Dodaj do ulubionych

Depresja a miłość. Jak mam to odbierać?

16.07.06, 18:21
Witam wszystkich serdecznie!

Mieszkam w Warszawie aktualnie. Jestem z dziewczyną, która cierpi na
depresję, wszelkie badania potwierdziły, iż rozwiązania problemu nalezy
szukać pod względem strony psychicznej, choć wczesniej pojawiały się rózne
bóle, które z resztą trwają do teraz - a to już rok. Ona uczęszcza tutaj na
wiele terapii. Tabletki nie pomagają, a bezsenność trwa już pół roku nie
wspominając o tym, że ona strasznie cierpi z powodu bólu. Sen to góra godzina
w ciągu doby, a do tego wszystkiego ciągłe rozmyślania o tym co tak na prawdę
mogło wprowadzić ją w ten stan. Jestem w stanie znosić jej dolegliwości i
chętnie jej we wszystkim pomogę gdyz bardzo ją kocham, ale mam do Was pytanie
treści takiej:

- czy osoba cierpiąca na depresje może pokochać? Jestesmy razem około pół
roku, ja jej mówię, ze ją kocham, a ona nawet na to już nie reaguje (choć
wcześniej okazywała mi, ze ją to cieszy). Wiem,ze nie jestem dla niej
idealnym partnerem, ale bardzo jestem zaangazowany w związek. Ona pewnego
razu powiedziała mi,że przeprasza, ale jest tak wypalona uczuciowo,że nie
jest w stanie do mnie poczuć czegoś więcej poza tym,ze czuje się ze mną
dobrze i jestem wartościowym i czułym mężczyzną. Zmartwiło mnie to bardzo -
nie ukrywam - z resztą chyba nic w tym dziwnego,że poczułem się w jakiś
sposób odrzucony. Odpowiedzcie mi proszę, czy wypalenie emocjonalne to częste
zjawisko przy depresji,czy może po pół roku bycia razem najwyczajniej
znudziłem się jej. Rozumiem, ze problem jest skomplikowany i baredo złozony
(bez zagłębiania się w analizę). Myślałem, ze przy mnie Ona trochę otworzy
się na Świat,ale się przeliczyłem. Może ktoś z Was był w podobnej sytuacji i
podpowie mi troszkę co mam zrobic i jak się zachowywać, bo ostatnio wykonuję
nawet jakieś desperackie testy, ktróe mają mi niby cos udowodnić - cały dzień
staram się jej nie pocałować, ani złapać za rękę, na pożegnanie daje jej
skąpego całusa w policzek...tylko po to,żeby zobaczyć czy jej jest obojętne
to czy dostanie całusa skromnego czy bardziej czułego. Niestety - widze, ze
jest to dla niej bez różnicy. Ona za rękę pierwsza mnie nie łapie, nie
kochamy się ostatnio, ponieważ (ewidentnie dla mnie) ona jest zmanipulowana
przez swoją rodzinę, która jej doskonale potrafi wypersfadować mnie (choć dla
niej wychodze z siebie) Nie będę rywalizował przecie z jej Matką, która
ogranicza nam czas na wspólne chwile i stara się Jej zorganizować czas
wspólnymi spacerkami (Chore - zamiast mnie, wspiera się swoją matką!). Ona
już tak często nie przyjeżdza do mnie jak kiedyś (nie ma wspólnych nocy). Śpi
sama w swoim wielkim domu, w którym czuje się zagubiona, ale woli zadowolić
swych rodziców (swoją obecnością w domu) niż samą siebie (bo jak powtarza
przy mnie śpi się jej lepiej). Lepszy mam kontakt z Jej bratem niż z Nią.

Co mam robić trwać w tym,że ją kocham i wierzyć,że może kiedyś ona do mnie
coś poczuje? Czy przestać sie oszukiwać - przeciez jako zwykły kolega tez
mogę jej pomagać. Bo ona nagle przestała okazywac ,że ją moje uczucia
obchodzą.

Dzięki!
Obserwuj wątek
    • maliana Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 16.07.06, 23:10
      dosyc normalne..przynajmniej ja reaguje podobnie. Takie "szczątkowe"
      przezywanie uczuc, bądź całkowita niezdolnośc do ich przezywania.... Mialam
      podobny zwiazek, wcale nie wiedzialam, czy kocham, ale to byl fajny,
      wartosciowy facet i kochal mnie, dawalam wiec z siebie tyle ile moglam i przez
      pewien czas udalo nam sie tworzyc dosc udany zwiazek. Btw to on odszedl, wcale
      nie z powodu mojej depresji, gdyby nie p[ewne sytuacje niezalezne ode mnie
      pewnie skonczylo by sie malzenstwem i bylibysmy nadal razem. Glowa do gory.
      Pzddr.
    • mskaiq Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 16.07.06, 23:53
      Depresja to zanikanie milosci. Znikaja uczucia zwiazane z miloscia takie jak
      zainteresowania, waznosc tego co jest wokol, kontakty z ludzmi, radosc, wiara,
      itp.
      Na miejsce milosci pojawia sie strach, obojetnosc, zlosc, nienawisc, zal, itp.
      Ta milosc jest ale to nie ona dyktuje odczucia ale strach. Milosc nie jest
      wybierana, wybierany jest strach.
      Pozbyc sie depresji to znaczy odzyskac ta milosc, trzeba pozbyc sie strachu
      ktory zajmuje jej miejsce.
      Serdeczne pozdrowienia.
    • lucyna_n Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 17.07.06, 15:03
      gdybyś Ty czuł ciągły ból i spał godzinę na dobę to mialbyś siłę na okazywanie miłości?
      nie wydaje mi się,
      poza tym jeżeli jest aż tak źle jak to opisujesz to może należałoby rozważyć pobyt w szpitalu, albo
      przynajmniej zmianę lakarza, być może leki jakie dostała są nietrafione?
      • mskaiq Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 17.07.06, 16:01
        Mysle ze na tym polega problem Lucynko, zeby moc spac ptrzebna jest milosc, bo
        ona przynosi uspokojenie, poczucie bezpieczenstwa. Kiedy jest strach lub
        niepokoj to nie mozna zasnac a jesli sie uda wtedy zwykle sen jest bardzo
        ciezki i trudny.
        Mysle rowniez ze to nie dlugosc snu decyduje o tym czy ktos jest w stanie
        okazywac milosc czy nie. Decyduje o tym wybor strachu. Kiedy jest strach nie ma
        milosci. Te dwa uczucia nie moga pojawiac sie rownoczesnie.
        Serdeczne pozdrowienia.
        • patyczka82 Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 17.07.06, 18:05
          Ty sam wymyślasz takie rzeczy czy opierasz się na jakichś innych źródłach???
          • lucyna_n Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 17.07.06, 18:35
            sam wymyśla
            • patyczka82 Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 17.07.06, 22:41
              To chyba jakiś filozof...
        • lucyna_n Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 17.07.06, 18:35
          Myślę że ja myślę inaczej niż Ty Mskaiq. Problem polega na tym, że dziewczyna ma ciężki epizod
          depresyjny i trzeba jej dobrać odpowiednio leki.
          • mskaiq Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 18.07.06, 11:32
            Wiem ze myslisz inaczej Lucynko. Ty ciagle trzymasz sie sie strachu, nie
            potrafisz uwierzyc w milosc. Twarda rzeczywistoscia jest dla Ciebie strach, nie
            masz odwagi sie temu przeciwstawic.
            Ja to zrobilem, wymienilem strach na uczucia ktore sa przyjazne, dlatego nie
            mam depresji. Piszesz ze dziewczyna ma epizod, znasz takie epizody, biora sie
            ze strachu. Ona tez nie wierzy w milosc, wierzy tylko w strach i dlatego nie
            reaguje na objawy milosci.
            Serdeczne pozdrowienia.
            • bambomurzynzafryko Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 20.07.06, 01:07
              mskaiq napisał:

              > Wiem ze myslisz inaczej Lucynko. Ty ciagle trzymasz sie sie strachu, nie
              > potrafisz uwierzyc w milosc. Twarda rzeczywistoscia jest dla Ciebie strach,
              nie
              >
              > masz odwagi sie temu przeciwstawic.
              > Ja to zrobilem, wymienilem strach na uczucia ktore sa przyjazne, dlatego nie
              > mam depresji. Piszesz ze dziewczyna ma epizod, znasz takie epizody, biora sie
              > ze strachu. Ona tez nie wierzy w milosc, wierzy tylko w strach i dlatego nie
              > reaguje na objawy milosci.
              > Serdeczne pozdrowienia.


              A DLA MNIE TY JESTES TAKI SFINKS Z ZELAZA I ALUMINIUM
              • lucyna_n Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 20.07.06, 10:52
                epizody depresi biorą się z zaburzenia w neuroprzekaźnikach , co wywoluje u niektórych chorych uczucie
                silnego lęku.
                Miłość jest piękna, wielka, wszystko naj, ale depresja to po prostu choroba którą trzeba leczyć.
              • mskaiq Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 21.07.06, 03:05
                Wiesz mysle ze masz racje. Przeszedlem przez wiele negatywnych uczuc, zlosc,
                nienawisc, zal, itp. Kazde z tych uczuc jest o wiele slabsze od milosci.
                Seredczne pozdrowienia.
    • ich11 słusznie zauważyłeś na początku, że mieszkasz 18.07.06, 01:50
      w Warszawie. To bardzo pomaga w zrozumieniu Twojego problemu. To jest twój, a
      nie twojej dziewczyny problem.
      Zajmij się sobą, a dziewczynie nie zawracaj dupy!
      P.S. To był mój pierwszy występ w roli psychoterapeuty!
      Do rana mi przejdzie, wtedy zajmę się czymś innym!
      • marenta Re: słusznie zauważyłeś na początku, że mieszkasz 21.07.06, 05:40
        > w Warszawie. To bardzo pomaga w zrozumieniu Twojego problemu. To
        > P.S. To był mój pierwszy występ w roli psychoterapeuty!

        dla mnie bomba
    • szpilkaaa Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 21.07.06, 03:49
      ja jestem w podobnym związku tylko,że ja jestem chora(schizofrenia
      paranoidalna), a mój chlopak zdrowy.
      jeśli będziesz mial jakieś pytania to pisz na adres e-mailowy.
      czasem nie lubię wywlekac swoich myśli na forum publiczne.
      pozdrawiam,
      szpilkaaa
      • giecikowaty Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 21.02.19, 01:13
        Mam pytanie..
    • virusti Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 21.07.06, 09:13
      Nie wiem czy sprawdzasz skrzynke gazety więc na wszelki wypadek piszę, że masz
      maila.
    • dawid.skonieczny Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 21.07.06, 19:29
      mam identyczny problem, tylko ze moj trwa juz od ponad 2 lat, jesli chcesz to
      mozemy pogadac, moj gg : 3636438
    • carlabruni Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 23.07.06, 15:27
      myslę, że ograniczanie czułych gestów to bezsens. trwaj poprostu przy niej!może
      idź też do psychologa aby poradził Ci jak powinieneś się względem niej
      zachowywać.
    • madziudzia Re: Depresja a miłość. Jak mam to odbierać? 25.07.06, 13:46
      Przeczytaj mojego posta o znieczulicy emocjonalnej..niestety tak mi sie stalo w
      tej chorobie...mysle, ze leki tez moga byc powodem, wyciszaja, ale hamuja tez
      dobre uczucia...ja chce poczytac "Duchowosc ciala", sprobowac bioenergetyki,
      odblokowac sie na milosc..na razie chodze pol roku na tradycyjna psychoanalize,
      pomogla mi, ale blok uczuciowy niestety utrzymuje sie..

Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się


Nakarm Pajacyka