dunant
27.03.16, 22:19
osoby zginęły, a 21 zostało rannych podczas jednej z największych wielkanocnych tragedii ostatnich lat. Pożar budynku socjalnego w Kamieniu Pomorskim dostarczył Polakom wielu tragicznych obrazków, okrywając cały kraj żałobnym kirem.
Pożar budynku socjalnego w Kamieniu Pomorskim na zawsze zapisał się na czarnych kartach historii. Budynek, zamieszkiwany głównie przez pracowników Nafty i osoby skierowane tam przez opiekę społeczną, od dawna nie cieszył się dobrą opinią: wielokrotnie dochodziło tam do pijackich burd, zaprószeń ognia i drobnych podpaleń. Nikt nie przypuszczał, że te ostatnie mogą być zwiastunem zbliżającej się hekatomby.
Tuż po północy 13 kwietnia 2009 roku (poniedziałek wielkanocny) w wyniku zwarcia instalacji elektrycznej w budynku wybuchł pożar. Ze względu na użyte przy budowie materiały łatwopalne, ogień rozprzestrzeniał się błyskawicznie, odcinając ludziom drogę ucieczki. Wielu z nich płonąc, niczym żywe pochodnie, skakało przez okna, łamiąc przy tym ręce i nogi. Na miejscu ginęły całe rodziny, a niektórzy musieli patrzeć na śmierć swoich bliskich. Bilans tragedii w budynku zamieszkiwanym przez 77 osób, to 23 zabitych i 21 rannych. Nie sposób opisać ich dramatu, lecz jego część oddają rozdzierające serce wspomnienia matki, która w rozmowie z Faktem mówiła o ostatnich chwilach swego małego dziecka.
- Wszystko stanęło w ogniu. Krzyknęłam do Dawidka, by wstawał. Ale on został w łóżku. Może się bał, może był podtruty. Odgradzało mnie od niego morze płomieni. Po chwili Dawidek palił się już na swoim łóżeczku. Tak strasznie krzyczał. Widziałam, jak płoną mu włoski. Na mnie płonęła już koszula. Gdy wyskoczyłam z okna i leżałam na dole ze złamaną nogą, jeszcze słyszałam jego głos. A wszystko otaczał ogień! - mówiła Faktowi przez łzy Iwona Zawadzka.
Po tragedii prezydent Lech Kaczyński ogłosił trzydniową żałobę narodową. Premier Donald Tusk obiecał pomoc państwa przy odbudowie ośrodka i deklarował wsparcie dla ocalałych. Przed sądem stanęło dwóch urzędników z kamieńskiego Zakładu Gospodarki Mieszkaniowej, którzy nie dopilnowali swoich obowiązków. Choć od tragedii minęło już siedem lat, dopiero niedawno zapadły pierwsze wyroki w sprawie odszkodowań dla pogorzelców. Nie sposób przemilczeć, że choć żadne pieniądze nie przywrócą życia zmarłym, to wysokość zasądzonych kwot była skandalicznie niska.
