______WIERSZE________________

[seremine]

Schadzka

Bolesław Leśmian

Czy nie słyszysz, jak obłok porusza się senny!
Jak noc ciszą pogłębia dna ciekawy strumień!
A w alejach szeleści i niepokój płomienny
Księżycowych powikłań, i nieporozumień...

Spiesz się, dziewczę, spragnione pieszczoty bezkresnej!
Śmierć i miłość zna tryumf umówionych godzin!
Twój kochanek cię czeka od dnia swych narodzin,
Wierny tobie współtrwogą, tęsknotą — rówieśny!

Niech twe lico dla niego zakwitnie różowiej,
Niech osłabną ramiona, białych piersi stróże!
Burzą włosów upojnych marzenia mu owiej,
By miał w życiu tę jedną, nie wrogą mu burzę!

Lecz nic nie mów o sobie — czemu tak nieznana!
Skąd przybywasz i dokąd odejdziesz za chwilę?
I dlaczego twe nogi tak we krwi i w pyle,
Że całować je mało od nocy do rana!

Ani jego nie pytaj, dlaczego spotkanie
Tak opóźnił! Dlaczego oczyma nie śledzi
Twych oczu! I czy kocha? Bo wszelkie pytanie
Jest wrogiem mimowolnym własnej odpowiedzi!...

Milcz i całuj! — Milczeniem pieszczota się krzepi,
i niezgorsze wesele tkwi w dobrej żałobie!
Wszak nie można się kochać żarliwiej i ślepiej,
Jak tak właśnie: nic wzajem nie wiedząc o sobie!

[seremine]

KRZYSZTOF றARIA SZARSZEWSKI
…………………………………………………

TU NIE MA ROMANSÓW SZCZĘŚLIWYCH… NI WERSÓW

Wsłuchuję się czasem
W to, co słychać w moich wierszach
Między wersami
Wsłuchuję sumiennie…
W sumienie świata
Jambo… hakuna matata
To Afryka dzika
Na nierównościach równika
Pomysł wariata
Kontynent czarnej biedy
Tu nie ma romansów szczęśliwych
Ni wersów
To dno bożej schedy
Na zimnym i podstępnym
Oceanie metafor dostatku
Na sierocej planecie
Kosmicznie obłym… obolałym statku
Gdzie wszędzie te same
Przybytki publiczne
Sprytne, chytre… nieśliczne
Lupanary, kościoły, więzienia
Gdzie jedno tylko jest pewne…
… Do widzenia
I… wiara
Że poeci mogą zmienić świat
Z miłośnych zwierzeń i diagnoz społecznych
Żonglerką słów w dezynwolturze strof
W ogrodach rajskich wieczornych burz
Na końcu głupio splątanej taśmy
Zambia, Etiopia, Somalia i Kenia
Mieszkańcom gorącej Afryki
… Gorące pozdrowienia
Pisane anielim, połamanym piórem
Zawsze przesyła jakiś bóg…

A pointa jak mimozy gałązka
Zwinęła liście słów miłości
Jakby znalazła w nich ocalenie przed światem
Powietrza i słońca sponiewieranego
Ciemnymi chmurami… niesprawiedliwości

Mombasa ………………………………………………… 13. 12. '13

[seremine]

Rumieniec

Antoni Słonimski

Zarumieni się czoło, łzą sperli źrenica,
Wstydliwość drżącą ręką twoje oczy zmruży,
Kiedy spojrzę z lubością nie tajoną dłużej
Rozmiłowanym okiem w jasne twoje lica.

Ach, nie wiem, kiedy więcej mnie wzrok twój zachwyca,
Czy gdy świeży jak ranek, czy kiedy się znuży,
W rzęs koronkę się tuląc, jako listki róży,
Co śpi w rosy brylantach i w srebrze księżyca.

Gdym samotny — tęsknoty jeno łza mnie czeka...
Kiedy razem jesteśmy — smutek lica mroczy.
Niech zazdrośnie ci oczu nie skrywa powieka,

Niechaj się miłość nasza w wejrzeniu zjednoczy!
Jeśli ustom nie wolno, pozwól, choć z daleka,
Niech gorąco się czasem zejdą nasze oczy.

[mala200333]

black_jotka napisała:

>
> J.Lechon "Romantyczność"
>
> Już pożar złotych liści noc jesienna gasi,
> I charty zasypiają na starym arrasie,
> Prababki na portretach i królowie Sasi
> Znikają wśród zmierzchu. Smutno w takim czasie.
>
> Nad wodą wiatr przegina wierzb garbatych pałki,
> Za oknami zawieja i rozmokła droga.
> Biedni ci, co nie mogą uwierzyć w rusałki,
> Ani w duchy, we wróżby, ani w Pana Boga.
>

Bardzo lubię ten wiersz.

[mala200333]

Śnieg już pada - idą Święta,
znów dzieciarnia uśmiechnięta,
czeka na choinkę z lasu,
na Wieczór, co dawnych czasów

jest pamiątką - tamtej chwili
gdy pasterze zobaczyli
w żłóbku leżące Dzieciątko,
malusieńkie zawiniątko -

Bóg w nim zesłał swego Syna.
Na pamiątkę ta godzina,
początkiem Czasu Nowego,
dwa tysiące trzynastego,

roku od narodzin Pana.
Co rok radość jest nam dana,
aby każdy kto Weń wierzy,
mógł zaśpiewać - "W żłobie leży",

„Przybieżeli do Betlejem”,
„Popatrzcie, niebo goreje”,
i na koniec „Cichą noc”.
W tej ostatniej, dziwna moc,

każe nam na całym świecie,
wierzyć, że przybywa Dziecię,
które w końcu zbawi świat.
Ponad dwa tysiące lat

wciąż czekamy na zbawienie,
które niesie Narodzenie
Syna Boga znów w Betlejem.
Na Ziemi wciąż źle się dzieje -

płynie grzechów ciemna rzeka,
a On, Zbawca ciągle czeka,
byśmy w końcu zrozumieli
Jego słowa o Nadziei,

że za miłość do człowieka
w Niebie nas nagroda czeka.

................................
(korwit - 2013)

[mala200333]

Krzysztof Pieczyński - wiersz bez tytułu wybrany z tomiku IKONY:

Ciała mego nieustający kulig
dopóki żyję ślizg psy i śnieg
ogień na mrozie siarczystym
cudowne stanie czekanie
bo przyjdziesz
to się echem niesie którego
nie rozumiem tyle co powtórzę
w chórze na dole i w górze
ledwie zipiący w pół obłąkany
nie wiem na kogo czekam
ty wiesz uparcie nic nie każesz

[kristopherh]

masz takie małe rączki
jakże nimi przygarniesz
radości i smutki tego świata ?

lulajże Jezuniu
jeszcze nocka ciemna
kołysankę Ci mama zaśpiewa

jakże zawędrujesz
w każdy zakątek ziemi
kiedy Twe stópki tak małe ?

lulajże Jezuniu
jeszcze nocka ciemna
niech Cię mój smutek nie obudzi

jak w tak małym serduszku
modlitwy pomieścisz
udźwigniesz grzechy tylu ludzi ?

lulajże Jezuniu
jeszcze nocka ciemna
niech Cię jeszcze ranek nie budzi

**************
Ewa Sznajder
**************

[dunant]

Julian Tuwim
Do prostego człowieka
Gdy znów do murów klajstrem świeżym
Przylepiać zaczną obwieszczenia,
Gdy "do ludności", "do żołnierzy"
Na alarm czarny druk uderzy
I byle drab, i byle szczeniak
W odwieczne kłamstwo ich uwierzy,
Że trzeba iść i z armat walić,
Mordować, grabić, truć i palić;
Gdy zaczną na tysięczną modłę
Ojczyznę szarpać deklinacją
I łudzić kolorowym godłem,
I judzić "historyczną racją",
O piędzi, chwale i rubieży,
O ojcach, dziadach i sztandarach,
O bohaterach i ofiarach;
Gdy wyjdzie biskup, pastor, rabin
Pobłogosławić twój karabin,
Bo mu sam Pan Bóg szepnął z nieba,
Że za ojczyznę - bić się trzeba;
Kiedy rozścierwi się, rozchami
Wrzask liter pierwszych stron dzienników,
A stado dzikich bab - kwiatami
Obrzucać zacznie "żołnierzyków". -
- O, przyjacielu nieuczony,
Mój bliźni z tej czy innej ziemi!
Wiedz, że na trwogę biją w dzwony
Króle z panami brzuchatemi;
Wiedz, że to bujda, granda zwykła,
Gdy ci wołają: "Broń na ramię!",
Że im gdzieś nafta z ziemi sikła
I obrodziła dolarami;
Że coś im w bankach nie sztymuje,
Że gdzieś zwęszyli kasy pełne
Lub upatrzyły tłuste szuje
Cło jakieś grubsze na bawełnę.
Rżnij karabinem w bruk ulicy!
Twoja jest krew, a ich jest nafta!
I od stolicy do stolicy
Zawołaj broniąc swej krwawicy:
"Bujać - to my, panowie szlachta!"

[mala200333]

kiedy przyjdzie

Tadeusz Żeleński-Boy

...A kiedy przyjdzie godzina rozstania,
Popatrzmy sobie w oczy długo, długo
I bez jednego słowa pożegnania
Idźmy — ja w jedną stronę, a ty w drugą.

Bo taka nam już pisana jest dola,
Że nigdy dla nas jutro się nie ziści,
Wiecznie nam w poprzek stanie tajna Wola,
Co tkliwość mieni w podmuch nienawiści.

Najmilsza moja! Leć, kędy cię niesie
Twych piórek zwiewność i krwi młodej tętno;
Leć, kędy życia pieśń wzdyma i gnie się
w rytmów tanecznych melodię namiętną;

Leć, kędy Rozkosz wyciąga ramiona
Po smutne serce człowieka tułacze,
Co w jej śmiertelnym spazmie drży i kona,
I wyje z bólu, i ze szczęścia płacze...

Leć... ale pomnij: w pogody uśmiechu,
W marzeń haszyszu i smutków żałobie,
I w cnot dystynkcji, i w plugastwie grzechu
To wiedz, najmilsza: ja jestem przy tobie.

Oczyma na cię patrzę skupionemi,
Jak na misterium ważne, groźne prawie,
I co bądź czynisz biedna Córo Ziemi,
Ja, brat twój starszy, ja ci błogosławię...

...Gdy będziesz cierpieć, ja ciebie pocieszę,
A gdy się zbrukasz, wówczas wiedz, ty droga:
Ja cię wysłucham i ja cię rozgrzeszę,
Bo taką władzę mam daną od Boga.

W twe dłonie wtulę twarz od tęsknot bladą,
O twe kolana głowę oprę biedną,
A ty mi daj bajaj, o Szeherezado,
Twych cudnych nocy, ach, tysiąc i jedną...

... A kiedy przyjdzie godzina spotkania,
Może w nas pamięć dawnych chwil poruszy
I bez jednego słowa powitania
Popatrzym sobie aż w samo dno duszy...

[seremine]

[black_jotka]

Dziewczyna znikąd

Jestem dziewczyną znikąd,
pojawiam się w życiu ludzi
robię zamieszanie i znikam.

Nie powiem, że nie mogę bez nich żyć,
bo mogę…
ale nie chcę.

To przy nich jestem sobą,
choć do końca sama siebie nie znam
tak dobrze,
jak oni mnie znają.
I kochają taką jaka jestem,
dziewczynę znikąd.

Nie wiem jeszcze wielu rzeczy,
na wiele pytań nie znam też odpowiedzi.
Jednak jednego jestem pewna…
mam serce które potrafi kochać.
Serce, które jest trochę skomplikowane,
ale jakże proste w użyciu.

Kasia Dominik
www.youtube.com/watch?v=8lKZahL0vfo

[jane_doe_hej]

Ofiarowanie

Kazimiera Iłłakowiczówna

Twoje są ręce i usta, i oczy,
i serce moje, które we krwi broczy.

Szepcą spalone usta nocą skrycie:
"Lepsza śmierć z tobą niż bez ciebie życie!"

Oczy jak lampy stojące na straży
coraz goręcej w bladej świecą twarzy.

Ręce codziennej zrzekły się roboty
i tęsknią, tęsknią do twojej pieszczoty.

Przyjdź i nieznośnej połóż koniec męce,
bo zgasną oczy i opadną ręce!

Przyjdź jeszcze dzisiaj, o moje kochanie,
nim usta zmilkną i serce ustanie!

[jane_doe_hej]

Tak od świata odciąć się na chwilę, zgubić klamkę i nie martwić się nieproszonymi gośćmi. Postawić strażnika przy drzwiach, niech strzeże spokoju….
Tu na poduszkach puchowych ułożę swoją duszę …bo ciężko jej od niepogody... Nawet sumienie powieszę do szafy…Wszystko wyciągnę tam, za tymi drzwiami… I myśl najciemniejszą czarnym kotem postraszę…
Wszystko po to, by sercu rytm właściwy przywrócić...by nie spieszyło się nigdzie, bo po cóż? Jak będzie trzeba z Czasem się pokłócę, aż wióry polecą…
Serca nie wyjmę, by go odkurzyć…ale uspokoić go mogę…Tam…za drzwiami…bez klamki.
Małgorzata Chomont

_____WIERSZE_____życzą Wam...

[seremine]

[mala200333]

[seremine]

Te decyzje trudne, ważne, te zmiany, wielkie jak kroki milowe, zapadają w nas każdego dnia, po troszeczku, po cichutku, jak kamyczki rzucane w wodę.... drobne, malutkie, z intencją. Potem zostaje już tylko zerwać dojrzałe jabłka i zakosztować, nawet gdy gorzki ich smak. autor: Weronika Wer Idawer, Formy poetyckie z cyklu: O byciu, i o życiu...

[mala200333]

Wiersz Jerzego Piątkowskiego:

„Żółwiczko, przyszłaś dać mi pysia;
co cię tak wzięło - na amory ?
I to akurat teraz ... dzisiaj - - -
wiesz mam alergię, a ty zachęcasz do love story.

Mogę polizać - ciebie ... w pancerzyk
i w przednie łapki, nawet w nosek.
Czy ci, aż na mnie, tak zależy ?
Wymuszasz, bym ci ... po sałatę poszedł.”

[dunant]

schody bez początku i końca
wirus smutku każe ukołysać
rozpacz
koszmar nawrotu nocnych harpii

myśli nie dają ukojenia
leczę się ciszą
gniew koi cierpienie
zaklinam ból

myślałam ,że nie mam czego szukać
na cmentarzu...o północy
dziś chciałabym tam zamieszkać
powiem Bogu , że mam plany

marzenia ,kolorowe szkiełka
tylko kot śpiący na klawiaturze
bezkarnie śni o puszce whiskas
ja za moje łzami płacę

***************
Ewa Sznajder
***************

[mala200333]

jeśli pozwolę sobie odebrać Niebo
nie ocalę przeszłości
serce zwolni , sztorm myśli
zmieni się w taflę słonego jeziora

zatracę swoją nieśmiertelność
potrzebę bycia
jak pokarmu potrzebuję
miłości do mego Anioła

moje uszy i oczy
w żarłocznej paszczy obojętności
tłumu , podążającego donikąd
to ucieczka z nad skraju przepaści

dobry Boże ,ty słyszysz rytm mego serca
co zagubiło się na granicy światów
zostaw mi choć cienką nić
bym niewiarą nie zgubiła mojego Anioła

**************
Ewa Sznajder
**************

Julian Tuwim Lilia Rozchyliłem stulone płatki..

[mala200333]

Julian Tuwim

Lilia

Rozchyliłem stulone płatki i pokazałem jej wstydliwe wnętrze kwiatu.
- Niech pan przestanie.

Jeszcze nie wiedząc, lecz już przeczuwając widocznie, zaśmiałem się nagle
i nagle urwałem...
- Bo?...

Podniecające i sekretne były jej oczy, zmrużone niezdecydowaną
odpowiedzią...

Wtedy rozwarłem szeroko na cztery strony świata białe ciało lilii i
wilgotnymi wargami upieściłem wnętrze...

A gdy podniosłem oczy - ona stała w pąsach, z rozfalowaną piersią i
błyszczącymi źrenicami.

I uśmiechnąwszy się nikle (pewno z warg moich, ufarbowanych żółtym
pyłkiem) - jakimś specyficznie wzruszonym i drżącym głosem
powiedziała:
- Pan jest wy-ra-fi-no-wa-nie nieprzyzwoity!...

[seremine]

Wiersz Jerzego Piątkowskiego:

"Nie płacz malutka ... chociaż łzy zdobią
i są to - perły, odnalezione - tam w oceanie.
Chociaż mi serce ... jak wosk już topią
- wolę przytulić, zrobić śniadanie.

W oczach masz smutku, dwa węgielki;
rozpalić chciałbym je - radością.
Choć z białych barw jesteś ... i kreski
ty wiesz, że darzę ciebie miłością."

[mala200333]

Julian Tuwim

List do kobiety

Gdybym ja nie był poetą,
A pani nie była kobietą,
To znaczy: gdybym ja umiał
Bez obłąkania i szału
Dań składać pięknemu ciału
I takbym się wyżył, wyszumiał;
Gdybym mógł kochać bez mitu,
Bez natchnionego zachwytu,
Bez legendarnych przydatków,
Bez wahań, wzlotów, upadków,
Bez mistycznego pomostu,
Który prowadzi po prostu
Do pani (pardon!) pośladków;
Gdybym opuścić mógł z tonu
I nie zaznając katuszy
Dupie nie wmawiałbym duszy;
Gdybym z czułego szaleńca
Stał się buhajem bez ducha;
Miał znacznie mniej z oblubieńca,
A znacznie więcej z świntucha;
Pani zaś - ach! gdyby pani
Zostając przy swoich cudach
(Mówię o biodrach, o udach,
Piersiach i erotomanii,
O pani wprawie miłosnej,
O pani chuci radosnej,
O oczach - błękitnych kwiatkach -
O ustach - świeżych czereśniach -
O włosach - złocistych pieśniach -
I wzmiankowanych pośladkach),
Gdyby się pani zdobyła
Na jeszcze jedną zaletę:
Gdyby tak pani zabiła
Przewrotną w sobie kobietę,
Tę niebezpieczną panterkę,
Tę chytrą, wieczną heterkę,
To głupie, fałszywe zwierzę,
Co z każdym będzie się tarzać,
Rozkładac, tulić, obnażać,
Za wiersz czy pustą zabawę,
Za parę pończoch czy sławę,
Nawet - z miłości - powiedzmy,
Lecz w jakiś sposób bezecny,
Bo obliczony bezwiednie
W tak zwanej podświadomości
Na efekt cudzej zazdrości
Oraz korzyści powszednie;
O, gdyby pani umiała
Kochając najidealniej
Nie sądzić, że bez jej ciała
I "ekskluzywnej" sypialni
Byłbym stracony, zgubiony,
Chodziłbym błędny, strapiony,
I, że prócz pani na świecie
Na żadnej innej kobiecie
Nie znalazłbym tyle szczęścia
I takiej pełni posięścia,
I takiej upojnie - skwarnej
Rozkoszy (dość popularnej),
I że bez pani spojrzenia
Nie ma już dla mnie natchnienia,
I że bez pani rozkraczeń
W szał wpadnę chorych majaczeń!
Że bez przychylnych jej gestów
Zapadnę w nicość i próżnię,
I odtąd juz nie odróżnię
Chorejów od anapestów;
Gdyby się pani, powtarzam,
Zmieniła nieco w tym względzie,
A ja bym się nie rozmarzał
Przy seksualnym popędzie,
To stałaby się z nas para
Ach, najszczęśliwsza w Warszawie!
Może się pani postara?
Ja także trochę się wprawię.

Lecz list się dłuży. A przeto
Kończę. Nadziei mam mało.
Bo cóż by z nas pozostało,
Gdybym ja nie był poetą,
Nie dążył ku "ideałom",
A pani nie była kobietą
tak jednolitą i całą?

A zresztą... małoż to bywa
Na świecie różnych wypadków?
Może się jednak zmienimy?
Adieu, Madame. Bądź szczęśliwa,
Kiedy się znów zobaczymy?
P.S.
Ukłony dla pięknych pośladków

[mala200333]

Magda Durecka

Nikt nie chce żyć bez miłości

Za słońcem pragnę dziś pójść
Może Ciebie tam odnajdę
Zawołam Cię znów, może usłyszysz mnie
A wokół cisza wciąż trwa
Może miłość jest już blisko
Bo miłość to ja, tęsknota, którą znam

To dla nas czas
Zatrzymał się
Szukam Cię wciąż, gdzie jesteś, gdzie?

Nikt nie chce żyć
Żyć bez miłości
Bez czułych słów, dotyku rąk
Nikt nie chce żyć
Żyć w samotności
Więc kochaj mnie
Kochaj tak jak nikt

A słońce znów cieszy się
Ciepłem mnie otula
Może to dziś na mej drodze spotkam Cię
Choć wokół cisza wciąż trwa
Czuję, że jesteś blisko
W duszy mej gra zapomniany dawno rytm

To dla nas czas
Zatrzymał się
Szukam Cię wciąż, gdzie jesteś, gdzie?

Nikt nie chce żyć
Żyć bez miłości
Bez czułych słów, dotyku rąk
Nikt nie chce żyć
Żyć w samotności
Więc kochaj mnie
Kochaj tak jak nikt

To dla nas czas
Zatrzymał się
Szukam Cię wciąż, gdzie jesteś, gdzie?



Nikt nie chce żyć
Żyć bez miłości
Bez czułych słów, dotyku rąk
Nikt nie chce żyć
Żyć w samotności
Więc kochaj mnie
Kochaj tak jak nikt
Kochaj mnie jak nikt

[mala200333]

[mala200333]

Wiersz napisany przez Jerzego Piątkowskiego:

'Spóźnienie — sprawa ... to powszednia;
czekam od wczoraj, tu z walizką - - -
Chciałem na koncert, tylko — do Wiednia,
nie było mżawki, ani ślisko ...

Idę po torach ... na rogatki - - -
bo myśl mi nagle — świta nowa ...
Wezmę kapelusz, moje manatki;
pojadę busem — do Pacanowa.

[mala200333]

Trzeba się kochać

Franciszek Karpiński

Trzeba się kochać słodka Rozyno,
Póki rzeźwiejsze lata nie miną,
Na to ci serce i piękność dana,
Żebyś kochała, była kochana.

Trzeba się kochać, wszystko ci gada,
Co tylko żyje, co sobą włada,
Temi prawami rządzi się wiecznie;
Trzeba się kochać, trzeba koniecznie.

Kiedy się trafią oczy przychylne,
Wprzód się szukają przez drogi mylne,
Potem zdybane niby niechcący,
Rozpalają się w płomień gorący.

Zaraz się zwierzą swej tajemnicy,
Źrenica mówi cicho źrenicy,
Co serca słyszą, a nikt na stronie,
To przyjacielskie stwierdzają dłonie.

Prawda, że czasem miłość dokuczy,
Nie śpi, nie jada, troszcze się, mruczy:
A i wtenczas, kiedy ją kląłem,
Czułem, że była moim żywiołem.

Miłość sprowadza ludzi w gromady,
Matka pokoju, zabrania zwady,
Miłość pociechą w życiu jedyną,
Trzeba się kochać słodka Rozyno