hipersomnia...

[nevada_blue]

czyli nieustanna senność - dosłownie nieustanna :|
i dobijająca
ma ktoś pomysł jak sobie z tym radzić?

kawa - odpada, po tym zawsze spałam od razu
zimny prysznic - tylko na chwilę i nie zawsze się da
guarana - kiedyś działała, teraz już chyba w żadnych ilościach
szlugi - też na chwilę, ale łatwiej z nimi niż z prysznicem
zielona herbata - bez różnicy

nie wiem co jeszcze..
brakuje mi koncepcji - a rzecz dość pilna - sesja idzie :|

dzięki za wszelkie pomysły
[nevada]

[mskaiq]

Cwiczenia fizyczne, nie duze ale takie aby wzmocnily krazenie. Nawet nie musisz
wstawac z krzesla, zawsze znajdziesz takie cwiczenia. Pomoga na pare mimut ale
znow pojawi sie sennosc. Wtedy zrob znow cwiczenia i ucz sie dalej. Po pewnym
czasie te sennosc i zmeczenie beda ustepowaly. Mialem tego pelno Nevado.
Serdeczne pozdrowienia.

[lucyna_n]

Jezeli mozesz prosze napisz mi na priv ile miales lat kiedy zachorowales i po jakim czasie uporales sie
z depresja?

[nevada_blue]

wiedziałam, że napiszesz mi o ćwiczeniach i masz rację, że pomagają, ale na
krótko, na chwilę
a nie mogę poświęcić większości dnia na ćwiczenia, po to, by jakąś jego drobną
część tylko móc przeznaczyć na pracę
a niestety nie sprawdza się Twoja obietnica, że to po pewnym czasie ustępuje...

też pozdrawiam

[sopelku_dokad_idziesz]

Ja coprawda nie cierpie na ta przypadlosc, ale uwielbiam dlugo spac. Ostatnio
zdarzylo mi sie pare razy biegac. Po dosyc sporym wysilku fizycznym bylam
jeszcze nabuzowana i nie moglam zdecydowanie zasnac.

[nevada_blue]

a ja niemal zasypiam w biegu :(
ćwiczenia pomagają na chwilę i w ograniczonych ilościach, bo po jakimś czasie
jestem tylko dodatkowo zmęczona fizycznie - a senność jak była, tak jest :|

[fermina84]

Nevadko,

próbowałam już chyba wszystkiego.
Kawę piłam zmieszaną z coca-colą (bez coli mnie usypia). Ale po trzecim kubku
tak mną trzęsło, że nie mogłam nic zrobić.

Dobrze działa magnez z witaminą B6 (w aptece bez recepty, coś około 11 zł za
opakowanie). To naprawdę polecam. Oprócz tego dobrze przy sesji jest jeść
orzechy i czekoladę.

Próbowałaś pić czerwoną herbatę (pu-erh na przykład)? Albo baaaardzo mocną
herbatę, taką zwykłą z torebki?

Ja jak czuję, że zaraz usnę idę prasować, dzwonię do kogoś, albo piszę maila. I
senność ucieka. Ostatnio zaczęłam robić brzuszki :D, pozniej wskakuję pod
chłodny prysznic i jest lepiej.

Trzymaj się dzielnie,
buziaki :)
A.

[lucyna_n]

szkoda ze tak daleko mieszkasz, ja mam tyle ciuchow do prasowania:)

a macie tak ze w dzien ledwo nogami powloczycie tak sie chce spac, a w nocy nagle czlowiek trzezwieje
tak kolo 22-ej i nijak nie idzie zasnać, a na robienie czegos konstruktywnego nie ma juz sily?
Ja w ten sposob zmarnowalam juz nie wiem ile tygodni, nic na to nie pomaga, w zaden sposob moj
zegar biologiczny nie chce sie przestawic na wlasciwe godziny. Wszystko jest przez to jeszcze bardziej
rozmamlane i wymyka sie spod kontroli.

[marenta]

ja też to mam
a masz jakieś rytuały przygotowujące Cię do spania?
np. kolejno spacer, prysznic, net, książka + relaksująca maseczka na twarz i
takie tam, wszystko o ściśle określonej porze, taka "autohipnoza"

[lucyna_n]

nie mam rytua?ow, bo wszystko co sprowadza moje mysli na moment polozenia sie do lozka powoduje
strach i bezsennosc. Przed za?nieciem gonitwa mysli jest nie do zatrzymania kiedy nie ma sie do roboty
nic innego jak gapic sie w sufit. Tak wiec probuje "zwiesc przeciwnika" kladac sie spac znienacka kiedy
juz padam na twarz, przewaznie zasypiam wtedy byle gdzie, czesto na podlodze w ciuchach,
przykryta tym co sie znajdzie w promieniu metra ode mnie , ot tak jak stalam.

Wieczorem niestety takie rzeczy jak spacer wprawiaja mnie w drgawki, siedzenie w bezruchu z
maseczka tez raczej nie relaksuje, prysznic albo jeszcze lepiej ciepla k?piel i ksiazka- tak, pod
warunkiem ze jestem w stanie przemieszczac sie swobodnie po mieszkaniu, a wieczorem bywa ze nie
jestem.
Zreszta dosc trudno sie czyta w napadach paniki, cos jakby czytac w czasie porodu.
Moim jedynym skutecznym rytualem jest zazycie doxepiny i clono po ktorych przewaznie udaje mi sie
szybko i bezbolesnie zasnac.

Rytualy podobno powinno sie miec, zwlaszcza te przed zasnieciem, ale ja jeszcze pamietam czasy
kiedy po prostu czlowiek wslakiwal pod prysznic, potem siup pod kolderke , gasil swiatlo i zanim
przylozyl glowe do poduszki juz spal. Teraz nie ma mowy o zgaszeniu swiatla, nigdy bym chyba nie
zasnela w ciemnosci, musi tez cos gadac, jakis film albo muzyczka, cichutko, tak ledwo doslyszalnie ale
jednak, zupelnie nie toleruje ciszy.

[marenta]

wiesz, u mnie jest tak, że nie mogę spać, jeśli nie czuję, że miniony dzień
został _zamknięty_, że jakoś tam się zrealizowałam; muszę być choć trochę
zmęczona fizycznie (w górach po całodniowych b.ciężkich marszach problemy ze
snem nie istnieją, co ciekawsze po powrocie do domu przez dłuższy czas też
dobrze mi sie śpi), muszę się trochę komuś wygadać, albo jakoś tam wyrazić
itp. i nie zasnę jak mi za zimno. Szalony pomysł, ale jak będziesz miała
urlop, to może z ciekawości pomyśl o jakichś odludnych górach, beskid żywiecki
jest zawalisty. A nie ciągnie cię do jakiegoś malowania? albo tanców flamenco?
itp. coś co by przed nocą pozwoliło ci uchwycić na spokojnie swoje emocje?
pozdrawiam

[lucyna_n]

rozbroiąś mnie tymi tańcami flamenco:D :D

a moj Stary na to "te flamenco łap sie za mopa, bo obiadu nie dostaniesz" ;)

takie pomysly to nie dla mnie,ledwo wystarcza mi energii na obowiazkowe czynnosci.

[marenta]

jeszcze mam jednego sposoba, na siłę myślę o jakichś strasznie "ekscytujących"
mnie rzeczach, typu miniony dzien w komisji śledczej, im więcej szczegółów tym
lepiej, albo inne rownie ciekawe spotkania i rozmowy, albo co mam jutro do
posprzątania w domu w szczegółach, itp.

[lucyna_n]

kazdy ma jakis tam własny sposob, ale co jednemu miód drugiemu trucizna.

[marenta]

co trucizna? ruch na świeżym powietrzu? Z mojej strony był sam mniut, mniut z
mlekiem, dobry na sen, dobranoc

[lucyna_n]

nie rozumiemy sie ..

[marenta]

nie rozumiemy się, bo bierzesz moje flamenco zbyt dosłownie
a ja chciałam tylko napisać - jaki dzień - taki sen
wiem, że te nieudane dni narastają w człowieku jak nowotwór, ale jakoś trzeba
ruszyc z miejsca
pozdrawiam

[lucyna_n]

nadal sie nie rozumiemy.

[marenta]

ale o co ci chodzi?:)

[marenta]

to milczenie jest wymowne
jasna sprawa, znaczy się w wyższym kręgu wtajemniczenia dążenie do normalności
jest niezdrowe
pozdrawiam

[lucyna_n]

coś sobie projektujesz.

[marenta]

nie mówi mi o mnie tylko o sobie

[marenta]

*mów

[lucyna_n]

dlaczego mam Ci mówić o sobie?

[marenta]

bo chciałabym zrozumieć

[lucyna_n]

to ja może odpowiem śpiewająco.

"You can't always get what you want
but if you try sometimes
you'll get what you need"

Chcesz mnie zrozumiec no to czytaj, dosyc duzo o sobie napisalam na tym forumie, dosyc już mam
podtykania gotowych opisow i recept pod nos i wywalania bebechow na forum.

[marenta]

spodziewałam się podobnej odpowiedzi, dzięki, Lucynko, za poświęcony mi czas

---
>marenta napisała: > te, ludożerca, co byś wolał: anoreksię czy fobie społeczną?
rzeźnia_nr_5: Ja bym wolał żeby mnie brzuch bolał Baby by mnie smarowały a ja
bym się rozwolał. Znalazłem w Księdze Przysłów Polskich.

[lucyna_n]

że też chce Ci sie wymuszac dialogi kiedy interlokutor wyraznie nie ma nic do dodania.
uwżaj bo za nadmiar energii przekopią Cie na forum Chad.

[marenta]

ciekawość ludzi to coś złego?

[marenta]

a choroby to se sama wkręcaj
już nie ciekawam ciebie

[marenta]

jest w nas tyle samo zwierzęcia co człowieka, z natury co i z kultury
mamy w sobie coś z psa, który musi się wylatać na dworze, obsiusiać wszystkie
drzewa w okolicy
mamy w sobie coś z kota, który musi się wylizać po jedzeniu
coś z lwa, który WIE, że może uderzyć łapą natrętne hieny, które go podgryzają,
ale tego nie robi, bo POZNAŁ moc swojej łapy

niezależnie od tego jak bardzo czujesz się ponad naturę to nie zabijesz w sobie
tego zwierzaka, co więcej to ten zwierzak w Tobie daje Ci siłę i chęć życia

---
K.Janda, Dziennik
17 maja 2005, wtorek, 07:15
Weroniki, Brunona, Sławomira - wszystkiego dobrego


NAUCZ SIĘ ŚMIAĆ Z SIEBIE, ABYŚ SIĘ UŚMIECHNĄŁ DO INNYCH. Pitagoras z Abdery



Spędziłam z konieczności także, na skutek różnych rodzinnych obowiązków, dwa
dni w ogrodzie. Co to były za dwa dni! Jaka rozkosz! Co tam się dzieje!!!Ptaki
uczą się fruwać, wszystko rośnie tak, że aż szeleści, z hukiem rozwijają się
liście i pąki, z szumem rosną drzewa, koty i psy mają tak dużo roboty z
obserwowaniem tego zgiełku i pilnowaniem porządku, że padają ze zmęczenia. Cały
dzień pracuja , w nocy nie dośpią, a tu od światu znów ptaki się drą,
awanturują i trzeba znów wstawać do roboty.... Ptaki zresztą drażnią się z
psami, bo szczególnie Jagoda dostała obsesji i nie pozwala żademu z nich siąść
nawet na chwilę na ziemi w ogrodzie, gania za nimi od świtu do nocy a te
starsze ewidentnie się z nią bawią, siedzą do ostatniej chwili i tuż przed jej
pyskiem z wrzaskiem podrywają się i odfruwają na najbliższe gałęzie, skąd
wyśmiewają się z niej na cały głos. Wczoraj niestety zagapiły się dwa małe
wróble i poniosły śmierć, pogrzeb wróbli odbył się w asyście dwóch milczacych
psów, dwóch kotów i gromady lamentujących ptaków na gałęziach dookoła, potem na
jakiś czas zapanowała cisza. Ptaki i wiewiórki mają chwile wytchnienia od
pogromców z ziemi, kiedy trwają posiłki, bo zaczęliśmy już jadać w ogrodzie.
Podczas obiadu, zwierzęta asystują nam przy stole, nie spuszczaja zokan naszych
sztućców i ust, a wtedy reszta ogrodowego towarzystwa baluje. Gołębie ośmielają
się wtedy do tego stopnia, że spadają prawie na głowy psów z powietrza, albo
przechadzają się prowokacyjnie tuż koło nich, czesto jej wyzywając. W
warzywniku trwa walka mojej mamy z ptakami o wydziobywanie z ziemi sadzonek,
szczególnie zielonego groszku, i z kotami o rozdrapywanie ziemi na grządkach.
Kiedy mama wchodzi do warzywnika psy siedzą pod furtką , bo nie mają tam wstępu
i obserwują stamtąd poczynania mamy, z taką uwagą jakby śledziły podział
diamentu u jubilera, a mama opryskuje drzewka, podlewa, okopuje szczęśliwa,
wciąż przeganiając koty, które umieją przecisnąć się przez szczeble ogrodzenia.
W niedzielę mama dostała do nas na Dzień Matki dziesięć dorodnych krzaków jej
ulubionych hortensji, do posadzenia pod oknami jej pokoju, i te nowo przybyłe
hortensje zajęły wszystkich mieszkańców ogrodu tak że było trochę spokoju.
Wczoraj obyło się wielkie sadzenie, podlewanie, podsypywanie korą, umęczyli się
wszyscy tak że kiedy wróciłam wieczorem z Warszawy mama, psy i koty, wszyscy
spali jak zabici, chrapiąc głośno. Po raz pierwszy swoją drogą widziałam
chrapiącego kota.

Uwielbiam wiosnę i to wiosenne ogrodowe uwijanie się co roku. Patrzę na to z
wielką przyjemnością a "świat w garniturach" wydaje mi się tak odległy i mało
ważny….to przynosi prawdziwą ulgę.

Dobrego dnia.

[mskaiq]

Pieknie napisane Marento, tak pieknie pisze tylko milosc. Ja tez znam ogrod,
byl taki czas ze spedzalem w nim kazdy dzien. W moim ogrodzie nie bylo tylko
ptakow. Myslalem nawet ze tak jest lepiej bo nie niszcza tego ogrodu, byl
bardzo piekny.
Pozniej kiedy zrozumialem dlaczego nie ma ptakow, postanowilem to zmienic.
Wybudowalem karmik, sypalem ziarno i nic. Nie chcialy przylatywac. W koncu
pojawily sie papugi, sa najodwazniejsze. Za nimi przyszly inne, bylo ich pelno.
Nigdy nie niszczyly ogrodu.
Mysle ze tam Marento powinnas uzywac Swojej lopaty, nie myslisz ze to wlasciwe
miejsce?
Kocham rowniez gory, zrobilem wiele wspanialych wycieczek i tutaj w Australi i
tam w Polsce.
Tutaj wychodzilem w Niebiesjkie Gory moglem wedrowac dwa dni i poza cisza nie
napotkam nikogo. Ta cisze zawsze przynosilem do domu.
Teraz kiedy nie mam czasu aby wyjechac w gory ide pobiegac na plazy. Zabieram
ze Soba starsza Pania, ma 80 lat. Ona biega rowniez i karmi mewy. Kiedy
przychodzimy na plaze mewy zbiegaja sie ze wszystkich stron aby przywitac sie z
Trudi. Ona biegnie i rozrzuca chleb a nad Nia unosi sie chmura ptakow, chwytaja
chleb zanim opadnie na piasek.
Kiedy weracamy widze milosc w oczach Trudi, Ona kocha Swoje ptaki. Kiedy jest
na plazy cieszy sie jak dziecko, razem z Nia ciesza sie mewy.
Serdeczne pozdrowienia.

[marenta]

dzięki:) wreszcie ktoś napisał mi coś miłego
może z Tobą uda mi się porozmawiać
Widzisz Maskaiq, w pewnych punktach się zgadzamy, w pewnych nie
kontemplacja przyrody, dbanie o formę to jest potrzebne, trzeba akceptować
zwierzaka w siebie, ustalić sobie zdrowe granice między naturą a kulturą
ale widzisz z mojej strony to jakoś tak wygląda, że gdy ktoś zaczyna stawać
twarzą w twarz ze swoim problemem na Twoje rady (moje chyba też) reaguje
zdenerwowaniem, ale może jestem uprzedzona, chcę to wiedzieć. Tak jak ja wtedy
na Ciebie wyjechałam z tą łopatą -przepraszam za tamto. Dlaczego jest tak, że
czasami uspokojenie i wyciszenie przynosi ulgę, a dlaczego czasem tylko krzyk i
wyjście poza siebie, walenie łopatą, rozwiązują problemy. Ja rozumiem, że ja
wtedy czegoś nie rozumiałam, ale już to rozumiem i jednak zostawię u siebie tę
łopatę. Czy można się zmienić samą myślą? czy trzeba dokonać aktu przemocy (na
sobie, ludziach), żeby zrozumieć prawdziwy sens pokoju? Czy może jest tak, że
to, co dla jednego to dobro to dla drugiego zło? że dla jednych miód dla
drugich trucizna? Proszę porozmawiajcie o tym ze mną
ja już nic nie rozumiem

[mskaiq]

Mysle Marento ze lopata bierze sie ze strachu. Nam sie wydaje ze kiedy mamy ja
w rekach pokonamy w taki sposob strach. Inni ludzie mysla bardzo podobnie,
wtedy dochodzi do walki na lopaty.
Jesli chodzi o przemoc to ona nie przyniesie Ci zrozumienia prawdziwego sensu
pokoju. Ona poglebia strach, czesto oznacza to ze zaczynamy wierzyc ze przemoc
uzyta przez nas byla nie wystarczajaca. To sie dzieje kiedy ktos nas pobije,
wtedy myslimy o tym ze gdybym mial noz to przegralaby ta druga osoba.
Prawdziwy sens pokoju mozesz zrozumiec tylko przez milosc, przez radosc. Wtedy
kiedy jestes w ogrodzie czy w gorach jest w Tobie wiele milosci. Czujesz ja,
jestes z nia bezpieczna, dlatego tak dobrze sie z nia czujesz. Kiedy ta milosc
odchodzi, pojawia sie strach i wtedy bierzesz lopate bo bez niej ten strach
jest zbyt silny.
Ja sie przestalem bac, nie pozwalam odchodzic milosci, jestem z nia bezpieczny.
Ja bywam bardzo czesto w trudnych miejscach i wiem ze gdybym pozwolil odejsc
milosci, gdybym zaakceptowal strach to doszloby do konfrontacji.
To jest ludzki dylemat, milosc ma tyle piekna i tak mocno przyciaga ale
akceptujemy strach i jego lopate bo zdaje sie nam ze w ten sposob bedziemy
bezpieczni. To bardzo pozorne uczucuie bezpieczenstwa, bezpieczna jestes tylko
wtedy kiedy jest z Toba milosc.
Serdeczne pozdrowienia.

[marenta]

> Prawdziwy sens pokoju mozesz zrozumiec tylko przez milosc, przez radosc.
ale żeby utrzymać pokój potrzebne jest niestety wojsko
żeby dobro było dobrem, potrzebna mu jest walka ze złem?

[marenta]

Zło - Dobro
Miłość - Nienawiść
...
ile jeszcze takich dylematów?

[aneta10ta]

Żeby tylko antynomie. Zawsze jest jeszcze coś pośrodku. Aliści nazywają owo
uśrednienie strefą zmroku. A przecież nie ma moralności bez wyraźnego
oddzielenia dobra od zła. Czym skutkuje przyznanie innym prawa do schronienia
się w ciepłym mroku przy osobistym rozpięciu się pomiędzy czernią a bielą?
Aneta

[aneta10ta]

marenta napisała:

> ile jeszcze takich dylematów?
Tyle, że łeb spuchnie i zdrowia nie starczy.
Aneta

[mskaiq]

Wojsko, wojna to argumenty strachu. Bardzo czesto po nie siegamy, probujemy w
taki sposob dodac sobie odwagi. Boimy sie innych ludzi i innych panstw.
Popatrz, Gandhiemu sie udalo przeprowadzil rewolucje bez jednego strzalu. Sila
dobra okazala sie wieksza niz sila strachu.
My zazwyczaj nie wierzymy ze mozna osiagnac cos pokojowo, probujemy wymusic cos
na innych strachem czy sila. Mozemy wygrac w ten sposob ale ta wygrana nigdy
nie jest trwala. Podbite kraje odzyskuja wolniosc, kwitnie terroryzm ktory jest
odpowiedzia na sile, ludzie nienawidza swoich gwalcicieli.
Za to moge Ci zapewnic ze kazda dobra rzecz ktora ktos zrobi nam pamietamy
rowniez. To piekna pamiec, przynosi radosc.
Serdeczne pozdrowienia.

[marenta]

Mskaiq, ja rozumiem "dobrą stronę mocy", chyba tak...
ale człowiek to tylko człowiek, żeby żyć i przetrwać potrzebna mu i ta ciemna
strona mocy, potrzebne jest mu wyskalowanie w sobie dobra i zła, ustalenie
jakiejś równowagi z otoczeniem,
Jeżeli zlikwidowałbyś w tej chwili całe wojsko w kraju (Polsce), to by tu do
nas wleźli (jeśli uważasz, że nie, to pomyśl o czasach stanu wojennego), to
oczywiste. I nie przekonasz mnie W ŻYCIU, że nic by się wtedy nie zmieniło.
Równowaga ja-świat jest chwiejna. Cokolwiek w sobie niesiemy, świat się do nas
natychmiast dostosuje, to jest tak pewne jak prawa fizyki, i to dostosowanie
będzie w jakiś tam sposób sprawiedliwe, zasłużone, zapracowane, to może lepsze
słowo. Mogę być dobra posiadając na zapleczu wojsko, ale dobry człowiek bez
zaplecza to tratwa na oceanie

[mskaiq]

To wojsko na zapleczu to strach. Musisz miec cos co trzyma ten strach w szachu.
Czasem jest potrzebny kij, czasem noz, czasem pistolet. Kiedy bylem w
Poludniowej Afryce namawiano mnie abym kupil pistolet, nie kupilem chociaz
wtedy strach byl ze mna na kazdym kroku. Nie kupilem bo koncept strzelania do
innej osoby byl dla mnie trudny do akceptacji.
Ten strach Marento przesladowal mnie przez cale zycie. Balem sie innych ludzi,
bylem zamkniety bo strach zamyka nas bo buduje nieufnosc. Z powodu strachu
jestesmy podejrzliwi, probujemy klamac, dzialamy przeciwko innym, walczymy z
innymi itp.
Bardzo wiele osob to robi, w taki sposob budujemy swiat ktorego sie boimy,
ktorego nie chcemy i ktory przynosi depresje.
Jednego dnia postanowilem sie nie bac wiecej. Pracuje nad tym juz 5 lat i w
koncu udalo sie. To nie bylo latwe, pare razy umieralem ze strachu ale go
przetrzymalem. Zaczal sie zmiejszac, stawal sie coraz slabszy az odszedl.
Czasem jeszcze potrafi przyjsc ale natychmist go odrzucam.
Dzieki temu wiem ze jestem wolny, nie ma wiekszego opresora niz strach. Dzisiaj
wiem ze juz jest poza mna.
Serdeczne pozdrowienia.

[marenta]

Dom mój nie tam gdzie kładę swój kapelusz
Korzenie zapuszczone mam głęboko
Dobrze mi tam gdzie rozumiem co do mnie mówią
Nie wąsko rozumiane, ale szeroko
W tym jednym miejscu całe życle moje mija
A takich drzew się, nie przesadza
Nie chciej odebrać mi tej całej duszy mojej
Nie sięga tam już twoja władza
To właśnie czuję wyraźnie
To właśnie czuję tak
Co rano widzę to jaśniej
To miejsce to mój znak
Mój dom to moja twierdza
Chleb mój jest z pieca mojego własnego
A moja woda ze stawu mojego
Najlepiej jest mi tam gdzie zadaje swojsko
Inaczej latem, a inaczej wiosną
Im jestem dalej tym się, czuję bardziej obco
Jestem zwierzęciem arcyarcydomowym
Boję się, tylko świata, który coraz bardziej grozi
Ale moje fobie nie są niczym nowym
To właśnie czuję wyraźnie
To właśnie czuję tak
Co rano widzę to jaśniej
To miejsce to mój znak
Mój dom to moja twierdza
W twierdzy tej jem i pierdzę
Moje obawy nie sa niczym nowym
To moja część, której nie lubię lubić
Nie wiedzie mnie na pokuszenie błysk z oddali
Ja już się chyba nie potrafię zmienić
Dom mój nie tam gdzie kładę swój kapelusz
Korzenie zapuszczone mam głęboko
Za każdym razem coraz mocniej to potwierdzam
Mój dom to moja twierdza
Kazik/Mój dom to moja Twierdza

[mskaiq]

Cwiczenia fizyczne podczas uczenia sie czy czytania bylo jedynym sposobem abym
mogl cokolwiek przeczytac. Kiedy bralem ksiazke to w ciagu minuty spalem.
Zaczalem wiec robic cwiczenia fizyczne, pomagalo, moglem czytac. Nie jest to
wygodne bo robisz dwie czynnosci. Po pewnym czasie przywkniesz i bedzie Ci to
szlo coraz lepiej.
Jesli chodzi o zmeczenie cwiczeniami to po pewnym czasie przywykniesz do nich,
wzmocnisz Swoje cialo i nie bedziesz odczuwala zmeczenia. Poza tym te cwiczenia
sa lekkie, to nie 100 pompek, mozesz robic rowerki nogami, Sama zreszta
znajdziesz dla Siebie to co Ci bedzie odpowiadalo.

Napisalas ze mowie ze wszystkie problemy odejda z czasem. Jest to prawda.
Zwykle gubi nas niecierpliwosc, zaczynamy cos co moze nam pomoc ale mija
tydzien, dwa i nie widac zmian. Wtedy przestajemy, po prostu przyjmujemy ze to
nie pracuje.
Nerwica to wie, wie ze wystarczy poczekac i sami zrezygnujemy z tego co moze
nam pomoc. Mialem to samo, powiedziano mi jednak ze nie moge stawiac sobie
limitow. Nie mozesz odbierac telefonu przez tydzien a jesli lek przed
telefonowaniem ciagle bedzie to przestaniesz. Te zmiany musza byc na stale,
odbieram telefon i ignoruje strach. On w koncu odejdzie bo nauczysz sie go
ignorowac. W pewnymm momecie zlapiesz sie na tym ze telefonujesz i zapomialas
sie bac.
Serdeczne pozdrowienia.

[ssskkkuuurrrwwwiiiieeelll]

mskaiq napisał:

> Cwiczenia fizyczne podczas uczenia sie czy czytania bylo jedynym sposobem abym
> mogl cokolwiek przeczytac. Kiedy bralem ksiazke to w ciagu minuty spalem.
> Zaczalem wiec robic cwiczenia fizyczne, pomagalo, moglem czytac. Nie jest to
> wygodne bo robisz dwie czynnosci. Po pewnym czasie przywkniesz i bedzie Ci to
> szlo coraz lepiej.

z czasem dodasz do tego kręcenie piłki na nosie i możesz już wystepowac w cyrku

[aneta10ta]

A jakby doszyć płetwę, to foka jak znalazł.
Aneta

[euforyk]

widziałas kiedyś czytającą foke? na to sie nikt nie nabierze.

[10ii]

Jeeest Ok ,na potworną alerrrgię dodac jeszczs basenik w razie duszności

[10ii]

potupie w dywan to kkurzzzsi.sie bedzie unosił

[twoinone]

Ha, to wiecej nas niz myslalam.

Chwilowo mam "wolne" i w miare wyregulowalam swoj rytm dobowy. Nie zasypiam juz w dzien,
nie katuje sie napadami aktywnosci po 22.00. Nie wiem na jak dlugo, ale wyglada ze sie utrwala.
Jesli to komus pomoze spisuje to, co uwazam, ze ma wplyw na to dziejowe osiagniecie.

- Na poczatku (jeszcze byla zima) zmuszalam sie do bardzo wczesnego wstawania. O 2-3
godziny wczesniej niz musialam - dawalo bezpieczny bufor przed wejsciem w dzien, i
zapobiegalo oddalaniu sie pory wieczornej sennosci

- teraz jesli zarwe noc - tez sie zmuszam do takiego duzego porannego zapasu (niby paradoks,
ale jakos dziala), a na co dizen wstaje troche wczesniej niz musze.

- tak sie zlozylo ze rzucilam palenie

- zamienilam kawe na bezkofeinowa, niby nonsens ale chyba pozyteczny

- pije mniej herbaty, trzymam w kuchni rozne ziolka ekspresowe i jak mam ochote to je parze.

- nadal unikam wieczornej kapieli, za to rano wrocilam do bardzo zimnych prysznicow, ale nawet
bez nich nie musze sie tak gwaltem dobudzac

- udalo mi sie tak zorganizowac dom, ze moge polozyc sie nawet o 21.00 i od razu usnac, bo
jesli przetrwam do nocy to jak dawniej nieomal boje sie isc do lozka, ale tu tez jest teraz mimo
wszystko lepiej - skonana jestem teraz o 0.30 a nie o 3.30

- staram sie o jaka taka aktywnosc fizyczna (to najtrudniej z powodow czasowych)

I staram sie myslec co bedzie jak znowu ze strachu przed dniem nie wstane rano.

[fermina84]

> - Na poczatku (jeszcze byla zima) zmuszalam sie do bardzo wczesnego
> wstawania. O 2-3 godziny wczesniej niz musialam - dawalo bezpieczny bufor
> przed wejsciem w dzien, i zapobiegalo oddalaniu sie pory wieczornej sennosci


brrr, nie wyobrażam sobie, żeby wstać o 5tej rano!

ja mam jeszcze takie coś dziwnego, że im krócej śpię tym bardziej jestem
wyspana, mam więcej energii i humoru też! dziwna jakas jestem :)
ale... spróbuję z tym wstaniem rano, a co! :D

- kawę piję tylko jedna dziennie, ale za to w 0,5 litrowym kubku :D
- papierosów nie palę (jeśli już to średnio jednego na miesiąc)
- piję zieloną herbatę, bo lubię :)
- gorący prysznic wieczorem i rano... muszę, bo mi ciągle zimno // zimny
prysznic tylko po ćwiczeniach - 3 x tydzień

Twoinone, a o której kładziesz się spać?

Pozdrawiam