Osobowość zalezna-jak rozpoznać u siebuie

[lizavieta1]

[lizavieta1]

Aby rozpoznać u kogoś zależne zaburzenia osobowości, należy stwierdzić
występowanie co najmniej pięciu z wymienionych cech:


1 bez energicznego zachęcania i pokierowania nie jest zdolny do podejmowania
decyzji w sprawach dotyczących życia codziennego,

2 pozwala innym podejmować za siebie większość ważnych decyzji, np. gdzie
mieszkać, jaką pracę podjąć, itp.,

3 z obawy przed odrzuceniem zgadza się z innymi także wtedy, gdy wie, że ktoś
inny nie ma racji,

4 ma trudności z samodzielnym podjęciem się jakiegokolwiek zadania lub też
wykonaniem czegokolwiek samemu,

5 chętnie podejmuje się wykonania zadania mało istotnego lub nieprzyjemnego, gdy
chce uzyskać czyjąś przychylność,

6 odczuwa niepewność lub bezradność, gdy ma pozostać sam, podejmuje usilne
starania, aby takiej sytuacji uniknąć,

7 czuje się całkowicie bezradny i ma poczucie klęski, gdy bliski związek z kimś
zostaje zerwany,

8 często przeżywa paniczny strach przed porzuceniem,

9 wykazuje przesadną wrażliwość na krytykę i dezaprobatę.

[anatemka]

nie ma co ukrywać-jestem zależna/

[rzeznia_nr_5]

Banda psychopatów tu jest i tyle.

[anatemka]

i nierobów

[antylooo]

i hipochondrykow
juz chyba wszystko co tylko sie da u siebie rozpoznalam. bleh

Osobowość histrioniczna, narcystyczna...

[romy_sznajder]

Osobowość histrioniczna - zaburzenie osobowości, w którym występuje wzorzec
zachowań zdominowany przesadnym wyrazem emocjonalnym, teatralonścią zachowań,
staraniami o zwrócenie na siebie uwagi.

Osobowość narcystyczna - zaburzenie osobowości, w którym występuje wzorzec
zachowań zdominowany nastawieniem wielkościowym (w wyobraźni lub na jawie),
potrzebą bycia podziwianym, brakiem empatii i niezdolnością do przyjęcia
perspektywy innych osób.

Wklejam to, Lizavieta, pół żartem, pół serio. Co nieco wydaje się do Ciebie
pasować, choć skłonna jestem sądzić, że robisz to nieświadomie.
Zastanawiam sie, po co zakładasz wątki, bo sugerujesz jakis problem, wydaje
się, że oczekujesz komentarza, a potem się okazuje, że wcale nie.
Nijak sie nie odnosisz do osób, które cos do Ciebie napisały, jeśli już to
prostujesz kwestie dotyczące ciebie. Wyłącznie.
Udajesz królewnę, nieszczęśliwą i niezrozumianą przez nikogo.
Odnoszę wrażenie, że chodzi Ci o to, żeby ludzie sobie poczytali, co u ciebie
słychać.

[lynnl]

Jeden z moich ex też tak mawiał. na szczęscie w kobietach bądź w ciotach nie
gustuję.
wkleiłam bo pomyślałam, że komuś się przyda,ale przy Twojej sztywnosci
poznawczej chyba ci się to w głowie nie zmieści.

[romy_sznajder]

mojej, Lynni?

[romy_sznajder]

jak ktoś szuka, to ma wikipedię.
nie napisałaś: wklejam, bo może komuś sie przyda.

[marenta]

zależność
czy można tkwic w podrzędnej roli w jakimś "związku" i nie czuc się podrzędnym
czy można mając wyższe wykształcenie sprzątać biuro i nie czuć się jak ktoś
gorszy?
dlaczego okazywanie zależności ustawia człowieka w pozycji słabszego, a uczono
mnie że okazywanie słabości może być dowodem siły, dlaczego ta druga strona
staje się wtedy automatycznie silniejsza
dlaczego często odgrywając jakąś rolę człowiek staje się tym kogo udaje
kiedy kończy się robienie czegoś w imię wyższej racji (miłości, utrzymania
pracy, itd), wybranie mniejszego zła a zaczyna się szkodzenie sobie
"żeby być wolnym, trzeba stale przekraczać granice", a może człowiek zawsze
jest już skazany na szarość, kompromisy, tylko jak ciągle pamiętać, że to tylko
rola na scenie, a nie ja
pozdrawiam

[aspolecznie]

marenta napisała:

> dlaczego okazywanie zależności ustawia człowieka w pozycji słabszego, a
uczono
> mnie że okazywanie słabości może być dowodem siły, dlaczego ta druga strona
> staje się wtedy automatycznie silniejsza

okazywanie słabości, ale nie tchórzostwa, jest oznaką siły a raczej wyrażeniem
zgody na to, żeby siła mogła działać.
pozostaje nierozstrzygnięta jeszcze kwestia jaka to siła działa na czyją
korzyść lub czyją przegraną
ale to już chyba kwestia wiary, a raczej nadziei, że sila będzie w ostatecznym
rozrachunku po stronie "zależnych"

[10ii]

.

[sneeper]

[shangri-la]

Jestem dokładanie taką osobowością.....jak z tym żyć? Najgorsze jest poczucie
odrzucenia....koszmar:(

[malinamalina]

6 na 9...nie jest źle

[lizavieta1]

A o tym, że mam 2 niki, to już kiedyś pisałam.

[romy_sznajder]

nie wszyscy pamiętają....

[rzeznia_nr_5]

Tu do poczytania o zaburzeniach osobowści.Dużo i na temat:

www.zbrodnia.of.pl/

[rzeznia_nr_5]

rzeznia_nr_5 napisał:

> Tu do poczytania o zaburzeniach osobowści.Dużo i na temat:
>
> www.zbrodnia.of.pl/



Należy na samym dole strony po środku kliknąć na dział psychologia i wybrać.

[10ii]

zauważylem u siebie,że pewne sprawy,łatwe,ale potrzebne,jakos odwlekaja się w
nieskończonosć,chociaż są bardzo latwe,łatwe szczególnie dla mnie,
JAKBY JAKIEJŚ SILE CZY CZEMUŚ ZALEŻAŁO,ŻEBYM TEGO NIGDY NIE ZROBIŁ,
a ja wiem co mam do zrobienia, ale to niee jest trudne,może to byc jakas mała
praca, albo wręcz pójscia i kupienie sobie czegos....jakby COŚCHCIAŁO MI W TEN
SPOSÓB ZROBIĆ KRZYWDĘ...

[sneeper]

z kim masz wtedy do czynienia

"Głowa do góry" Paul Hack

[marenta]

-wywodzi się ze skłonności do negatywnego oceniania siebie i braku wiary we
własne możliwości, które sprawiają, że ludzie nie nabywają pewności w działaniu
i nie udaje im się zyskać szacunku innych

- nie są w stanie podjąć decyzji, dopóki nie upewnią się, że decyzja będzie
słuszna. Nikt ich samych potem nie oskarży, że popełnili błąd

-podejrzewasz, że jeśli wystąpisz w obronie swoich poglądów, zostaniesz
odrzucony.

- im bardziej potrzebujesz ludzi, tym bardziej cię boli, gdy nie otrzymujesz od
nich pomocy

-są prawie niezdolni do zastanowienia się, czy stawiane im zarzuty są w ogóle
prawdziwe. (jeżeli są prawdziwe przyznajemy rację i dziękujemy krytykowi, że
wytknął nam nasze niedociągnięcia. Jeżeli są fałszywe, przechodzimy nad tym do
porządku dziennego).

[marenta]

O ile nauczenie się pewności siebie czy asertywności z pewnością pomoże ci
zapanować nad poczuciem niższości, o tyle nic nie jest tak dobre i niezwodnejak
unikanie oceniania siebie Kiedy przestaniesz wystawiać sobie oceny zawsze i na
wszystko, nigdy nie poczujesz się gorszy ani nie utracisz szacunku dla siebie.

definicja "siebie" - twoje "ja" to suma wszystkich możliwych do pomyślenia
rzeczy o tobie, jakie mogą podlegać ocenie

Inteligencja, siła wygląd, uczciwość, hojność, kształt nosa, myśl, uczynek
Twoje ja to nie jedna, wie czy tuzin właściwości, ale wiele tysięcy.

-oceny są przeważnie oparte na uprzedzeniach (ocena danej rzeczy lub osoby
zależy od tego w jakim stopniu jest nam bliska)

-z logicznego punktu widzenia nie możemy osądzać ludzi na podstawie jednej cechy
(jeżeli stwierdzamy, że matka jest niedobra albo bezwartościowa, ponieważ
krzyczy na dziecko, pomijamy setki przejawów czułości jakie dziecku okazuje

-ludzi nie można osądzać także na podstawie wielu cech (czym są te zarzuty w
porównaniu z tysiącami innych cech, które zasługują na pochwałę?)

-cechy ludzi są niezliczone

-kto ma ustalać jaka cecha jest dobra czy zła? (np. dopóki nie odwołamy sie do
opinii ludzi z innych krajów uzyskamy ocenę o lokalnym lub narodowym
odchyleniu, itd.)

-cechy nieustannie się zmieniają
kiedy stwierdzasz że masz 21 lat i 175 cm wzrostu, czynisz spostrzeżenie
którego nie sposób podważyć. Jeśli jednak oceniasz się jako człowieka ciężko
pracującego, dajemy temu mniej wiary, bo nasza ocena może sie różnić od twojej.

Uczciwość, uprzejmość, małostkowość, poczucie humoru i wiele innych cech ch.
zależą od sytuacji, okoliczności. Twój wzrost się nie zmienia, waga - nie tak
bardzo, ale twoje przyjazne podejście do innych może ulec zmianie z godziny na
godzinę. Możesz być świetnym kumplem w sobotę rano grając w golfa, ale już
popołudniu nabierzesz wrogiego stosunku, kiedy za płotem dzieci sąsiada będa
wydzierać się na całe gardło.
Obawiam się, że ocenianie ludzi na podstawie cech, które zmieniają się z
gdzoiny na godzinę lub z dnia na dzień nie ma najmniejszego sensu

Cech nie da się konsekwentnie wymierzyć
czy uczciwośc jest ważniejsza niż odwga? jeżeli tak to w jakim stopniu? 1,75
razy czy tylko 0,005? nie mamy najmniejszego pojęcia

Nie będzie więc miało sensu stwierdzenie "Lizaveta jest dobrym człowiekiem". To
zbyt ogólniokowe. MUsisz takie sądy uściślać, bo tylko wtedy pomogą zrozumieć,
o co nam chodzi. Lizavieta może być dobra, zgoda, ale w czzym? Czy dobrze gra w
golfa? Kiedy? Świetnie grała w zeszłym tygodniu w sobotę między 9 a 11.30 rano.
W tydzień potem okazała się kiepskim graczem.

Unikaj formułowania zdań typu "On jest lepszy od ciebie" Co to znaczy, że
jesteś gorszy? pod jakim kokkretnym względem jesteś lepszy? Jesteś lepszy od
Lizaviety, nie pod każdym względem i raz na zawsze, lecz tylko przy grze w
brydza. Za pół roku Liza może się okazać lepszym brydzystą (nie lepszym
człowiekiem) niż Ty.

W taki sam sposób wpajamy sobie poczucie niższości i wyższości, nie w
odniesieniu do konkretnych cech, jakie posiadamy, ale całej osoby. To z
oceniania, nie z zachowania, wynikają bolesne problemy emocjonalne

Ocenianie lub miezenie samego siebie czy swojego ja prowadzi do tego, że
stajesz się lekliwy, nieszczęśliwy, nie będziesz działał skutecznie. Jeśli
tylko się da, oceniaj wyłącznie swoje czyny i staraj się (ale nie desperacko)
robić to wszystko dobrez. Jeśli się odpowiednio postarasz, możesz być
szczęśliwszy, zdrowszy, bogatszy lub bardziej pewien, że to osiągniesz. Nie
będziesz jednak lepszym czlowiekiem ani też sam siebie tak nie określisz

---
cdn

[aspolecznie]

marenta napisała:

> W taki sam sposób wpajamy sobie poczucie niższości i wyższości

czy "wpajamy sobie" sami czy jest w nas "wpajane"?
jakie możliwości ochrony i obrony ma dziecko przed "wpajaniem" mu poczucia
niższości lub wyższości?

[marenta]

daj se luz tamto to już przeszłość
wcale mi nie lepiej, gdy widzę, że rodzice ciagle powtarzają te same stare
błedy, żadna to pociecha,
najważniejsze, to przerwać na przyszłość ten łańcuch nieszczęść, kochać "lepiej"

[aspolecznie]

marenta napisała:

> daj se luz tamto to już przeszłość

luz to ja se mogę dać
ale moja pamięć nie za bardzo chce się poddać zwłaszcza wtedy kiedy śpię a
raczej wydaje mi się, że śpię bo pamięć jakoś śpi po swojemu wtedy i ja już nie
wiem czy ja śpię czy mi się wydaje tylko, że ja śpię

> wcale mi nie lepiej, gdy widzę, że rodzice ciagle powtarzają te same stare
> błedy, żadna to pociecha,

a cóż to byłaby za pociecha?
że inni rodzice wychowują następne pokolenie osobowości zależnych?

> najważniejsze, to przerwać na przyszłość ten łańcuch nieszczęść,
kochać "lepiej
> "

no tak
tyle można uczynić
o ile nie jest za późno

[marenta]

Depresja
przyczyny:
-samoobwinianie
-litowanie się nad sobą, nad innymi
Tylko pierwsza z nich jest spowodowana wystawianiem sobie ocen
Aby poczuć się winnym, musisz uwierzyć, że:
1.zrobiłeś coś złego, grzesznego, odstręczającego
2. jesteś niedobry, zły, niepożądany, ponieważ źle się zachowałeś

Pierwsza okoliczność częśto, rzecz jasna, bywa prawdziwa. W końcu kto jest
całkiem doskonały? Wszyscy od czasu do czasu zachowujemy sie w spoób
niedpouszczalny, i to w gruncie rzeczy nawet całkliem często. Jeśli jednak nie
napiętnujesz siebie samego, nie stwiedzisz, że jesteś zły, ponieważ zrobiłeś
cos złego, nie poczujesz sie nigdy winny lub gorszy, przyznasz tylko, że źle
postąpiłeś. Łatwiej ci będzie wtedy zmienic sowje zachowanie, bo nie będzie cię
rozpraszało dręczące poczucie winy. Staraj się zawsze odróżniać poczucie winy
od bycia winnym. Jeżeli przy parkowaniu samochodu zawadzisz o płot sąsiada,
całkiem słuszne będzie stwierdzenie, że ponosisz winę za uszkodzenie czyjejś
własności. Nie masz jednak powodu by czuć się winnym, tzn osądzać sie i
stwierdzać, że jesteś całkiem do niczego, bo w jakims momencie okazałeś się
złoym kierowcą.
Czyżbym sugerował, że nie powinniśmy się nigdy za nic winić (tzn czuć się
winnymi)? Oczywiście. Twoim moralnym obowiązkiem jest wybaczyć sobie błąd czy
niemiły postępek, jakiego dokonałeś lub dokonasz
Ale - możecie zapytać - jak mam siebie samego o tym przekonać?
są trzy powpdy, które zawsze dają nam prawo do akceptowania samych siebie jako
niedoskonałych ludzkich istot popełniających małe lub duże błędy:
- SŁABOŚĆ - jesteśmy kruchymi istotami i nie zawsze udaje nam się zrobić
wszystko co byśmy chcieli. piętnowanie się z tego powodu jako idiotki czy
nieudacznicy nie jest fair i pozbawia cię szacunku dla samej siebie, nie jesteś
złą osobą, tylko zbyt wolno pracującą maszynistką;)
- NIEWIEDZA - (czy ma sens nienawidzić siebie tylko za to, że nigdy nie
nauczyłaś się jak prawidłowo wykonywac tę pracę? Niewiedza absolutnie uzasadnia
wybaczenie sobie własnych błędów. Czy potrafisz pilotować samolot? Nie? A więc
jesteś do niczego. Czy to prawda? Bzdura
- ZABURZENIA NASTROJU Ludzie popełniają więcej błędów gdy nienawidą siebie.
Mając o sobie złe mniemanie, będą się chcieli coraz surowiej karać. A jednym z
najlepszych sposobów jest powtarzanie złych zachowań.

[deirdra]

Marenta, wg mnie podstawowym zaburzeniem, na ktore cierpisz, jest grafomania.
W kazdym watku wypisujesz te chaotyczne, nie trzymajace sie kupy dysertacje.
Zacznij pisac BLOG !!!!

[marenta]

nie podoba ci się? - nie czytaj

[aspolecznie]

marenta napisała:

> nie podoba ci się? - nie czytaj

ale mi się podoba-pisz dalej

[marenta]

przepisuj raczej;)
z "Głową do góry" Haucka już skończyłam

teraz przymierzam się do książki o manipulacji, wspaniale pasuje do "moich"
wynurzeń o asertywności

Pozdrawiam

[aspolecznie]

marenta napisała:

> przepisuj raczej;)

umieć przepisać na temat i w temacie i nie zanudzić ani zniechęcicz czytającego
to też jest sztuka-"przeisuj" więc dalej ;)

> z "Głową do góry" Haucka już skończyłam

rozumiem, że być zawsze z "Głową do góry" jest niewygodnie :)


>
> teraz przymierzam się do książki o manipulacji, wspaniale pasuje do "moich"
> wynurzeń o asertywności
>
> Pozdrawiam

a kiedy "wypis" będzie?
pomanipulowałabym już sobie wreszcie i ja

[marenta]

samoakceptacja

najlepsze co możesz zrobić ze swoimi dobrymi i złyi cechami to zmienić je jeśi
potrafisz, albo przyjąć je takimi, jakie są, raz na zawsze. Akceptując siebie
postąpisz dokładnie odwrotnie iż większość ludzi, którzy wystawiają sobie oceny

może ci się nie podaobać twój wygląd ale nie poczujesz przez to niechęci do
samego siebie

możesz być niezadowolony z tego jak wychowałeś dzieci, ale nie napiętnujesz
siebie jako człowieka z gruntu złego i okropnego

samoakceptacja oznacza, że nigdy nie stracisz twarzy, nie poczujesz się
zawstydzony ani zażenowany nie będziesz bowiem oceniał siebie na podstawie
swoich cech

Wiara w coś takiego jak "utrata twarzy" czyni z ciebie pionka, kierowanego
przez opinie innych ludzi. Stajesz się ich niewolnikiem. Twoja wartość jako
osoby znajduje się w ich rękach i od każdego Kowalskiego zależy, czy będziesz
czul się raźnie, z głową do góry, czy też wtulisz się w kąt. To nie jest sposób
na życie
Dlaczego miałbyś akceptować osądy innych? Prawdą jest, że ludzie potrafią
zawyczaj należycie oceniz twoje możliwości, wygląd czy stan posiadania ale
nigdy nie mają racji, kiedy wydają następny osąd i na podstawie naszych
umiejętności, wyglądu czy stanu konta orzekają czy jesteśmy złymi czy dobrymi
ludzmi. Gdy czujesz, że straciłeś twarz przyznajesz rację obu tym opiniom, że
np kiepsko gotujesz i ze z tego powodu nie można cię lubić. To co inni mówią,
jest stosunkowo nieszkodliwe, to co sami mówimy o sobie może być budujące albo
bardzo bolesne
Aby uniknąć tych okropnych komplikacji możemy przyjąc przeciez inne
nastawienie, przestać oceniać siebie i innych. Od dzisiaj nigdy już nie czuj
nienawiści do siebie, nie kochaj siebie, ale się zaakceptuj. Dotyczy to rownież
innych. Nigdy nie czuj do nich nie nawiści ani ich nie ubustwiaj. Zaakceptuj
takimi jakimi są, albo próbnuj ich zmienić jeśli potrafisz. Jeśli i wtedy będą
zaspokajać twoje najgłebsze potrzeby i pragnienia, pokochasz wszystkie
wspaniałe rzeczy jakie im zawdzięczasz. Nie będziesz natomiast myślał, że są
lepsi od innych tylko dlatego, że cię uszczęśliwiają

[marenta]

ub_ó_stwiaj:PP

nagradzaj się i karaj

[marenta]

znudzenie pojawia się gdy jakaś czynność nie jest nagradzana

kiedy czujesz, że masz czegość dość, przyznaj sobie nagrodę za to co zrobiłeś
do tej pory(przerwa, posiłek, impreza, pozytywny monolog wewnętrzny) . w ten
sposób rozwiniesz w sobie wyższą motywację.

Badaia psych wiele razy wykazały, że pozytywne samonagradzanie umacnia
zachowania w tym samym stopniu jak gegatywny monolog wewn je osłabia.

Karanie (nie pójście na imprezę, wymycie kubła na śmieci, itp). jest równie
ważne jak nagradzanie. Jakże inaczej mielibyśmy się poprawić. Nasza reakcja na
wydarzenie albo zachęca albo zniechęca. Nawet brak reakcji, zaniechanie też ma
jakiś wpływ. Brak reakcji można uznać za aprobatę.
Najprawdopodobniej powtórzymy powtórzymy te same błedy, jeśli nie sprawimy
sobie przykrości z ich powodu

[aspolecznie]

litowaniem nad sobą i innymi?

o tej przyczynie czy objawie depresji jeszcze nie napisałeś Marento

ludzie mają cię szanować

[marenta]

-bez asertwyności nie ma mowy o zdrowej samoakceptacji
zacznij stopniowo, ucz się jak być stanowczym w drobnych sprawach.
oddasz przysługę i sobie i innym
nie mamy uznania dla ludzi którzy dają się zniewolić
jeśli napastliwe zachowanie uchodzi na such jest tym samym nagradzane
człowiek ma skłonność do powtarzania czynności za które dostaje nagrodę i
postepuje tak dopóty, dopóki nie przestają byc nagradzane. Chłopak który widzi
że w gniewie ojciec potrafi postawić na swoim, może tego samego próbować i
przekona się, że terroryzując innych uzyska to co chce. Będzie nagrodzony.
Czynność którą wzmacniasz utrwala się.
Nie słuchają nas uważnie bo tak ich nauczyliśmy
obiecują i nie dotrzymują słowa, bo w jakiś sposób nagrodziliśmy niedotrzm.
obietnic.
Jeżeli zachowują się wobec nas wrednie należy przypuścić że ponosimy za to
pośrednią odpowiedzialność, ponieważ się z tym godzimy. A jeśli twoje życie
seksualne się nie układa najlepiej, to po części dlatego że się sam pogodziłeś
z lichą sztuką miłości. Innymi słowy nie chcemy zapłacić ceny jakiej wymagałaby
zmiana zachowania

Odpowiedzialnością za to jak cię traktują powinieneś obciążyć siebie. Zrób coś
inaczej a wtedy i oni będą musieli zareagować inaczej

Dlaczego ludzie tak nas traktują:
1. Traktują cie tak jak na to pozwalasz
2. Jeśli chcesz zmienić innych, musisz zmienić najpier własne zachowanie.
Jakie? Przesadną tolerancję.

Reguła 1: Gdy ludzie są dla ciebie mili, bądz i ty dla nich MIŁY (chwalenie,
uśmiech, itd)
GDYBY INNI STOSOWALI WOBEC CIEBIE REGUŁE 1 NIE MIAŁBYŚ TERAZ PROBLEMÓW
niech nagradzanie db zachowań stanie się Twoim zwyczajem

Reguła 2: Jeśli ludzei robia coś złego, ale nie zdają sobie z tego sprawy,
ucieknij się do perswacji. Ale tylko dwa razy
zakłada że ludzie którzy cię tak potraktowali uczynili to z powodu słabości,
niewiedzy lub zaburzeń emocjonalnych
(Osobnicy niedojrzali i mający zaburzenia emocj. nie uczą się drogą
rozumowania, umoralniająca przemowa jest dla nich wystarczającą nagrodą)

Zalecam wiec, żeby dwa razy pojść ludziom na rękę. To im się należy. Potem
przeywamy wszelkie dyskusje i przechodzimy do R.3

Reguła 3. Jeżeli ludzie wyrządza ci coś złego a perswacja nie przynosi skutku,
zrób im coś równie nieprzyjemnego lub przykrego, ale bez gniewu, poczucia winy,
litowania się nad innymi, strachu przed odtrąceniem, obawy przed krzywdą fiz
czy uszczerbkiem finansowym
Czyny przemawiają dobitniej niż słowa
Nasza reakcja na różne sytuacje determinuje to, co spotka nas w przyszłości
Przemilacznie nieprzyjemnych zachowań onzacza ich nagradzanie (do określonego
działania można albo zniechęcać albo zachęcać. "Milczenie jest zgodą".
A.Lincoln)
Ktoś notorycznie spóźnia się na spotkania - zrób mu tak samo
nie oddał pieniędzy - nie pożyczaj mu więcej albo przez dłuższy czas
partner wypił za dużo na przyjęciu - wyjdz wcześniej bez niego
Im szybciej zareagujesz tym szybciej zachowanie zostanie przyhamowane

NIE TRAĆ Z OCZU POWODÓW:
chodzi przede wszystkim o to, by wygodniej i przyjemniej nam się żyło z innymi
i ze sobą.

* nie bój się odtrącenia - odtrącenie nie boli. Nie boli - chyba że sami
zdecydujemy się odczuwać ból. Czy to znaczy że miłosne związki nie mają żadnego
znaczenia? Oczywiście że nie. Odtrącenie przez osoby znaczące jest czymś bardzo
smutnym. To bez wątpienia niemiłe i przykre doświadczenie. Ale na tym się
kończy. Nie łamie nam serca bardziej niż tego sami pragniemy.
Wszyscy potrafimy przezyc odtrąceie jeśli posłuzymy się rozumem. Zgadzam się,
że przykro yć odtrąconym. Nie jest to jednak cos potwornego czy okrpnego,
ziemia się nie zatrzęśie, świat się nie zawali. Dośc takiego myślenia, panie i
panowie. Dostrzegajcie rzeczy takimi jakie są naprawdę

Kiedy stosować regułę 3
Istnieje bezbłedna w praktyce metoda, która pomaga ustalić, kiedy nalezy zrobić
z czegoś sprawę. Ciało mówi zwykle wszystko co potrzebujemy wiedzieć na temat
naszego samopoczucia. Jeżeli odczuwamy taki dyskomfort, że nie potrafimy być
normalnie zadowoleni, należy coś przedsięwziąć.
jeżeli będziesz ten stan tolerować dłużej
- będzeisz nieszczęśliwy, najprawdopodobniej doznasz zaburzeń emocjonalnych
- przestaniesz kochać tych któtrzy cię frustrują
- zapragniesz odejść

Reguła 3
4 inne warianty
- tolerować bes oburzania się - obniżyć oczekiwania
- protestować - zimna wojna, strajk
- rozstać się
- tolerować i oburzać się - najgorszy, nie przynosi ulgi, pogarsza tylko
samopoczucie,

Ludzie mają cię szanować, nauczyć odczuwać repsekt wynikający z tego, ze w
razie czego sprawić im przykrość, będą nas poważali i kochal. Czy to nie
dziwne, że więcej miłości otrzymamy, gdy będziemy budzić pewien lęk?
Nie okazując zbytniej tolerancji, poczujesz się często bardziej kochany, niż
sobie kiedykolwiek wyobrażałeś.
"Głowa do góry" P. Hauck
-t-h-e -e-n-d-

[10_sekund]

od owcy w wilczej skórze

/pomijam sytuacje neutralne/

[10_sekund]

Opowiadanie o Jakubie i Ezawie

Ezaw sprzedał Jakubowi swe prawo starszeństwa. Kilka lat później Rebeka, matka
obu braci, która czule kochała Jakuba, przebiegłością całkiem świętą i pełną
tajemnic zapewniła mu błogosławieństwo będące następstwem wspomnianego prawa.
Kiedy bowiem podeszły w latach Izaak chciał przed śmiercią pobłogosławić swego
ukochanego syna Ezawa, przywołał go, kazał mu iść na polowanie i z upolowanej
zwierzyny przygotować potrawę. Następnie chciał go pobłogosławić. Rebeka szybko
zawiadomiła o tym Jakuba, którego bardzo kochała, i kazała mu przynieść
niezwłocznie dwa koźlęta ze stada. Z nich przyrządziła Izaakowi potrawę, którą,
jak wiedziała, bardzo lubił. Następnie ubrała Jakuba w odzież Ezawa, którą
przechowywała, a jego ręce i szyję pokryła skórą koźląt, aby ociemniały ojciec,
dotykając włosów jego rąk, myślał, że to jest Ezaw. Rzeczywiście, Izaak
zaskoczony głosem, który wydawał mu się być głosem Jakuba, kazał synowi zbliżyć
się, a dotknąwszy sierści skór, którymi ów miał okryte ręce, rzekł: Głos
wprawdzie jest głosem Jakuba, ale ręce - rękami Ezawa! Po spożyciu posiłku
ucałował Jakuba, a gdy przy tym poczuł miłą woń jego odzieży, pobłogosławił go:
życzył mu rosy nieba i żyzności ziemi. Ustanowił go panem wszystkich braci i
zakończył swe błogosławieństwo tymi słowami: Niech ten, kto by ci złorzeczył,
sam będzie przeklęty, a ten, kto by ci błogosławił, niech będzie obsypany
błogosławieństwami.
Zaledwie Izaak wypowiedział te słowa, wszedł Ezaw z upolowaną zwierzyną i
poprosił ojca o błogosławieństwo. Zdumienie ogarnęło świętego Patriarchę, gdy
spostrzegł, co zaszło. Ale nie cofnął słowa; przeciwnie, zatwierdził swe
błogosławieństwo, bo w całym tym zajściu ujrzał jasno palec Boży. Wtedy Ezaw
zaczął się skarżyć, a obwiniając głośno swego brata o oszustwo, pytał ojca,
czyżby rzeczywiście jedno tylko posiadał błogosławieństwo.
Zdaniem Ojców Kościoła Ezaw jest wyobrażeniem tych, co łączą Pana Boga ze
światem i pragną zażywać wszystkiego razem, zarówno pociech niebieskich, jak i
ziemskich. Izaak, wzruszony lamentem Ezawa, pobłogosławił go wreszcie, lecz
błogosławieństwem ziemi, i uczynił go poddanym brata. Dlatego Ezaw zapłonął taką
jadowitą nienawiścią do Jakuba, że czekał tylko śmierci ojca, by go zabić. Jakub
zaś nie uszedłby śmierci, gdyby nie kochająca matka Rebeka, umiejąca go osłonić
swoją przezornością i dobrymi radami, do których Jakub chętnie się stosował.

[10_sekund]

Historia Rebeki i Jakuba jako biblijny typ doskonałego nabożeństwa
do Najświętszej Maryi Panny
/.../
3. Był on we wszystkim uległy i całkowicie posłuszny ukochanej matce. Jej
rozkazy wykonywał bez zastrzeżeń, szybko i z prawdziwej miłości. Na każde jej
zawołanie biegł mały Jakub i pilnie pracował. Wierzył bezwzględnie we wszystko
to, co mu mówiła. I tak np. kiedy mu zleciła, by przyniósł dwa koźlęta na
potrawę dla ojca Izaaka, nie upierał się, że jedno koźlę zupełnie wystarczy, by
dla jednego człowieka przygotować posiłek, lecz bez sprzeciwu wykonał rozkaz matki.
4. Miał wielkie zaufanie do swej ukochanej matki. Nie polegał na własnej
zaradności i zręczności, lecz jedynie na staraniach i opiece matki, dlatego
wzywał jej we wszelkich swych potrzebach i radził się jej we wszelkich
wątpliwościach. I tak kiedy ją zapytał, czy zamiast błogosławieństwa nie otrzyma
od ojca przekleństwa, uwierzył jej i zaufał, gdy mu powiedziała, że w danym
razie wzięłaby na siebie owo przekleństwo.

/fragment traktatu Sw.Ludwika

[euforyk]

wilk w owczej skorze, ma wyparty poped dominacji, wyparty poped projektuje na
inne owieczki i dlatego boi sie tych owieczek, bo zdaje mu sie ze to wilki, i
przez swoj strach jeszcze bardziej owczeje.

owca w wilczej skorze to pacjent w stroju lekarza psychiatry, ktory sie przebral
zeby opuscic zaklad.