......IZRAEL.....

[seremine]

Niemiecki dziennikarz Paul Ronzheimer z Axel Springer przeprowadził w niedzielę wywiad z ministrem spraw zagranicznych Izraela Gideonem Saarem. W rozmowie padły pytania o doniesienia dziennika "The Guardian". – To nieprawda. Trzeba zrozumieć, że ci ludzie przybyli tylko po to, aby sprowokować Izrael do ataku. Wielokrotnie wzywano ich, aby przekazali swoją rzekomą pomoc humanitarną, która i tak była bardzo niewielka, przez Cypr lub izraelski port. Chcieli tylko zdyskredytować Izrael. Nie przywiązuję żadnej wagi do ich słów – skomentował.

[seremine]

Myślę, że byli traktowani zgodnie z prawem i nie wierzę w nic, co mówi ta pani. Jest ona fanatyczną aktywistką antyizraelską. Izrael traktował tych ludzi z szacunkiem. Przejęliśmy całą flotę bez użycia siły, bardzo pokojowo. Nie sądzę, aby jakikolwiek inny kraj na świecie potraktował tak wrogo nastawionych ludzi tak uprzejmie jak my – stwierdził szef izraelskiego MSZ, cytowany przez Onet.

[al.1]

Takie ciekawostki od ok. 15:36 i od 1:03:30

--
Maurice Samuel:
"We Jews, we are the destroyers and will remain the destroyers. Nothing you can do will meet our demands and needs. We will forever destroy because we want a world of our own."

sp

[mala200333]

W miarę upływu czasu, stanowisko Hamasu i rządu Netanjahu zaczęło się zmieniać. Przedstawiciele Hamasu nie chcą zgodzić się na rozbrojenie i dobrowolne oddanie władzy.


Z kolei izraelski premier miał stwierdzić w rozmowie z Trumpem, że nie wyprowadzi wojska ze Strefy Gazy, a wola Hamasu w prowadzeniu negocjacji "nic nie znaczy". Miał tym samym zirytować amerykańskiego prezydenta, a obydwaj przywódcy mieli odbyć - jak informuje "Axios" - "napiętą rozmowę".

[mala200333]

Trudne spotkanie dla Netanjahu
Ekspert nie krył, że jego zdaniem, spotkanie w Białym Domu było trudne dla izraelskiego przywódcy. – Takie armaty na Netanjahu Trump wyłożył, że niech się cieszy, że przytomny siedział w tym Białym Domu – stwierdził. Rakowski podkreślił, że obecne rozmowy są historyczne: – To najprawdopodobniej pierwszy raz w historii, gdy przedstawiciele Hamasu i Izraela siedzą przy jednym stole. Z reguły to były inne pokoje, inne hotele, nawet inne miasta – zauważył.
Jednocześnie ekspert zaznaczył, że negocjacje nie będą łatwe: – Hamas stawia bardzo trudne warunki Izraelowi. Plan Trumpa jest – tak jakby to Trump chciał usłyszeć – wybitny, najwybitniejszy w dziejach i w historii ludzkości. Natomiast on jest bardzo ogólny, a szczegóły są najważniejsze – ocenił.
"Izrael wygrał wojnę regionalną, ale przegrał starcie o Strefę Gazy"
Rakowski zwrócił uwagę, że obie strony nie chcą wycofania wojsk ze Strefy Gazy. – Izrael wygrał wojnę regionalną, ale przegrał starcie o Strefę Gazy. Netanjahu się nie poddaje i nie zamierza dopuścić do powstania niepodległej Palestyny – dodał. Według niego Trumpowi zależy głównie na osłabieniu Hamasu: – Hamas wie, że jeśli kwestia palestyńska nie zostanie uregulowana, za kilka lat mogą wrócić do władzy – stwierdził.
Ekspert skomentował też reakcję izraelskiej opinii publicznej: – Jak oni widzą, że Palestyńczycy wychodzą na ulice w zrujnowanej Gazie, ale się cieszą, tańczą, pokazują, że przeżyli – to jest wściekłość. To miało być okazanie pełnej furii, a Hamas tę furię przetrwał. To jest pewnego rodzaju pułapka – podsumował.

[mala200333]

Władimir Putin i Benjamin Netanjahu odbyli rozmowę telefoniczną. Tematem były aktualne wydarzenia na Bliskim Wschodzie oraz relacje Rosji i Izraela. Netanjahu złożył życzenia urodzinowe Putinowi.

[mala200333]

Paradoksalnie, karząca ręka sprawiedliwości może go dosięgnąć prędzej w ojczyźnie, niż za granicą. Przypomnijmy: Netanjahu jest ścigany listem gończym, wystawionym w listopadzie ub.r. przez Międzynarodowy Trybunał Karny, za zbrodnie wojenne popełnione przez izraelską armię. O ile jednak proces Netanjahu w Hadze zapewne nigdy się nie odbędzie, to osądzenie go w Jerozolimie nie jest wcale wydumaną perspektywą.
Zdecydowana większość Izraelczyków jest gotowa wybaczyć mu krwawą operację w Strefie Gazy. Ba, miliony nie mają nic przeciwko zabijaniu palestyńskich cywilów i zrównaniu całego terenu z ziemią. Ale nie wybaczą mu, że dwa lata temu nie uchronił ich państwa przed katastrofą.

[mala200333]

Z netu…
Kilka tygodni po rozpoczęciu izraelskiej operacji wojskowej w Gazie Izrael zaczął być oskarżany o ludobójstwo. Dziś to oskarżenie nie jest już nawet tezą — to wyrok. Wydany nie przez sąd, ale przez dziennikarzy, reżyserów, celebrytów, ulicę i tzw. niezależne organizacje.
Nigdy nie chciałam polemizować z internetowymi sędziami, bo uważałam, że o takich sprawach powinien orzekać sąd. Nadal chcę wierzyć w sądy, choć ta wiara z każdym dniem słabnie. Ale nie dziś. Dziś trzeba nazwać rzeczy po imieniu.
Kluczowe w definicji ludobójstwa jest to, co prawnicy określają mianem dolus specialis — specyficznego zamiaru zniszczenia danej grupy „w całości lub w części”. Sam masowy mord nie wystarczy, by coś nazwać ludobójstwem; trzeba dowieść, że za działaniami stał ten właśnie szczególny zamiar.
7 października 2023 roku ten zamiar objawił się w czystej postaci. Nie po stronie Izraela — po stronie Hamasu. Cała ideologia Hamasu to nie walka o wolność, państwo czy prawa człowieka. To czysta, absolutna nienawiść do Żydów i do Izraela — nienawiść totalna, łącząca w sobie elementy religijne, ideologiczne i kulturowe. Nienawiść, która nie szuka kompromisu ani rozwiązania, lecz unicestwienia. I właśnie 7 października ta nienawiść znalazła swój krwawy wyraz.
7 października o 6:30 rano do Izraela wtargnęło blisko sześć tysięcy terrorystów i „cywilów” z Gazy. Wdarli się w 119 miejscach, wykorzystując wszystko, co mieli pod ręką – samochody, motocykle, ciężarówki, buldożery, paralotnie. W tym samym czasie z Gazy wystrzelono ponad 4300 rakiet wymierzonych w izraelskie domy, szkoły, szpitale – obiekty cywilne, nie wojskowe.
W ciągu kilku godzin rozegrała się rzeź. Filmowana przez samych sprawców – tak, przez nich samych – była nie tylko aktem zbrodni, ale i triumfalnym spektaklem. Zginęło 1139 osób: kobiety, dzieci, starcy, osoby niepełnosprawne. Mordowano z zimną krwią, gwałcono, palono żywcem, bezczeszczono ciała. Wszystko w rytmie euforii i samozachwytu. To nie była wojna. To był festiwal śmierci.
Jedna z najstraszniejszych rzeczy, które można zobaczyć na tych nagraniach, to nie same sceny mordu, ale twarze oprawców. Uśmiechnięte, rozradowane, jakby uczestniczyli w najlepszej imprezie swojego życia. I w pewnym sensie – uczestniczyli. Hamasowcy śpiewali, tańczyli, krzyczeli triumfalnie, dzwonili do rodzin, chwaląc się liczbą zabitych. Nagrania pokazują, jak sprawcy pozują przy zwłokach, jak plądrują, jak bezczeszczą ciała — a następnie zabierają je do Gazy, żeby wystawić je na widok publiczny.
Reakcja tłumu w Gazie, widoczna na licznych filmach i relacjach, też była przerażająca: wiwaty, oklaski, pokazy radości. Ulice wypełniły się ludźmi, którzy celebrowali masakrę. To nie były jedynie pojedyncze, skrajne jednostki — w wielu miejscach widowisko spotykało się z powszechną aprobatą, a władze de facto przemieniły zbrodnię w publiczne „święto”. Ten publiczny entuzjazm dla przemocy był częścią spektaklu godzin i dni po atakach.
To szczęście, ten zachwyt, ta zabawa, w którą terroryści z Hamasu zamieniają tę potworną rzeź, to coś, czego naprawdę nie widziałam. To nie jest zwykłe barbarzyństwo ani szaleństwo wojny – to orgia nienawiści, upojenie cudzym cierpieniem, coś, co przekracza granice ludzkiego rozumienia.
To nie był akt narodowowyzwoleńczy. To nie była walka o wolność. To nie była żadna „intifada”. To była czysta, niepohamowana nienawiść. Religijnie uświęcona ekstaza zabijania. Fanatyzm, który nie szuka wolności ani sprawiedliwości – tylko unicestwienia Żyda. Nie Izraelczyka, nie żołnierza, ale Żyda jako takiego. To ideologia zrodzona z tego samego jadu, z którego powstały pogromy, nazizm i ludobójstwa XX wieku.
Do Gazy uprowadzono 251 osób – w tym dzieci. Najmłodszy, Kfir, miał 9 miesięcy, gdy został porwany wraz ze swoim bratem Arielem i matką Shiri, a następnie z zimną krwią zamordowani w Gazie. W Gazie Hamas nadal przetrzymuje 48 zakładników, z których zaledwie około 20 uznaje się za żywych.
Świat na chwilę zamarł. Przez kilka dni wydawało się, że zachował zdolność rozróżniania dobra od zła. Ale tylko na chwilę. I wtedy zaczęła się druga faza – festiwal odwracania znaczeń.
Z katów zrobiono ofiary. Z ofiar – oprawców. Internet zalały obrazy ruin Gazy, opowieści o „izraelskim ludobójstwie”. Zachód, zwłaszcza jego lewicowa inteligencja, błyskawicznie powrócił do swej ulubionej narracji o „kolonialnym Izraelu” i „palestyńskim oporze”. Zbrodniarze zostali bohaterami, mordercy – bojownikami o wolność. Jakbyśmy w czasie rzeczywistym obserwowali proces zaprzeczania Holokaustowi.
Na naszych oczach zmaterializowała się czysta ideologiczna nienawiść. Jeśli nie zostałaby powstrzymana siłą, powtórzyłaby się kolejny raz i kolejny raz — dokładnie tak, jak zapowiadali przywódcy Hamasu.
Już rok temu, 7 października, na ulicach odbywały się marsze pod palestyńskimi flagami; dziś zapowiadane są kolejne — jeszcze gwałtowniejsze, jeszcze bardziej nienawistne wobec Żydów i Izraela niż rok temu. Każdy, kto w tym szczególnym dniu maszeruje pod palestyńską flagą i świadomie bierze udział w tych demonstracjach, sprzeniewierza się podstawowym standardom przyzwoitości: jest zwyczajną szumowiną i hańbą dla ludzkości.
Podobno w Stanach 51 procent młodych ludzi w wieku 18–24 lat uważa, że Izrael powinien zniknąć. Douglas Murray powiedział: „módlmy się, by nie spełniło się to, czego pragną”. Bo jeśli to jest przyszłość Zachodu – świat, który nie potrafi już odróżnić rzezi od walki o wolność – to może rzeczywiście zasługuje, by przestać istnieć taki, jaki jest.
Dla mnie osobiście to, co wydarzyło się 7 października było wydarzeniem,które bardzo zmieniło moje życie.
Am Yisrael Chai!

[al.1]

Hamaz został stworzony przez Izrael. Niżej fakty o ludobójstwie małoczapeczkowych

• Czy Izrael naprawdę popełnia ludobójstwo w Gazie? Co na To Kowal i Sikorski?

[mala200333]

W egipskim Szarm al Szejk trwają rozmowy z udziałem Izraela i bandyckiego Hamasu, które mają zakończyć trwającą od dwóch lat wojnę. Wbrew planu Donalda Trumpa, nie ma mowy o pokoju, a co najwyżej o rozejmie w wojnie, która kosztowała życie kilkudziesięciu tysięcy ludzi w siedmiu krajach i zmieniła oblicze Bliskiego Wschodu

[mala200333]

Nie wszystkie rocznice niosą ze sobą świece i wspomnienia radosne. 7 października w Izraelu to data, która zamieniła się w ranę zbiorowej pamięci. To dzień, w którym świat zobaczył, jak w kilka godzin runęło poczucie bezpieczeństwa i jak zgasły setki istnień. Dzisiaj, proszę Państwa, rocznicę tej tragedii wspominają zarówno we Francji, jak i w Izraelu. Wczoraj w Paryżu, w sali Pleyel, tysiące osób zebrało się, by wysłuchać czytanych imion ofiar i by choć przez chwilę poczuć, że nie są sami. Nie było tam wielkich haseł - raczej cisza, muzyka, obecność. Oni, ci, których stracono, wracali w słowach, a my mogliśmy tylko słuchać.
Dziś natomiast, przy Quai d’Orsay, francuski rząd organizuje oficjalny hołd dla 51 rodaków, którzy zostali zabici lub uprowadzeni. To uroczystość państwowa, ale i gest bardzo ludzki: przypomnienie, że tragedia 7 października nie zatrzymała się na granicach Izraela. Tymczasem w samym Izraelu ulice znów zatrzymały się na minutę ciszy. W kibucach, które poniosły największe straty, zapalono świece i odczytywano imiona zamordowanych. Prezydent Herzog powiedział ze wzruszeniem: "Nie mówiono wam tego wystarczająco" - i w tych kilku słowach zmieścił żal całego państwa.
Na to wszystko nakłada się jeszcze jedno, dziś przypada święto Sukkot. W normalnych latach byłoby to święto radości, dziękczynienia i wspólnego siedzenia w szałasach symbolizujących czterdziestoletnią wędrówkę Izraelitów przez pustynię. Ale w tym roku suki nabrały innego znaczenia: stały się domami czekania. Ludzie mówią, że jedzą tam posiłki i patrzą w niebo, oczekując na powrót zakładników, modląc się o dzień, w którym życie wróci do normalności. Ten kontrast - między świętem radości a rzeczywistością bólu - jeszcze mocniej pokazuje, jak kruche jest nasze poczucie bezpieczeństwa.
Być może to właśnie ta kruchość uczy nas, że nie można odsuwać pamięci na bok. My, wy, oni - wszyscy jesteśmy zobowiązani, by pamiętać i by próbować wyciągnąć lekcję. Nie chodzi o pompatyczne słowa ani kolejne pomniki. Chodzi o to, by usiąść razem, wysłuchać i pozwolić, by pamięć prowadziła nas ku pokojowi. Bo prawdziwy hołd oddamy dopiero wtedy, gdy potrafimy zamilknąć i usłyszeć drugiego człowieka.
Czekamy na was.
Zakładnicy uznawani za żywych
Gali Berman, 27 lat
Ziv Berman, 27 lat
Ariel Cunio, 28 lat
David Cunio, 35 lat
Eitan Horn, 37 lat
Bipin Joshi, 24 lata
Omri Miran, 48 lat
Natthapong Pinta, 35 lat
Matan Zangauker, 25 lat
Elkana Bohbot, 36 lat
Rom Braslavski, 21 lat
Evyatar David, 24 lata
Guy Gilboa-Dalal, 24 lata
Maxim Herkin, 36 lat
Segev Kalfon, 29 lat
Bar Kuperstein, 24 lata
Eitan Mor, 25 lat
Yosef-Chaim Ohana, 24 lata
Alon Ohel, 24 lata
Avinatan Or, 32 lata
Matan Angrest, 22 lata
Nimrod Cohen, 20 lat
Tamir Nimrodi, 20 lat
Zakładnicy uznani za zmarłych, których ciała pozostają w Gazie
Tamir Adar, 38 lat
Sahar Baruch, 25 lat
Amiram Cooper, 84 lata
Ronen Engel, 54 lata
Manny Godard, 73 lata
Tal Haimi, 42 lata
Eliyahu Margalit, 75 lat
Joshua Mollel, 21 lat
Dror Or, 49 lat
Sonthaya Oakkharasr i Sudthisak Rinthalak
Lior Rudaeff, 61 lat
Yossi Sharabi, 52 lata
Aryeh Zalmanovich, 86 lat
Uriel Baruch, 35 lat
Inbar Haïman, 27 lat
Guy Illouz, 26 lat
Eitan Levy, 53 lata
Muhammad Alatarash, 39 lat
Itay Chen, 19 lat
Oz Daniel, 19 lat
Ran Gvili, 24 lata
Asaf Hamami, 41 lat
Omer Neutra, 21 lat
Daniel Perez, 22 lata
W tradycji żydowskiej wymienienie imienia nie jest tylko suchą listą - to akt pamięci, a czasem wręcz modlitwy. Imię przywraca obecność, sprawia, że zmarły lub nieobecny nie znika w anonimowości. Dlatego tak ważne jest, by je powtarzać, czytać głośno, wpisywać do tekstów i modlitw. Kiedy dziś mówimy: Gali, Ziv, Ariel, David… - to tak, jakbyśmy mówili im: jesteście wciąż z nami. I choć nie wszyscy wrócą, sama pamięć o ich imionach staje się mostem między bólem a nadzieją, że cisza rocznic zamieni się w przyszłości w ciszę pokoju.

[mala200333]

Izraelska aktorka Sarai Givaty ……..W wywiadzie dla kanału telewizyjnego i24news stwierdziła, że jeśli nie podejmie się odpowiednich działań, dzieci z Gazy mogą wyrosnąć na terrorystów.

[mala200333]

ZAPISZ

UDOSTĘPNIJ
12
Izrael i Hamas zatwierdziły pierwszy etap naszego planu pokojowego – ogłosił w środę prezydent USA Donald Trump.

Jak dodał Trump, oznacza to, że wszyscy zakładnicy będą już wkrótce uwolnieni, a Izrael wycofa swoich żołnierzy na uzgodnione wcześniej pozycje.
"Z wielką dumą ogłaszam, że Izrael i Hamas zatwierdziły pierwszy etap naszego Planu Pokojowego" – napisał Trump w serwisie Truth Social.
Prezydent USA przekazał, że te decyzje będą "pierwszym krokiem w kierunku silnego, trwałego i wiecznego pokoju

[mala200333]

Netanjahu oświadczył, że "z Bożą pomocą sprowadzimy do domu wszystkich zakładników". Zareagował w ten sposób na ogłoszoną przez prezydenta USA Donalda Trumpa zgodę Izraela i Hamasu na przyjęcie pierwszego etapu planu pokojowego dla Strefy Gazy.

[mala200333]

O godz. 11 czasu polskiego bandycki Hamas i Izrael mieli podpisać oficjalne porozumienie dotyczące pierwszej fazy zawieszenia broni w Strefie Gazy. Ceremonia wciąż się jednak przedłuża. Obie strony informują natomiast o kolejnych krokach, jakie zostaną podjęte.
Strony miały złożyć podpis pod porozumieniem ok. godz. 11. Spotkanie z mediatorami jednak wciąż trwa.
Porozumienie musi ratyfikować Izrael
Jednocześnie członek biura politycznego organizacji wydał komunikat, w którym przekazał, że Hamas otrzymał gwarancje od pośredników, w tym USA, że Izrael nie wznowi działań bojowych w Strefie Gazy

[mala200333]

Bandycki Hamas porozumiał się z Izraelem
W nocy ze środy na czwartek prezydent USA Donald Trump ogłosił przełom w mediach społecznościowych, informując, że Izrael i bandycki Hamas uzgodniły pierwszą fazę porozumienia o zawieszeniu broni w Strefie Gazy.

[jutta_t]

Negotiators for Israel and Hamas have agreed to pause fighting in Gaza to release the remaining hostages in exchange for Palestinian prisoners, adopting parts of a plan backed by US President Trump

[mala200333]

Indonezja ogłosiła, że nie wyda wiz izraelskim sportowcom na rozpoczynające się 19 października mistrzostwa świata w gimnastyce, powołując się na stanowisko rządu i sprzeciw wobec działań Izraela w Gazie.


Religia w Indonezji jest zróżnicowana, ale …dominującą religią jest islam, ……który dotarł na wyspy w XII wieku, stając się dominujący od XV wieku. I

[seremine]

The withdrawal of Israeli troops is part of a deal that also calls for the release of several hundred Palestinian prisoners in exchange for the remaining 48 hostages in Gaza

[mala200333]

Choć w Chan Junus panuje radość, jednocześnie ludzie są głęboko zaniepokojeni, ponieważ obawiają się, że Izrael złamie warunki rozejmu. Przed Palestyńczykami w Strefie Gazy wciąż stoi wiele wyzwań - podkreśliła Al-Shana

www.polsatnews.pl/wiadomosc/2025-10-11/relacja-ze-strefy-gazy-izrael-nie-okazywal-zadnej-litosci-ani-milosierdzia/
Gdzie sa uwolnieni zakladnicy ktory WASZ Hamas Trzyma?

[mala200333]

Specjalni wysłannicy prezydenta USA Steve Witkoff i Jared Kushner wizytowali w sobotę Strefę Gazy - poinformowała izraelska armia. Sobota była drugim dniem zawieszenie broni, zawartego przy pośrednictwie Donalda Trumpa przez Izrael i palestyński Hamas

[mala200333]

Ponad tysiąc Palestyńczyków protestował w Oslo przed meczem Norwegia - Izrael. Manifestujący domagali się wykluczenia reprezentacji Izraela z eliminacji do mistrzostw świata. - To wstyd dla sportu - mówiła jedna z uczestniczek strajku.

To wstyd że wybraliscie Hamas jako rzad!

[jutta_t]

O tej sytuacji zrobiło się głośno w świecie sportu. Indonezja odmówiła wydania wiz izraelskim gimnastykom, którzy chcieli wziąć udział w MŚ w Dżakarcie. Strona izraelska zamierza podać do sądu światową federację

[mala200333]

Z netu… Josi Landau
Oczy, ktore widzialy juz wszystko
Drugie zdjecie przedstawia zolnierza , wynoszacego spalone cialo niemowlecia, ktore Josi przygotowal do identyfikacji
To niemowle, chlopczyk , ktore ONI upiekli zywcem w piekarniku na oczach gwalconej matki , po czym bestialsko ja zamordowali
Free Palestine?
Naprawde?

[jutta_t]

Makabra!

[mala200333]

Izrael po zakończeniu operacji zwrotu zakładników stoi przed wielkim wyzwaniem w związku z istnieniem w Strefie Gazy podziemnych korytarzy Hamasu. Minister Israel Katz zapowiedział, że ich likwidacja przeprowadzona zostanie przez Siły Obronne Izraela oraz poprzez "międzynarodowy mechanizm", który zostanie ustanowiony pod kierownictwem i nadzorem Stanów Zjednoczonych.

Co musisz wiedzieć?
Izrael planuje całkowitą likwidację terrorystycznych tuneli Hamasu po zakończeniu operacji uwalniania zakładników.
Operacja ma być prowadzona przez IDF przy wsparciu "międzynarodowego mechanizmu", utworzonego pod przewodnictwem i nadzorem Stanów Zjednoczonych.
Informacje te potwierdza izraelski minister obrony Israel Katz.


Prawdziwe oblicze Palestynczykow.

[jutta_t]

Tysiące ludzi zgromadziło się w Tel Awiwie, gdzie 48 ostatnich zakładników ma wrócić do domu po dwóch latach wojny izraelsko-hamasowskiej. Tłum oklaskiwał Donalda Trumpa jako pośrednika w zawarciu porozumienia pokojowego, ale pojawiły się też szyderstwa z premiera Izraela Benjamina Netanjahu.

[seremine]

Grupa reprezentująca rodziny izraelskich zakładników poinformowała jednak, że w poniedziałek do kraju wrócą szczątki zaledwie czterech osób. Forum Rodzin Zakładników oświadczyło, że to "rażące naruszenie porozumienia" przez Hamas.