czarna_wolga
29.01.08, 19:21
W związku z powtarzającymi się wątkami chciałem je uprościć i wyciągnąć kilka
wnisków:
1.Depresja jest chorobą przewlekłą uleczlną całkowicie w 50 % przypadków i
zaleczalną w 50 % przypadków.
2.Najlepsze efekty w leczeniu dają leki zwane tymoleptykami tzw
anty-depresanty w lzejszych przypadkach przydatna może być psychoterapia.
3.Leki dzielimy na kilka grup:
-zwrotnego wychwytu seretoniny
-wychwytu serotoniny i neodrealiny
-troj i czterepierscieniowe
-inhibituary IMAO
-o innym mechanizmie dzialania czyli cala reszta np reboksetyna.
4. Dobór właściewgo leku jest bardzo trudny gdyż niektórzy są oporni na
leczenie farmakologiczne i nigdy nie wiadomo jaka substancja czynna będzie
skuteczna (może to być lek po kilku nieudanych próbach
w skrajnych przypadkach żaden). Leki te zaczynają działać po okresie od 1 do 3
tygodni, jeśli pacjent nie odczuwa żadnej poprawy po okresie max 6
tygodninalezy zmienic lek na inny ewentualnie zmienic lekarza.
5. W leczeniu depresji duży wplyw na nasze samopoczucie ma nasza sytuacja
życiowa-rodzina, praca, znajomi, zainteresowania.
6. Pisanie kolejnych postow typu że żle się czuję albo nic mi nie pomaga, nie
wiem co mam zrobić, moje życie nie ma sensu, nie ma sensu i trzeba się z tym
pogodzić i nauczyć życ.
7. Neuroleptyki nie pomagają w depresji zamulaja jedynie za bardzo
rozdraznionych albo niby maja pobudzac ospalych w efekcie odmozdzaja.
8. W początkowej fazie leczenia depresji najważniejsza jest diagnoza.
9. Dobór dobrego specjalisty jest bardzo trudny ,lekarze z reguły są nie
kompetentni i mało pomocni w leczeniu depresji służą jedynie do wypisania
recepty-nie liczcie na to że ktoś będzie sie nad wami uzalal.