Lek na fobię społeczną

[x111x]

Naukowcy znaleźli kolejne zastosowanie dla oksytocyny. Wygląda na to, że
pomaga ona w nawiązywaniu kontaktów osobom z fobią społeczną.

Zespół Markusa Heinrichsa z Uniwersytetu w Zurychu badał 70 ludzi ze
zegeneralizowaną socjofobią. Półtorej godziny przed sesją poznawczej terapii
behawioralnej pomyślanej w taki sposób, by zmienić negatywne myśli i
zachowania, pacjentom podawano w spreju do nosa dawkę oksytocyny.

Wg wstępnych wyników, hormon zwiększał gotowość chorych do kontaktów podczas
zabawy w odgrywanie ról oraz ich pewność siebie w podejmowaniu społecznych
wyzwań już poza salą terapeutyczną.


kopalniawiedzy.pl/wiadomosc_3005.html





www.bbc.co.uk/polish/scitech/story/2005/06/printable/050602_trusthormon.shtml

[little_emma]

Zobaczymy jakie będą dalsze doniesienia na ten temat. Gdyby to była prawda, to mogłaby to być duża pomoc dla osób z fobia społeczną. Chociaż wydaje mi się, że jest to zaburzenie, którego nie da się wyleczyć za pomocą leków, a raczej psychoterapii.
Emma

[bertrada]

Fobie też mają organiczną przyczynę. Zawsze dotyczą tych aspektów
życia, w których zdrowy człowiek zachowuje instynktowną ostrożność.
A to oznacza, że istnieje genetycznie uwarunkowana część mózgu,
która odpowiada za takie zachowanie. Jak ta część jest uszkodzona,
to uczucie ostrożności przeradza się w paniczny lęk. Dlatego leki
hamujące aktywność tych obszarów, bardzo skutecznie fobie leczą.

A co do oksytocyny, to jest to hormon odpowiedzialny m.in. za
uczucie przywiązania i przyjaźni. I w momencie jak osoba zaczyna
odzczuwać do kogoś sympatię to ten ktoś przestaje być postrzegany
jako obcy i wszelkie, nawet te chorobliwie wzmocnione, instynkty
nakazujące zachować rezerwę wobec obcych, nie uaktywnią się.

[micaela]

Dlatego leki
> hamujące aktywność tych obszarów, bardzo skutecznie fobie leczą.

bla bla bla, mam fobie, i to silna, i nic mi leki nie pomogly, ktore rzekomo sa
na fobie, tylko kwestie psychologiczne zadzialaly.

[bertrada]

Może miałaś źle dobrane leki. A ta fobia to ci całkowicie przeszła,
tzn jesteś całkowicie rozluźniona w kontaktach społecznych i
przychodzi ci to swobodnie i naturalnie, czy może zaciskasz zęby i
mimo wszystko odgrywasz wyuczony schemat zachowań i wmawiasz sobie i
innym, że nie odczuwasz żadnego dyskomfortu?

A może to nie była fobia społeczna tylko fobia przed nieznanymi
sytuacjami? Bo w takich przypadkach poznanie czegoś co wzbudza lęk,
czyli zmierzenie się z nim może pomóc. Bo wtedy taka nieznana
sytuacja staje się znana i nie wzbudza już lęku.

[kontrr]

Bertrado, rozumiem, że w psychoterapie nie wierzysz, ale skąd u
ciebie taki dogmatyzm, takie przekonanie, że wiesz na 100%?
Ktoś ci pisze, że leki mu nie pomogły, a ty swoje - wiesz lepiej.
Mnie pomogła psychoterapia i nie tylko ja widzę poprawę. Wiem, skąd
brały się moje lęki. Dlatego twierdzę, że trapia może działać - tyle
wynika z moich doświadzczeń i lektur. Nie wmawiam natomiast nikomu,
że zadziała na 100%. Myślę, że mogą być depresje uwarunkowane innymi
czynnikami, że mogą być też ludzie, którym po prostu ta metoda nie
pasuje. Wreszcie wierzę, że leki mogą być pomocne.

Tak kurczowo trzymasz sie tych genów i neuroprzekaźników, jakbyś się
bardzo musiała bronić przed dopuszczeniem innych możliwości.

[bertrada]

To nie dogmatyzm, tylko próba spojrzenia na sytuacje z innego punktu
widzenia. Ja tak mam, że zawsze wszystko rozbieram na czynniki
pierwsze. ;P

[kontrr]

bertrada napisała:

> próba spojrzenia na sytuacje z innego punktu
> widzenia.

Z innego? raczej mi się wydawało, że prezentujesz dość spójne i
jednostronne stanowisko w sprawie depresja: przyczyny i leczenie.

[bertrada]

To, że nie wierzę w zjawiska paranormalne, nie oznacza, że
bezkrytycznie podchodzę do wszelkich naukowych publikacji. Ja zawsze
do wszystkiego podchodzę bardzo sceptycznie i każde zjawisko próbuję
jakoś racjonalnie wyjaśnić. Dlatego moje stanowisko wobec depresji i
innych psychicznych zaburzeń jest takie a nie inne.

[nienill]

bertrada napisała:

> To, że nie wierzę w zjawiska paranormalne, nie oznacza, że
> bezkrytycznie podchodzę do wszelkich naukowych publikacji.
nie rozumiem tego zdania :(

[pillow7]

Potrójne zaprzeczenie - duża rzecz :P , prawie jak wyparcie

[bertrada]

Co tu jest niezrozumiałego? ;))
Większości osób wydaje się, że jak ktoś w coś nie wierzy to musi
bezkrytycznie wierzyć w coś przeciwnego. Tak przynajmniej
zrozumiałam z krytyki mojej osoby. Wynikało z niej, że ponieważ
bardzo sceptycznie podchodzę do problemu psychoterapii to w związku
z tym muszę bardzo dogmatycznie wierzyć we wszystko, co dotyczy
farmakoterapii. A to jest nieprawda. Ja do wszystkiego podchodzę
sceptycznie. Do farmakoterapii również. Większość z tego co piszę,
to moje autorskie przemyślenia, które są jedynie oparte na wiedzy
zaczerpniętej z różnych podręczników i publikacji. No. ;P

[nienill]

bertrada napisała:

> Większości osób wydaje się, że jak ktoś w coś nie wierzy to musi
> bezkrytycznie wierzyć w coś przeciwnego.
aahhhaaa..
ja nigdy nie jestem w wiekszosci, wiec mam prawo nie łapac

Większość z tego co piszę,
> to moje autorskie przemyślenia,
to akurat widac :)

[bertrada]

> Większość z tego co piszę,
> > to moje autorskie przemyślenia,
> to akurat widac :)

To, że to są autorskie przemyślenia nie znaczy, że nie mają żadnej
wartości merytorycznej i że żadne autorytety nie sądzą tak samo. Już
pisałam, że wszystko co piszę jest oparte na naukowo dowiedzionych
faktach.
A na to, że większość osób to dogmatycy wyznający kult autorytetów i
bezkrytycznie wierzący we wszystko co takowy powie, zwłaszcza jak
gada rzeczy słuchaczom wygodne, nic nie poradzę. Mogę tylko ubolewać
nad tym, że większość osób nie przejawia żadnych skłonności do
samodzielnego myślenia i wyciągania wniosków i nie jest w stanie
przyjąć do wiadomości istnienia czegoś, co nie jest podpisane
nazwiskiem kogoś znanego. ;P

[nienill]

bertrada napisała:

> A na to, że większość osób to dogmatycy wyznający kult autorytetów
i
> bezkrytycznie wierzący we wszystko co takowy powie, zwłaszcza jak
> gada rzeczy słuchaczom wygodne, nic nie poradzę.
a moze zapytasz sie ile osob z tego forum jest w trakcie lub
przeszlo terapie i pisze swoje posty na podstawie wlasnych
doswiadczen, a nie przeczytanych ksiazek i artykulow?


Mogę tylko ubolewać
> nad tym, że większość osób nie przejawia żadnych skłonności do
> samodzielnego myślenia i wyciągania wniosków
czesc osob takowa sklonnos przejawia i dlatego sa oni zwolennikami
terapii, ktora wlasnie takim ludziom najbardziej pomaga

[kontrr]

bertrada napisała:

> Ja zawsze do wszystkiego podchodzę bardzo sceptycznie i każde
zjawisko próbuję jakoś racjonalnie wyjaśnić. Dlatego moje stanowisko
wobec depresji i innych psychicznych zaburzeń jest takie a nie inne.

No tak, do psychoterapii podchodzisz sceptycznie, mimo że nie masz
wiedzy na ten temat ani doświadczeń. Do teorii uszkodzen w mózgu i
defektów w neuroprzekaźnikach jakoś sceptycznie nie podchodzisz.
Nie widzisz, że sama wybierasz sobie, w co wierzyć, i nie ma to
żadnego oparcia w faktach.
Mnie osobiście wkurza twoja pewność, twoje stuprocentowe
przekonanie, że jest tak jak twierdzisz. To jest ten rodzaj
sztywności przekonań, który zawsze mnie niepokoi.

[nienill]

kontrr napisała:

> Mnie osobiście wkurza twoja pewność, twoje stuprocentowe
> przekonanie, że jest tak jak twierdzisz. To jest ten rodzaj
> sztywności przekonań, który zawsze mnie niepokoi.
rozmawialas juz o tym na sesji?

[micaela]

bertrada napisała:

> Może miałaś źle dobrane leki

czy ty sobie wyobrazasz, ze psychiatrzy to jacys wyrafinowani magowie, ktorzy
moga w zindywidualizowany sposob dobrac miksture uzdrawiajaca? jest kilka
substancji na krzyz, ktore co najwyzej czasem moga pomoc, w sytuacjach
kryzyswych i tyle, to nie jest zadne wyleczenie, tylko czasem wspomaganie jesli
ma sie farta i komus to pomaga.

to ze cos ma kontekst organiczny to jest banal miejwiecej taki jak to ze do
zycia potrzebujemy tlenu, i co z tego? wyskakujesz tu z rzekoma naukowoscia,
tyle ze osobiscie odnosze wrazenie jakbym tu sie bardziej zajmowala wstepem do
filozofii umyslu, a nie wiedza na temat depresji, zreszta w gruncie rzeczy
wiekszosc twoich tez jest normaywnych a nie faktycznych.

no i co z tego ze osoby z nerwica, maja "slabszy mozg", ktory leki maja
wzmocnic. czysto abstrakcyjnie rozpatrujac, to moze byc dobre jak sie je bedzie
przepisywac niemowlakom. czlowiek nie jest tylko mozgiem, ale mozgiem
uspolecznionym, jego osobowosc ksztaltuje sie na styku biologii i swiata
zewnetrznego, i naprawde dla zycia wazniejsze jest to w jaki sposob sie
uspolecznil, jakie ma blokady, a nie to ze na pryklad ma mozg nadpobudliwy, bo
same zmniejszenie jego nadpobudliwosci, nie zmieni jego osobowosci ktora mu
przeszkadza w funkcjonowaniu.

[pillow7]

micaela napisała:
no i co z tego ze osoby z nerwica, maja "slabszy mozg",

Co miałas na myśli pisząc "słabszy"?

a może bardziej czuły system to jest i nadinterpretuje zbyt silne bodzce ?

[mskaiq]

Fobia spoleczna to strach przed ludzmi. Bierze sie on z krytyki
innych ludzi, negatywych ocen ludzi, braku umiejetnosci w
nawiazywaniu kontaktu, braku umiejetnosci rozwiazywania roznic,
braku szacunku, tolerancji, itp.
W jaki sposob lek jest w stanie nauczyc kontaktow z innymi ludzmi ?
Mysle ze jedynym sposobem pozbycia sie fobi spolecznej to praca nas
soba, nauczenie sie kontaktow z ludzmi.
Serdeczne pozdrowienia.

[micaela]

> Mysle ze jedynym sposobem

u ciebie zawsze sa "jedyne sposoby" dla ktorych nie ma alternatywy, "musy",
koniecznosci, zakazy i nakazy czyli umysł zniewolony.