Lęk paniczny

[ciuta1]

Czy ktoś z was cierpi na paniczne lęki? Jak sobie z tym radzicie?

[suchyxxx]

Nie cierpię na takie lęki ale miewam czasem.Okropne uczucie i niemożność
rozsądnego myślenia ale naszczeście trwają kilka-kilkanaście sekund zwykle z
jakiegoś powodu.Radzić jest trudno z tym,proszki uspakajające pomagają i zresztą
leki na depresję też po dłuższym zażywaniu ale radzę iść do psychologa.Idziemy
do lekarza jak coś nam dolega,do dentysty jak boli ząb a do psychologa??No
właśnie powinniśmy iśc do niego jak mamy problemy z sobą ale ludzie patrzą na
psychologa jako kogoś dla wariatów itp.Drazni mnie to i chyba ja zacznę się
śmiać na złość z innych jak będą szli do dentysty bo to też lekarz jak psycholog
i należy na niego patrzeć jak na lekarza dla wariatów z bolącym zębem....

[cornflake_firl]

Ja miewam leki..chociaz od momentu zauroczenia stany depresyjne, lekowe i
nerwicowe przeszly..i rzadko sa nawroty. A balam sie wielu rzeczy, poczawszy od
smierci i tego, ze moge zostac zabita, pobita, potracona przez samochod,
napadnieta, poprzez wszelakiego rodzaju owady, a skonczywszy na lekiem przed
pojsciem na wyklad, cwiczenia..:/ heh

[cornflake_firl]

aha..czasami nachodzi mnie dziwne uczucie, jakis lek, tylko nie wiadomo przed
czym..:|

[ciuta1]

Oczywiście z tym psychologiem, a nawet psychiatrą zgadzam się w stu procentach,
bo przecież to normalna dolegliwośc, może "nieco" bardziej uciążliwa, którą
trzeba leczyć. Poza tym cierpiałam już na podobne dolegliwości, ale teraz zbliża
się sesja, jutro egzamin, a ja od dwóch dni mam nawrót-pojawiły się znów jakieś
nieuzasadnione lęki i musze się szybko z tym uporać.

[ciuta1]

Czy słyszeliście coś kiedyś o tzw.histerycznej ślepocie?

[100krotki]

ciuta1 napisała:

> Czy słyszeliście coś kiedyś o tzw.histerycznej ślepocie?

ja z literatury (ale niefachowej) słyszałam o takim przypadku
ponoć św. Paweł na to cierpiał

[madzialena86]

nie wiem czy to to,ale slyszalam o utracie wzroku, np. jesli boisz sie wystepow przed duzym gronem ludzi mozesz stracic wzrok (oczywscie potrzebny jest silny bodziec). utratar wzroku czesto zdarza sie tez u swiadkow morderstw, ktorzy sa straszeni i zabrania im sie skladac zeznan. dzieki odpowedniej terapii, oraz hipnozie behawioralnej mozna sie 'odblokowac' znajdujac przyczyne, jedank slepota moze wracac kiedy natkniemy sie na ten sam bodziec.

[tomaszkabi]

ciuta1 napisała:

> Czy ktoś z was cierpi na paniczne lęki? Jak sobie z tym radzicie?


Szkoda czasu na takie cierpenia. A jak sobie radzic? Pacjentowi najlepiej ukazac
ten lek w mozliwie najbardziej absurdalnej i zabawnej formie - mocno traci wtedy
na mocy. Nadto trzeba ustalic co ten lek wyzwala i odpowiednio sie
przeprogramowac aby nie uruchamiac w sobie funkcji lekowych.

[chee]

tomaszkabi napisał:

> Szkoda czasu na takie cierpenia.

doobre - order z ziemniaka
dla terapeuty miesiąca

[ciuta1]

No nie wiem,czy szkoda czasu-myśle, że dla osób które cierpią na tego typu lęki,
to jest poważny problem, a przede wszystkim duże utrudnienie życia. Radzę się
więc głębiej zastanawiać nad wypowiadanymi słowami.

[tomaszkabi]

ciuta1 napisała:

> No nie wiem,czy szkoda czasu-myśle, że dla osób które cierpią na tego typu lęki
> ,
> to jest poważny problem, a przede wszystkim duże utrudnienie życia. Radzę się
> więc głębiej zastanawiać nad wypowiadanymi słowami.

Wycinajac moja wypowiedz z kontekstu otrzymuje sie takie a nie inne rezultaty.

Napisalem, ze leki lamie sie poprzez ich osmieszenie a nastepnie zaszczepienie
nowych, przyjemnych odruchow warunkowych i odlaczenie starych, ktore powoduja
nieprzyjemne stany. Skutecznie i bardzo szybko jest to mozliwe jedynie w
bezposrednim kontakcie z pacjentem uzywajac do tego hipnozy.

PS: Odnosnie poczatku mojej wypowiedzi i szkody czasu na takie problemy.. Po
pewnym czasie czlowiek przekonuje sie, ze w istocie szkoda na to czasu bo sam ma
pelna kontrole nad swoim umyslem. A lepiej uzywac go w przyjemny niz
nieprzyjemny sposob.

[madzialena86]

lek to nie strata czasu, a czsem napady sa tak okropne,ze nie mozna normlanie zyc. kto nie przechodzil lub nie przechodzi tego piekla to nie wie jakie to jest uporczywe.
jeden zmoich sposob to nieodsuwanie od siebie tych natarczywych mysli tylko bicie sie z nimi, az w koncu nam smaym wydadza sie smieszne.

[ciuta1]

I to pomaga? Bo najczęśniej tak postanawiam, że następnym razem będę walczyć, i
rzeczywiście w jakiś sposób walczę, tylko zamiast się prawdziwie zmagać, modlę
sie żeby ten atak minął.

[madzialena86]

pomaga, pozwala 'oswoić' lęk. moim taki osobistym sposobem jest opisanie tego lęku i wszystkiego co się z nim wiąże na kartce. jeśli strach został zmaterializowany to wydaje się mniejszy. trzeba stawić czola lękom, przytaczając w myślach racjonalne wytlumaczenie strachu (albo wypisanie). stopniowo lęk staje się mniejszy i mniejszy ,a ataki rzadsze. u mnie przypominają kopa w żołądek. ale cały czas walcze i mam już tego serdecznie dość. bo ta cholera żyć nie daje:)