Z pamietnika Ballesta

[Gość: bolo]

Fala czterdzieści cztery,
Dwudziesta pierwsza trzydzieści.
Słyszycie Głos Ameryki!
Dobre lub złe, ale prawdziwe wieści!
(...)
Chwal się gumą do żucia, chwal się Coca - Colą
Niektórzy Coca - Colę od wolności wolą,
Niektórych wolność cieszy, a niektórych złości:
Fast przez kraty spogląda na Posąg Wolności.
Trudno. Truman i trumna - dwa podobne słowa,
Zmieści się między nimi bomba atomowa.
(...)
Leżą imperialiści na pokładach yachtów,
Chcą agresji, chcą wojny, zyskownych konszachtów,
A tu Apel Sztokholmski: stek złośliwych szykan!
Kwakrzy i metodyści liczą na Watykan,
Watykan cud uczyni i Hitlera wskrzesi,
Wiedział Hitler, co warci Polacy i Czesi,
Wiedział, jak trzeba walczyć z czerwoną zakałą.

Sorry , strony sie skleily

[Gość: bolo]

a bylo tego troche wiecej


Fala czterdzieści cztery,
Dwudziesta pierwsza trzydzieści.
Słyszycie Głos Ameryki!
Dobre lub złe, ale prawdziwe wieści!

Ameryka! Ta ziemia szczęśliwa i wolna,
Ojczyzna Waszyngtona, kolebka Lincolna,
Zmieniona w kraj biznesu, kryzysu i reklam,
Wprowadziła zasadę: chwal się, ale nie kłam!
Chwal się gumą do żucia, chwal się Coca-Colą -
Niektórzy Coca-Colę od wolności wolą,
Niektórych wolność cieszy, a niektórych złości:
Fast przez kraty spogląda na Posąg Wolności.
Trudno. Truman i trumna - dwa podobne słowa,
Zmieści się między nimi bomba atomowa.
Za żelazną kurtyną nikt o niczym nie wie,
A tu wie nawet Murzyn wiszący na drzewie,
I każdy bezrobotny i największy tuman:
Dobrobyt, prawda, wolność - to Marshall i Truman.
O, key! Dziś za dolara można kupić szpiega.
O, Queuille! Któż dolarowi chętnie nie ulega?
W Departamencie Stanu nikt nie pragnie wojny.
Acheson, jak wiadomo, człowiek bogobojny,
Bogobojni yankesi nie tracą nadziei,
Że będą Coca-Colą handlować w Korei,
Że z czasem znowu chiński opanują rynek,
Bo rząd amerykański dba o szczęście Chinek;
Dba także o Formozę Departament Stanu,
Murzynów zaś poleca panom z Ku-Klux-Klanu.
Murzyn wisi, Fast siedzi, Truman jeździ autem.
Roosevelt mądry, że umarł. Dostałby za Jałtę!

*

Fala czterdzieści cztery,
Dwudziesta pierwsza trzydzieści.
Słyszycie Głos Ameryki!
Dobre lub złe, ale prawdziwe wieści!

Leżą imperialiści na pokładach yachtów,
Chcą agresji, chcą wojny, zyskownych konszachtów,
A tu Apel Sztokholmski: stek złośliwych szykan!
Kwakrzy i metodyści liczą na Watykan,
Watykan cud uczyni i Hitlera wskrzesi,
Wiedział Hitler, co warci Polacy i Czesi,
Wiedział, jak trzeba walczyć z czerwoną zakałą.
Truman jest za łagodny. Tito - to za mało.
Gdyby Hitler zmartwychwstał, na rękę by szedł nam,
Już by imperialistów przestał drażnić Vietnam,
I ten Apel Sztokholmski, i Chiny Ludowe.
Bodajby komuniści mieli jedną głowę,
Jak to marzył przed laty cezar Kaligula:
Na jedną głowę jedna starczyłaby kula,
A czerwone sztandary poszłyby na ścierki!
Tu mówi Nowy York! Słyszycie Głos Ameryki!
Głos tej Ameryki, co świat dolarem mierzy,
Ameryki giełdziarzy, łgarzy i szalbierzy,
Ameryki bezprawia, chamstwa i ucisku,
Ameryki gangsterów żądnych krwi i zysku,
Ameryki grożącej pałaszem Goliata,
Ameryki zbrodniczych podpalaczy świata,
Którzy głoszą, że wojna ludzkość uszlachetni.

*

My - walczymy o pokój. Plan nasz - sześcioletni.

[ballest88]

Am 31.August 1939 fand die Inszenierung des Überfalls (Ballest war dabei) auf
den damaligen Rundfunksender in Gleiwitz statt (heute Tarnogórska-Straße). Dies
sollte als Vorwand für den Überfall der deutschen Armee auf Polen dienen.
Während der Kriegsjahre wurde die gesamte Stadt auf Kriegsrüstung umgestellt.
In Gleiwitz wurden 4 Arbeitslager als Filialen von Auschwitz errichtet, welche
Quellen von billigen Arbeitskräfte waren. 1945 wurde die Stadt von der Roten
Armee eingenommen. Über die Zugehörigkeit von Gleiwitz wurde auf
Friedensabkommen verhandelt. Hierbei wurde entschieden, einen Teil von
deutschen Gebieten samt Gleiwitz an Polen anzugliedern.

pyrsk !
Ballest

[Gość: Ballest]

Oczekiwałem tego dnia z całą burzą uczuć, dziką mieszaniną ciekawości i złości.
Dzisiaj zobaczę moich rywali, tych, którzy rozpalili mój bunt i którzy, jak mi
powiedziano, mają najprawdopodobniej zająć moje miejsce! Już ich nienawidzę,
chociaż ich jeszcze nie widziałem i moim największym pragnieniem jest
wciągnięcie ich do mojego buntu. To przynajmniej wyeliminuje ich, jako moich
przeciwników! Jak mógłbym zostać zastąpiony przez istoty, które są także
zbuntowane? Ale jak mogę do tego doprowadzić? On zapewne ostrzeże ich przede
mną, a ja nie ośmielę się otwarcie objawić im siebie. Zastanowię się nad tym,
gdy pokręcę się dłużej po ogrodzie i poczekam, niezwykle zaciekawiony tymi
nowymi istotami, których możliwości chcę z wielką chęcią ocenić.