nikt mnie nie chce

[pantera80]

Odeszlam z domu w ktorym spotkalo mnie wiele zlego. Gdzie cierpialam glod,
upokorzenie(wysmiewanie,wyzywanie). Bedac tam chcialam sie zabic. Sznyty,
polykanie tabletek - to bylo normalne. Chodzilam pare razy kolo kolejki bo
chcialam stamtad sie wyrwac. Zakochalam sie potem. Wyszlam za maz. Ale
rodzina mojego meza mnie nie chce.Nie chca mnie zameldowac u siebie jako
czlonka rodziny. Jestem w ciazy. Ostatnio zle sie czuje. Nie chce wracac tam
gdzie wycierpialam wiele zlego. Znowu jest mi zle. Znowu czuje bol. Znowu nie
chce zyc. Po co? I tak nikt nie dal mi szansy. Tak bardzo nienawidze zyc.

[lizavieta1]

ważne jest dziecko. ono na pewno chce mieć matkę, dla niego będziesz
najpiekniesjzą i najcudowiejszą mamą na swiecie, nawet ze wszystkimi lęklami itp
Wyszłaś za mąż,. woięc musiałaś coś czuć do męża. nie jest ważne co myśli
rodzian twojego męża, wazne abyś z nim znalazła porozumienie. wsyzscy nei będą
Cię kochać, dużo jest ludzi, któzy nawet w minimalnym stopniu nei są w stanie
okazać szacunku drugiemu człowiekowi. nie patrz w stronę takich ludzi, nie są
godni twojej uwagi. Ja również spotkałam w życiu kilka takich osób, z czego
jedną nawet kochałam. Nic nie poradzimy na to, że oni tacy są. To nie Twoja
wina, że ktoś cię źle traktuje. skieruj swe myśli, ciepłe myśli w stronę swego
dziecka, w nim jest ogrom miłości.

[aspolecznie]

pantera80 napisała:

> Znowu nie
> chce zyc. Po co? I tak nikt nie dal mi szansy. Tak bardzo nienawidze zyc.

a w ciążę zaszłaś
to teraz pomyśl jaką szansę ma Twoje dziecko, aby za np. 20 lat nie napisać
takiego postu jak Ty dziś?

[suchyxxx]

Nie martw się rodziną i dbaj o związek oraz o dziecko.To wspaniale e się
zakochałaś i będziesz miała dziecko.Musisz zapomnieć albo pogodzić się z
przeszłością.Polecam jeśli nie dajesz rady żebyś chodziła do psychologa na
terapię indywidualną behawioralno-poznawczą.Pomaga zrozumieć wiele rzeczy i po
jakimś czasie pogodzisz się z przeszłością.Nie martw się to naprawdę pomaga
wyzbyć się lęków i smutku.Zobaczysz będzie dobrze.Aha i staraj się nie pchać w
zażywanie leków bo tu potrzebna jest terapia psychologiczna a nie lekarz
psychiatra.Zobaczysz mi pomogła ta terapia nie bać się i nie myśleć bez przerwy
o tym złym.Z początku będzie dużo pytań i zanim Cię psycholog zacznie leczyć
minie kilka wizyt bo musi poznać Twój problem dokładnie a potem dopiero
zaczniecie ćwiczenia.Zobaczysz wszystko będzie dobrze,najwaniejsze że masz męża
i dziecko a to już sukces moim zdaniem.Ciesz się i wychodź z domu jak najwięcej
i unikaj tych ludzi co Cię nie lubią bo rozmowa z nimi tylko może pogorszyć
samopoczucie.Sami jak będą chcieli to wyciągną rękę.Nie ma nic na siłę.Serdeczne
pozdrowienia

[aneta10ta]

suchyxxx napisał:

> najwaniejsze że masz męża
> i dziecko a to już sukces moim zdaniem.
To w sumie niewiele trzeba..
Aneta

[another_story]

> To w sumie niewiele trzeba..

Niewiele? Dla niektórych to nieosiągalne.

[aneta10ta]

Każda potwora znajdzie swego amatora.
Aneta

[another_story]

> Każda potwora znajdzie swego amatora.

A od każdej reguły istnieją wyjątki.

[aneta10ta]

Potwor nie potwór, byle miał otwór.
A owszem, jeśli się któraś zapiera czterema kopytami, stanowi wyjątek.
Aneta

[another_story]

> Potwor nie potwór, byle miał otwór.

Kapitalne. Muszę to gdzieś zapisać.

[aneta10ta]

Oświadczam, że to nie moje.
Aneta