceptować nam
wybryki biologicznego potomstwa, niż choćby drobne niedociągnięcia
dzieci przybranych, to kwintesencja naszej ssaczej biologii. Dla
porównania - moja teściowa akceptuje wybryki swojego pełnoletniego
synalka, który pije, pali, narkotyzuje się, nie pracuje i sprowadza
panienki na chatę, które próbują ustawiać jego matkę, a ta udaje, że
nie ma problemu. Sama tyra na dwa etaty, żeby utrzymać siebie i 25-
letniego obiboka i łobuza, który nie waha się nawet przed uderzeniem
80-letniej babci, jeśli ta za bardzo się go czepia. Poza tym, reszta
rodziny nie pije, nie pali i nie ma problemów z prawem, tylko ta
jedna czarna owca zakłóca ogólny ład i porządek. Prędzej jednak
matka umrze ze zgryzoty, niż wyprawi synka z biletem w jedną stronę.
Nie akceptuje natomiast niedociągnięć innych ludzi i jest bardzo
krytyczna względem każdego, kto zachowuje się choćby w minimalnym
stopniu nieodpowiednio. Wszystko jednak jest wybaczane ukochanemu
synkowi, który jest zwykłym pasożytem.

[atina44]

ofiara_przemian napisała:

> Wszystko jednak jest wybaczane ukochanemu
> synkowi, który jest zwykłym pasożytem.
Widocznie matka poniosła tak sromotną klęskę wychowawczą,że
wyrzycenie synka na bruk jest dla niej ewidentnym samobiczowaniem.
Skoro masz doświadzcenie-to może zaprowadź teściową na terapię-niech
jej otworzą oczy ,zanim synek babcię zbyt ostro stłucze.
Dla mnie to nie nowość,że czasami najciemniej pod latarnią.

Wracając do chłopaka,kobieta,która godzi się na poniewieranie swoim
dzieckiem,przez obcego dla niego faceta przestaje automatycznie być
jego matką./wiem,że takich kobiet od groma jest.
Ale na miejscu tego chłopaka idę do sądu, składam pozew o
pozbawienie mamusi praw rodzicielskich,o zaległe alimenty/jeśli
wywaliła go na ulicę/ i przynajmniej mam jasność na przyszłość ,że
jak zostanie kiedyś mamusia na ulicy,bo mąż ją wyrzuci. to nie
będzie musiał mamusi alimentować do końca życia.

[uli]

Świetna jesteś :) jak dziecko jest nie takie, jak sobie wymarzyliśmy
(wychowaliśmy!), to siup je z domu! Niech ma za swoje, niewdzięcznik!

[uli]

To wyżej to oczywiście było do Atiny.

Dzieci naprawdę są obrazem domu, w którym wzrastają, Twój drugi przykład to
potwierdza.

Pozdrawiam

U

[atina44]

ja tylko cytowałam to co wyżej + moja odpowiedź.
Nie wyrzucam swoich dzieci na bruk!

Ważne, że kościół pomaga ...

[rheo]

"...z radością opowiada, że będzie mogła jednej z dziewcząt wyprawić skromny
ślub razem z chrzcinami, bo znalazła księdza, który obu sakramentów udzieli
bezpłatnie ..."
Ma szczęście że znalazła ... Przecież kościół nie jest od pomagania

[malw]

dobre!
ale smutne :( też mi się rzuciło w oczy...

rheo napisał:

> "...z radością opowiada, że będzie mogła jednej z dziewcząt wyprawić skromny
> ślub razem z chrzcinami, bo znalazła księdza, który obu sakramentów udzieli
> bezpłatnie ..."
> Ma szczęście że znalazła ... Przecież kościół nie jest od pomagania

[taglinda]

nie przesadzaj.

Jak wiesz, kościół w całości zaangażował się w walkę o mrożone plemniki, więc
nie starcza mu uwagi, sił i czasu na cokolwiek innego.

No, może jeszcze odrobinę czasu poświęca na "odzyskiwanie" majątku, ale po
pierwsze - też musi z czegoś żyć, a poza tym jest biedny i prześladowany, a też
coś od życia mu się należy.

Jedyne rozwiązanie - rodzinne domy dziecka

[ofiara_przemian]

Tylko małe rodzinne domy dziecka, wspierane finansowo i
merytorycznie oraz kontrolowane przez wyznaczone do tego organy są w
stanie zapewnić dziecku może nie miłość, ale przynajmniej
przygotowanie do życia w społeczeństwie i nauczyć samodzielności
oraz pokazać im różnice pomiędzy tym, co ma w życiu wartość, a tym,
co jest nie do zaakceptowania. Trudno jest dziecku, które od
urodzenia patrzy na patologie we własnej rodzinie, nauczyć się, co
dobre, a co złe, skoro nikt go przeważnie nie kontroluje, ani nie
wyznacza mu żadnych granic. Takie obciążone emocjonalnie i
społecznie dziecko jest często nie do uratowania, bo jest jak dzikie
zwierzę, które można oswoić jedynie do pewnego wieku, a potem już
marny trud i syzyfowa praca. W domach dziecka sytuacja jest z gruntu
zła - te dzieci mają etykietyki "sierotek", "znajd", "bękartów", ale
nikt nie uczy ich walki ze stereotypami. Cały czas są utwierdzane w
przekonaniu, że i tak im się nie uda - że nie warto się uczyć,
lepiej się przyuczyć...do zawodu, najlepiej prostego i popłatnego.
Dzieci te są też hodowane w przekonaniu, że wszystko im się od życia
należy, bo są biedne i odrzucone. Zalewa się je prezentami,
pieniędzmi, ale wszystko to kończy się wraz z ich pełnoletnością.
Wtedy odcięte od pomocy wychowawców lądują w rzeczywistości, która
jest im obca. Są jak więźniowie po latach odsiadki - bezradni i
wystraszeni. Podobne sytuacje występują w rodzinach, gdzie dzieci
wychowywane pod kloszem nagle muszą, w wyniku różnych okoliczności
(na ogół nieprzyjemnych - np. śmierć rodziców) szybko dorosnąć i
zadbać o siebie samodzielnie. To zawsze jest szok i załamanie. Jest
jeszcze inna przyczyna tego stanu - człowiek stworzony jest do życia
stadnego i samotność może go zabić. Te wszystkie pierdoły o
szczęśliwym życiu singli można między bajki włożyć. Sam, ale nie
samotny? Pozory. Taki singiel ucieka wtedy w pracę, różne dziwne
kursy i "kółka zainteresowań", alkohol, używki. Tylko rodzina jest w
stanie dać człowiekowi szczęście. Może to być tylko współmałżonek,
byleby był i dawał poczucie bezpieczeństwa swoim emocjonalnym
zaangażowaniem. Mówię to, jako osoba wychowana przez dalszą rodzinę,
opuszczona przez matkę i ojca, z przyklejoną etykietką dziecka
alkoholiczki etc. Do tego dochodzą dwa nieudane związki, z których
jeden trwa nadal (dla dobra dziecka) i nieustanne próby modernizacji
tej więzi jak dotąd nie przynoszą efektu. Mówię to jako osoba
samotna wewnętrznie, nie dopasowana do "standardów", zbuntowana
społecznie etc. Dla mnie bohaterki artykułu są najlepszym przykładem
tego, z jaką desperacją samotny człowiek poszukuje kontaktu, choćby
ta druga osoba była zdegenerowana(przypadek chłopaka Kasi) albo
oziębła emocjonalnie (ciotki Ani). Człowiek wychodzi zwycięzko z tej
walki wtedy, kiedy może sobie pozwolić na dobór towarzystwa wg
własnych wytycznych, a nie szuka kogokolwiek, kto zapewni mu
chwilowe złudne poczucie, że nie jest sam...

[frusto]

ofiara_przemian napisała:

> Tylko małe rodzinne domy dziecka, wspierane finansowo i
> merytorycznie [cut]
Obecnie rodzinne domy dziecka sa wspierane tylko finansowo. Dzieci nie sa
odciete od srodowisk patologicznych, jest duza rotacja dzieciakow, nikt rodzicom
zastepczym nie pomaga. Moja siostra byla tzw. dyrektorem zastepczego domu
dziecka. Dzieciaki co pol roku jezdzily na wizyty, wpadali do nich ciotkowie,
wujkowie, co jakis czas dochodzilo nowe dziecko. Co miesiac-dwa cala prace
wychowawcza trzeba bylo rozpoczynac od nowa.

Rozpadlo jej sie zycie i malzenstwo, przyplacila wszystko ponad rocznym
zalamaniem nerwowym. Wsrod jej znajomych bylo kilka zawalow, zalaman, jedni
zostali oskarzeni o molestowanie (dziewczyna uciekla im z domu kradnac wszystko,
jak policja ja odnalazla to powiedziala ze wlasciwie, to ja molestowali w domu i
bez zadnych dalszych ceregieli rodzine zastepcza zgarneli).

Nie ma zadnych rozwiazan chyba dla tego problemu. Ja ich w kazdym badz razie nie
widze.

Bidul z oczu mi patrzy

[angrusz1]

Nie ma co żałować .

Większość problemów jakie mają mieszkańcy domów dziecka to są te
wytworzone przez ich samych .
Owszem państwo im umożliwia w miarę ( miarą są nasze podatki i chęć
ich płacenia ) dobre warunki życia , często o niebo lepsze niż w
poprzednich miejscach zamieszkania .
No ale jaka jest atmosfera to już głównie zależy od nich samych .
Problem w tym , że często są to osobowości patologiczne ( i z takich
rodzin się wywodzące ) a na to nie ma rady .
Jak ktoś chce i ma silny i prawy charakter to wyjdzie na człowieka .
Ale trzeba chcieć .

[ofiara_przemian]

Nie wystarczy chcieć. Trzeba też mieć dobry przykład. Nie zapewni
tego dom dziecka, który jest kombinatem, a nie namiastką domu
rodzinnego. Dlatego tylko rodzina zastępcza wzgl. rodzinny dom
dziecka może dać dziecku instrukcję obsługi życia. W bidulach nie ma
wychowywania, tam jest tresura i hodowla. Wszystko na czas:
jedzenie, spanie, nauka. I poczucie, że "się należy". Bez zachęty do
samodzielnego kierowania własnym życiem. Bez promowania
wykształcenia i kultury pracy. Wychowawcy mają wielu "klientów" i
mało czasu, albo im się nie chce, albo nie mają jak ich wspomagać,
bo nie ma na to pieniędzy, albo przepisy są takie, a nie inne. W
domu dziecka wszyscy mają "po równo", jest też równanie w
dół, "fala" i siła pięści, prawo większości etc. Dzieci zabierane
nawet z najbardziej patologicznych rodzin traktują dom dziecka jak
karę, dla nich to więzienie, a nie wybawienie. I to trzeba
zrozumieć, a nie zazdrościć, że dostają jakieś gary na pożegnanie i
parę tysięcy, których i tak nie potrafią racjonalnie zagospodarować.

[atina44]

ofiara_przemian napisała:

> Nie wystarczy chcieć. Trzeba też mieć dobry przykład. Nie zapewni
> tego dom dziecka, który jest kombinatem, a nie namiastką domu
> rodzinnego. Dlatego tylko rodzina zastępcza wzgl. rodzinny dom
> dziecka może dać dziecku instrukcję obsługi życia. W bidulach nie
ma
> wychowywania, tam jest tresura i hodowla. Wszystko na czas:
> jedzenie, spanie, nauka. I poczucie, że "się należy". Bez zachęty
do
> samodzielnego kierowania własnym życiem. Bez promowania
> wykształcenia i kultury pracy.

Gdyby te kombinaty funkcjonowały w taki sposób ,aby każde dziecko
miało codzienne zajęcia indywidualne pewnie inaczej wyglądałoby ich
póżniejsze życie.
Dom dziecka -wykoslawia-tam nie ma intymności,poczucia,że coś jest
tylko twoje.
Tam powinno być tak jak w domu,gdzie każdy wykonuje jakieś codzienne
prace.
Ma swoje ubranie o które dba,pierze,prasuje.Sprząta swój pokój.Uczy
się robić zakupy,planuje co ma kupić aby ugotować zupę.
Przecież te dzieci /dorosłe 18-latki/wychodząc z domu dziecka nawet
nie mają pojęcia,że trzeba kupić zarówkę,papier toaletowy czy pastę
do zębów.
Stwarza się sztuczne, nienaturalne warunki przez wiele lat a póżniej
jest zdziwienie,że nie potrafią sobie zrobić kanapki!
Moje dzieci patrząc i obserwując jak ja gotuję nauczyły się gotować
proste potrawy i nawet piec babeczki (dziecko 7-letnie).
Potrafią prać,prasować,sprzątać,gotować,teraz nie mają problemu z
pustą lodówką kiedy są z dala od domu.
Nie były zmuszane, same chciały nauczyć się dla siebie- bo to droga
do samodzielności i nauka odpowiedzialności-taka podstawowa.

[canicattinese]

Praeda niestety,tyle ze niektorzy w koncu do tego dochodza metoda prob i bledow
hahaha,jak ja na przyklad,szkoda tylko ze niesie to rowniez ze soba tragiczne
sytuacje zyciowe

[atina44]

angrusz1 napisał:

>
> Nie ma co żałować .
>
> Większość problemów jakie mają mieszkańcy domów dziecka to są te
> wytworzone przez ich samych .
> Owszem państwo im umożliwia w miarę ( miarą są nasze podatki i
chęć
> ich płacenia ) dobre warunki życia , często o niebo lepsze niż w
> poprzednich miejscach zamieszkania .
> No ale jaka jest atmosfera to już głównie zależy od nich samych .
> Problem w tym , że często są to osobowości patologiczne ( i z
takich
> rodzin się wywodzące ) a na to nie ma rady .
> Jak ktoś chce i ma silny i prawy charakter to wyjdzie na
człowieka .
> Ale trzeba chcieć .


skoro tylko trzeba chcieć to bardzo proste!
Tylko dzieci najpierw trzeba nauczyć chcieć!
nikt ich tego nie uczy-łatwiej jest zapewnić 3 posiłki,czyste
ubranie i łóżko do spania niż-naukę,wsparcie emocjonalne i zachętę
do osiągania wyższych celów -nie tylko na poziomie szkoły zawodowej!
System jest patologiczny bo promuje bylejakość i nie daje
przygotowania do życia na własny rachunek!

[60eliza]

bez przesady...jak sie chce wyjsc na ludzi to nie widze zadnego
problemu.Przede wszystkim trzeba zadac sobie pytanie:Co chce w zyciu
robic,kim chce byc...i zaczac realizowac swoje marzenia.Nie sztuka
jest byc takim samym jak wszyscy..ale sztuka jest byc innym niz
wszyscy,byc poprostu soba ..Nawet jesli ma sie oboje rodzicow to nie
prawda jest,ze oni uloza nam zycie ...dorosnijcie wreszcie!!! ,zycie
to nie bajka ,to sa koleje losu...wystarczy tylko obrac odpowiedni
kierunek.

[atina44]

60eliza napisała:

>
> robic,kim chce byc...i zaczac realizowac swoje marzenia.Nie sztuka
> jest byc takim samym jak wszyscy..ale sztuka jest byc innym niz
> wszyscy,byc poprostu soba ..

Ciekawe czy wszyscy 18-latkowie wiedzą kim chcą być ?
Czy przypadkiem nie mylą się w wyborze zawodu,szkoły,tym bardziej
dotyczy to dzieci,które życie spędziły w domu dziecka.

[alpepe]

odpowiedziałaś na post osoby, która tę drogę przeszła, więc może warto jej
posłuchać?
I jeszcze zawsze, ilekroć czytam o domach dziecka, przypomina mi sie lekturka "
Bilet do raju". Polecam.

[atina44]

Oj, czarna owieczko,jeśli tak żle miałaś w rodzinnym domu,to zawsze
mogłaś odwiedzić taki Pańswowy Dom dziecka i sprawdzić jak tam jest-
nie ma porównania!
Nie mamy wpływu na to w jakiej rodzinie przychodzimy na świat.

Bidul z oczu mi patrzy

[canicattinese]

Hm,sam jestem czlowiekiem ktory przeszedl przez pieklo alkoholizmu 1-sze mojej
matki,potem mojego wlasnego,wiem jak taka przeszlosc moze pogmatwac zycie
poniewaz nie da sie nad nia przejsc ot tak sobie do porzadku dziennego,mowie
sobie ze wybaczam mojemu ojcu to ze nas zostawil,i mojej matce to co
zrobila,ale to zawsze jakos wraca.Wiem ile trudu i wysilku wymaga to aby
funkcjonowac w miare normalnie w spoleczenstwie,nikt mnie tego nie nauczyl,a
jedyna lekcje ktora wzialem,byla lekcja twardego zycia.I powiem ze moge uwazac
sie za szczesciarza,poniewaz JEST we mnie chec normalnego zycia,staram sie
funkcjonowac w miare normalnie staram sie skladac do kupy cale moje
zycie,pomimo tego ze cala mase rzeczy w przeszlosci po prostu spieprzylem i
nie wiem czy kiedykolwiek bede mogl je naprawic,chociaz napewno bardzo bym
chcial.Dzisiaj mija juz 10 roczek mojego pobytu poza krajem i pomimo tego ze
wyjezdzajac z Polski kierowalem sie checia ucieczki,pomimo tego ze ilekroc tam
przyjade zawsze potem stamtad uciekam mowiac ze juz nigdy wiecej,to jednak mam
nadzieje ze wroce tam bede mogl sobie zyc spokojnie dobrze i czysto

[agatazieba]

trzymam kciuki.

[ilonka45]

Idiotka to ty jestes, nic nie rozumiesz.....przeciez tu nie chodzi o
pieniadze, tylko o nieprzystosowanie do zycia.

[atina44]

Takich mieszkań w których młodzi wychowankowie domów dziecka
uczyliby się samodzielności powinno być więcej.
Niestety pod stałym nadzorem-niemal codziennym!
I to nie ważne,że te osoby są "dorosłe" bo 18 lat to nie dorosłość,a
w ich przypadku, to nawet niemowlęctwo,bo są
nieprzygotowani,nieprzystosowani,niedojrzali.
Nie ma mowy o imprezach alkoholowych,tylko zeszyt w którym
codziennie planują wydatki na najdrobniejsze rzeczy jak bilet MPK.
Dopiero po roku można ocenić czy sobie ktoś "dorosły" radzi.
I nie ma tu mowy o jakimś naruszaniu prywatności -bo to dla dobra
tych ludzi,aby wykazali się dojrzałą samodzielnością.Aby
udowodnili,że ich życie zależy od nich samych a nie od opieki
Państwa i Ośrodka Pomocy Społecznej.
To wszystko wymaga czasu i nauki-od nich samych.

Nie jest tak źle jak opisuje ten artykuł

[pyziulka]

Ten artykuł nie oddaje całej prawdy o tym jak wygląda zycie ludzi po domu
dziecka. Jako pracownik socjalny miałam praktyki w kilku domach dziecka i wiem
jak to jest, że tak powiem, "od środka".

Po pierwsze i najważniejsze - dzieci w domach dziecka (zwykle od 6 r.ż, bo
mniejsze są w domach małego dziecka) dzielone sa na grupy z grubsza równe
wiekowo. Grupy takie są do 8 osób i kazda grupa traktowana jest jako
wielodzietna rodzina. Oznacza to ze dzieci mają swoje obowiązki takie jak
sprzątanie łazienek, kuchni, salonu i swoich pokoi, czyli całej wydzielonej dla
danej grupy przestrzeni. Do kuchni schodzą TYLKO na obiady i śniadania. Kolacje
oraz drugie śniadania sa przygotowywane przez nich samych! Sami tez robią zakupy
na te posiłki. Otrzymują kieszonkowe i mogą je wydac na własne przyjemności.
Każdą grupą zajmują sie przydzieleni opiekunowie (zwykle nazywanie wujkami i
ciociami) na 3 zmiany, tak aby zawsze minimum jeden opiekun był na grupę.
Dzieciaki są traktowane nie ulgowo, ale tak jak byłyby traktowane w normalnym
domu rodzinnym - maja swoje prawa i obowiazki, gotują, sprzatają... Nie jest tak
źle prawda, ale tez nikt nie zajmuje sie wszystkim tak jak to opisały bohaterki
artykułu... Osoby, które skończa 18 lat ale NADAL się uczą mają mozliwość
zostania w tzw "grupie usamodzielniającej się". Grupa taka najczęściej nie
mieszka juz w domu dziecka a w innym miejscu (mieszkanie lub domek wolnostojacy)
i tam gospodarują juz sami, ale CODZIENNIE jest tam obecny pracownik domu
dziecka. Grupa uczy się samodzielnego zycia! Nikt, kto wyrazi chęć nauki nie
zostaje wyrzucony! Tylko dzieciaki które nie chca sie dalej uczyć pozostawiane
są z wyprawką pracownikowi socjalnemu. Takim trudno pomóc, bo oni nie chca
pomocy... oni chcą kasy na alkohol, powielają błędy rodziców... Odrzucaja każda
pomoc niefinansową pokazują postawe roszczeniową...

Prosze mi wierzyć, jak sie trochę pobędzie w takim domu dziecka mozna szybko
zauważyć jakie bzdury są wypisywane w mediach... Aż szkoda słów...

[atina44]

Przecież nie media wymyśliły sobie tekst i bohaterów,to życie tych
dziewczyn tak wygląda.Zawsze w grupie znajdą się tacy"
roszczeniowi",którzy nie potrafia żyć bez pomocy socjalnej.
Nie ma czego zazdrościć!
8 osobowe grupy i jeden wychowawca, niewiele rodzin ma 8 dzieci i
jednego rodzica zmieniającego się 3 razy na dobę.
Każde dziecko wymaga indywidualnego traktowania, bo każde jest inne.
To nie kolonie letnie,gdzie się schodzi na posiłek do jadalni.
Może z pani punktu widzenia jako pracownika socjalnego nie jest
żle,ale to bardzo wygodna postawa.
Wątpię czy zamieniłaby się Pani z którymkolwiek z tych dzieci!
Nawet, gdyby dostawała Pani prezenty od sponsorów-prezenty nie mają
uczuć,a tego tym dzieciakom brakuje najbardziej.

[aurita]

> 8 osobowe grupy i jeden wychowawca, niewiele rodzin ma 8 dzieci i
> jednego rodzica zmieniającego się 3 razy na dob

ale to nie jest wina wychowawcow?

Dziewczyny maja ciezki start w zyciu ale wiekszosc daje sobie rade. Zycze duzo
wytrwalosci i szczesliwych rodzin.
Szczegolny plus dla Ani!

[pyziulka]

Ależ ja nie twierdze że to media sobie wymyśliły bohaterów. Twierdze że media sa
bardzo stronnicze. Szukają sensacji i często "zwalają" winę na pomoc społeczną.
Czemu nie ma w gazetach artykułów o tym ilu osobom się udaje wyjśc z domu
dziecka bez pietna "bidula"? Czemu litują sie nad osobami, które odrzucają pomoc?

> 8 osobowe grupy i jeden wychowawca, niewiele rodzin ma 8 dzieci i
> jednego rodzica zmieniającego się 3 razy na dobę.

Napisałam że zawsze jest co najmniej jeden wychowawca. Zwykle jest ich dwoje,
ale np w nocy wystarczy tylko jeden. Poza tym tylko rodzinne domy dziecka oraz
zawodowe rodziny zastepcze sa w stanie w 100% stworzyć warunki domowe. Niestety
w Polsce takich rodzin jest nadal zbyt mało, gdyż nawet jesli przejdzie sie kurs
pozytywnie to państwo nie chce dac pieniędzy na utworzenie rodzinnego domu
dziecka lub zawodowej rodziny zastepczej. pozatym niektóre dzieci nie nadają sie
do tego typu placówek. prosze pamiętać ze w domach dziecka sa dzieci, które
oczekują na miejce w placówkach zamkniętych lub na odwyk...

> To nie kolonie letnie,gdzie się schodzi na posiłek do jadalni.

Nie wiem jak u Pani, ale u mnie w domu posiłki jada sie w jadalni i jest to
normalne. Nie widzę tu niczego złego ani tym bardziej typowo "kolonijnego"

> Wątpię czy zamieniłaby się Pani z którymkolwiek z tych dzieci!
> Nawet, gdyby dostawała Pani prezenty od sponsorów-prezenty nie mają
> uczuć,a tego tym dzieciakom brakuje najbardziej.

O prezentach i darowiznach moznaby osobny artykuł napisać... także o tym jak
szanują te rzeczy dzieci... proszę mi wierzyć że wiem iz najbardziej potrzeba
tym dzieciom uczuć, ale opiekunowie starają sie jak moga aby im je okazać, choć
czasem konczy sie to bezpodstawnymi oskarżeniami... ale to juz inna historia...

Jest źle, a nawet jeszcze gorzej niż w artykule.

[ofiara_przemian]

Tak się składa, że znam kilka osób, które pracowały lub pracują w
takich miejscach w różnych okresach.
Bidul to fabryka nieudaczników, przyszłych klientów opieki
społecznej, pensjonariuszy sanatoriów odwykowych, młodocianych
matek, drobnych złodziejaszków i rasowych bandytów. Tak, jak szkoła
nie wychowa , tak samo bidul nie wychowa, bo wszędzie, gdzie jest
taka masa dzieciaków, istnieją niedociągnięcia, przeoczenia i
patologie. Co i raz wybuchają afery - molestowanie, bicie to nie
wymysły mediów. Wszyscy się kiszą wspólnie w beczce zwanej domem
dziecka, gdzie trudno wyłapać małe osobiste tragedie, jeśli się
spędza tam kilka godzin dziennie, a potem wraca do ciepłego domku i
zostawia to za sobą, bo to tylko praca. Statystykę poprawiają wioski
dziecięce itp., a pogarszają takie molochy, gdzie razem z
poszkodowanymi przez los wychowankami umieszcza się tych, dla
których zabrakło miejsca w poprawczaku. Równanie w dół, nic innego
nie czeka dzieci, które trafią do takiego bagna.

[atina44]

ofiara_przemian napisa
Równanie w dół, nic innego
> nie czeka dzieci, które trafią do takiego bagna.

to może należy zostawiać te dzieci w tych rodzinach z których je
zabrano?Skoro nie ma dla nich ratunku,przynakmniej będą w rodzinie
jakaby ona nie była.
Ratujemy te dzieci i nie dajemy im niczego poza dachem nad głową.
Albo pomagamy ,albo udajemy,że pomagamy.

[atina44]

Oczywiście ma Pani swoje sybiektywne odczucia.
Ja nie po to napisałam,aby poczuła się Pani jedyną winną tego stanu
rzeczy.Bo to wina systemu.
I dopóki ten system się nie zmieni,będzie żle.
Mnie nie wystarcza to,że wychowawca się stara.
On za to dostaje wynagrodzenie taką sobie pracę wybrał.
Wiele osób czuje się bezradnymi i wszystko zamiatają pod dywan,aby
uchronić swoje miejsce pracy.
Najłatwiej zrzucić wszystko na brak pieniędzy.
Ale od czego jest Dyrektor,wychowawca,pracownik socjalny jak nie od
tego,aby również "krzyczał" o pieniądze!
Pani pisze,ze te dzieci nie doceniają nawet prezentów i ich nie
szanują-ale to właśnie od tego są wychowawcy,aby te dzieci uczyć
szacunku,nie tylko do rzeczy a przede wszystkim do osób.

W domu małego dziecka ,dzieci nie wiedzą jak wygląda surowa
marchewka,bo na obiad dostają marchewkę pokrojoną,ugotowaną i podaną
na talerzu.
To jest ten sztuczny swiat,wszystko podane przygotowane -ale nie
wytłumaczone nie pokazane.
Nie obwiniam Pani za system,natomiast dziwię się,że pisze Pani o
tych dzieciach trochę tak jakby były marionetkami i nie powinny się
buntować,powinny być szczęśliwe i wdzięczne ,że inni na nich łożą!
Ale to są dzieci,które wcześniej doznały krzywdy,mają prawo być
smutne,krzyczeć i nie być grzecznymi.
NIKT ich wcześniej tego nie nauczył.
a tak jak pisałam wcześniej tym dzieciom najbardziej brakuje miłości
i poczucia własnej wartości.

Tak jak ksiądz zna sie na rodzinie tak wy....

[pafni]

znacie sie na życiu po domu dziecka.Wiem co ci ludzie przeżywają, pierw zachłyśnięcie wolnością a potem nie umieja policzyc co na ile wydac żeby przeżyc, bo kto ich tego miał nauczyc?? Są wrzuceni na głęboką wodę i najczęściej toną bo nikt ich nie nauczył pływac po tym oceanie zwanym dorosłym życiem.

[atina44]

moim zdaniem przecietny nastolatek,który w domu nie miał obowiązków
i nie potrafi wielu rzeczy, też by się zachłysnął WOLNOŚCIĄ i też
miałby kłopoty,tyle,że rodzinę ma na wyciągnięcie ręki.

A ci z dd mogą zatracić się w tej wolności dopóki kasy starczy i na
tym koniec!
Póżniej już tylko ulica-dlatego powinni być przygotowywani do
podejmowania życia na własny rachunek od początku i tego się im nie
umożliwia.

Dziękuję czterem osobom za próbę konstruktywnego r

[b-a-lau]

Dziękuję czterem osobom za próbę konstruktywnego
rozwiązania problemów DD
Ja b-a-lau dość ostro przedstawiłam sposób rozwiązania
problemu DD. Ja sama po śmierci rodziców wylądowałam w
DD. Dzięki Bogu trafiłam do rodziny zastępczej. Dzięki
tej rodzinie jestem osobą wykształconą i mam otwarty
przewód doktorski. Moja propozycja była z
pogranicza "demagogii i faszyzmu", tak było to
odebrane, ale tylko nieliczni próbowali podjąć ten
temat. Jak rozwiązać problem DD???? Po wielu latach
wyjeżdżania do Niemiec, przyjmuję opcję niemiecką. Nie
certolić się z rodzicami trzeba ratować dzieci, bo to
jest nasza przyszłość!!!
PS Odpowiedz dla niektórych wpisów. Nie jestem
katoliczką a nawet chrześcijanką,

[atina44]

To budujące,że można wyjść obronną ręką z dramatu.Tyle,ze trzeba
mieć szczęście i wydostać się z placówki,która jest bezimienna i
zimna.
Byłoby jeszcze lepiej,gdyby takie osoby dzieliły się swoimi
doświadczeniami z tymi co decydują o losach dzieci w DD.

[dziewczynka83]

Jestem oburzona kilkoma wypowiedziami które zostały tu umieszczone.
Niektóre osoby albo ze swojej niewiedzy zazdroszczą dzieciom z
bidula albo są tak głupi że nie potrafią zrozumieć pewnych rzeczy. W
obu przypadkach proponuję poczytać naukowych książek na ten temat
oraz zapoznać się z badaniami przeprowadzonymi na temat
usamodzielnienia i pobytu w placówkach.
Jeśli ktoś zazdrości tych pieniędzy na usamodzielnienie no to
gratuluję mu rozumu. WY normalni ludzie macie normalne rodziny i
choć czasem kasy brak z glodu nie umrzecie, WY normalni macie
wsparcie w całej rodzinie nie tylko w matce czy ojcu, nikt was nie
wywala na ulicę bo macie 18 lat, wy się cieszycie że możecie
legalnie piwa się napić a dla innych to horror, brak mieszkania,
brak pracy, brak wykształcenia, brak wsparcia. Państwo daje kasę i
wypad radź sobie sam i nikogo nie obchodzi czy to 18 letnie dziecko
ma co jeść i gdzie mieszkać. Nikt ich nie nauczył kochać , gotować,
radzić sobie z problemami i dlatego tak kończą a nie dlatego że im
się nie chce starać o lepszy byt. Więc zanim ktoś będzie chciał
napisać kolejne bzdury to niech zastanowi się dwa lub więcej razy bo
to co piszecie jest chwilami straszne.

Bidul z oczu mi patrzy

[wictor5]

Przeżyłem wiele lat w D.Dz. i muszę przyznać że ciągnie się to za
mną latami, pomimo że dziś mam własną, wspaniałą rodzinę i ułożone
życie. Fakt jest taki że dziecko wychodząc z D.Dz. jest rzucone na
głęboką wodę i albo sobie poradzi z problemami życia codziennego,
albo źle skończy. Mi się udało, chociaż było naprawdę ciężko- bez
środków na życie, rodziny, przyjaciół i perspektyw na życie. Ludzie
dowiadując się, że byłeś w D.Dz. dziwnie na ciebie patrzą. Zawsze
wolałem, żeby ktoś mnie najpierw poznał, jaki jestm a później się
dowiedział kto mnie wychował. Ciągnie się to za mną całe zycie :(((

[dziewczynka83]

No właśnie to się ciągnie i nawet jak ktoś opuści bidul to i tak
jest z domu dziecka. Dla innych (czyt. normalnych) jesteśmy
wybrakowani, jesteśmy złodziejami, kobietami lekkich obyczajów,
ludźmi opuźnionymi w rozwoju, kończącymi na melinach i ciągle
korzystającymi z pomocy państwa. Nie są to puste słowa które sobie
wymyśliłam , są to opinie ludzi którzy nie wiedzieli że ja też ...
Szkoda tylko że nikt się nie zastanawia dlaczego tak jest, dlaczego
niektórzy tak kończą, czemu się poddają i nie walczą o lepsze życie,
czmu nie zawierają związków małżeńskich, nie zakładają rodziny, nie
potrafią dobrze wychować dzieci.

Bidul z oczu mi patrzy

[wictor5]

Masz rację!!! Dziecko wychodząc z D.Dz. uważane jest za złodzieja,
k...e, bandyte. Ciężko jest znaleść pokój do wynajęcia, pracę itd.
Jeśli nawet znajdziesz i coś zginie to i tak będziesz pierwszy
podejżany. W takiej sytuacji trudno jest żyć normalnie. Gdy człowiek
jest bez pracy, dachu nad głową i w dodatku głodny, to nie trudno
jest sięgnąć po cudzą własność. Mi się udało- mam pracę, żone,
dzieci, własne lokum itd. Obecnie żyje mi się bardzo dobrze i w
miare możliwości pomagam takim dzieciakom. Dla mnie to żaden kłopot
podarować paczkę świąteczną a wiem ile taka paczka znaczy dla
takiego dziecka. Często w swoim środowisku słyszę jakie te dzieci z
D.Dz. są niedobre i różne historie na ich temat, lecz nikt nie zdaje
sobie sprawy z tego, że ja również tam byłem przez większość mojego
dorastającego życia. Prawda jest taka że większość wychowanków
kończy źle- problem z alkoholem, narkotyki, kradzieże, rozboje,
więzienie, rozwody, dzieci trafiają do D.Dz. Nie można z góry
zakładać, że taki człowiek jest zły, tylko należy mu pomóc, wówczas
ma szansę na tzw. normalne życie. Należy pamiętać o jednej bardzo
ważnej sprawie, że tam trafiają nie tylko dzieci z rodzin
patologicznych, gdzie był alkohol, bijatyki, brak poczucia
rodzicielstwa. Wiele dzieci jest takich, które miały tzw. normalny
dom, lecz w jakiś sposób straciły rodziców i nie znalazł się nikt,
kto chce być dla nich rodziną zastępczą i chce je wychować.
Pozdrawiam.