Co aktualnie czytasz?

[mala200333]

Koncze "Twierdze".

[black_jotka]

"Trzej Panowie Dumas" - Andre Maurois

[mala200333]

Roberto Bolano..."Dzicy Detektywi"
Opowiesc o poetach, poezji i podrozach ...i o wielu innych rzeczach....

[jutta_t]

Stefan Dambski. "Egzekutor"

[samanta_ewa]

"Francuska suita" Irene Nemirovsky...wspaniala! Polecam!!!

[mala200333]

Eric-Emmanuel Schmitt - "Tektonika uczuć
Przeczytałam jak to się mówi jednym duszkiem.

[mala200333]

Aniela Rubinstein - "Kuchnia Neli"

[samanta_ewa]

Alberto Moravia ..."Matka i corka". Film z Sofia Loren nakrecono na podstawie tej powiesci...

[mala200333]

Tadeusz Wittlin "Szabla i koń" - Gawęda o Wieniawie.

[rawik-is-me]

O tej ksiazce:

"Jest to opowieść o żywym człowieku uwikłanym we własny los, w historię, w słabości i śmieszności. Dopiero na takim tle widać wielkość, wielowymiarowość Kapuścińskiego. Domosławski podąża jego śladem, stara się dotrzeć do prawdy i nie przejmuje się tym, że niektórzy chcieliby mieć kolejnego polskiego świętego."
Andrzej Stasiuk

"Kapuściński non-fiction"
Artur Domosławski

[zamyslona_7]

Ciekawa ksiazka i ciekawa postac przedstawiona bez koloryzowania zbędnego..polecam ją.

[mala200333]

Przeczytalam i ja polecam tez.

[jutta_t]

Wszystkim pasjonatom tematyki pierwszowojennej chciałabym polecić rewelacyjną moim zdaniem pozycje: "W stalowych burzach" (oryg. "In Stahlgewittern") Ernsta Jungera.

To wspomnienia niemieckiego zołnierza napisane niemal w formie dziennika z okresu 1914-1918. Zgłosił się w 1914 jako 18latek po szkole, po czym w stopniu chorążego walczył na froncie zachodnim (głównie Francja) w 73 pułku fizylierów "Giblartar". W międzyczasie awansowany na podporucznika i dowódcę kompanii. Był przez cztery lata wojny czternastokrotnie (sic!) raniony w walce i odznaczony między innymi Krzyżem Żelaznym I klasy, Krzyżem Hohenzollerów oraz najwyższym pruskim odznaczeniem, „Pour la Merite” (jako ostatni) ! Żył ponad 100 lat. Zmarł w 1998 roku.

Niesamowita postać - ksiażkę tę czyta sie dosłownie z wybałuuszonymi gałami - zrywa czapkę wraz z włosami. Kto czytał Remarque'a "Na zachodzie bez zmian" czy "Drogę powrotną" niech się przygotuję na coś co rozwala w drobny mak te pozycje.

Ciekawostką jest że Junger pracował nad nią całe swoje życie. Ukazywała się w wielu wydaniach - chyba w siedmiu czy dziewięciu. Dzieło życia. Poszczególne wersje mocno się różnią - zdecydowanie najlepsze są te wczesne. U nas dostępne są dwa - jedno z 1935 pod tytułem "Książe piechoty" i drugie współczesne już jako "w stalowych..." Po wojnie autor został jednym z najważniejszych niemieckich pisarzy XX wieku. Sądząc po fragmentach z pierwszego wydania, na jakie natykałem się cytowane w innych książkach, pierwsza wersja „Burz” to musiał być dopiero prawdziwy dynamit. Tylko otworzyć, włożyć między karty lont, zamknąć i podpalić. Wszystkie później wprowadzone zmiany stępiły ostrze tej książki i z uwalanego krwią bagnetu ostał się nóż do smarowania kanapek na pikniku. Być może na aukcjach internetowych lub w większych bibliotekach dałoby się dostać „Księcia piechoty”, ale - jak pisałem - przekład jest podobno marny i nie oddaje wspaniałego, drapieżnego, pierwotnie brutalnego języka Jungera.

Mały cytacik:
własnie się wybierają w 1917 we Flandrii po jeńców do okopów francuskich. Porucznik opisuje swoje wyposażenie - kosmos !


QUOTE
"Odziany byłem w strój roboczy właściwy rzemiosłu, jakie wykonywac zamierzaliśmy: na piersi dwa worki z piaskiem z czterem granatami trzonowymi w kazdym, po lewej z zapalnikiem uderzeniowym, po prawej z czasowym, w prawej kieszeni munduru pistolet 08 na długiej taśmie, w prawej kieszenie spodni mały mauzer, w lewej kieszeni munduru świecacy kompas i gwizdek sygnałowy, przy pasie karabińczyk do odbezpieczania granatów ręcznych, sztylet i nożyce do drutu. W wewnętrznej kieszeni munduru tkwił pełen portfel i adres domowy, w tylnej kieszeni spodni płaska butelka cherry brandy. Naramienniki i godło "Giblartar" odpruliśmy, by przeciwnik nie mógł się zorientować jaka jest nasza macierzysta jednostka. Jako znaki rozpoznawcze nosiliśmy białe opaski na rękawach ..."


ciekawa recenzja tej książki:
www.bezuprzedzen.pl/recenzje/junger.html

"Kobieta z wydm"

[zamyslona_7]

Kiedys czytalam teraz odswierzam..

[jutta_t]

Amos Oz - "Sceny z zycia wiejskiego".

[zamyslona_7]

Najlepsza jest jego "Czarna skrzynka"

Kazimierz Orłoś

[mala200333]

Orłoś.."Letnik z Mierzei"

"Tłmaczka"

[mala200333]

"Tłumaczka"...
Leila Aboulela

[black_jotka]

Autor: Agata Tuszyńska ..Oskarzona Wiera Gran.


Biografia żydowskiej śpiewaczki z warszawskiego getta, Wiery Gran, to druga strona - nieopowiedziana - historii Władysława Szpilmana, słynnego Pianisty z filmu Romana Polańskiego. To opowieść o cenie przeżycia i cieniu, jaki rzuca na dalszy los. Szpilman grał na fortepianie w tej samej kawiarni na Lesznie 2, w centrum żydowskiego Broadway'u, gdzie Wiera Gran śpiewała swoje piosenki. Ona była gwiazdą, on akompaniatorem. O nim po latach powstał film oklaskiwany przez cały świat z podziwem za niezwykłą siłę trwania i męstwo w znoszeniu cierpienia, ją oskarżono o współpracę z nazistami, okrzyknięto kolaborantką i unicestwiono za życia.

Wiera Gran mieszkała w dziennicy zamkniętej od wiosny 1941 do lata 1942. Całe jej dalsze życie było konsekwencją tych kilku miesięcy.
Miała wszystko, czego potrzeba wschodzącej gwieździe - egzotyczną urodę, piękny niski kontralt, i muzykę we krwi. Była tak nieśmiała, że pierwsze piosenki śpiewała zza sceny obawiając się zetknięcia z publicznością. Do lata 1939 nagrała kilkadziesiąt piosenek o wszelkich barwach miłości.

Uniewinniona w warszawskim procesie Centralnego Komitetu Żydów Polskich opuściła Polskę w 1950 roku.
Wielokrotnie i na kilku kontynentach wzywano do bojkotu "gestapowskiej kurwy".
A jednak trwała. Występowała w paryskim hotelu Lutetia i w kabarecie Dinarzade, w sali Pleyel i Carnegie Hall, śpiewała gościnnie w Sztokholmie i Londynie, wyjechała na tournee po Ameryce Północnej. Koncertowała u boku Charlesa Aznavoura.
W Izraelu widzowie grożą przebraniem się w obozowe pasiaki, jeśli ośmieli się wystąpić na scenie, uciekła do Francji, stamtąd do Wenezueli, ale i tam dosięgła ją przeszłość - pomówienie, znieważenie, zniesławienie, szkalowanie.

Czuła się pogrzebana za życia.
Zmarła w Paryżu 19 listopada 2007 roku.

Agata Tuszyńska - pisarka, poetka, reportażystka, córka znanego reportera sportowego Bohdana Tuszyńskiego i dziennikarki Haliny Przedborskiej. Ukończyła Wydział Wiedzy o Teatrze na warszawskiej PWST. Wykłada na Uniwersytecie Warszawskim. Jest autorką książek o teatrze i biografii m.in. Marii Wisnowskiej, Isaaka Bashevisa Singera oraz Ireny Krzywickiej. Ostatnie jej książki autobiograficzne: Rodzinna historia lęku oraz Ćwiczenia z utraty spotkały się z gorącym przyjęciem. W swoim dorobku ma m.in. nagrodą im. Ksawerego Pruszyńskiego, przyznawaną przez polski PEN-Club.

Musze zdobyc te ksiazke....

[mala200333]

Bardzo mocna lektura

Bilet do Izraela. W poszukiwaniu duchowej tożsamoś

[samanta_ewa]

Bilet do Izraela. W poszukiwaniu duchowej tożsamości
Autor: Kotlubei Grażyna, Muzyka Zofia

[mala200333]

"Confession"
John Grisham

O Jacku Kaczmarskim

[mala200333]

Polecam Krzysztofa Gajdy "To moja droga. Biografia Jacka Kaczmarskiego".

Marek Grechuta

[rawik-is-me]

"Marek Grechuta. Portret artysty" ...Wojciech Majewski

Też polecam.

Ligocka...

[black_jotka]

Roma Ligocka - "Dziewczynka w czerwonym plaszczyku". Okupacja, po okupacji rozne koleje losu i to nielatwe..

[rawik-is-me]

..do pracy, niestety...

Łoziński

[mala200333]

Mikołaj Łoziński - "reisefieber"

[rawik-is-me]

Skomplikowane ludzkie relacje, lęk przed bliskością. Wspaniały debiut.

[mala200333]

Zeruya Shalev...

[mala200333]

Zeruya Shalev - "Mąż i żona"...... Śmiała, namiętna i bezlitosna analiza związku między dwojgiej ludzi.

[s-orbona]

Mangę

Polecam...

[mala200333]

Moniki Żeromskiej "Wspomnienia"

[mala200333]

Zle mi sie czyta przy tej grypce..

Polecam...

[mala200333]

"Erich Maria Remarque" by Christine R. Barker and R.W.Last