a teraz na inny temat

[sloneczko1]

W jaki sposób dorosła kobieta tańcząca w balecie, sprinterka, gimnastyczka
utrzymuje wagę ciała poniżej 50 kg? Jak to się dzieje, że kulturyście,
dżokejowi, skoczkowi narciarskiemu nie przybywa z wiekiem tkanki tłuszczowej?
Dla niektórych rozwiązanie jest jedno: skonsumować syty posiłek, po czym
sprowokować wymioty...

Osoby z bulimią łatwo rozpoznać. Mają drobne skaleczenia na skórze dłoni,
nadżerki szkliwa zębowego z powodu większej ilości wydzielanych kwasów
żołądkowych, przywiązują nadmiernie uwagę do swojej wagi ciała, eksponują
nieustannie niezadowolenie z wyglądu.
Aby uniknąć tycia katują się intensywnymi treningami, czasem głodzą. W
chwilach słabości tracą kontrolę nad jedzeniem. Nocą opróżniają lodówkę,
zjadają jednorazowo dwie czekolady, kilogram cukierków, dwie duże pizze. Po
takiej uczcie przychodzą poważne wyrzuty sumienia, na które panaceum są środki
przeczyszczające i wymioty.

Jeśli ta sytuacja trwa ponad trzy miesiące można zdiagnozować bulimię nervosa.
Badania dowodzą, że 10,5% dziewcząt w wieku 16 lat, stosujących dietę
odchudzającą, traktuje wymioty jako podstawowy sposób kontroli wagi ciała. O
ile anoreksja dotyka w większości kobiety, na bulimię cierpią coraz częściej
również mężczyźni. Większość bulimików zachowuje normalną wagę ciała,
niektórzy mogą być otyli a inni bardzo szczupli. Często nadwaga jest w ich
przypadku chorobą dziedziczną, która dotknęła kilka pokoleń w rodzinie.

Badania wykazują stały wzrost liczby zachorowań na bulimię, jednak prawdziwa
skala zjawiska nie jest znana, bowiem chorzy nie chcą współpracować ze
specjalistami. Naprzemienne objadanie się, przeczyszczanie i prowokowanie
wymiotów wiążą się z poważnymi komplikacjami zdrowotnymi, takimi jak bóle
gardła, łysienie, skurcze mieśniowe, uszkodzenia nerek, odwodnienia,
zaburzenia miesiączkowania, zawały serca.

W leczeniu bulimików stosuje się leki przeciwdrgawkowe i antydepresyjne.
Często bowiem zdarza się, że chorym towarzyszy depresja. Taki sposób leczenia
budzi jednak spore kontrowersje. Większe nadzieje wiąże się z leczeniem
terapeutycznym. Np. podejście poznawczo-behawioralne polega na korzystaniu z
porad, samoobserwacji, kontroli bodźców, zmianie nawyków żywieniowych.

Łatwo stracić poczucie kontroli w stosowaniu licznych zabiegów odchudzających.
Bezpieczniej rozpocząć odchudzanie pod bacznym okiem specjalisty.

Marta Klich

[sloneczko1]

Obawa przed nieznacznym nawet przybraniem na wadze i marzenia o figurze modelki,
bądź modela mogą doprowadzić do poważnych zaburzeń związanych z odżywianiem. W
skrajnych wypadkach dochodzi do zagłodzenia. Przykładem może być śmierć znanej
piosenkarki Karen Carpenter. Problem jednak nie dotyczy wyłącznie światowej
sławy gwiazd, coraz częściej można o nim usłyszeć na własnym podwórku.

Potoczna nazwa anoreksja oznacza jadłowstęt psychiczny. Sama nazwa sugeruje, że
przyczyną zagładzania się anorektyków są problemy psychiczne, niezależne od
fizjologii. Chociaż termin “jadłowstęt” zakłada utratę apetytu, anorektycy go
nie tracą, ale nieustannie podejmują z nim walkę.

Nie ma zgody wśród naukowców przy podaniu jednoznacznych przyczyn anoreksji.
Uważają, że jest ona wynikiem złożonej interakcji wielu czynników psychicznych.
Jedna z teorii tłumaczy, że młode dziewczynki, stają się anorektyczne, broniąc
się przed swoją seksualnością.
Głodząc się, chcą uniknąć zmian zachodzących w ich ciałach, związanych z
dojrzewaniem płciowym. Inna teoria przyczyn jadłowstętu mówi o lansowanej modzie
na szczupłą sylwetkę. Często problem ten pojawia się w rodzinach nadmiernie
wymagających i niestabilnych emocjonalnie, gdzie wymagania w stosunku do dzieci
nadmiernie je obciążają a rodzice nie zapewniają emocjonalnego oparcia.

Choroba dotyka przede wszystkim młode kobiety, lub dorastające dziewczynki,
rzadziej chłopców. Głodzenie powstrzymuje u nich miesiączkę, rozwój piersi i
bioder. Dzięki czemu pozwala im zachować chłopięcą sylwetkę. Żywym przykładem
może być główna bohaterka serialu “Ally McBeal”, którą ta przypadłość dotknęła.

Anoreksję diagnozuje się przy spadku wagi ciała powyżej 15 % w stosunku do
pożądanej w danym wieku rozwojowym. Innymi objawami mogą być wstrzymanie
miesiączki, mocno zarysowane kości policzkowe, silny lęk przed przybraniem na
wadze, zaburzenie obrazu własnego ciała.

Osobom z najbliższego otoczenia - rodzicom, nauczycielom, rówieśnikom - bardzo
trudno zuważyć pierwsze oznaki choroby. Często dotyka ona osoby ambitne,
wyjątkowo pracowite i zadbane. W ich domach rzadko pojawiają się zauważalne
konflikty. Anorektycy głodząc siebie, mają wrażenie, że walczą z własną
niedoskonałością. Nie zauważają utraty wagi. Stając przed lustem, widzą zawsze
osobę otyłą.

Anoreksję trzeba leczyć! Walkę z chorobą dobrze zacząć od wizyty u psychologa.
Ten skieruje do odpowiedniej poradni zaburzeń łaknienia. W czasie powrotu do
równowagi psycho-fizycznej często potrzebna jest hospitalizacja. Osoba leczona
przyjmuje pod kontrolą coraz więcej kalorii, uczestniczy w terapii. Szansa na
wyjście z choroby jest duża.

Marta Klich

[Gość: neostrada]

Polska Socjalistyczna Partia Robotnicza stawia sobie za cel walkę o interesy
klasy robotniczej i innych ludzi pracy (rolników, inteligencji, sfery
budżetowej, rzemieślników i drobnych kupców), walkę o interesy narodu polskiego
żyjącego w pokoju, we współpracy i przyjaźni z innymi narodami, w suwerennym
ekonomicznie i politycznie państwie rządzonym przez lud, neutralnym
światopoglądowo i nie wiążącym się z żadnymi blokami militarnymi ani tzw.
"operacjami pokojowymi" na terytorium innych państw.
Polska Socjalistyczna Partia Robotnicza dąży do zbudowania nowoczesnej,
wielosektorowej gospodarki narodowej z silnie rozwiniętym sektorem
uspołecznionym, zdolnej do rozwoju, postępu technicznego i partnerskiej
współpracy międzynarodowej, zarówno z państwami Zachodu jak i Wschodu na
zasadzie obopólnych korzyści oraz zapewniającej pracę dla wszystkich.
Celem dalekosiężnym Polskiej Socjalistycznej Partii Robotniczej jest zbudowanie
przez ludzi pracy ustroju bez wyzysku i ucisku, ustroju sprawiedliwości
społecznej - socjalizmu. Będzie to ustrój bez bezrobocia, bezdomnych,
zapewniający równy start młodzieży do wykształcenia, pracy i mieszkania a
weteranom pracy godną starość. Budowany on będzie przy uwzględnieniu pozytywnych
i negatywnych doświadczeń Polski Ludowej, innych byłych krajów socjalistycznych
oraz krajów współcześnie kroczących drogą socjalizmu.
Polska Socjalistyczna Partia Robotnicza nawiązuje do najlepszych tradycji
polskiego i międzynarodowego ruchu robotniczego. Źródło inspiracji swej
działalności ideowo - programowej upatruje w idei socjalistycznej, opartej na
nauce Marksa i Lenina. W niej bowiem widzi przyszłość świata. Jej zwycięstwo
uwolni ludzkość od niepewności jutra, od strachu przed wojnami, od nędzy i
poniżenia. Położy kres panowaniu wyzyskiwaczy nad ludźmi pracy, panowaniu
narodów silniejszych nad słabszymi. Rozwój sił wytwórczych i realizacja zasady
sprawiedliwości społecznej zapewnią materialny i duchowy rozkwit ludzkości.
Służąc tym ideałom Polska Socjalistyczna Partia Robotnicza służy ludziom pracy i
Polsce.
Polska Socjalistyczna Partia Robotnicza opowiada się za jednością działania
ruchu robotniczego w kraju i za granicą i współdziałania sił lewicy w ważnych
dla ludzi pracy sprawach. Polska Socjalistyczna Partia Robotnicza, będzie
utrzymywać przyjazne kontakty z krajowymi i zagranicznymi partiami lewicy
społecznej.
Polska Socjalistyczna Partia Robotnicza wspiera tworzenie przez ludzi pracy
klasowych związków zawodowych w obronie ich żywotnych interesów ekonomicznych i
socjalnych. PSPR ze szczególną troską odnosi się do tych ruchów i organizacji
młodzieżowych, które podejmują walkę o interesy młodych robotników, rolników,
studentów i uczniów, o prawo do równego startu, pracę, bezpłatną naukę, dostęp
do taniego mieszkania, dóbr kultury oraz kształtowanie socjalistycznych postaw
wśród młodzieży. PSPR popiera działalność demokratycznych organizacji kobiecych
walczących o równouprawnienie kobiet, opiekę państwa nad matką i dzieckiem,
równą płacę za równą pracę i równe prawa do współrządzenia krajem.

[annak12]

Mięso zabija!

Ludzie kiedyś zmądrzeją i przestaną jeść mięso, które powoduje liczne choroby i
doprowadza nawet do wojen, bo hodowla zwierząt wymaga większych powierzchni
pastwisk niż uprawa roślin - przekonywał ponad 2 tys. lat temu Sokrates w
traktacie "Państwo" Platona.

Mięso nie jest dobre dla naszego gatunku - uważali Mahatma Gandhi i laureat
Pokojowej Nagrody Nobla Albert Schweitzer. Osiemnastowieczny filozof Jean
Jacques Rousseau twierdził, że ludzie, którzy nie jedzą mięsa, są mniej
agresywni. Amerykański naukowiec i polityk Benjamin Franklin wspominał, że
największą bystrość umysłu zaczął wykazywać, gdy przestał jeść czerwone mięso.

Dietę bezmięsną lub pozbawioną przynajmniej czerwonego mięsa stosują Paul
McCartney, Dustin Hoffman, Anthony Hopkins, Julia Roberts, dr John Harvey
Kellog, a także Marek Kondrat, Olga Bończyk, Kora oraz Ewa Bem i Krystyna
Kofta. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) już przed dzięsiecioma laty
apelowała, by ograniczyć czerwone mięso w naszej diecie. World Cancer Research
Fund zalecał, byśmy dziennie jedli nie więcej niż 80 g mięsa lub jego
przetworów. Według najnowszych zaleceń American Dietetic Association, spożycie
wołowiny, wieprzowiny lub baraniny powinno być ograniczone nawet do jednego
posiłku tygodniowo.

- Statystyki w poszczególnych krajach nie pozostawiają żadnych wątpliwości, że
ludzie spożywający dużo wołowiny i wieprzowiny częściej chorują na miażdżycę i
choroby metaboliczne oraz nowotwory, tym bardziej że na ogół jedzą też mało
warzyw i owoców - mówi prof. Wiktor Szostak z Instytutu Żywności i Żywienia w
Warszawie. - W naszym domu czerwonego mięsa nie jada się nawet z grilla. Wolimy
białe mięso - mówi Ewa Bem. Krystyna Kofta dawniej lubiła befsztyk i tatara,
teraz posila się już niewielkimi ilościami wołowiny. Zbigniew Niemczycki je
czerwone mięso nie częściej niż raz w tygodniu, zawsze z dużą ilością warzyw. -
Znacznie częściej jem ryby i drób - mówi wiceprezes Polskiej Rady Biznesu.

Napęd miażdżycy

Badania zwyczajów żywieniowych 500 tys. Europejczyków w ciągu ostatnich 10 lat
wykazały, że każde 100 g czerwonego mięsa lub wędliny dziennie zwiększa ryzyko
raka odbytu i jelita grubego o 70 proc. Kobiety, które dwa razy dziennie
serwują sobie czerwone mięso, po 15 latach aż o 40 proc. częściej mają zawały
serca. Najczęściej chorują osoby stosujące popularną do niedawna tzw. dietę
Atkinsa (nazywaną w Polsce dietą Kwaśniewskiego). Taki sposób odżywiania się w
krótkim czasie pozwala się pozbyć nadwagi i obniża poziom cholesterolu we krwi.
Na dłuższą metę jednak jeszcze bardziej napędza rozwój miażdżycy i innych
groźnych chorób.

Badania naukowców z University of Manchester sugerują, że osoby, które nawet
jednego dnia nie mogą się obejść bez czerwonego mięsa, dwukrotnie częściej
chorują na reumatoidalne zapalenie stawów. Wystarczy jednak przejść na dietę
bezmięsną, by złagodzić objawy tego schorzenia. Zbyt często jedzenie czerwonego
mięsa powoduje również cukrzycę. Każda dodatkowa jego porcja ponad niezbędne
minimum zwiększa ryzyko tej choroby o 26 proc., a w wypadku wędlin lub parówek
aż o 40 proc. - sugerują badania dr Teresy T. Fung z Harvard School of Public
Health w Bostonie.

Czerwone mięso podejrzewane jest nawet o to, że o 80 proc. zwiększa u kobiet
ryzyko endometriozy! Ta choroba spowodowana jest przemieszczeniem się śluzówki
macicy do innych narządów. Nie wiadomo, jaki ma związek z dietą, ale znacznie
rzadziej chorują na nią panie, które jedzą dużo zawierających fitoesterogeny
warzyw i owoców, szczególnie soi. Schorzenie to trzydzieści lat temu było
niemal zupełnie nieznane, dziś choruje na nie 10- -15 proc. kobiet, często
mających z tego powodu kłopoty z płodnością. Coraz więcej osób traci również
wzrok z powodu tzw. zwyrodnienia plamki żółtej. Do lat 80. XX wieku ta choroba
prawie nie dotykała osób poniżej 64. roku życia. Dziś, wraz ze wzrostem
spożycia mięsa i spadkiem spożycia zielonych warzyw liściastych, chorują na nią
osoby coraz młodsze.

Zbigniew Wojtasiński


Teraz w sezonie jemy same zielone warzywa liściaste:)
A za parę lat może o nich ukarze się artykuł jak powyżej;))