Pomnik deportowanych Slazakow

[ballest]

Kiedy powstanie pomnik deportowanych Slazakow???

[Gość: Fredo]

Trzeba by w tej sprawie chyba napisać do K.Kutza.On poprowadziłby to
prawidłowo.Kwestia tylko gdzie miałby stanąć?Proponuję wywalić "dziadka" z
Gliwic a w tamtym miejscu postawić nasz Śląski Pomnik!

[Gość: Ramon]

Hallo Ballest und Fredo,
popiyrom na 100 % a dodou bych jeszcze wszystkich tych co musieli wyjechac bo
nie mogli w doma tag zyc jak u siebie.
Glywice to dobre miejsce bo tu w Labyndach bou ten Lager zbiorowy

[ballest]

Moze powstac tylko w Gliwicach, Bytomiu, Zabrzu albo Opolu.
Jou je za Zabrzem, bo tam dzisiej jeszcze najwiecej Slonzokow mieszkou.

[ballest]

Jou znod miejsce, na gorze SW. Anny !

[Gość: Adolf]

Na miejscu tego starego??????????????

[ballest]

Genau, na miejscu tego powstanczego !

[Gość: Jaracz]

Ballest, jestes dnem i widac jak szanujesz historie..

Zreszta zapomnialem, ze ty wyznajesz bajkowa teorie o "rycerskim Wehrmachcie"
i "nazwie Wroclaw wymyslonej po 1945 r.", buehehe:))) to taka twoja
mala "slaska" historia:P

[laband]

Ballest chopcy ze RASl juz roz postowiyli cosik takego jako krziz i Gorole go
sie zaro pozbyli.

[Gość: ewerton]

to teraz trzeba pozbyc sie goroli!!!!!!

[Gość: laband]

widza ize tysz mosz ich pouno zic

[Gość: Jaracz]

Wy sie juz sami pozbyliscie, wyjechaliscie do "swojego" Reichu i moze po prostu
siedzcie tam spokojnie na dupie, i pobierajcie dalej socjal, a nie szczekajcie:)

[laband]

My sie Slonska nigdy niy wyprzymy. Moga miec dwa obywatelstwa i te same prawa w
obu panstwach, ale to niy znaczy ize sie wyprza slonskosci. Znosz polski hymn?
Jak ja to se go przetuplikuj na slonsko sprawa.

[ballest]

Laband, jest to möglich, zeby se RAS tym zajou, trzeba by zauozyc Konto i juz
zbierac, - oczywiscie Pomnik nie mou byc tylko do deportowanych ale tysz do
tych co ich po wojnie gorole zamordowali.
Moze GZUT jeszcze odlewou, no i projekt trzeba zrobic !
Z tym czekac nie mogymy !

[laband]

z tego co pamiyntom to juz kedys tako inicjatywa boua i nawet symbolicznie na
gibko krziz stowiali, alwe Gorole go skasowali a i chyba we Knurowie je jakos
inicjatywa z tym zwionzano. Szkryfnij ale tyn pomys do RASiu.

[Gość: Jaracz]

Ale mieszkasz w Reichu, no nie? I po doswiadczeniach z twoimi ziomkami
mieszkajacymi tutaj, domyslam sie, ze raczej na Slask nie wrocisz..

P.S. Ty sie polskim hymnem nie wymawiaj.

[laband]

uspokoja cie - wrocymy wszyscy a przinajmiyj wiynkszosc z nos, nawet te kere
jeszcze se z tego sprawy niy zdowajom

[Gość: Jaracz]

Hehe, moze nie decyduj za innych twoich ziomkow:)

[laband]

jo niy decyduja jo ino wia ize geszichta sie lubi powtarzac

[Gość: Jaracz]

A mi sie wydaje, ze jak twoi ziomkowie poczuli "ojro" (chociazby to z Socjalu),
to ich na Slask nic juz nie zaciagnie, nawet czolgi Bundeswehry..:)

[laband]

na gorolski slonsk to sie niy dziwia

[Gość: Jaracz]

A ja sie dziwie twojej glupocie. No offence.

P.S. innego Slaska nie bedzie. moze byc jedynie z autonomia, jak po I WS, co ma
moje pelne poparcie:)

[laband]

suchej, jeszcze roz na tyn pic ze polskom autonomiom to sie zodyn niy do zrobic-
jak juz poradza se to forsztelowac jako cesta do cylu - nic wiyncyj

[Gość: Jaracz]

Niby co bylo z tamta autonomia nie tak?

[laband]

Poloki dali jom ino na przinynta a jak juz mieli "slonski szac" w kabzie to
bouo po autonomi.

Wiysz teoria i praktyka niymo z tym nic spolnego z tym mo ino cyganstwo i
perfidia cosik spolnego.

Bezto padom ize jak juz to ino jako cesta do cylu.

i to by bouo na tela. Abo?

[Gość: Jaracz]

laband napisał:

> Poloki dali jom ino na przinynta a jak juz mieli "slonski szac" w kabzie to
> bouo po autonomi.
Tzn??? Mozesz szerzej? Bo nic mi o tym nie wiadomo, jakoby po rozstrzygnietych
plebiscytach "bylo po autonomii"..

> Wiysz teoria i praktyka niymo z tym nic spolnego z tym mo ino cyganstwo i
> perfidia cosik spolnego.
jasne, jasne. Takie ogolniki to mozesz sobie rzucac, ja prosze o konkrety. O
ile wiem to Wojewodztwo Slaskie dostalo to co zostalo przed plebiscytami
obiecane, autonomie, wlasny sejm, wlasny skarb, wlasne rzady, itd.

> Bezto padom ize jak juz to ino jako cesta do cylu.
co masz dokladnie na mysli?

[laband]

widza ize musza juzas to samo zacytowac:


"Oto fragmet tekstu z protokolu tajnego posiedzenia Rady Ministrow z udzialem
Korfantego odbytego 7 lipca 1921 roku: _Posel Korfanty zdaje sobie sprawe z
tego, ze statut jak i inne uchwaly sejmu odnoszace sie do Gornego Slaska maja
wiele z charakteru propagandystycznego (...) dyktowane byly po wiekszej czesci
potrzebami plebiscytu"

a tera zacytuja Ciebie:

"a ja sie dziwie twojej glupocie"

oj Jaracz, Jaracz!

[Gość: Jarek]

Oj jasne, ze mialy taki charakter, i to nie bylo ukrywane. Zarowno Niemcy jak i
Polska obiecywaly rozne przywileje, byleby przeciagnac wiecej glosow w
Plebiscycie na swoja strone. Ale Ty snujesz jakies dziwne teorie, ze Polacy nie
dotrzymali slowa, i Wojewodztwo Slaskie nie mialo autonomii - a ja chce na to
dowodow, bo o ile mi wiadomo, to zgodznie z obietnicami, cieszylo sie dosc
szeroka autonomia.

Czekam na fakty.

[laband]

ale niydugo - a powiydz mi czamu dzisiej jakos tyj autonomi nom nazod niy
chcecie oddac???

[Gość: Jarek]

Nie zmieniaj tematu!
Czekam na dowody niedotrzymania slowa przez Polakow. To ja powiedzialem, ze
jestem za autonomia, a Ty, ze to tylko puste obietnice i propaganda tak jak
poprzednia autonomia..

Tak wiec czekam..

P.S.

[Gość: Jarek]

Niedlugo mieliscie autonomie - bo wasz wujek Adolf nas zaatakowal, czy to takze
wina goroli?

pozdr

Jaracz

[laband]

widza ize geszichty niyznosz - kto zawar Korfantego i kto go otou?

podpowiym ize Adolf to niybou

[Gość: Jarek]

Ale o co Ci chodzi?

Ja nadal czekam na odpowiedz.

[laband]

wprowdzie niy widza Tojyj reakcji na wszysko coch ci do tyj pory szkryfnou, ale
jak chcesz to mosz:

juz we 1923 Polska wydaua ustawa kero nakozaua polsko godka jako jedyno
urzyndowo we wojewodztwie slonskim - to juz bouo dzieuym polskich nacjonalistow
i to juz bouo uomoauo podstawowe zasady Statutu Organicznego woj. slonskego.

dalyj przipomna Ci Grazynskego kery robiou wszysko coby skasowac slonsko
autonomia - ciekawy je tu tzw "drugi plebiscyt" kery bou reakcjom samych
slonzokow na polsko polityka w stosunku do Slonska i ich Slonzokow

[elver.b]

Jarek ma o tyle racje, ze mimo zakusow autonomia zostala utrzymana i to w takim
zakresie jaki ustanowiono w 1920 roku. Problem polegal na tym, ze wiekszosc
Slazakow wyobrazalo sobie ja inaczej, tzn. jako faktyczne samostanowienie.
Wiadomo ze tego nie bylo, bo Slazakow rugowano z urzedow a po 1926 autorytarne
rzady sprawowal Grazynski. Rozpedzal Sejm Slaski, terroryzowal przeciwnikow.
Autonomia okreslona w statucie organicznym nadal jednak obowiazywala. Jedyne
ewidentne oszustwo to zmiana konstytucji. Wedlug kwietniowej sejm polski mogl
zmienic statut organiczny bez zgody sejmu slaskiego. Marcowa tego nie
dopuszczala.

[laband]

przeston - idzie cos ostawic jako nazwa a robic blank cosik przeciwnego - a
te "porzyczki" do Warszawy to juz tradycja dziesiyncioletni

[Gość: Jarek]

Laband, a mam napisac o terrorze jaki wprowadzala SiPo na Polakach i polskich
Slazakach, ktore byly przyczyna np. II Powstania? O zastraszaniu przez Niemcow
polskich robotnikow, ze jesli oddadza glos na Polske, to traca od razu prace? O
szykanowaniu i zamykaniu polskojezycznej prasy? Przykladow moglbym wymieniac
wiele, ale jaki to ma zwiazek z autonomia?

A co do jezyka slaskiego, to Oma mi mowila, jak przez wojna Niemcy tepili jezyk
slaski, ktory byl ZAKAZANY, a uzywajac go mozna bylo wpasc w niezle problemy
(od kary pienieznej az do wiezienia). Wynikalo to zapewne od tego, ze pospolity
Niemiec nijak nie umie odroznic polskiego od dialektu slaskiego:)

[laband]

my godomy o polskyj "autonomii" we Slonsku - myslouech izes je taki wrazliwy na
zmiynanie tematu


i tys mie chciou zarzucac zmiynianie tematu, he,he!

[Gość: Jarek]

Ty sie zastanow, o co ci chodzi.. To ty zaczales pisac o jakichs bojowkach
polskich i zakazie slaskiej mowy, to ci na to odpowiadam ci na temat.

Szybko tez zmieniasz zdanie - ja mowie, ze jestem za autonomia Slaska, tak jak
po I WS, ty piszesz, ze to byl pic na wode, i ze nikt sie na to juz nie da
nabrac, a potem jak nie znalazles argumentu, czemu to byl niby "pic", to
piszesz ze chcialbys taka autonomie i czemu Polacy jej po 1989 r. nie
wprowadzili.. Echh..

[elver.b]

Mnie tez taka autonomia jak przed wojna nie zadawalalaby. Mianowany wojewoda z
takimi uprawnieniami to nieporozumienie.

[laband]

tego gynau Jarek niy kapuje tak samo jak niy kapuje ize Poloki ani tego niy som
wstanie prziznac, to co dopiyro godac o prawdziwyj autonomii - Polska traktuje
pod kozdym wzglyndym Slonsk jako kolonia.

[Gość: Jarek]

Najlepiej by bylo, gdyby wasz wujek Adolf, nigdy tej wojny nie zaczynal. Polska
nie miala udzialu w ustalaniu granic w Teheranie, Poczdamie, ani Jalcie, nie
nas nalezy wiec za to winic. Ja bym o wiele bardziej wolal (i nie jestem w tym
odosobniony), by zamiast "ziem wyzyskanych" pozostaly nam ziemie na wschodzie,
Lwow, Wilno, itd., czyli granice sprzed 1939 r. I wszyscy byliby zadowoleni:)

[laband]

Ta melodia juz tznomy na pamiync - to je wasze alibi.
Ziymie na wschodzie niy som wasze tak samo jak wasz niy je Slonsk.

[Gość: Jarek]

Jasne, a wasz slask nie jest i nie byl, wiec mozesz sie puknac:)

Nie widze sensu z toba gadac, bo nadajesz sie chyba tylko do kopalni, dalej twe
horyzonty nie siegaja:)

Z mojej strony ninejszym koniec. Tkwij dalej w swoim malym biednym slunskim
wyobrazeniu swiata, gdzie wszyscy sie na was uwzieli, a jakby wam dali wladze,
to byscie odstawili kilofy i zrobili taaaki ordnung, ze strach! Az mi was po
prostu zal:)

papa:)

[laband]

tyn moj mauy biydny Slonsk nauczou mie szacunku do roboty a ciebie do czego?

[Gość: Jarek]

moze cie nauczyl i szacunku do roboty, ale nie do logicznego myslenia i brania
pod uwage czegos wiecej, niz tylko czubka swojego nosa.

[laband]

tukej we tym wontku kozdy moge sie przekonac o tym jak jo rozumuja a jak kto
inkszy, a jak na moje wyczucie to i o kulturze coniykerych

[laband]

www.raslaska.org/ras/pol/oslasku/02a/0208KonfliktGrazynskiKorfanty.htm

[Gość: mkspolem]

laband napisał:

> Ziymie na wschodzie niy som wasze tak samo jak wasz niy je Slonsk.

I tu wlasnie widac dobitnie specyficzna "logike" co niektorych na tym
forum... :)

ps

[laband]

widzisz jakis yntylygyntny synek!

cos na tymyt iternierungu !

[ballest]

Pytou uech se Mamy kogo zebrali z Plawniowic, uona powiedziua, wszystkich uot
17-50 lot zostaou tylko masorz, piekorz i stolorz, ale stolorz bou kulawy i
moze dlatego.
A pytou uech se jom, ale prziszuo nazod, uona mi wymienioua 7 osob!

To musiaua byc KATASTROFA!! a tak mauo se na ten temat pisze.

Pomniki bydom Pisudzkim stowiane, a naszych ludzi to banujom gorole.

Laband, jou mom bardzo zly kontaktv do RASu, przeca wiesz, ze jak uech z jednym
miou zatarg ,zaraz moje dane opublikowano.

[laband]

to go poprowic mosz okazja.


a to by tak wyuaziouo miyn wiyncyj ize co dziesiontego Slonzoka brali

[ballest]

Laband. co dziesiontego zostawieli !

[nononymen]

Jerek ,Jaracz czy inny"polak"Oni są z Niemiec ale to nie przeszkadza ,że są
Ślązakami.Jak się ma twój stosunek do polaków z Usa? To nie Polacy???? A może
to pingwiny?
I pamiętaj ,że stosunek Ślązaków do Polaków jest coraz bardziej niechętny za to
co Polska na Śląsku robiła.Zapraszam do lektóry GW "Katpowice" z piątku.TAm
jest felieton K.Kutza.Ja osobiście i moje Śląskie środowisko za wybryki prawicy
polskiej mamy coraz barzdiej wrogi stosunek do państwa polskiego.Obraża się nas
na każdym kroku,szudzi i kpi.Tak dłużej być nie może .Na naszej ziemi naszym
heimacie zabrania się nam prawa do własnej tożsamości .Neguje poczucie
odrębności narodowej.Tak dłużej tego nie wytrzymamy a Ruch autonomii Śląska
daje nam możliwość zjednoczenia się i życia z honorem.Wy Polacy niszczyliście
wszystko co Śląskie przez ostatnie kilkadziesiąt lat.Niszczyliście gospodarkę i
środowiesko naturalne.Nie chcemy was już jako tych ,którzy mówia nam jak mamy
życ.Dlatego pomnik ludzi przez was zamordowanych ,krzywdzonych i wysiedlonych
stanie na pewno.I stanie się naszym Śląskim narodowym PIEDESTAŁEM.TAK NOM
PONBUCZKU DOPOMÓŻ!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

[Gość: Jarek]

Jarek = Jaracz, sorki za zmiane nicka, nie chcialem wprowadzac zamieszania:)

Ja nie mowie, ze jesli sa w Niemczech, to nie sa Slazakami, ale caly czas
wypowiadaja sie o Slasku, i to w bardzo antypolskim charakterze, jakby co
najmniej tam mieszkali. Sorry, ale jak wyemigrowali to juz stracili prawo
decydowania o Slasku, bo nie sa jego mieszkancami (co nie znaczy, ze nie sa
Slazakami). A jak mowilem, szanse ze wroca sa tak minimalne, ze gadki o tym
mozna po prostu miedzy bajki wsadzic. Opieram moje zdanie na podstawie rozmow z
wieloma Slazakami w Niemczech.

Co do lektury przesaczonego nienawiscia Herr Kutza, to ja podziekuje. To tak
jakbym Ci polecal przeczytanie czegokolwiek autorstwa Leppera, albo Giertycha -
jesliby ci panowie cos w ogole logicznego splodzili..

Co do nastrojow na Slasku, to nie moge sie z Toba do konca zgodzic. Jestem w
Katowicach dosc czesto, mam na Slasku rodzine, i jakos nie zauwazylem
jakichkolwiek antypolskich nastrojow.. Ale moze ja sie zbyt malo obnosze ze
swoja polskoscia, noszac w zimie szalik Polski, a na samochodzie na tylnej
szybie mam polska fane.. I po slasku nie mowie, choc umiem;)

Kto neguje poczucie waszej odrebnosci "narodowej"? Zostaliscie przeciez
uwzglednieni w spisie powszechnym. Ja wiem, ze zaraz zaczniesz pisac,
jakoby "goroloscy ankieterzy" wmawiali ludziom, ze nie mozna podawac
slaskiej "narodowosci", ale ja Ci powiem, ze znam Slazakow z krwi i kosci, z
podwojnymi obywatelstwami, itp., ktorzy podawali narodowosc badz polska, badz
niemiecka, ale na pytanie o narodowosc slaska wybuchali smiechem i pukali sie
po glowie..

Co do pomnika, to nie zapomnijcie tam napisac, ile Slazakow wymordowali Niemcy
w czasie wojny, i to zarowno polskich, jak i niemieckich Slazakow..

pozdr

Polska i Polacy w oczach Ślązaka

[schlesienohnegorolen]

Piszesz o antypolsości???Zajrzyj tu i powiedz swoim ziomalom ,że to wszystko
czytamy....Taka jest Twoja Polska w naszych ślaskich oczach.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=94&w=15663089
Gardzę wami Polacy

[Gość: Jarek]

No ladnie. Takie nagle oburzenie, buehehehe...
A ile ja tutaj tematow widzialem w stylu "gorol smierdzi", "gorol swinia",
gorol to, gorol tamto..

Coz.. Wiekszosc ludzi, ktorzy zakladaja tego typu watki, leczy po prostu
kompleksy, ale wybacz - to nie moj problem:)

[laband]

wiysz niy bydz wybiorczy - te prowokatory rombiom po wszyskich

[elver.b]

No ilu? Na pewno mniej niz polscy komunisci. Chyba ze policzysz tych co zgineli
w niemieckiej armii ale trudno tu mowic o morderstwie.

[Gość: Fredo]

polok to dla mnie zero totalne.Wolę murzina niż poloka:)Ten naród to kompletne
zero wpisane w wielką bufonadę!!!!!

[ballest]

Chopcy, ale jou se myslou, ze zacznymy dyskusja, kaj mou tyn dynkmal powstac ?

Pomnik deportowanych Slazakow

[hanys_hans]

ballest napisała:

> Chopcy, ale jou se myslou, ze zacznymy dyskusja, kaj mou tyn dynkmal powstac ?
>

Tyn tymat sam naskwol zabeblali, Jo by tysz tyn ruski dynkmal z anabergu wywalyu
Niydaleko Lublina je take muzeum ze takimi ruskimi dynkmalami. Lynin tyn ze
Poronina jusz tam tysz urzynduje

• Pomnik deportowanych Slazakow
ballest 11.09.2004 10:59 odpowiedz na list odpowiedz cytując

Kiedy powstanie pomnik deportowanych Slazakow???

[laband]

jo godom we Laband

[sellab]

A kaj we laband ???

[laband]

kole koscioua pod lasym kaj chowali niyboszczykow ze tego lagru, abo tam kaj
ich w masowych grobach zasuli na terynie huty

[Gość: Jarek]

elver.b napisał:

> No ilu? Na pewno mniej niz polscy komunisci. Chyba ze policzysz tych co
zgineli
>
> w niemieckiej armii ale trudno tu mowic o morderstwie.
trudno? a co powiesz o tych Slazakach, ktorzy nie czuli sie Niemcami, ani nie
chcieli miec nic wspolnego z nazistami, a ktorych przymusowo wcielano do
Wehrmachtu, i ktorzy masowo gineli na froncie wschodnim?

[Gość: ballest]

Tyn tysz mogymy pomnik postawic, jou by pedziou w Katowicach !

--

pyrsk
ballest

[elver.b]

Oni nie zostali zamordowani. Mozna obarczac Rzesze odpowiedzialnoscia za ich
smierc ale nie bylo to morderstwo. Wez jescze pod uwage ze kazde panstwo w
czasie wojny wciela przymusowo i nie pyta o zdanie czy o poparcie dla rzadu.

[Gość: ballest]

Nie uwazom, ze duzo ich przymusowo wcielono, wiekszosc Slazakow czula sie
zobowiazana Niemcom w wojnie pomoc, dlatego chetnie we Wehrmachcie sluzyli, a
ci co wcieleni zostali, ci sie znalezli u Andersa.

--

pyrsk
ballest

[ewerton]

Jareczku wiesz za co powazam Niemcow? za to pozwalaja mi byc tym, kim sie czuje-
SLAZAKIEM.Na polskim Slasku to bylo nigdy niedopuszczalne.Uczcie sie tolerancji
gorole!!!!!!

[Gość: Jarek]

Ale o co Ci chodzi?
W Niemczech cos temat taki jak "Slazacy", czy "Schlesiery" w ogole nie
istnieje, wiec nie ma o czym rozmawiac. Sa albo Niemcy, albo Polacy. Nie znam
Niemca, ktory by o kims powiedzial, ze "das ist Schlesier" - oni nie
rozrozniaja, koniec tematu.

[elver.b]

Nie rozrozniaja bo odwrocili sie od swoich dawnych ziem wschodnich. Uznali ze
to juz jest vorbei. Olewaja i Polske i Slask. Oczywiscie poza niewielka grupa
entuzjastow.

[Gość: Jarek]

Dokladnie. A Wessis, jesli w ogole juz wiedza co to jest Schlesien (zwykle
starsi ludzie - mlode pokolenie nie ma w ogole o tym pojecia) to bardziej sie
martwia o prace, Sozialabbau i o problem Ossis, niz o dawne ziemie wschodnie,
ktore ich wlasiciwie w ogole nie obchodza (tzn. obchodza tyle co Polska)..

Typowy Gorol!!

[ewerton]

Jaroslawie (moj Boze, kto cie tak nazwal?)jestes typowym gorolem ktory
wszystkie rozumy pozjadal w wie wszystko najlepiej.Koniec dyskusji,szkoda czasu
na ciebie.

[Gość: Jarek]

Buehehe, albo jestes slepy, albo nigdy nie byles w Niemczech, albo zyjesz w
swoim malym swiatku, jesli twierdzisz, ze jest inaczej.. Nawet Elver, twoj
ziomek przyznaje, ze tak jest.

P.S. nie jestem gorolem, tylko Polakiem. Nie mieszkam na Slasku, moja rodzina
nie pochodzi z kresow, tylko od wielu pokolen z Malopolski. I wycieczki co do
mojego imienia mozesz sobie darowac, jesli pozwala ci na to twoj maly rozumek.

[Gość: ballest]

Racja jest taka, ze mondrzy wiedzom kaj jest Schlesien, czy Ostpreussen, a
mamlasy nie wiedza, ale z mamlasami se nie zadowomy.

--

pyrsk
ballest

[ewerton]

Gość portalu: ballest napisał(a):

> Racja jest taka, ze mondrzy wiedzom kaj jest Schlesien, czy Ostpreussen, a
> mamlasy nie wiedza, ale z mamlasami se nie zadowomy.
>
> --AMEN!!!!
>
> pyrsk
> ballest

[Gość: ballest]

Patrzac na dyskusje w polskim Sejmie, wiesz jaka NIENWISC ich kieruje, oni sa
oslepieni.

--

pyrsk
ballest

[Gość: Jarek]

Gość portalu: ballest napisał(a):

> Patrzac na dyskusje w polskim Sejmie, wiesz jaka NIENWISC ich kieruje, oni sa
> oslepieni.
A co mozna powiedziec o tobie? Jeszcze gorzej..

[laband]

Jarek niydziw sie ize z tobom godac niychcom slonzoki - przeca pokozous sam
jakim kompletnym ignorantym je zes w sprawie Slonska.
A co do stanowiska Niymiec to sie niy dziwuj, bo Slonsk lezy dzisiej w
granicach panstwa Polskego. My Slonzoki som we wuasnym kraju skozane na
niszczynie naszyj kultury abo na rezygnacja z praw do Slonska. Ale wierz mi my
ze tego nigdy niy zrezygnujymy.

POOMNIK DEPORTOWANNYCH S´LOONZOKOOW

[hanys_hans]

Ino wos sam na kfila samych uostawic´ i zaroski uostuda! Kery to juzajs´ tyn
tymat sam sfajfczyu? Niyma wos to gan´ba? Coby mi to byuo ostatni jusz ros!

[hanys_hans]

Jo godoom Anaberg byuby coukim na miejscu

[laband]

Niypowia, ale Laband skuli tego lagru by bou lepszy i co nojwaznijsze mauo kery
zno "lager Laband"- a Anaberg mo juz swojo sztela u Slonzokow.

[ballest]

Laband kaj to je to fajne miejsce w Laband na tyn Denkmal?
To nie moze byc na Zopociu, tam musi byc trocha miejsca na Parkplatz.
Kaj bys to postawiou w Niepaszycach?

[laband]

Jo by to postowiou kole lasa, kole koscioua sw. Jerzego, abo tak jak godom -
tam kaj te baraki stouy ze tego oboza.

[Gość: Ramon]

a moj vorszlag ti, zarouiski pszi autobanie pomiyndzy Klyszcowym a Glywicoma.
Skuli mie moglyby to byc choby jyno blank ajnfachowe kamienie polne, ale
musialo bych ich byc kole 200.000 tys. Z kouzdego jednego jedyn.

[sellab]

Ramon, Ty mosz recht, bo jak by je wysoko usypali, to kazdy co by przejezdzou
Autobahna widziou by go i by sie pytou co to jest.
Moze sie osmieszam , Laband jou nie wiem, kaj tyn lager w Labyndach bou?

--

pyrsk
ballest

[laband]

Lager Laband
Szwager 31.Jan.2004 14:56

"Bald wußten wir, daß sich unser Lager in der Nähe von Laband, einem
Industrieort südwestlich von Gleiwitz, befand. Ganz in der Nähe am Kanal, der
bis in die Oder führte, standen die gewaltigen Hallen eines ziemlich neuen
Stahlwerkes und viele Produktionshallen, am Eingangstor wurden sie von einem
Bürohochhaus überragt."

"..., denn wir kamen in die völlig leeren Räume und tatsächlich gerade genug
Platz, um uns nebeneinander auf den - natürlich verschmutzten - Fußboden zu
legen."

"Schon um 4.00 Uhr in der Frühe großes Wecken. Antreten zum Essenempfang,
bestehend in einem dreiviertel Liter heißen, trübgrauem Wasser, in dem, wenn
man Glück hatte, eine oder höchstens zwei Kartofelscheiben schwammen, ..."

dalyj bydzie juzas




RE: Lager Laband
Szwager 31.Jan.2004 16:46

"Wir lernten es wieder, wie die alten Ägypter beim Bau der Pyramiden mit Hilfe
von Hebebäumen, mit Rollen und Seilen, an denen vierzig oder mehr Männer mit
aller Kraft zogen, zu arbeiten, denn schließlich waren wir ja auch nur Sklaven."

"Knochenbrüche waren noch das Geringste. Irgendwo unter den Gefangenen fand
sich ein erfahrener Sanitäter, der einen Bruch auf primitiwe Art schienen
konnte."

"Das Stahlwerk in Laband

Interesanterweise war das Werk völlig in Ordnung als wir dort anfingen.
Keinerlei Zerstörungen, weder durch Kampfschäden, noch durch mutwillige
Beschädigungen, noch durch Plünderungen sahen wir. "

"Sehr dicke Wellen, etwa 40 bis 50 cm stark, waren in unglaublich massiven
Stahlblockfundamenten gelagert, ... Tagelang zogen wir an den seilen, und die
Schläge waren gewaltig. Doch die Wellen rührten sich nicht um ein Millimeter.
Dahinter standen die Posten mit ihren Knüppeln und Peitschen und trieben uns
handgreiflich an. Als sich diese Arbeit von Tag zu Tag als nutzloser erwies,
droschen sie um so eifriger auf uns ein, um uns zu kräftigerem Ziehen
anzutreiben."

"Doch gehen wir ins Lager zurück. Das geschah immer erst zwischen 19 und 20
Uhr. Es wurde von früh um 5 oder um 6 Uhr an durchgearbeitet, je nachdem wie
lange der Morgenappell dauerte. Eine Mittagspause oder gar den unnötigen Luxus
eines Mittagessens gab es nicht."

dalyj bydzie juzas





RE: Lager Laband
Szwager 31.Jan.2004 21:39

"Müde und kaputt standen wir dann lange an der Küche an, weil es seit der
Wassersuppe am frühen Morgen nun die nächste Suppe gab - mit einigen, wenigen
Kartoffelstücken mehr. Wenn wir wirklich einmal Fleischbröckchen
herausfischten, dann bestanden sie entweder aus Innereien oder aus stinkenden
Abfällen von irgendwelchen Schlachthöfen; _Suppenjauche_ nannten einige
Kameraden diesen Fraß."

"Nun wurden auch Kartoffelschalen gekocht und mit Heißhunger verschlungen,
Ratten wurden gefangen und geschlachtet, .."

"Bald grassierten Mangelkrankheiten, Hungerödeme, _Dystrophie_, sagten die
Russen, und andere mehr. Schon im Frühsommer begann das große Sterben. In der
nähe des Lagertores wurde eine große Grube ausgehoben, später dann weitere
Gruben,..."

"...; nun wurden die Toten einfach in eine der Gruben geworfen, die man nur von
Zeit zu Zeit, wenn der Verwesungsgeruch sich gar zu sehr aufdrängte, mit Erde
abdeckte."



dalyj bydzie jeszcze




RE: Lager Laband
Szwager 1.Feb.2004 10:54

"Zu Anfang, erschrak man zutiefst, wenn sich einer offenen Wunde, von der man
Schmeißfliegen kaum vertreiben konnte, plötzlich dicke Maden tummelten. Zu erst
war das ein ekelhafter Anblick, und man fürchtete, erst war das ein ekelhafter
Anblick, und man fürchtete, daß nun der Tod ganz nahe wäre. Es dauerte eine
ganze Weile, bis wir lernten, daß Maden keineswegs schädlich sind, sondern
sogar den Heilungsprozeß beschleunigten"


Krankenbaracke

"... in dieser Stätte des Todes sah ich Kranke sogar zwischen den Pritschen auf
dem soeben schon beschriebenen Fußboden liegen. Einige Schwerverletzte auf
anderen Pritschen stöhnten und schrien vor Schmerzen."

"Die Kranken bekamen ja nicht einmal ein paar Brot zusätzlich, sondern den
gleichen Fraß wie wir. Niemals erlebten wir, daß einer der Schwerkranken in
eine der Kliniken der nahen Großstadt überführt wurde."



"... im November 1945 waren von den 3000 Mann nur noch knapp 1300 übrig."




RE: Lager Laband
Szwager 1.Feb.2004 17:53

" ... - vor dem Lagertor gab es eine neue, tiefe Grube -,..."

"Also kleterten wir nach oben. Das ging nur über die senkrechten Feuerleitern,
die fest am Stahlfachwerk der Auserwand angebracht waren. Oben angekommen,
mußten wir erst einmal auf einer knapp 20m² großen Dachfläche, ..."

"Die schweren Stahlflaschen mußten wir über die Feuerleitern hochtragen und
hochziehen. Das war solche Knochenarbeit, daß sie eigentlich für den ganzen Tag
genügte. ... Dann begannen wir vorsichtig über die Eisenträger zu kriechen."

"Keine fünf tage vergingen, und der erste unserer Kameraden stürzte ab, bald
darauf der zweite. Sie waren sofort tot und schreklich entstellt. Trotzdem
bekamen wir keine Sicherheitsleinen - nich einmal primitive Stricke. Die
völlige Wertlosigkeit der Arbeitssklaven des 20. Jahrhunderts, wie weiter oben
schon beschrieben, wurde uns wiederum demonstriert."

"Von der dreißig Mann, die bei der Brigade Schreiber angefangen hatten, waren
keine zehn mehr übrig. Zwei Drittel waren umgekommen."

Frauen im Lager

"Ganz junge Mädchen, kaum fünfzehn Jahre alt, die ihre Eltern verloren, junge
Mütter, die man erbarmungslos ihren Kindern wegnahm, und die seitdem nie wieder
etwas von ihnen erfahren hatten; auch ältere Frauen, etwa 40 Jahre und darüber
begegneten uns. Und ohne jede Ausnahme waren sie alle von den Russen nicht nur
beim Einmarsch, sondern bis zu diesem Tage vergewaltigt worden."

to jeszcze niy koniec




RE: Lager Laband
Szwager 2.Feb.2004 09:00

"... und wurden mitten durch Gleiwitz geführt: dann durch Hindenburg(heute
Zabrze), an Königshütte(Chorzow) vorbei in Richtung Myslovitz(Myslowice)und von
dort Richtung Auschwitz(Oswiecim)."

"Und dennoch standen an der Haupt. und Geschäftsstraße, die durch Gleiwitz
führt, hunderte, höchstwahrscheinlich sogar tausende Menschen, vor allem
Frauen. Viele weinten, und fast alle schoben sich an den Elendszug heran, um
uns Brot oder andere Lebensmittel zu geben."

"..., sie schossen in die Luft und schlugen mit ihren Gummiknüppeln um sich,
doch sie konnten die Menschen nicht abhalten, uns etwas zu geben. Als die
Straße enger wurde, warfen Frauen Brot und Lebensmitteln aus den Fenstern
mitten in unsere Kolonne. Kein Stück davon wurde zertreten. Wenn aber ein
Posten eines der Lebensmittel erwischte, gab es empörte Protestschreie und
dazwischen wieder Frauen, die von den Posten gnadenlos geschlagen wurden. Es
war uns gar nicht bewußt, daß wir einen derart trostlosen und
bemitleidenswerten Eindruck machen; doch alle waren wir tief betroffen von
diesem spontanen Ausbruch der Hilfsbereitschaft. Man sah Männer unter uns vor
Freunde weinen, und sie schämten sich nicht. Keiner von den über 1000 Mann ging
leer aus. Das war wirklich ein Geschenk des Himmels, denn wir hatten ja bei
unseren Abmarsch in Laband keine Marschverpflegung bekommen."

..........




RE: Lager Laband
Do Biskupa we Glywicach 2.Feb.2004 23:59

"Ich schrieb meine Beobachtungen den Bischof von Oppeln mit der Bitte, daß man
nach gründlicheren Untersuchungen an dieser Stelle wenigstens ein Kreuz oder
einen Gedenkstein aufstellen könnte. Er antwortete mir umgehend
handschriftlich, was mich sehr beeindruckte. Meine Hinweise hat er dem Bischof
von Gleiwitz weitergeleitet, in dessen Bistum der Ort Laband liegt."






RE: Lager Laband
Do Biskupa we Glywicach 3.Feb.2004 10:13

""znany z uwolnienia z nich przez

[laband]

RE: Lager Laband
Do Biskupa we Glywicach 3.Feb.2004 10:13

""znany z uwolnienia z nich przez staroste w Strzelcach Opolskich Zygmunta
Nowaka 13 sierpnia 1945 r. 1,2 tas. Slazakow. Wiezniowie demontowali
nowoczesna hute "Hermann Göring", wywozona do ZSRR. Ofiary smiertelne
powodowane byly przez wypadki przy pracy, a takze choroby. Czesc osob
zwolniono 1 czerwca 1945 r. Zwolnienie 13 sierpnia bylo o tyle istotne, ze
oboz znajdowal sie w likwidacji, a wiezniowie mieli byc po 13 listopada
wywiezieni do Rosji."


"Wedlug jakich podzialow terytorialnych i kompetencyjnych kierowano do obozow?
Do malych obozow trafiala miejscowa ludnosc. Osoby podejzane o przeszlosc
nazistowska przechodzily przez lokalne izby przesluchan, trafiajac nastepnie
do wiezien powiatowych, a dalej do obozow centralnych. Nie zawsze reguly sa
tak jasne. Z powiatu raciborskiego, gminy Rogow wiele osob wyslano do obozu w
Rybniku i Oswiecimiu. Z powiatu gliwickiego - do Glubczyc i Oswiecimia. Osoba
aresztowana w Chorzowie wyslana zostala, po przesluchaniach, do wiezienia w
Katowicach, gdzie badali ja Rosjanie, a po 2 miesiacach do obozu w Bytomiu,
gdzie wiezniow podzielono na 2 grupy, kierujac ich do obozow w Labedach i
Toszku"


"Labedy (Laband)

W obozie gromadzono w nim do wywozu mezczyzn z Chorzowa. Ogolem przejsc mialo
przez niego okolo 50 tys. ludzi.Nie jest jasne przejecie przez wladze polskie
i dalsze funkcjonowanie."


"Kaum daß die Front über die Städte und Dörfer hinweg gerollt war, wurde an
den letzten beiden Januartagen im Westteil des Reviers Bekanntmachungen der
Sowjetarmee ausgehangen. Alle Männer zwischen 18 und 50 Jahren wurden
aufgefordert, sich bei ihren Arbeitsplätzen in den Gruben und
Handwerksbetrieben einzufinden. Wer dem nicht nachkommen werde, war zu lesen,
dem drohe die Todesstrafe. Viele Jugendliche und Männer wurden daraufhin
festgenommen oder aus ihren Wohnungen herausgeholt und zu Sammelplätzen
gebracht, wie es für Beuthen beispielsweise die Karsten-Centrum-Grube im
Westen der Stadt war, von wo aus die Internierten nach Laband marschierten und
dort in Viehwaggons steigen mußten. Was die Mütter, Ehefrauen und Kinder nicht
wußten - alle dort Internierten waren Kandidaten für die Zwangsarbeit in den
Gruben des Donbass’ oder Sibiriens. 25.000 bis 35.000 Oberschlesier, schätzen
polnische Historiker, wurden von den Sowjets in den ersten Wochen nach der
Eroberung des Reviers zusammengetrieben und zwangsverschleppt. Aus Miechowitz
gingen mehr als 900 Männer den ungewissen Weg in den Osten, aus Gleiwitz waren
es über 600, Rokittnitz 456, Stollarzowitz und Trockenberg 328 - die Liste
ließe sich fortführen."


"GLIWICE ŁABĘDY
6 marca w parafii św. Jerzego w Gliwicach Łabędach bp ordynariusz Jan
Wieczorek przewodniczył Mszy św. w intencji osób internowanych z obozu
przejściowego w Łabędach w 1945 roku.

Po 58 latach od wywózki Ślązaków na Wschód, o tamtych tragicznych wydarzeniach
można już mówić otwarcie. Czas leczy rany, ale niestety zaciera także pamięć.
Wiele faktów trudno już dzisiaj odtworzyć. Stąd różne inicjatywy, by
kształtować świadomość przeszłości i nie zamazywać historii.

- Naszą modlitwą chcemy objąć wszystkich zmarłych internowanych, zaginionych
pod koniec II wojny, szczególnie w roku 1945 - mówił we wstępie do Mszy św.
ks. proboszcz Antoni Pleśniak - Większość naszych starszych parafian pamięta,
że na terenie Łabęd był obóz, do których przywożono ludzi z całego Śląska,
później deportowano ich na Wschód. Wielu z nich już nie wróciło. Chcemy o nich
pamiętać, chcemy ich polecać Bogu, by otworzył dla nich bramy życia wiecznego,
by przyjął ofiarę ich życia.

Modlitwą w Łabędach objęli zostali ci, których pochłonęła ziemia na Wschodzie,
ale także ci, którym dane było powrócić. Różne podawane są liczby
wywiezionych, liczone w dziesiątkach tysięcy, z których z powrotem - zupełnie
wycieńczona i wygłodniała wróciła zaledwie garstka. - W tym kontekście
przywołujemy na pamięć te straszne wydarzenia II wojny i wydarzenia pofrontowe
związane są z ofiarami i cierpieniami, które dotknęły tyle rodzin na tej ziemi
śląskiej - mówił bp ordynariusz Jan Wieczorek. Podczas homilii Ksiądz Biskup
podzielił się własnymi wspomnieniami z tamtego okresu: "Gdy wrócił mój ojciec,
a miał szczęście, że wrócił, matki nie było w domu. Baliśmy się go wpuścić,
bośmy go nie poznali, choć żegnałem go jako jedenastoletni chłopak. Zawsze,
gdy czytam Ewangelię i werset: "Przyszedł do swoich, a swoi go nie przyjęli",
widzę tę scenę".

Obóz w Łabędach był jednym z trzech, obok Mysłowic i Oświęcimia, skąd wywożono
Ślązaków na Wschód. Oprócz tych miejsc stworzono jeszcze liczne podobozy. Stąd
ludzie trafiali głównie do kopalń Zagłębia Donieckiego na Ukrainie, w
mniejszej liczbie na Białoruś, Ural, do Kazachstanu i Zachodniej Syberii.
W "Historia Śląska" wydanej w 2002 roku przez Uniwersytet Wrocławski pod
redakcją Marka Czaplińskiego tak komentowane są te wydarzenia: "Miedzy
styczniem a marcem 1945 roku władze radzieckie dokonywały masowych aresztowań
miejscowych mężczyzn i osadzeń w specjalnych obozach. Formalną podstawą tych
działań była zgoda konferencji jałtańskiej na wykorzystanie przez Związek
Radziecki przymusowej pracy ludności jako formy reparacji, a także wydany już
w trakcie trwania operacji rozkaz z 6 lutego 1945 roku o internowaniu
wszystkich Niemców od 17 do 50 roku życia. Część tej ludności została
deportowana do Związku Radzieckiego jako robotnicy przymusowi. W praktyce o
aresztowaniach decydowało kryterium przydatności jako siły roboczej, z
większym baczeniem organów radzieckich na wiek i kwalifikacje niż narodowość i
obywatelstwo. Dlatego zatrzymania (...) dotknęły mieszkańców podbijanej
Opolszyzny, lecz także przedwojennego polskiego Górnego Śląska i Zagłębia
Dąbrowskiego".

Do dziś nie ma wiarygodnych statystyk, nie wiemy ile osób - także młodocianych
i kobiet, zostało wywiezionych. Przypuszcza się jednak, że z grona
przymusowych robotników z Górnego Śląska powróciło około 20 proc. Część z nich
jednak umierała wkrótce po powrocie, na skutek wycieńczenia i nieznajomości
zasad żywienia po tak długim okresie głodu. Ci, co przeżyli, zwykle nie
chcieli opowiadać o tym, co przeszli.

O internowaniu swoich ojców mówią gliwiccy biskupi:
Bp ordynariusz Jan Wieczorek
Mój ojciec Piotr Wieczorek został zabrany z Bodzanowic k/Olesna i pieszo
prowadzony do Pyskowic (około 70 km), a stamtąd do obozu przejściowego w
Łabędach. Tutaj krótko pracował przy rozbiórce jednej z fabryk, potem przy
budowie szerokotorowej linii kolejowej. Następnie został wywieziony do
Szepietowki na Ukrainie, skąd skierowano go do Dniepropietrowska, gdzie jako
cieśla pracował przy budowie elektrowni. Czasem pracował też na polach, na
których można było po kryjomu dożywić się jarzynami. Oczywiście skwapliwie
korzystał z takiej możliwości. Gdy wyruszał ze Śląska na te przymusowe roboty,
zabrał ze sobą z domu maszynkę do strzyżenia włosów. To również pomogło mu
przeżyć wygnanie. Opowiadając o swym pobycie na Sybirze podkreślał dobroć
bardzo ubogich ludzi miejscowych, którzy niejednokrotnie obdarowywali
żywnością tych z daleka przywiezionych przymusowych pracowników. Gdyby nie
otrzymywali tej pomocy, to zginęliby z głodu i wycieńczenia. Do domu nie
powróciłoby o wiele więcej wywiezionych niż to miało miejsce.

Bp Gerard Kusz
Mój ojciec, Wiktor, wraz z braćmi posiadał garbarnię "Spółka Bracia Kusz", w
której m.in. wyrabiano skórzane pasy dla wojska. Po wybuchu II wojny światowej
wszyscy bracia Kusz zostali powołani do Wehrmachtu oprócz ojca, pozostawionego
w domu dla dalszego produkowania skórzanych wyrobów, niezbędnych wojsku. Tak
więc garbarnia działała w Dziergowicach aż do wkroczenia wojsk radzieckich.
Wszystkie zapasy skóry i gotowych wyrobów zostały zabrane przez Rosjan, a
garba

[laband]

Bp Gerard Kusz
Mój ojciec, Wiktor, wraz z braćmi posiadał garbarnię "Spółka Bracia Kusz", w
której m.in. wyrabiano skórzane pasy dla wojska. Po wybuchu II wojny światowej
wszyscy bracia Kusz zostali powołani do Wehrmachtu oprócz ojca, pozostawionego
w domu dla dalszego produkowania skórzanych wyrobów, niezbędnych wojsku. Tak
więc garbarnia działała w Dziergowicach aż do wkroczenia wojsk radzieckich.
Wszystkie zapasy skóry i gotowych wyrobów zostały zabrane przez Rosjan, a
garbarnię zamknięto. Podobnie jak w Łabędach, Czechowicach i innych
miejscowościach Śląska, w lutym 1945 roku wszystkich mężczyzn z Dziergowic
powołano - rzekomo na 2 tygodnie - do wykonywania jakichś prac. Wśród nich
znalazł się też mój ojciec. Został on umieszczony w obozie w Łabędach i stąd
wywieziony na Sybir. Był w Dniepropietrowsku, gdzie jako robotnik pracował w
fabryce amunicji im. Woroszyłowa. Pewnego dnia na żądanie kierownika dobrze
wykonał jakieś prace stolarskie. Odtąd już był zatrudniony jako stolarz i
częściej otrzymywał lepsze, a może i obfitsze jedzenie, nawet warzywa. Tam też
sporządził sobie - a prawdopodobnie i kolegom - drewnianą łyżkę, by mieć
własną na swój użytek. W 1948 roku został zwolniony i wraz z innymi Ślązakami
przetransportowany na teren Niemieckiej Republiki Demokratycznej. Dopiero
stamtąd powrócił do domu w Dziergowicach. Wyrzeźbioną przez siebie łyżkę
przywiózł do domu na pamiątkę, gdyż - jak mawiał - łyżka ta uratowała mu
życie."


"Historia:
Kościół parafialny, konsekrowany przez kard. Adolfa Bertrama 24 czerwca 1939
r., wybudowano w latach 1938-39 staraniem ks. prałata Józefa Kubisa z Opola i
miejscowego proboszcza, ks. Emanuela Maleiki. Data konsekracji kościoła jest
jednocześnie datą erygowania kuracji św. Jerzego. Teren parafii wydzielono w
całości z terytorium parafii Wniebowzięcia NMP.
Z historią parafii ściśle łączy się tragizm wielu mieszkańców Śląska. Pod
koniec II wojny światowej, w lutym 1945 r., władze sowieckie utworzyły tu dla
nich obóz zbiorczy. Z tego miejsca wywieziono w głąb ZSRR kilka tysięcy
Ślązaków, a na skraju lasu, za kościołem, zlokalizowano cmentarz, na którym
grzebano zmarłych w obozie jeńców."


"Około 1700 ofiar
Mimo, że od zakończenia II wojny światowej minęło już 54 lata, wciąż ujawniana
jest prawda o nieludzkich obozach hitlerowskich i radzieckich i ciągle
odkrywane są nowe ślady okrutnych zbrodni. Na Śląsku mniej lub bardziej znana
jest prawda o istnieniu obozu NKWD w Toszku, a także obozu obok huty w
Gliwicach - Łabędach, gdzie internowano Ślązaków, których już po zakończeniu
działań wojennych w 1945 roku wywieziono do kopalni na terenie ZSRR.

Raczej nieznana dotychczas była historia obozu NKWD, który znajdował się w
1945 roku na terenie samej Huty Łabędy. Dzieje tego obozu opisał ostatnio ks.
Gerold Schneider, jedna z ofiar tego obozu. Książka wydana w 1998 roku przez
Katolicki Benno - Verlag nosi tytuł: "Vergangenheit, die nicht vergehen will"
(Przeszłość, która nie chce ulec zapomnieniu).

Autor wspomnień, mając 17 lat w styczniu 1945 roku przeżywał wkroczenie wojsk
radzieckich na teren Dolnego Śląska, ściśle do Kożuchowa (ówczesnego
Freystadt). Wychowany został w rodzinie głęboko religijnej i katolickiej,
zawsze nastawionej antyhitlerowsko. Ojciec był organistą w tamtejszym
kościele. Fakt wkroczenia żołnierzy radzieckich uważano za prawdziwe
wyzwolenie od hitlerowskiego terroru Okazało się jednak, że brunatny terror
został zastąpiony przez czerwony. Gerold Schneider wraz ze swoim kolegą -
rówieśnikiem oraz innymi chłopcami i przeważnie starszymi mężczyznami zostali
uwięzieni przez NKWD, pobici a następnie wraz z innymi - drogą okrężną poprzez
Łódź (we Wrocławiu trwały jeszcze walki) przewiezieni do Łabęd. Tam
umieszczono ich w zbudowanych przez hitlerowców barakach dla jeńców.

Więźniów było około 3 tys., pochodzili z Dolnego Śląska i w większości byli
albo starszymi rolnikami lub małoletnimi chłopcami. Na terenie huty istniał
też odrębny obóz dla dziewcząt i kobiet. Zadaniem więźniów było demontowanie
wszystkich maszyn i urządzeń huty, aby przed przekazaniem zakładu władzom
polskim wszystko co tylko możliwe zdemontować, załadować na wagony i wywieźć w
głąb Związku Radzieckiego. Autor wspomnień opisuje szczegółowo jak przy pomocy
tylko prymitywnych narzędzi zmuszano więźniów, w tym także kobiety, do
rozkręcania i rozbierania skomplikowanych maszyn i urządzeń przemysłowych do
rozbierania całych hal, demontowania wielkich dźwigarów, nie zważając na
powstałe szkody.

Więźniowie umierali w największym poniżeniu z powodu licznych wypadków przy
pracy, głodu, chorób (w obozie nie było lekarza), przepracowania. Ksiądz
Schneider szacuje, że w obozie w ten sposób zginęło około 1,7 tys. osób, które
były chowane w zbiorowej mogile na terenie huty.

Jednym z wątków tych wspomnień jest los Polaka, który został przez
funkcjonariusza NKWD uprowadzony z ulicy i osadzony w obozie tylko dlatego, by
liczba więźniów się zgadzała. Nie pomogły żadne tłumaczenia ani noszona przez
niego w klapie marynarki naszywka biało-czerwona, ani posługiwanie się
językiem polskim i zupełna nieznajomość języka niemieckiego, ani prośba żony
przychodzącej pod obóz i błagającej o uwolnienie męża. Mężczyzna nie został
wypuszczony i podzielił los niemieckich cywili. Zmarł w obozie z wycieńczenia
i choroby. Może jest komuś znana historia zaginięcia tego człowieka?

Autor książki zaznacza, że zwiedzając w 1998 roku Łabędy, mógł tylko z
zewnątrz, zza ogrodzenia spoglądać na miejsce gdzie kiedyś znajdował się obóz.
Dodaje jednak, że miejsce gdzie znajduje się zbiorowa mogiła, mógł rozpoznać,
gdyż roślinność, zwłaszcza trawa jest tam bardziej soczysta i zielona.

Ks. Schneider wspomina też, że w październiku 1945 roku pędzono ich jako
więźniów głównymi ulicami Gliwic, Zabrza, Katowic i Mysłowic w kierunku
Oświęcimia. Wtedy to na głównych ulicach Gliwic i Zabrza kobiety widząc
wynędzniałą rzeszę więźniów, litowały się nad nimi i mimo szykan i odtrącania
ze strony silnie uzbrojonych żołnierzy radzieckich, przekazywały chleb.
Wzorując się na św. Weronice widziały w więźniach przede wszystkim głodnego i
cierpiącego człowieka. Jak się później okazało zapędzono ich aż do około 10
kilometrów przed Oświęcimiem, by potem nakazać im przenocowanie na ściernisku,
a następnie z niewyjaśnionych powodów - może przepełnienia oświęcimskiego
obozu lub jakiejś wybuchłej tam choroby - popędzić ich znowu z powrotem do
Łabęd. Potem wywieziono ich pociągiem towarowym w kierunku zachodnim i wtedy -
dzięki życzliwości i pomocy jednego z młodych eskortujacych ich żołnierzy -
udało się Schneiderowi i koledze uciec z transportu. Gdy po licznych
przygodach dotarli do rodzinnych stron w Kożuchowie, po kilku dniach znaleźli
się w więzieniu UB, gdzie przebywali aż do następnego 1946 roku.

Ks. Schneider stwierdza, że wojna skończyła się dla niego w 1946 roku i wtedy
mógł dopiero poczynić starania o zapisanie się do Seminarium Duchownego w
byłym NRD, by w Kościele realizować ideę Chrystusowego przykazania miłości,
pokoju i braterstwa między ludźmi.

Na koniec autor książki wyraża sugestię, by nad masową mogiłą w Łabędach
kryjąca około 1,7 tys. niemieckich cywilów, a także jednego nieznanego Polaka
postawić krzyż i przynajmniej w ten sposób upamiętnić ofiary terroru."


Über Irrwege deutsch-polnischer Nachbarschaft

Leipzig (jk) - Zu einer Buchlesung mit anschließender Diskussion hatte der St.
Benno-Verlag vorige Woche in den Konvent St. Albert eingeladen. Pfarrer Gerold
Schneider stellte dort vor rund 110 Gästen sein Buch "Vergangenheit, die nicht
vergehen will. Irrwege deutsch-polnischer Nachbarschaft" vor. In diesem Buch
erinnert sich Pfarrer Schneider an die Nachkriegszeit in seiner schlesischen
Heimat, in der er als 17jähriger nicht nur die Gefangenschaft und Zwang

[laband]

Leipzig (jk) - Zu einer Buchlesung mit anschließender Diskussion hatte der St.
Benno-Verlag vorige Woche in den Konvent St. Albert eingeladen. Pfarrer Gerold
Schneider stellte dort vor rund 110 Gästen sein Buch "Vergangenheit, die nicht
vergehen will. Irrwege deutsch-polnischer Nachbarschaft" vor. In diesem Buch
erinnert sich Pfarrer Schneider an die Nachkriegszeit in seiner schlesischen
Heimat, in der er als 17jähriger nicht nur die Gefangenschaft und Zwangsarbeit
in russischen und polnischen Lagern erlebte, sondern auch die Vertreibung der
Deutschen am eigenen Leib erfuhr.

Detailliert und genau beschreibt er, was er und sein Schulfreund Reinhard
Roche in der Nachkriegszeit erlebt haben. Mit 17 Jahren wurden die beiden in
einen sowjetischen Gulag verschleppt. Dort arbeiteten sie als Zwangsarbeiter
in einem Stahlwerk unter menschenunwürdigen Zuständen. Sie erlebten mit, wie
hunderte ihrer Kameraden im Lager durch Hunger und unmenschliche Behandlung
ums Leben kamen. Nachdem sie diesem russischen Kriegsgefangenenlager entkamen,
flohen sie in ihre schlesische Heimat zurück. Dort waren sie schließlich
Gefangene und Arbeiter der polnischen Miliz, bis sie zusammen mit hunderten
anderen Schlesiern im Juli 1946 in die amerikanische Zone vertrieben
wurden. "Am größten war für mich die Betroffenheit. Ich habe das so konkret
noch nie gehört", sagt ein Mann, nachdem Pfarrer Schneider einzelne Passagen
aus seinem Buch vorgestellt hatte.

Pfarrer Schneider hat lange gezögert, seine Erinnerungen aufzuschreiben. Zwar
besaß er schon Notizen und hat auch in seiner Zeit als Pfarrer in Cottbus in
den siebziger und achtziger Jahren vor Schülern im Religionsunterricht immer
wieder von den Verbrechen, die an der deutschen schlesischen Bevölkerung nach
Kriegsende von Russen und Polen begangen wurden, erzählt. Doch er hatte Angst,
mißverstanden zu werden, weil in Deutschland das Wort "Erinnern" oft negativ
besetzt ist und oftmals kurzschlüssig als "Aufrechnen" verleumdet würde. Diese
Angst teilte auch ein Besucher der Buchlesung: "Ich hatte Angst, daß dieses
Buch wieder als Munition für propagandistische Zwecke mißbraucht werden
könnte." Dem Pfarrer geht es aber nicht um ein Aufrechnen, sondern um
Versöhnung zwischen Polen und Deutschen. Er selber habe längst verziehen. "Wir
haben den Leuten doch immer gesagt, wir wollen Schlesien doch gar nicht
wiederhaben. Oft wird einem aber Mißtrauen entgegen gebracht, ob man das auch
wirklich so meint", so Schneider.

Gerold Schneider fordert in seinem Buch eine gerechte Aufarbeitung der
Verbrechen in dieser Zeit, damit wahre Versöhnung zwischen Polen und Deutschen
geschehen kann: "Echte Aussöhnung aber kann nur aus der Vergebung wachsen.
Schuld vergeben ist ohne Schuld zugeben ganz unmöglich. Das wiederum setzt
wahrhaftiges Erinnern voraus." Der Pfarrer beklagt, daß die zwei Millionen
Todesopfer, die die schlesische Vertreibung gefordert hat, selten erwähnt,
ganz verschwiegen oder gar verleugnet werden. "Von den zwei Millionen
Vertreibungsopfern hört man in ganz Deutschland kaum ein Wort. ... Tatsache
aber ist, daß ihre sterblichen Überreste noch immer an Straßenrändern liegen,
so wie sie damals in großer Eile verscharrt werden mußten", schreibt Gerold
Schneider in seinem Buch. Für ihn ist die These, daß die Vertreibung mit ihren
Millionen Todesopfern letztendlich von deutschen Kriegsverbrechen verursacht
worden ist, nur eine Halbwahrheit: "Es ist schlicht und einfach falsch, daß
auf Terror mit naturgesetzlicher Gewalt Terror folgen muß." Gerold Schneider
hofft, daß sein Buch einen kleinen Beitrag zur Versöhnung liefern kann.

Gerold Schneider: "Vergangenheit, die nicht vergeht. Irrwege deutsch
polnischer Nachbarschaft", St. Benno-Verlag Leipzig, 19.80 Mark


kathweb.de/tdh/1999/tdha9910d.htm




„Bp Jan Wieczorek o deportacji
Do tej pory deportacja Ślązaków była sprawą zamkniętą i nawet nie chciano o
tym mówić, ponieważ groziło to ogromnymi konsekwencjami. Dobrze się dzieje, że
zaczyna się wracać do źródeł i wydobywać dokumenty. Myślę, że jeszcze wiele
można ich odkryć, bo pokolenie, które było deportowane jeszcze żyje. Sam mam w
swoim sąsiedztwie człowieka, który przeżył gehennę wywózki. Dziś ma ponad 78
lat, ale wszystko dobrze pamięta. Dawniej nie chciał ze mną rozmawiać na te
tematy.

Podobnie było z moim ojcem, który po powrocie ze zsyłki nie chciał nic
powiedzieć. W tamtych czasach za to groziła nawet śmierć. O szczegółach
opowiedział mi dopiero gdy byłem już księdzem, ale podkreślał, abym zachował
to tylko dla siebie.

Ojciec pracował najpierw przy rozbiórce Bumaru w Łabędach. Potem kładł
szerokie szyny w kierunku od Pyskowic na Kijów. Był też w obozie w
Szepietówce, a następnie budował elektrownię w Dnietrpietrowsku, gdzie
pracował jako cieśla. Spośród wielu, którzy byli zabrani on jakoś szczęśliwie
wrócił, choć był bardzo wycieńczony. Kiedy zapukał do domu nie poznałem go.
Siedział na schodach przed domem, aż mama przyszła i powiedziała nam, że to
jednak jest nasz ojciec. Najgorsze dla niego było oddzielenie od dzieci i od
rodziny. Tym bardziej, że rodzeństwo było bardzo młode. Najmłodsza siostra
miała wtedy 9 lat. Bardzo to przeżywaliśmy, kiedy ojciec musiał odejść. To
były trudne czasy. Dobrze, że dzisiaj się to dokumentuje.

O deportacji Ślązaków powiedzieli
Agnieszka Kazior
Gliwice
2 marca 1945 roku zabrano nas na dwie godziny do pracy. Wychodząc z domu nic
nie zabrałam ze sobą. Okazało się, że wywieziono mnie do Karagandy, a do domu
wróciłam w grudniu 1945 roku. Pracowałam w piekarni. W łagrze było nas około
100 kobiet, prawie dwadzieścia zmarło z powodu chorób i głodu. O ile pamiętam,
to zmarło tam również ponad 100 mężczyzn. Z powodu choroby wróciłam do Polski.
Wiem, że pozostałe kobiety z mojego transportu wróciły do domów po pięciu
latach. O ile tam nie zmarły lub nie zostały zamęczone.

Antoni Musioł
Zabrze
Mój ojciec Adam pracował w kopalni "Makoszowy". W 1945 roku został wywieziony
do kopalni "JANKO" w Zagłębiu Donieckim. Pod ziemią uległ wypadkowi. Można
powiedzieć, że dzięki temu dostał się do obozowego szpitala, a w 1947 roku
powrócił do domu. Zmarł w 1979 roku. Na wystawie jest jego zdjęcie i obozowe
zaświadczenie o wypadku. Po tylu latach możemy dopiero spokojnie mówić o tym,
co nas spotkało.

Jan Michalik
Katowice
2 lutego 1945 roku aresztowano moją mamę. Została wywieziona do Zagłębia
Donieckiego, do miejscowości Auczewsk. Wiem, że dziś ta miejscowość nazywa się
inaczej. W obozie mama była do czerwca 1945 roku. Ponieważ znała język
rosyjski dlatego miała to szczęście, że została przydzielona do pracy w
kuchni. Przynajmniej nie cierpiała głodu. Na wystawie jest pierścionek, na
którym wygrawerowano moje inicjały. Dla mamy wykonał go ktoś w obozie, aby
zawsze o mnie pamiętała. Zmarła w 1973 roku.

Pani Berta
Radzionków
Z mojej ulicy wywieziono dużo osób. Rano poszli ojcowie do pracy w
kopalni "Bytom" i już nie wrócili. Z wielu rodzin kogoś brakowało. Wtedy to
byli moi sąsiedzi - Brol, Chynel i inni. Miałam wtedy 16 lat. Pamiętam, jak
pewnego dnia ich nie było, a na ulicy mówiło się, że wywieźli ich Rosjanie.
Wielu z wywiezionych już nie wróciło. Miałam tu przyjechać dziś z panią
Bednorz Jej ojciec nie powrócił z tej wywózki. Niestety zachorowała i wystawę
zobaczy później. „


"Gerold Schneider bricht mit seinem Buch das Schweigen und wendet sich gegen
staatlich verordnete Einseitigkeit. Seine Erinnerungen sind ein wichtiges
mahnendes Zeitzeugnis und ein engagierter Appell zur Versöhnung der Völker.
Das tragende Fundament für den Völkerfrieden in Europa ist und bleibt für den
Autor das christliche Menschenbild: der freie Mensch, der alle seine
Handlungen vor seinem Gewissen abwägt und verantwortet, nur der kann Unrecht
und Terror verhindern."


Coby tragika t

[laband]

Coby tragika tego obozu boua jeszcze wiyncyj zrozumiauo, cza dodac ize we tym
obozie niy ino Slonzoki(chopy i kobiyty) siedzieli we cztyrdziestym piontym,
niy - tam siedziauy tysz ruske(ukrainske) kobiyty kere bouy na robotach we
Niymcach a kere przez som fakt, ize bouy w niywoli, uwazane bouy za zdrajcow.
One np musiauy z narazyniym zycie sciepywac ciynzke zelbetonowe puyty ze dachu
hali na dou - a na dole robiyli Slonzoki. Jak widac maszyneria zaguady
dziauaua wyrafinowanie. Te kobiyty, tak jak i nasze powywoziyli potym(te kere
przezouy oczywiscie) na Syberia.


Co wyczytouech, to to ize Rusy zanim oddali Hermina polokom to wysadziyli we
luft piece hutnicze.

Niyporadza sie powstrzimac coby powiedziec to co tera powia:

Jak kozdy z wos wiy przez Glywice pod koniec wojny ssmaany prowadziyli
wiynzniow ze Oswiyncimia - o tym cza godac i bydymy zawsze godac i pamiyntac.

Ale jasny pieron mie szczyla ze zodyn ze Polokow, kere tam miyszkajom niy godo
i niy pamiynto Slonzokow, kere byli pora miesiyncy potym prowadzone z obozu we
Laband do Oswiyncimia . Jedna czecia ino ich sie zostoua zywych po obozie we
Laband a byli tak samo wyniszczone jak te wiynznie ze Oswiyncimia. Dyc w tym
czasdie juz miyszkauo we Glywicach tysione Polokow - wszyske majom skleroza?!!!







RE: Lager Laband
szwager 27.Mar.2004 12:06

- 26.05.1945 r. Zarzad Miejski w Gliwicach przeslal do Urzedu Wojewodzkiego
spis obywateli narodowosci polskiej zabranych przez Armie Czerwona. Podobny
spis, ale dotyczacy wylacznie powstancow slaskich przeslal Zwiazek Weteranow
Powstan Slaskich z Labed. Spis ten zawieral nazwiska czternastu powstancow
znajdujacych sie w obozach zorganizowanych przez wojska radzieckie.

- W Labedach byly trzy obozy, a mianowicie:
1) oboz w ktorym znajdowali sie Rosjanie, tzw. "Wlasowcy",
2) oboz w ktorym znajdowali sie Niemcy - czlonkowie NSDAP i SA,
3) oboz dla internowanej ludnosci polskiej

Komendantem obozu trzeciego byl lejt. Kolczuryn. 6.08.1945 r. komisja w
skladzie: Mirkowski, Kuczmik i Polak przybyla do Starostwa Powiatowego w
Gliwicach i po spotkaniu ze starosta udala sie do Labed. Komisja nie mogla
jednak w tym dniu rozpoczac prac zwalniajacych z obozu dla ludnosci cywilnej,
poniewaz nie wyrazil na to zgody komendant obozu trzeciego. Komendant zadal,
aby komisja okazala sie rozkazem zwalniajacym internowanych, podpisanym przez
komendanta wszystkich obozow pracy na terenie wojewodztwa slaskiego plk.
Kowalczukowa. W zwiasku z zaistniala sytuacja komisja wyjechala nastepnego dnia
do Bytomia, gdzie stacjonowal komendant obozow Kowalczukow i po uzyskaniu jego
zgody na zwolnienie wrocila do Labed. Tymczasem w obozie dzialal juz starosta
strzelecki Nowak, ktory z wlasnej inicjatywy czynil starania o uwolnienie
Polakow. Starosta 6.08.1945 r. wyjechal do Bytomia do plk. Kowalczukowa i w
wyniku rozmowy z nim uzyskal rozkaz oznaczony nr 01451 z 5.08.1945 r. (rozkaz
opracowal pelnomocnik szefa sztabu Puchacz) skierowany do wszystkich
komendantow radzieckich obozow pracy, nakazujacy zwolnienie wszystkich Polakow
znajdujacych sie w obozach. 7.08.19945 r. starosta Nowak przybyl do Labed z
por. Piecuchem - kieownikiem Referatu Spoleczno-Politycznego Starostwa
Powiatowego Strzeleckiego, z pracownikiem tego Starostwa Koneckim oraz z bylym
wiezniem politycznym - Wieczorkiem. Pierwsza selekcja internowanych wygladala
nastepujaco: "O godz. 19 (7.08.1945 r. - J.M.) po powrocie internowanych z
pracy, komendant obozu nakazal apel i ob. starosta wraz z komiska zawezwali
zebranych do ujawnienia swej przynaleznosci narodowej przez przejscie na lewa
strone ludzi przyznajacych sie do narodowosci polskiej. Wieksza czesc zglosila
sie jako Polacy, a okolo 600-700 osob pozostalo na miejscu, stwierdzajac tym
samym swa przynaleznosc do narodowosci niemieckiej. Przystapiono natychmiast do
badania i segregowania podajacych sie za Polakow, przy czym spisywano na listy
z wykazaniem nazwiska, daty urodzenia i miejsca zamieszkania. Okazalo sie przy
tym, ze wieksza czesc internowanych pochodzi ze Slaska Opolskiego i to z
powiatow: opolskiego, strzeleckiego, prudnickiego, lublinieckiego i
gliwickiego. Nieznaczna czesc byla z Gornego Slaska w granicach z 1939 r. i
kilkanascie osob z innych dzielnic Polski(...) W ten sposob spisano i zwolniono
643 osoby.
Ludzi tych jeszcze tego samego dnia starosta Nowak odeslal do obozow w
Blotnicy, powiat strzelecki. Tutaj internowani pochodzacy z innych powiatow niz
strzelecki oczekiwali na przyjazd wladz z ich powiatow. Wladze te zostaly
powiadomione przez Powiatowy UBP w Strzelcach.

[laband]

"Obchody dnia Sw. Jadwigi Slaskiej
Jak co roku Ruch Autonomii Slaska zaprasza w pierwsza niedziele po dniu Sw.
Jadwigi Slaskiej do bazyliki na Górze Sw. Anny, gdzie celebrowana jest Msza
Sw. w intencji ofiar Górnoslaskiej Tragedii 1945 roku oraz pomyslnosci
mieszkanców Slaska. W roku 2004 niedziela ta przypada 17 pazdziernika.
Poczatek uroczystosci o godzinie 11.30."

[Gość: ballest]

- 17.10.2003- ungefähr w tym czasie se moj syn zeni, szkoda, bo moze bych se
tam pusciou.
Organizuje to RAS- ?
Na stronie RASu zech se uobejrzou tych dwoch Panow, co byli w Tirolu, a co tu
na Forum skreslajom, piykne frelki majom.

Co do historii Südtirolu to mnie sie wydaje, ze pierwszy Napoleon Tirol
podzielou, ale jou nie bydam Tyrolczykow historii uczou.
Zreszta historia Tirolu, nie jest tematem tego watku, ale wiem, ze oni som
specjalistami od "sprengowania" przez to by se nom przidou taki specjalista,
zeby zrobic plac na nasz nowy pomnik.

--

pyrsk
ballest

[laband]

we wszyskim godom krotke JA

[Gość: ballest]

So, teraz uech przeczytou, cos to wciepnou uo Slonzokach, tosz to tragedia
narodowa, moj Onkel tysz siedziou w Obozie ale w Jaworznie, a jego kompaniona z
Lenartowic zaroz Polki zabieli (zarzgali nozem) a kobiecie ta skrwawionou
koszula poslali.
Muszam prziznac, zech nie wiedziou , ze w Laban tysz oboz bou.
To wela bouo tych obozow ???
Tu by trzeba i tym ludziom pomni postawic.

--

pyrsk
ballest

[laband]

obozow ale i inkszych miejsc kaj slonzokow czimali i mordowali - tego ani
sliczyc niy poradziou bys ...

[Gość: Ramon]

uo wiela jou wia, to wiynkszou czynsc tych transportow do Rusyje ze Labond
uodjyzdzauo.

[laband]

tak przinajmiyj dzisiej godajom, ale jak widac (choby we tych moich cytatach)
niy ino ze Laband

[Gość: ballest]

oD MAMY BRATA TYSZ WZIYLI, A MIOU 17 LOT.
Skond uon uodjezdzou, tego se chyba nigdy nie dowiem.:-(((
--

pyrsk
ballest

[laband]

aprobowous sie dowiedziec?

[Gość: ewerton]

Moj Ojciec tyz jeszcze niy miol 18 jak go na Sybir sfinyli!

mfg

[ballest]

Ty mosz recht, uo Twoim uojcu zech zapomniou!
Jou pisou uo Onklu Antoniu wlasciwie z Glywic, ale potym w Zobrzu mieszkou

[laband]

Lager Zgoda

Gedenkinitiative stößt auf Widerstand bei Überlebenden




Fast sechs Wochen nach dem erneuten Antrag durch die polnische
Justizverwaltung, von den israelischen Behörden die Auslieferung von Salomon
Morel, dem ehemaligen Kommandanten des Nachkriegslagers „Zgoda“ in
Eintrachthütte bei Schwientochlowitz, durchzusetzen (wir berichteten), stößt
die Initiative der Stadt Schwientochlowitz, den Opfern des deutschen und
polnischen Lagers in Eintrachthütte (Zgoda) mit einem würdigen Denkmal zu
ehren, auf zunehmenden Widerstand in den Reihen der deutschen Überlebenden des
Lagers „Zgoda“ und aktiven DFK-Mitgliedern.




Seit einigen Wochen häufen sich Protestbriefe, die an die Stadtverwaltung
adressiert sind, und in denen der Denkmalentwurf abgelehnt wird (siehe UO v.
28.11.2003, S. 4). Während die Stadt mit ihrem Plan bei den in Deutschland
lebenden Lagerüberlebenden breite Zustimmung findet, fordern in Oberschlesien
lebende Zgoda-Opfer und DFK-Mitglieder, das Lagertor am bisherigen Standort zu
belassen und vom angedachten Denkmalentwurf abzusehen.




Der Stadtpräsident von Schwientochlowitz, Eugeniusz Moœ, hatte im Frühjahr den
Vorschlag des Ortsvereins der oberschlesischen Autonomiebewegung RAŒ
aufgegriffen, an der ul. Wojska Polskiego, die am ehemaligen Lagergelände
entlang verläuft, ein würdiges Denkmal für die Opfer des SS-Lagers und
polnischen Nachkriegslagers in Eintrachthütte zu errichten. Dazu soll das noch
bestehende Eingangstor rund zwanzig Meter zur Hauptstraße versetzt werden. Der
von deutschen Lagerüberlebenden in einem der Pfeiler des Lagertores
eingelassene Gedenkstein soll dabei erhalten bleiben, heißt es. Um das Lagertor
soll sich nach den vorliegenden Plänen eine Reihe von unterschiedlich großen
Stelen gruppieren, wobei durch das Lagertor ein unebener Steinplattenweg führen
soll (siehe Entwurf in unserer letzten Ausgabe, S. 4).




Nach dem Willen der Stadt soll das Denkmal den Opfern des deutschen
Konzentrationslagers und des polnischen Nachkriegslagers gleichermaßen gewidmet
werden. Im Vordergrund der Initiative steht dabei, daß Lagertor in den
Mittelpunkt des öffentlichen Interesses zu stellen. Das erklärt die aufwendige
Verlegung des Lagertors an die dicht befahrene Hauptstraße von
Schwientochlowitz nach Friedenshütte. Derzeit ist das Tor, das letzte Zeugnis
des einstigen Internierungslagers, kaum einsehbar und nur an der Geschichte des
Lagers Interessierten bekannt. Die Stadt will das ändern.




Bei den Kritikern dieser Initiative stößt offenbar der Wille an das gemeinsame
Erinnern an das deutsche wie auch an das polnische Lager auf Widerstand. Es
sei „ihr“ Lagertor und „ihr“ Lager. Die erste Lagergeneration findet in ihren
Erinnerungen keinen Platz und wird vom Gedenken ausgeklammert.
Bedauerlicherweise haben sich auch DFK-Mitglieder gegen das neue Denkmal stark
gemacht, was für die Öffentlichkeit kaum nachvollziehbar ist.




In dem Lager „Zgoda“ wurden 1945 bis zu 6.000 Häftlinge inhaftiert, die von der
polnischen Miliz häufig wahllos von der Straße weg aufgegriffen wurden.
Nachweisbar 1.855 der Gefangenen überlebte die Bedingungen der Lagerhaft nicht
und fiel Krankheiten, Hunger oder Mißhandlungen zum Opfer. Die Grausamkeiten,
denen die Häftlinge im Lager ausgesetzt waren, hat Gerhard Gruschka in seinem
Buch „Zgoda - ein Ort des Schreckens“ (Neuried 1996) / „Zgoda - miejsce grozy“
(Gliwice 1998) dokumentiert. Besondere Grausamkeit zeichnete den
Lagerkommandanten Salomon Morel aus. Einen Teil der brutalen Folterungen
bezeugt Gerhard Gruschka in seinem Buch, zum Beispiel, daß Morel - durch das
Absingen der drei Strophen des Horst-Wessel-Liedes in eine Art Blutrausch
versetzt - willkürlich seine Opfer aus den Reihen der Häftlinge herausgriff und
ihnen mit einem schweren Holzschemel auf den Kopf einschlug. Auf diese Weise
und mit der von ihm angewandten „Pyramide“ - der Stapelung mehrerer Schichten
von Häftlingen übereinander - hat Morel in Zgoda Dutzende von Häftlingen
eigenhändig umgebracht. Als Kommandant trug er auch die Verantwortung für die
Toten der im Sommer 1945 im Lager ausgebrochenen Typhusepidemie.




Inzwischen ist die Geschichte des polnischen Nachkriegslagers durch das
Institut des nationalen Gedenkens IPN vorbildlich aufgearbeitet und mit
mehreren Publikationen dokumentiert worden. Bereits in den 1970er Jahren wurde
die Geschichte des deutschen KZ Eintrachthütte durch die Arbeiten von
Franciszek Piper publik gemacht.




Ab Juni 1943 produzierten Tausende von Auschwitzhäftlingen in der
Eintrachthütte Teile für die Luftabwehrartellerie. Untergebracht waren die
Internierten im sogenannten „KL Eintrachthütte“, das als Nebenlager des KZ
Auschwitz fungierte. Es war eins von mehreren Dutzend im oberschlesischen
Revier. Am 17. Januar 1945, kurz vor Kriegsende, zählte die Lagerleitung noch
fast 1.300 Häftlinge. Eine Woche später wurde das Lager aufgelöst, die
Überlebenden nach Westen verschleppt. Wieviele Menschen zu deutscher Zeit ihr
Leben verloren, ist unbekannt. Schätzungen gehen von rund tausend Opfern aus.
Vor einigen Jahren schilderte der heute in Tel Aviv lebende Schriftsteller und
Journalist Roman Frister in seiner Autobiographie „Die Mütze oder Der Preis des
Lebens“ das Häftlingsleben im KZ Eintrachthütte. Der damals 16jährige Bielitzer
überlebte die Terrorherrschaft der SS-Wachmannschaft. Wer beim Morgenappell um
fünf Uhr ohne Lagermütze auftauchte, so Frister, wurde sofort erschossen. In
seinen Erinnerungen beschreibt er sich als Opfer, das, so nennt er seine
Haltung, den „Gott des Überlebens“ anbetete in einer „Zeit des Dschungels“, da
die „Zeit des Lichts“ erloschen war.




Es bleibt zu hoffen, daß die Stadt Schwientochlowitz an ihrer lobenswerten
Initiative unbeirrt festhalten wird. Dem Odium von Einseitigkeit und
Unaufrichtigkeit würde damit der Grund entzogen werden.

Sebastian Wieczorek (UO)

[laband]

www.uokg.de/Text2/Mit-Tost01.htm
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=94&w=10446607&a=10446802

[ballest]

To w Toszku tysz cos byuo!

Ballest klamca forumowy - wstydz sie falszysto

[Gość: Braid]

Hallo Ramon,

Mi wystarczy ze klamal iz nigdy nie podal danych personalnych innych
forumowiczow.

To ze klamie w zywe oczy potwierdza wyraznie piszac:
" Laband byl tylko POTWIERDZENIEM, wiem ,ze wykorzystalem jego prawomownosc,"

Reszte wyczytaj sobie z ponizszego watku.
forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=94&w=17822405&v=2&s=0
I co? bedziesz teraz pogardzal ballestem za podanie danych osobistych..podobnie
jak to zapowiedziales na katowickim pod adresem innego forumowicza?
Aha .. i nie pisz prosze naiwnie ze nie podalem watku w ktorym to zrobil!!!
Poniewaz zlamal prawo ..post ten zostal usuniety.
Ale mozesz sie zwrocic do zainteresowanej osoby ... bo ta ma go w archiwum.

Braid

[Gość: Ramon]

Gość portalu: Braid napisał(a):
> Ale mozesz sie zwrocic do zainteresowanej osoby ... bo ta ma go w archiwum.
Hallo Braid,
kto to jest ta zainteresowana osoba?
Masz na mysli Ballesta albo Wilyma?
> Aha .. i nie pisz prosze naiwnie ze nie podalem watku w ktorym to zrobil!!!
> Poniewaz zlamal prawo ..post ten zostal usuniety.
Acha - zostal usuniety - przez kogo i dlaczego?

Braid, kann es sein, dass wir uns schon mal ausserhalb des Forums begegnet sind?