Dezorientacja

[e_english]

Czy Wam- osobom z zaburzaniami depresyjnymi, lekowymi, nerwicowymi- zdarzaja
sie chwile dezorientacji? U mnie to przebiega tak: sekunda, kilka sekund
kompletnego oszolomienia, zapominam co mialam powiedziec, co mialam robic,
takie chwilowe zacmienie umyslu, kompletna pustka w glowie. Nie zdarza sie to
czesto, trwa baaardzo krociutko, ale mimo to troche mnie to niepokoi... Czy
to w tej sytuacji normalne?
Pozdrawiam.

[nina18]

Mnie sie to zdarza dosyc czesto np ide do innego pokoju po cos a gdy juz tam
jestem staje i nie wiem po jaka cholere przyszlam.Zdarza sie tez,ze zapominam
co mialam powiedziec,czasami jest to nawet zabawne,ale czasami bardzo
krepujace.
Nie wiem czy to normalne,ale chyba dosc czeste,mozna powiedziec,ze przy
depresji nie jest To niczym niezwyklym ;)

[e_english]

nina18 napisała:

> Mnie sie to zdarza dosyc czesto np ide do innego pokoju po cos a gdy juz tam
> jestem staje i nie wiem po jaka cholere przyszlam.Zdarza sie tez,ze zapominam
> co mialam powiedziec,czasami jest to nawet zabawne,ale czasami bardzo
> krepujace.

Ja mam tak samo. Czasem zdarza mi sie zamiast jakiegos slowa powiedziec inne
slowo i wszyscy wokol patrza na mnie zdziwieni, a ja dopiero po chwili
orientuje sie, ze powiedzialam jakas glupote. Rzeczywiscie czasem wyglada to
smiesznie, ale mnie jakos nie smieszy :( Zaraz zaczynam sie martwic, ze trace
rozum, albo ze to jakas przedwczesna demencja.

> Nie wiem czy to normalne,ale chyba dosc czeste,mozna powiedziec,ze przy
> depresji nie jest To niczym niezwyklym ;)

Haha, pocieszajace, prawda? :)))

[nina18]

e_english napisała:

> > Nie wiem czy to normalne,ale chyba dosc czeste,mozna powiedziec,ze przy
> > depresji nie jest To niczym niezwyklym ;)
>
> Haha, pocieszajace, prawda? :)))
>

Czy pocieszajace to nie wiem (wyczuwam lekka nutke ironii ;),no ale
przynamniej nie jestesmy jedyne,ktore przez to przechodza.Moze rzeczywiscie
jest to jakies pocieszenie :)

[e_english]

nina18 napisała:

> Czy pocieszajace to nie wiem (wyczuwam lekka nutke ironii ;),no ale
> przynamniej nie jestesmy jedyne,ktore przez to przechodza.Moze rzeczywiscie
> jest to jakies pocieszenie :)

No wlasnie, takie szczescie w nieszczesciu :)

[babazgaga]

Oj ja tez tak mam, czasem sekundy a czasem powazne chwile polączone z lekkim
stanem lękowym. Najgorzej jak właśnie prowadze samochód albo zajęcia... ale da
sie żyć

derealizacje przestrzeni? prosze o POMOC

[alliss]

czesc:)

nie wiem czy o to ci chodzi, ale mialam... i do tej pory czasem mam, na
szczescie zdarza sie to coraz rzadziej(od kiedy biore effectin)takie odczucia:

1) nierzeczywistosc swiata- czuje sie jakbym byla w grze komputerowej-
doslownie gra 3D ludzie jako chlopki(najbardziej uderzylo mnie to gdy
patrzalam z gory wiezowca w dol na ludz- ludkow a nie osoby)a ja jakby na
zewnatrz- niby uczestnicze w tym wszystkim, ale z punktu widzenia...hmmm.ciezko
to opisac...jakbyscie byli w gdrze komputerowej 3D i bylibyscie najbardziej
realni z wszystkiego, a reszta taka jakby "mniej wazna". bardzo dziwne i
nieprzyjemne.

2:uczucie jakbym byla w "filmie": przez moment czuje jakby to dookola nie
dotyczylo mnie, jakby to byla tylko gra, scenariusz filmu,
ja jako lalka bez uczuc odgrywajaca "role" brdzo nieprzyjemne uczucie,
szczegolnie gdy sytuacja jest wazna a ja nie czuje emocji i tylko w niej
uczestnicze.

3:podobne uczucie jak wczesniej, ale : sytuacja jest maksymalnie wazna: typu
ktos umiera(odpukac!!) a ja nie czuje TOTALNIE zadnych EMOCJI, NAPRAWDE- ANI
SMUTKU ...PO PROSDTU NIC nawet wyrzucam sobie ze nic nie czuje choc powinnam!
ale to nie dziala i z jednej strony ciese sieze nie mam dola co do pewnej
sprawy, a z drugiej PRZERAZA MNIE to! mozliwe ze nawet wolalabym czuc smutek a
nie to. DZIWNE


Nie wiem, czy wyrazilam sie jasno... mozliwe ze zamotalam all.

Bardzo prosz, jezeli macie podobne uczucia, o kontakt. Jesli nie tu, to na
maila. PROSZE!! Czuje sie jakbym miala zwariowa. Czy to normalne?

POZDRAWIAM

ALLISS

[e_english]

Przejdz sie do lekarza- moze pomoze, a raczej nie zaszkodzi. Ja mam podobne
odczucia- wlasnie takie rozne "odjazdy", szczegolnie w nocy, trudne do
opisania. Lekarz powiedzial, ze w stanach lekowo-depresyjnych to jest na
porzadku dziennym (i nocnym :)), wiec staram sie tym nie martwic (chociaz to
trudne).

[indziej]

Czesc!Wiem,ze to cie nie pocieszy,ale mam podobnie jak ty.Budze sie rano i
czuje jakbym nie spala w ogole.Wokol mnie rozgrywa sie film.Wszyscy sa jakby
gdzie indziej niz ja.Ja w tym nie uczestnicze(takie wrazenie).Ulica "skacze mi
do oczu" ,znieksztalcone postrzeganie swiata tak jak na mocnum kacu czy moze
po "paleniu".Najgorsze jest to ,ze tak naprawde nikomu nie wytlumaczysz ,kto
tego nie przechodzi jak sie czujesz a bardzo bys chcial miec przy sobie kogos
kto zrozumie.
U mnie pierwszy napad lęku skonczyl sie tężyczka(objawy podobne do paralizu)-
krzyknelam,ze umieram-naprawde tak czulam!
Od tej pory ....wiecie sami juz co.Najgorzej wieczorami .Sciany sie pchaja na
ciebie,strach przed zasnieciem,ze stracisz kontrole nad swoim cialem itd.
Dzis pierwszy dzien wzielam Effectin.Jest ok!NIeco otepiala,ale
spokojnie...Polecam doraznie Afobam jesli ktos nie ma stalej kuracji.
Piszcie wiecej o pozytywnych efektach kuracji.
Alliss podaj maila ,bo chyba mamy wiele "wspolnego" ze soba

[iwona.grobel]

Opisywana dezorientacja może wynikać z depresji, ale może sygnalizować
poważniejsze zaburzenia. Ja bym to sprawdziła. Powiedziałabym o tym swojemu
lekarzowi, podkreśliła, że to mnie niepokoi. Ja moim pacjentom, którzy
rozpoczynają leczenie, a zgłaszają podobne dolegliwości, staram się dokładnie
sprawdzać stan neurologiczny, często kieruję na badanie EEG i tomografię
komputerową głowy. Każdego trzeba ocenić indywidualnie.

[nina18]

Jeszcze jedno male pytanko,czy moga na to wplywac urazy glowy doznane w
dziecinstwie?

[e_english]

iwona.grobel napisała:

> Opisywana dezorientacja może wynikać z depresji, ale może sygnalizować
> poważniejsze zaburzenia. Ja bym to sprawdziła. Powiedziałabym o tym swojemu
> lekarzowi, podkreśliła, że to mnie niepokoi. Ja moim pacjentom, którzy
> rozpoczynają leczenie, a zgłaszają podobne dolegliwości, staram się dokładnie
> sprawdzać stan neurologiczny, często kieruję na badanie EEG i tomografię
> komputerową głowy. Każdego trzeba ocenić indywidualnie.

Czy nie jest to odczucie dosc typowe dla zaburzen nerwicowych? We wszelkich
publikacjach na temat nerwic wymieniane sa takie i podobne objawy
(dezorientacja, poczucie odrealnienia etc).
Badanie EEG mialam wykonywane i wynik byl prawidlowy. Czy w takiej sytuacji
warto robic jeszcze tomografie (prywatnie- 650zl, panstwowo- wiecne
oczekiwanie)?
Dziekuje za odpowiedz.

[kkx]

to wszystko, co opisujecie, depersonalizacja, derealizacja tez mi sie zdarza od
czasu do czasu, mimo ze uwazam sie za osobe zdrowa
chociaz, przyznaje, ze trudno funkcjonowac w pelni "normalnie" i aktywnie, gdy
wszystko wyglada jak z innej bajki, jakby za szklem, nierzeczywiste,
nienamacalne....

[e_english]

Tak, to sie czasem zdarza. A potem nagle okazuje sie, ze nie jestes juz osoba
zdrowa. I szok. Tak bylo u mnie.

[donjuan]

Znam opisywane przez was uczucia . Moze to nie do wiary ,
ale pierwszy raz zdarzylo mi sie nie poznawac wlasnej
matki , gdy bylem niemowleciem . Ale chwala Bogu jakos
przezylem juz sporo lat i jestem juz w wieku
hm...przedemerytalnym i na domiar zachowuje wysoka
sprawnosc fizyczna i mlodzienczy wyglad , pomimo ze
ciagle jeszcze napastuja mnie migreny . Wiec moze mimo
tych wszystkich cierpien i zycia "na pol gwizdka " nie
jest az tak zle ? Zatem wszyscy mlodzi i kwekajacy
trzymajcie sie dzielnie ! Trzeba poznac wlasne slabe
punkty i tak ulozyc sobie zycie aby nie wymagac od siebie
powyzej swoich mozliwosci ; ot i tyle .

[iwona.grobel]

Odpowiadając poprzednio, gdy sugerowałam wykluczenie "neurologicznych" przyczyn opisanych objawów, nie
miałam na myśli występujących czasem w nerwicach takich stanów jak depersonalizacja ani derealizacja, ale właśnie
opisaną "dezorientację", stany wyłączenia się. Nadal podtrzymuję swoje stanowisko, że jeśli u kogoś po raz
pierwszy w życiu wystąpią takie objawy, jeśli rozpoczyna on leczenie, a ja mam choćby maleńką wątpliwość, staram
się wyjaśnić sprawę do końca. Jeśli EEG jest w porządku to trzeba się cieszyć. Rozumiem, że badanie to zostało
zlecone przez lekarza, a więc jest ktoś kto monitoruje sprawę. Proszę być więc spokojną. Lekarz czuwa. Jeśli
tomografia (TK) byłaby w tym wypadku konieczna, na pewno zostałaby zalecona. Badanie takie zleca się też
najczęściej wtedy, jeśli stwierdza się nieprawidłowości w rzetelnym badaniu neurologicznym. TK wykonywana
odpłatnie jest rzeczywiście droga, ale jej cena obniża się. Można ją już wykonać za 180 zł - z taką ceną się ostatnio
spotkałam. 650 zł to za dużo, chyba, że chodzi o jakąś modyfikację tego badania. To już nawet rezonans
magnetyczny (NMR) bywa tańszy.
Dyskusja ta pokazuje, jak trudno jest udzielać "teoretycznych" odpowiedzi na państwa pytania. Często zdarza mi się
powoływać się na podręcznikowe schematy postępowania, chcąc udzielić państwu w odpowiedzi właściwych
informacji. Niestety, albo właśnie "stety", brane jest to często zbyt dosłownie "do siebie", stąd bierze się niepokój. A
przecież, co powtarzam po raz kolejny, do każdego pacjenta trzeba podejść bardzo indywidualnie i nic nie zastąpi
osobistego kontaktu z lekarzem. Przecież ja też nie wszystkich moich pacjentów wysyłam na TK. Zanim to zrobię,
bardzo dokładnie rozważam taką potrzebę. Niestety, przyznaję, popełniłam kiedyś błąd, stwierdzając, że jeszcze
chorą poobserwuję, bo objawy nie były ewidentne, a jak się potem okazało, nie wolno było czekać. Wszystko się
szczęśliwie skończyło, ale mam nauczkę. Zdarzyło mi się też, że pacjentka, mówiąc delikatnie, "objechała mnie", że
niepotrzebnie wysłałam ją na TK, bo badanie nie wykazało zmian, a ona się denerwowała. Bywa i tak.
Jeszcze raz uspokajam autora pytania - jeśli jest pod opieką lekarza, to OK.

Ninie18 odpowiadam, że urazy głowy, jakich doznało się w przeszłości, mogą wpływać na stan psychiczny w
przyszłości.. Mogą ale muszą. I w ogromnej większości nie wpływają. Uraz urazowi nierówny.

A tak przy okazji, to jestem pod wrażeniem wiedzy uczestników tego forum. Świetnie orientujecie się państwo w
objawach, nazewnictwie. Cieszę się. To mobilizuje.