Norod ślonski uznany!?

[Gość: Przeciyk]

Som przeciyki ze Mjyndzynarodowego Trybunału ło tym, że łostoł uznany Norod
ślonski!?

[Gość: Szwager]

Jak tak je to .....!

[Gość: Szwager]

Slonzoki

Niydomy sie cyganic okradac i zeszmacic
My niy som ino mynszosc etniczno abo inkszo
Niych nos niy dzieli Polok i Niymiec i zodyn Czech
Choc oprocz slonskyj godki znomy a i szprechomy
Inksze kere k`prowdzie tysz naszym bajtlom domy
Wezcie se wasze prowdy , my naszo slonsko momy
Jak dzisiej sie niy udo - dyc przindzie tako chwila
Kej lepszy Hanys niz jo blank fajnie to naszkryklo
I prowda na wiyrch wylezie - To woniac idzie juz
Obejzcie sie po swiecie i chocby tako Szkocja
Toc szansa juzas mo i dej Bog , co z niyj skorzysto
Tak my tysz to szafnymy jak Narod - Volk stanymy
Szwajcar tysz mo czi (cztyry) godki i blank fro z tym je
Niych kapnom to somsiady i szansa dajom nom tysz
Niych Prowda - Recht tysz prziznajom jak Czech to prziznou nom
Po sondach smykac nom dzisio trza sie - Polokom wstyd !
Coch myslou toch tu pedziou a tera zamkna dziob
Bo pieron wiy od keryj DYMOKRACJI dostana

juzas frup

[ballest]

Na wieki wiekow Amen !!

[Gość: Szwager]

Mosz recht Ballest

[Gość: Schlesier]

Kazimierz Kutz "Od nowa"


Lokalna "Gazeta Wyborcza" ogłosiła plebiscyt pod hasłem: "Co Śląsk dał
światu?" Pytanie jest świeże, jeśli zważyć naszą mordęgę z puddingową
demokracją, restrukturyzacją górnictwa, narastającą biedą, a jednocześnie
korzystne rokowania w Kopenhadze.

Pytanie jest interesujące i przy wysokiej próbie ogólności bardzo konkretne i
wymusza na uczestniku sporego rozeznania i samodzielnego osądu. Dlatego stało
się swoistą sondą wepchniętą w mózgi czytelników i przyniosło niekonwencjonalne
wyniki. W płaszczyźnie poznawczej - przy ponad 27 tys. uczestników - są one
nawet nieco szokujące, choć to tylko zabawa i ograniczony zbiór respondentów.
Jako sonda we współczesną materię przemieniającego się Śląska daje sporo do
myślenia i dowodzi poważnych przemian w dotychczasowych stereotypach
samookreślania się mieszkańców Śląska; tak nadspodziewanych, że aż rodzi się
podejrzenie, czy aby nie mamy do czynienia z mistyfikacją. Ale do pierwszego
kwietnia jeszcze pół roku, więc musimy przyjąć, że zabawa ta nie została
zaaranżowana.

To, co przede wszystkim uderza w plonie plebiscytu, to ogólny zanik
dotychczasowego polonocentryzmu, insurgencyjności, wojen, strajków i
martyrologii, tak zawsze obecnych w tego typu sondażach. Bo oto na liście 50
wymienionych i uszeregowanych podmiotów lub wartości nie znajdziemy nazwiska
Korfantego, Hadyny czy Szewczyka. Z polskich pisarzy jest tylko Morcinek, a z
niemieckich Eichendorff, Janosch i Bienek. I trzech noblistów śląskiego
pochodzenia: Maria Goeppert-Meyer, Otto von Stern i Kurt Adler. Drugim równie
szokującym spostrzeżeniem jest całkowita laicyzacja, bo na liście nie ma ani
jednej osoby duchownej, a dopiero na 26. miejscu wymienia się jedynych
przedstawicieli Kościoła z zamierzchłych czasów, czyli śląskich świętych:
Jadwigę, Jacka Odrowąża i Jana Sarkandra, co z faktem, że na 2. miejscu
uplasowali się "Bolek i Lolek", na miejscu 4. krem "Nivea", zaś na 12. kluski
śląskie i rolada, może wprawić w zdumienie nawet prof. Marka Szczepańskiego,
który prześwietla Śląsk od podszewki i z wielu innych jego stron. Jest to -
trzeba przyznać - bardzo modernistyczna przestrzeń, daleko odbiegająca od
dotychczasowej poczciwości sądów na temat naszego regionu. Gdyby wyniki tego
plebiscytu potraktować całkiem serio, to niejednemu mogłyby włosy stanąć dęba,
bo jeszcze czegoś takiego nie było. Z osób z polskiej strony wymienia się:
Kukuczkę, Zimermana, Kilara, Góreckiego, Bochenka, Kokota, Religę, Dudę Gracza,
Makowicza, Krystiana Lupę, Dzierżonia i niżej podpisanego. A więc ze śląsko-
niemieckiej strony mamy zbitkę pisarzy i naukowców, a z polsko-śląskiej lekarzy
i artystów. Jest to bardzo znamienna konstatacja.

Na trzecim miejscu wymieniłbym wysoki poziom erudycyjności czytelników, którzy
głosowali na przykład na produkcję koksu na skalę przemysłową, maszynę do
usuwania mgły, maszynę parową do odwadniania kopalń czy plaster samoprzylepny.
Dziwna jest także nieobecność ewangelików w tym plebiscycie, z Małyszem i
Tajnerem na czele. I w ogóle całkowita pustka w dziedzinach sportowych, a było
tu przecież wielu światowej rangi sportowców, takich jak Szmidt, Sidło, Chromik
czy Lubański. No i brak jakiegokolwiek śladu Zagłębia Dąbrowskiego, co wydaje
się oczywiste, bo jak wiemy, region ten był częścią zaboru rosyjskiego i do
Śląska przyłączony został dopiero podczas ostatniej wojny przez Niemców. To nie
spodoba się oczywiście niektórym importerom intelektualnym i - jak zwykle - za
jakieś dwa miesiące obwieszczą, że ziemia znów jest płaska.

Ale należałoby skonstatować jeszcze szersze spostrzeżenie, a mianowicie
dewaluację, czy nawet agonię 150-letnich konfliktów i podziałów pogranicznych,
głównie narodowościowych i politycznych w łonie ludności rodzimej. Wyparowały
one w tym plebiscycie całkowicie. Jedyny ślad po nich pozostał w moich śląskich
filmach, uhonorowanych przez czytelników trzecim miejscem. Ujawnił się zatem
całkowicie nowy system wartościowania, bo obok wiekopomnych badań nad życiem
pszczół Dzierżonia 150 lat temu, mamy Kilara w Hollywood, jazzowe improwizacje
Makowicza w Nowym Jorku czy Zimermana w Bazylei, a obok pierwszej w Europie
maszyny parowej do odwadniania kopalń mamy III symfonię Góreckiego i światową
szkołę kardiochirurgii Religi, Bochenka i Wosia. Obok rodzimych świętych -
plejadę noblistów nauk ścisłych, pierwsze zdanie w języku polskim, szybowce z
Bielska i koronki z Koniakowa. Wszystko to razem dowodzi ukształtowania się
nowego pojmowania śląskiej odmienności, nowego myślenia regionalnego. Co przy
wchodzeniu do Unii Europejskiej ma bardzo ważne znaczenie.

A w końcu wypada zwrócić uwagę na rzecz najistotniejszą, która wyłania się z
tego właściwie postawionego pytania: "Co Śląsk dał światu?", a mianowicie na
wyłaniającą się, jakże oczywistą, wizję aspiracji i przyszłości Śląska; jego
jedyną drogę wiodącą nas na gościńce Europy, a mianowicie naukę i kulturę.
Wielkich naukowców czy wielkich artystów dorobić się można dzięki dobrym
szkołom i dostępności do nich. I, rzecz jasna, wybitnym nauczycielom. To nie
jest przypadek, że z katowickiej Akademii Muzycznej wyszli Henryk M. Górecki,
Wojciech Kilar i Krystian Zimerman.

Tajemnica przyszłości Śląska leży w edukacji. Pisałem już o tym nie raz, i nie
raz mówiłem, aby w trudnych przekształceniach ciężkich przemysłów śląskich
problemy wiązać organicznie z zabezpieczeniem edukacji dla dzieci górników i
hutników.

Na pierwszym miejscu wspomnianego plebiscytu uplasował się węgiel. To on, gdy
rodził wielkie przemysły wydobywczo-hutnicze, był źródłem wielkiego wyzysku,
wielu cierpień tutejszych ludzi, a potem wojen i powstań. Ale także znośnej
egzystencji. Teraz, kiedy jego znaczenie maleje i maleć będzie, znów staje się
przyczyną biedy, upokorzeń i strachu życiowego. Jak się zaczynał - to i tak się
kończy. Wyzysk, ambiwalencja polityczna i przyjemność rządzenia nim; ta pętla
śląskiego losu zaciska się. Nadzorcy i dozorcy pourządzali się - zwykli ludzie
wszystko muszą zaczynać od nowa.

PS. Na koniec małe sprostowanie. Zamieszczona w felietonie "Pieskie życie"
gwarowa wersja "Lokomotywy" Juliana Tuwima, do której przyznawał się włoski
polonista Alessandro Amenta, okazała się 100-procentowym plagiatem. Autorem
śląskiej wersji tego wiersza jest pan Józef Wadas z Chełma Śląskiego, który od
lat trudni się tłumaczeniami poezji z polskiego na śląski. Co w połączeniu z
przeciekami z Międzynarodowego Trybunału o uznaniu narodowości śląskiej jest
pocieszające.

Norod ślonski uznany!?

[Gość: Pytek]

Idzie wierzyć polskymu Synatorowi?

Norod ślonski uznany!?

[Gość: Pulant]

Chyba niy, bo poradzi manipulować jak mało kery.

[Gość: Wilym]

Obawiam sie, z Kutz jak zwykle puscil plotke bez pokrycia w rzeczywistosci
czym wywolal niemale zamieszanie. Mysle, ze to wszystko pic na wode - bo niby
skad mialby Kutz dysponowac przeciekami z Trybunalu?

retrospektywa?

[Gość: Schlesier]

Wiosna ludu śląskiego

Narodowość

Po spisie powszechnym może się okazać, że w kraju mamy dość liczny naród
śląski.


Żaden naród sąsiadujący z Królestwem Polskim nie jest bardziej zawistny i wrogi
Polakom od Ślązaków - pisał w XV w. Jan Długosz, polski kronikarz rozeźlony
poczynaniami książąt śląskich. Dziś wielu ludzi w centralnej Polsce myśli
podobnie, gdy słucha Jerzego Gorzelika, jednego z liderów i rzecznika prasowego
Ruchu Autonomii Śląska. 31-letni adiunkt Zakładu Historii Sztuki Uniwersytetu
Śląskiego, szczupły, wysoki blondyn, chciałby, żeby w regionie gwara śląska
była językiem urzędowym, a polski jednym z języków obcych, jak angielski czy
niemiecki. Chociaż poglądy Gorzelika nawet na Śląsku nie są zbyt popularne,
podczas trwającego właśnie spisu powszechnego wielu mieszkańców regionu może
posłuchać jego apeli i wpisać w ankiecie narodowość śląską zamiast polskiej.
Jedni - bo tak czują, inni - bo śląskością chcą wyrazić przynależność do
wspólnoty. Będą i tacy, którzy taką deklaracją upomną się o region - ich
zdaniem zapomniany i dyskryminowany.
Ilu ludzi podkreśli w ten sposób swą tożsamość? Dokładnie nie wiadomo, ale z
danych Katowickiej Pracowni Badań Społecznych wynika, że prawie połowa z co
najmniej 1,5 mln autochtonicznych mieszkańców Śląska deklaruje, że nie są ani
Polakami, ani Niemcami, lecz Ślązakami. Dominują wśród nich robotnicy i
rzemieślnicy, ale są także inteligenci z tradycyjnych rodzin śląskich. Wielu
młodych mówi o sobie: "Polak-Ślązak" albo "Polak ze Śląska", jak Klaudiusz,
bohater pierwszej edycji "Big Brothera".
Ale czy można być jednocześnie Polakiem i Ślązakiem? - Ludzie pogranicza mogą
mieć dwie dusze - wyjaśnia prof. Dorota Simonides, etnolog, senator z Opola i
rodowita Ślązaczka. - Jesteśmy Polakami, ale trochę innymi. Tę inność Ślązaków
potwierdza reżyser Kazimierz Kutz. - Nie obciążają nas cechy kultury
postszlacheckiej. Tu nie było miejsca na kult klęsk dziejowych - mówi i
zapowiada, że podczas spisu wpisze: "Polak ze Śląska". Uważa, że w PRL Ślązacy
stali się obywatelami drugiej kategorii, "aborygenami przeznaczonymi do
repolonizacji". Lepsze czasy nadeszły dla nich wraz z demokracją. Pojawiła się
nawet moda na śląskość. Wykształceni Ślązacy nadają swoim dzieciom niemieckie
imiona, które po wojnie przymusowo polonizowano. Michał Magner, urodzony na
Śląsku socjolog z Uniwersytetu Warszawskiego, dał dziecku na imię Wilhelm. W
przedszkolu w Rudach k. Raciborza przybywa dzieci noszących dawne śląskie
imiona, takie jak Ezechiel, Jonatan czy Dorian. W miasteczku Toszek koło Gliwic
w zerówce są: Wilhelm, Kristofer, Oskar, dwóch Arnoldów i dwóch Albertów. -
Obserwujemy to zjawisko mniej więcej od trzech lat - mówi Bożena Wasilewska,
wychowawczyni pracująca w tym przedszkolu od 20 lat.
Ekspansję śląskiego widać też w radiu i telewizji. Mnożą się wydawnictwa o
kulturze lokalnej, często pisane gwarą. Używali jej nawet chorzowscy raperzy z
grupy Hasiok (śmietnik). Popularność zdobyło Radio Piekary, nadające najwięcej
śląskich audycji, m.in. co sobotę śląską listę przebojów. Powstało Towarzystwo
Przyjaciół Radia, które wydaje własną gazetę "Poza anteną", a w ostatnich
wyborach samorządowych wprowadziło do rady miasta swoich przedstawicieli.
Jednym z nich jest Jerzy Komor, emerytowany inżynier górnik, autor audycji "Jak
Ślonzok ze Ślonzokiem". Przeprowadza wywiady w gwarze ze znanymi Ślązakami,
nawet z biskupami, bo chce udowodnić, że gwara jest piękna. Mówi, że czuje się
Polakiem i Ślązakiem, ale w rubryce spisu zadeklaruje narodowość śląską.
Właśnie z miłości do gwary.




Paweł Sawkowski

[Gość: !]

>Mówi, że czuje się
>Polakiem i Ślązakiem, ale w rubryce spisu zadeklaruje narodowość śląską.
> Właśnie z miłości do gwary.

zaroz byda ryczol, Polak ale z milosci do gwary!!!!!!!!!!!
I co nie som zescie poltonie, co karlik oder ten debil mrw sam wom bliszy jak taki
niemiecki Schlesier. Wos najepyj razem z tymi gorolami do szoli......

[Gość: Schlezier]

zanim co powiysz to pomysl - to je artikel ze cajzunga.

[Gość: Schlesier]

cajtunga / zresztom wydowanego i we Polsce/

[Gość: Ignor]

.