...i co dalej?

[hellio]

Czy wierzycie, w to że umrzemy? Wiadomo, że tak. Ale czy wierzycie w to, że
to się stanie naprawdę, każdemu z nas? Wcześniej czy później... I co? Czeka
tam ktoś na nas? Czy pustka? Czy inkarnacja w chrabąszcza?
Przepraszam, że Was nie oszczędzam. To ważne dla mnie.
Hellio

[nina46]

czlowieku czy nie masz innych spraw na glowie nie doluj siebie i innych i tak
walniemy w ramy good lack

[hellio]

Sorry, Nina, to jest obecnie jedna z najważniejszych spraw na mojej głowie.
Czy zajrzałaś na forum "depresja" w poszukiwaniu wątków nie-dołujących?
Nie musisz czytać wszystkich - są również weselsze.
Czy pozwolisz, że mimo Twojego sprzeciwu zapoznam się z przemyśleniami innych
osób, jeśli zechcą się nimi podzielić, zanim, jak to byłaś uprzejma
określić, "walniemy w ramy"? Dzięki, pozdrawiam, H

[samanta5]

hellio napisała:

> Czy wierzycie, w to że umrzemy? Wiadomo, że tak. Ale czy wierzycie w to, że
> to się stanie naprawdę, każdemu z nas? Wcześniej czy później... I co? Czeka
> tam ktoś na nas? Czy pustka? Czy inkarnacja w chrabąszcza?
> Przepraszam, że Was nie oszczędzam. To ważne dla mnie.

Hellio, takie myśli są czymś normalnym w okolicach Wszystkich Świętych.
Zaduma, refleksja....tego nie da się uniknąć. A tak naprawdę to nawet lubię
ten dzień, traktuję go jako dobry moment do wspomnień i poświęcam w dużej
części moim bliskim którzy odeszli i za którymi ciągle tęsknię. Staram się
myśleć o tym, co było i jest dobre dzięki nim, w moim życiu.

[abdon]

Pocieszające jest to, że jak poucza doświadczenie, umierają tylko inni ludzie
(Słonimski)

[samanta5]

abdon napisał:

> Pocieszające jest to, że jak poucza doświadczenie, umierają tylko inni
ludzie
> (Słonimski)

:)Chyba dla każdego oczywiste jest, że my też umrzemy. Przeraża, przygnębia,
sprawia, że życie wydaje się bezsensowne..... jak zwykle nieznane i
nieuchronne. Dlatego bezcelowe jest myślenie w takich kategoriach o
przyszłości. Moment śmierci może nadejść wtedy, gdy będziemy tego pragnąć.

[starowinka40]

Umrzemy, newet jesli nam sie wydaje, ze to dotyczy innych:-( Jak czlowiek juz
raz zda sobie sprawe, ze jest smiertelny i dosc latwo sie psuje, nigdy nie
bedzie juz taki sam jak dawniej. Mysl o smierci bedzie sie czaic gdzies na
dnie, pojawi sie znienacka nawet w najpiekniejszym dniu. Trzeba sie nauczyc z
tym zyc, wtedy podobno jest latwiej:-)
Mnie przeraza moja smierc, ale tylko dlatego, ze wyobrazam sobie, ze moje
dzieci cierpialyby po mojej smierci, nie jestem pewna czy dalyby sobie rade:-(
O siebie malo sie boje, bo wiem, ze wtedy juz nic sie nie czuje, a odczuwanie
bywa czasem nie do zniesienia.Przezylam kilka razy narkoze.. to pozwala mniej
wiecej miec wyobrazenie, czym jest smierc. Tylko ze tutaj jeszcze daja szanse
na obudzenie sie;-)
Kazdy boi sie przemijania i tej niewiadomej, ktora czai sie progiem smierci.
Ja osobiscie, mimo wiary w obecnosc Boga, nie wierze, ze spotkam moich
najblizszych po smierci. I dlatego rozpaczam, kiedy odchodza, bo w moim
przekonaniu to odejscie na zawsze.

-

[empeka]

hellio napisała:

> .. I co? Czeka
> tam ktoś na nas? Czy pustka? Czy inkarnacja w chrabąszcza?

Ależ nikt tego nie wie...
Religie służą do uciszania lęków i oswajania bólu.
Osobiste i prywatne mini systemy filozofii własnej - także.

Czytałam kilkanaście lat temu, po stracie kogoś bliskiego, bardzo
mądrą książkę na temat śmierci w naszej i innych kulturach, były to
eseje różnych myślicieli.
Nikt nie twierdził, że pozostali się mylą, a jednak głosili sprzeczne
prawdy.
Tak więc plebiscyt na naszych tu łamach też nas nie przybliży...
raczej nie...


> Przepraszam, że Was nie oszczędzam. To ważne dla mnie.
To ważne dla każdego, tyle że pewnie nikt nie wie (oprócz różnych
fundamentalistów).

Marta

[kochanica_francuza]

hellio napisała:

> Czy wierzycie, w to że umrzemy? Wiadomo, że tak. Ale czy wierzycie w to, że
> to się stanie naprawdę, każdemu z nas? Wcześniej czy później... I co? Czeka
> tam ktoś na nas? Czy pustka? Czy inkarnacja w chrabąszcza?
> Przepraszam, że Was nie oszczędzam. To ważne dla mnie.
> Hellio

Jak trafię do Raju, to będę tańczyć
A jak nie, to..o rany!
W każdym razie wierzę w życie po śmierci.
Boję się raczej samotnej, niedołężnej starości.
Ciekawe, jak będą wyglądały relacje z moją miłością?
Jetsem okropnie przyziemna.
Kieyś nawet specjalnie pytałam jednej zakonnicy, czy w raju będzie taniec, he
he...
Odp. twierdząco.
Pozdrawiam.

[hellio]

Nie wiem, jak z rajem w ogóle. Ale jeśli raj, to na pewno będzie w nim to, co
kochasz. Jestem pewna, H

chyba jedna potop

[anieatak]

podpisano
FUNdaMENTAlisci

[hellio]

za komentarze i przepraszam - nie powinnam była dotykać takiej sprawy tak
bezceremonialnie. Jeśli kogoś przestraszyłam,to proszę mi wybaczyć.
Serdecznie pozdrawiam, Hellio

krociutka analiza

[anieatak]

hellio napisała:

> za komentarze i przepraszam - nie powinnam była dotykać takiej sprawy tak
> bezceremonialnie. Jeśli kogoś przestraszyłam,to proszę mi wybaczyć.
> Serdecznie pozdrawiam, Hellio
diagnoza:przewrazliwienie
recepta:jezeli nie obchodza sie ze mna jak z jajkiem..mam prawo rownie
bezceremonialnie rownie bezceremonialnie robic jajecznice..mind the gap..