Wyszedłem z Depresji sam!

[Gość: Patryk]

Jeżeli ktoś z was chciałby, wiedzieć jak to zrobiłem z całym sercem pragnę
się podzielić swoimi doświadczeniami...
bez leków, terapii, psychiatrii.

[ciiekawa]

Ja bylabym ogromnie WDZIECZNA za wskazowki. :)))))

[Gość: duch]

bardzo kurcze jestem ciekawy jak waść tego dokonał , oczekuję wskazówek jeśli
receptura nie jest tajemnicą. odp kieruj do "duch"

[Gość: ewa]

a jestes przekonany że to byla depresja a nie grypa?

[Gość: Stworek]

Ja tez chce wiedziec! Napisz jak..

Wyszedłem z Depresji sam!

[Gość: Patryk]

Mam 26 lat, skończyłem prestiżowe studia, mam przyjaciół, jestem wrażliwym
człowiekiem i z tej wrażliwości wzieła się pewnie...

Moja depresja trwała około dwa lata, trudno opisać stan, w którym myśląc o
przyszłości, teraźniejszości człowiek nie potrafi wyobrazić sobie, że moógłby
być szczęśliwy, zadowolony z życia, radosny a w przyszłości móc tą radość
przekazać swoim dzieciom. Trudno jest opisać uczucia, od lęków, po kompletną
dezorientację kim jestem, gdzie jestem, po co jestem, do tego brak energii, i
trzymanie się na włosku żeby nie wejść do kościoła błagać o pomoc, czy żeby nie
iść do psychiatry po leki, lub przyznać się przed kimkolwiek ( w tym rodzicami,
moja mama jest psychologiem).
Zawsze jednak pozostawała ze mnie silna bardzo silna determinacja, że z
problemem tym poradzić muszę sobie sam, tylko ja mogę go rozwiązać i tylko we
mnie jest odpowiedź.
Brzmi to trochę romantycznie, z tej perspektywy, ale udało mi się!

Trochę nie jest mi łatwo pisać jak to się wszystko potoczyło, to że jestem
teraz na powrót zdrowym, cieszącym się, czasami smucącym , śniącym o
pierdołkach człowiekiem. Choć jeśli chodzi o ścisłość to pewne lęki,
pozostałości podepresyjne jeszcze niedawno wracały, jestem jednak silniejszy.

Nie wiem czy podjąć się tak trudnego tematu, każdy z nas jest poniekąd
indywidualnym przypadkiem, u każdej osoby odbywa się to w inny sposób, nie
jestem specjalistą, moja wiedza to moje doświadczenia, własna praca i kilka
bardzo cennych książek.

czy powinienem próbować dizelić się tym? tak jak jeden z was napisał a może
była to grypa? Z perspektywy dzisiejszej mogę nie być wiarygodny.

[Gość: zrezygnowany]

ja nie wyszedlem.ja dopiero popada.po prostu mam straszne leki przed
zyciem.boje sie tego co moze sie stac jutro,tego czy czasm nie dowiem sie
np.czegos zlego.boje sie klasc spac,a gdy spie to nie chce siee budzic, bo wiem
ze wszystko wroci.mam juz dosc takiego zycia.wiem ze ludzie maja wieksze
problemy,ale jestem jaki jestem,czlowiekiem z bardzo cienka psycha,a tym
bardziej ze wchodza w to uczucia.nie wiem jak radzic sobie z tym
wszystkim.zycie zaczelo mnie chyba przerastac.choc nie boje sie np zalozyc
rodziny byc mezem i ojcem.pozdrawiam.

[Gość: patryk]

Gość portalu: zrezygnowany napisał(a):

> ja nie wyszedlem.ja dopiero popada.po prostu mam straszne leki przed
> zyciem.boje sie tego co moze sie stac jutro,tego czy czasm nie dowiem sie
> np.czegos zlego.boje sie klasc spac,a gdy spie to nie chce siee budzic, bo
wiem
>
> ze wszystko wroci.mam juz dosc takiego zycia.wiem ze ludzie maja wieksze
> problemy,ale jestem jaki jestem,czlowiekiem z bardzo cienka psycha,a tym
> bardziej ze wchodza w to uczucia.nie wiem jak radzic sobie z tym
> wszystkim.zycie zaczelo mnie chyba przerastac.choc nie boje sie np zalozyc
> rodziny byc mezem i ojcem.pozdrawiam.


Pomyśl o tym jak się wzmocnić, jakie znasz sposoby wzmocnienia swojej psychiki,
co zrobić żeby być trochę twardzszym w zderzeniu z często przytłaczającą
rzeczywistością, zastanów sie co osłabia twoją psychikę a co wzmacnia.
Jeżeli nie wiesz za bardzo jak to zrobić napisz, chętnie ci podpowiem, poprostu
trzeba widzieć skąd brać siły na zmagania z samym sobą.

pozdr

[Gość: zrezygnowany]

czy ktos zna odpowiedz na to,jak zyc bez osob ktore bardzo sie kocha?dla
ktorych sie zylo,ktore byly nadzieja ,wiara,dawaly szanse na lepsze jutro.ktore
byly glownym celem w zyciu.ktorym chcialo dawac sie radosc,szczescie,
opieke.czy ktos wie?bo ja nie.dla mnie zycie traci sens.nie mam po co zyc.to
tak boli potwornie

[Gość: P]

Gość portalu: zrezygnowany napisał(a):

> czy ktos zna odpowiedz na to,jak zyc bez osob ktore bardzo sie kocha?dla
> ktorych sie zylo,ktore byly nadzieja ,wiara,dawaly szanse na lepsze
jutro.ktore
>
> byly glownym celem w zyciu.ktorym chcialo dawac sie radosc,szczescie,
> opieke.czy ktos wie?bo ja nie.dla mnie zycie traci sens.nie mam po co zyc.to
> tak boli potwornie

Z tego co piszesz wnioskuję, że nie masz depresji. Jest Ci poprostu potwornie
smutno i ciężko, z powodu utraty kogoś lub zawodu na kimś, to się dopiero może
przerodzić w depresję, ale wcale nie musi, zależy od ciebie.

Czy to jest zawód miłosny?

[gjbadowski]

To naprawde Ci gratuluje, po prostu jestes bardzo silny. Ja ze swojego doświadczenia moge Ci tylko powiedzieć,ze miałam epizody depresyjne, ktore trwały dość krótko. Po kilku latach juz moja psychika nie wytrzymała kolejnego ciosu. Ale Tobie zycze brak reemisji oczywiście. Podziwiam !
I pozdrawiam ! Wejdź prosze na moj blog depresja-inaczej.pl jak będziesz miał ochotę. Niedawno go uruchomiłam.

[Gość: piotr]

[Gość: samanta]

Ze jestes pierdolkiem to sie zgadza (chodzi mi glownie o chodzenie do
kosciola -po co i do psychiatry-po co?)
Zamiast spedzac czas i forse tam, gdzie nie potrzeba zajmij sie swoimi
problemami sam.
Czasem pomaga to jak widzisz. Wszyscy siedza po uszy w problemach , nawet
nabardziej wziete aktorki , ktorym zazdroscimy a one popelniaja samobojstwa
albo uzalezniaja sie od lekow badz narkotykow.
Wez sie za swoje zycie , posprzatj biurko i poczujesz sie lepiej .
Zalatw sprawy, ktorych nikt za ciebie nie zalatwi i pozbedziesz siz tzw
depresji.I nie mysl o tzw depresji bo kazdy ja ma nie tylko ty.

[Gość: Rob]

Gość portalu: samanta napisał(a):

> Ze jestes pierdolkiem to sie zgadza (chodzi mi glownie o chodzenie do
> kosciola -po co i do psychiatry-po co?)
> Zamiast spedzac czas i forse tam, gdzie nie potrzeba zajmij sie swoimi
> problemami sam.
> Czasem pomaga to jak widzisz. Wszyscy siedza po uszy w problemach , nawet
> nabardziej wziete aktorki , ktorym zazdroscimy a one popelniaja samobojstwa
> albo uzalezniaja sie od lekow badz narkotykow.
> Wez sie za swoje zycie , posprzatj biurko i poczujesz sie lepiej .
> Zalatw sprawy, ktorych nikt za ciebie nie zalatwi i pozbedziesz siz tzw
> depresji.I nie mysl o tzw depresji bo kazdy ja ma nie tylko ty.


Ciekawe o co Ci chodzi Samanto. Czy Ty wiesz co to prawdziwa depresja ?Lepiej
nie zabieraj glosu w tej sprawie.
>

[Gość: Dawido]

No wlasnie Samanto pewnie pomylilas depresje ze zlym humorem towarzyszacym
pokonywaniu problemow!!!

[Gość: P]

Gość portalu: samanta napisał(a):

> Ze jestes pierdolkiem to sie zgadza (chodzi mi glownie o chodzenie do
> kosciola -po co i do psychiatry-po co?)
> Zamiast spedzac czas i forse tam, gdzie nie potrzeba zajmij sie swoimi
> problemami sam.
> Czasem pomaga to jak widzisz. Wszyscy siedza po uszy w problemach , nawet
> nabardziej wziete aktorki , ktorym zazdroscimy a one popelniaja samobojstwa
> albo uzalezniaja sie od lekow badz narkotykow.
> Wez sie za swoje zycie , posprzatj biurko i poczujesz sie lepiej .
> Zalatw sprawy, ktorych nikt za ciebie nie zalatwi i pozbedziesz siz tzw
> depresji.I nie mysl o tzw depresji bo kazdy ja ma nie tylko ty.
>


czasami warto troszkę się postarać i przeczytać uważniej list na kt. się
odpowiada...samanto

[Gość: MARTA]

DO SAMANTY

LUBIE TEKSTY W STYLU WEZ SIE W GARSC, WIDAC ZE KTOS KTO WYGLASZA TAKIE TEZY
NIE MA POJECIA O TEMACIE.

[twiggykarina]

Gość portalu: samanta napisał(a):

> Ze jestes pierdolkiem to sie zgadza (chodzi mi glownie o chodzenie do
> kosciola -po co i do psychiatry-po co?)
> Zamiast spedzac czas i forse tam, gdzie nie potrzeba zajmij sie swoimi
> problemami sam.
> Czasem pomaga to jak widzisz. Wszyscy siedza po uszy w problemach , nawet
> nabardziej wziete aktorki , ktorym zazdroscimy a one popelniaja samobojstwa
> albo uzalezniaja sie od lekow badz narkotykow.
> Wez sie za swoje zycie , posprzatj biurko i poczujesz sie lepiej .
> Zalatw sprawy, ktorych nikt za ciebie nie zalatwi i pozbedziesz siz tzw
> depresji.I nie mysl o tzw depresji bo kazdy ja ma nie tylko ty.
>
Jak w ogóle trafiłaś na tę stronę SAMANTA?

[Gość: mel]

mógłbyś podać książki, które Ci pomogły? Poszukuję czegoś dobrego..

[Gość: Patryk]

Książki, które mi pomogły nie dotyczą bezpośrednio tematu depresji, w nich
znalazłem inne spojrzenie na zdrowie, pare zdań, kt. otworzyły mi oczy i
pomogły inaczej spojrzeć na stan, w którym się znajdowałem. Z szerszego obrazu
wyłoniłem to o co mi chodziło i czgo szukałem.
Są to: " Tao Zdrowia" Daniel Reid - Znajdują się w niej 3 strony na temat
zdrowia psychicznego- które były dla mnie początkiem końca depresji.
Michał Tombak "JAk żyć długo i zdrowo"
I inne...jeżeli cię to zainteresuje to napiszę jakie

[Gość: Iwona.L]

Oj, Samanto, przykro mi, ze tak pisalas, to wcale nie jest takie proste wziasc
sie w garsc. Mysle, ze dobrze to rozumieja osoby, ktore przechodzily/przechodza
depresje. Dzis kupilam sobie deprim, zobaczymy co bedzie ze mna, probuje
wszystkiego, mam za soba dwa pobyty w szpitalu psychosomatycznym, jeden w 97
r., drugi w 2000 r. Gdybym miala kolo siebie takich ludzi, moze byloby mi (nam)
latwiej, moze ktos zechce ze mna o tym pisac, wpierac sie wzajemnie.
Patryku, Twoje opisy nie pasuja do tego aby to byla depresja, przepraszam.
Wymienione ksiazki przez Ciebie tez czytalam. To wszystko jest bardzo
skomplikowane i nie da sie opisac w kilku zdaniach.

[fredt]

Wspaniałe są książki Antoniego Kępińskiego "Melancholia". "Lęk" i inne. Nie
odważyłbym się polecić ich lektury komuś choremu na depresję. Po prostu
stwierdzam fakt, że ja je czytałem i mi pomogły. Pomogły lepiej zrozumieć
siebie, to wszystko co we mnie się działo. Miałem wrażenie, że Kępiński pisze o
mnie. Myślę, że warto te książki poznac, ale ... patrz uwaga trzy linijki wyżej.
Pozdrawiam

[Gość: Patryk]

Gość portalu: Iwona.L napisał(a):

> Oj, Samanto, przykro mi, ze tak pisalas, to wcale nie jest takie proste
wziasc
> sie w garsc. Mysle, ze dobrze to rozumieja osoby, ktore
przechodzily/przechodza
>
> depresje. Dzis kupilam sobie deprim, zobaczymy co bedzie ze mna, probuje
> wszystkiego, mam za soba dwa pobyty w szpitalu psychosomatycznym, jeden w 97
> r., drugi w 2000 r. Gdybym miala kolo siebie takich ludzi, moze byloby mi
(nam)
> latwiej, moze ktos zechce ze mna o tym pisac, wpierac sie wzajemnie.
> Patryku, Twoje opisy nie pasuja do tego aby to byla depresja, przepraszam.
> Wymienione ksiazki przez Ciebie tez czytalam. To wszystko jest bardzo
> skomplikowane i nie da sie opisac w kilku zdaniach.

Stan depresjii jest trudno opisywalny punktu widzenia własnych przeżyć, albo
więc nie pisć nic, albo napisać książkę,
jest mi rzeczywiście trudno wrócić do tego i oddać to jak się czułem, bo ten
stan który ma się w głowie nie jest opisywalny jak, jakieś wydarzenie,
wspomnienie, to był stan, którego już nie ma a objawy jakie mu towarzyszyły
pasowały do typowego klinicznego opisu depresjii.
Depresja często towarzyszy innym zaburzeniom, i to jak sama napisałaś jest
bardzo skomplikowane.

Iwona jest w twoim myśleniu jednak nuta beznadziejności, którą wyczówam (jeżeli
masz depresję to nie mam się czemu dziwić ale) beznadziejności co do możliwości
wyjścia z tego o czym piszemy, ten deprim i słowa "zobaczymy co będzie"
świadczą tylko o tym jak punkt widzenia, z którego patrzysz na możliwość
wyjścia z problemu jest punktem bez wyjścia, jak gdyby jeżeli to jest "bardzo
skomplikowane" (a Ja dodatkowo nie miałem depresjii) to nie ma z niej wyjścia.
Poprostu brzmisz jakbyś widziała swoją sytuację beznadziejnie...
Próbuję ci to uzmysłowić ponieważ, czasami należy zacząć od uzmysłowienia sobie
że jest wyjście z sytuacji, tylko ja je nadal szukam, z tą myślą nie umkną ci
bocznymi drzwiami sygnały pomocne z rozwiązaniu.
Ale to jest depresja właśnie, nie widzimy, że może być lepiej albo jest dla nas
pomoc.

Książki, o których wspominam to ułamek moich doświadczeń
Swoją drogą jeżeli je czytałaś, to czy spróbowałaś się do nich zastosować, czy
stwierdziłaś, że napewno ci nie pomogą? depresja nie przechodzi przecież po
zarzyciu tabletki, często tak długo jak chorujemy tak długo musimy z tego
wychodzić.

Pozdrawiam serdecznie...liczę na odpowiedź

[Gość: IwonaL]

Patryku!
odpisze jutro, bo padam z nog, za pozno przeczytalam Twoj post.
Dobranoc

[Gość: bee]

Patryk, jestem osoba starej daty i w moich czasach 30 lat temu po prestizowych
studiach slowo wyczuwam pisalo sie "u otwarte", a poza tym masz niewiele do
powiedzenia, wbrew obietnicom, jak wyjsc z depresji. Wlasnie 30 lat temu
pierwszy raz pouczano mnie - wez sie w garsc. Nie wiem czy sie bralam w garsc -
ale po dluzszym czy krotszym okresie bylo lepiej, a potem juz nie bylo lepiej i
trzeba bylo brac leki, ktore naogol nie sluzyly. I tak jest do dzis - zbyt
pewny siebie jestes jak na bylego depresanta, mysle ze po prostu nie ukladalo
ci sie w zyciu, a teraz uklada.I to nie byla depresja. To dobrze. tak trzymac.

[Gość: Patryk]

Gość portalu: bee napisał(a):

> Patryk, jestem osoba starej daty i w moich czasach 30 lat temu po
prestizowych
>
> studiach slowo wyczuwam pisalo sie "u otwarte", a poza tym masz niewiele do
> powiedzenia, wbrew obietnicom, jak wyjsc z depresji. Wlasnie 30 lat temu
> pierwszy raz pouczano mnie - wez sie w garsc. Nie wiem czy sie bralam w
garsc -
>
> ale po dluzszym czy krotszym okresie bylo lepiej, a potem juz nie bylo lepiej
i
>
> trzeba bylo brac leki, ktore naogol nie sluzyly. I tak jest do dzis - zbyt
> pewny siebie jestes jak na bylego depresanta, mysle ze po prostu nie ukladalo
> ci sie w zyciu, a teraz uklada.I to nie byla depresja. To dobrze. tak
trzymac.
>

drogi Bee, jestem dyslektykiem i dysortem, popełniam błęy ortograficzne
nagminnie, niewiele mogę poradzić, powinienem pisać w wordzie

Ja tak naprawdę niewiele napisałem na temat jak poradziłem sobie z tym stanem,
jest w tym wiele zależności i nie zdecydowałem się jeszcze na opisanie tego.

sformułowanie "weź się w garść" kojarzy mi się bardziej ze zbywaniem kogoś,
typu "co ty mi tu pierd.." zdecydowanie nie jestem jego zwolennikiem

Ja rzeczywiście nie napisałem jeszcze nic o tym jak właściwie poradziłem sobie
z depresją, nadal nie moge na to zdecydować.

Wiem jak drażliwy jest to temat. Jak mało jest przekonania w ludziach z
depresją o tym, że można sobie z nią poradzić i jak często oni wszędzie szukają
potwierdzenia na to, że to jest niemożliwe.

Mam taką obawę, która się sprawdza, i w twoim mailu też to jest, jest to
rozumowanie typu: że skoro teraz jesteś radosny, pewny siebie to napewno nie
mogłeś mieć depresji, albo ty na pewno nie miałeś depresji, dlatego to co
piszesz o poradzeniu sobie z nią jest nic nie warte!

Niestety jest to brak wiary w to, że można się jescze cieszyć życiem po
pooradzeniu sobie z depresją, to jest brak wiary w to że można sobie z nią
poradzić.
A jednak od tego trzeba zacząć, zacząć myśleć w całym tym rozpiepszeniu, że
ono sie kiedyś skończy, za rok, dwa, 15 ale się skończy, bo ja będę nad tym
pracował, szukał drogi wyjścia i włożę w to wysiłek. A jak znajdę tą właściwą
drogę to będę konsekwentny.

Dleczego ja w ogóle o tym piszę, dlaczego chcę się dzielić swoimi
doświadczeniami, jak myślesz? Jaki mam w tym interes? odpisz jestem ciekaw co o
tym myślisz...

Patryk! prosze i prosze

[ciiekawa]

nie moglbys mi napisac na moj prywatny mail powyzej? Po co tracisz czas na
tych ktorzy Cie atakuja? Napisz prosze.

[maczek100]

to co nam sugeruje Patryk to poprosu autosugestia. Fantastyczna metoda .
Niestety nie każdego na nią stać. Należy umieć analizować siebie z pułapu
obcej osoby. Generalnie należy wierzyć ,Ze w nas samych tkwi siła na
samoleczenie. Sprawdzam to wciąż na sobie UDAJE SIE!! Tylko należy być
czujnym i bacznie obserwować siebie, aby nie przegapić tego właśnie momentu.
Niestety ludzie z wrażliwą psychiką mają przegwizdane.

[kawal]

napisz co jest w tych 3kartkach

[fando]

Jest to bardzo ciekawa informacja.Też to próbuję zrobić,ale chyba sprawa sie
pogarsza,mimo chwil gdy wydaje mi się ,że jest lepiej.Mam wrażenie ,że za
moment spadnę w przepaść,nie wyrabiam mojego zakrętu.Może jesteś młodym
człowiekiem i dlatego udało się Tobie zrobić to samemu,gdzie mnogość spraw
jeszcze nie przytłoczyła Ciebie.Już mam trochę lat i zbyt dużo spraw się
dzieje,nie moge sobie poradzić.Wiem ,że takich jak ja jest mnóstwo,jakoś to
będzie.Zachęcasz,więc pytam "jak to zrobiłeś ?".Pozdrawiam serdecznie i cieszę
się,że masz to za sobą.

[fando]

To jeszce raz ja .Nie umiem za bardzo poruszać się tutaj,ale dopiero po
napisaniu zobaczyłam jak dużo osób pyta o to.Podaj "przepis" szybciutko:)

[spidochlopak]

Patryk , mimo tylu lat od posta moze uda sie skontaktowac? moj gg 4x2x4x2x5x0x7x8
pozdrawiam

[piwnikaks]

Ja wierzę!:) Bo każdy ma swohja drogę mnie zawsze odpychały biała fartuchy i leki, interesuje się aura, energią. Zaczałem korzystać z harmonizatorów bio info. Wiem, że dla większosci to czarna magia ale ja polecam!

[aa_propos]

Wierzę że ci się poprawiło i jestem przekonany że nie wiesz dlaczego. Po prostu coś się zadziało ale nie nie wiesz co. Pewnie nie była to zresztą depresja tylko jakiś zakręt życiowy z obniżonym nastrojem. Książki Reida oczywiście ciekawe, Tombak chyba zajmuje się jakimiś dietami. Ciekawe ale jako hobby raczej.

[aa_propos]

Ooops! Znowu pisałem z telefonu i nie zauważyłem że ktoś z Gazety chce pobudzić Forum tematem sprzed ponad dziesięciolecia...

[lucyna_n]

no jak tu czasem wypadnie trup z szafy to sama się wystraszam