czy da się wogle z tego wyjsc?

anna.zyg Re: czy da się w ogóle z tego wyjsc? 04.09.06, 12:09

mialo byc w ogole w temacie.Przepraszam za blad ale moje oczy sa teraz do niczego.

tomek83f Re: czy da się w ogóle z tego wyjsc? 04.09.06, 13:19

Jak stracisz nadzieje to na pewno nie wyzdrowiejesz.Pozytywne nastawienie to
podstawa.Niejednokrotnie udowodniono ze jesli pacjent uwierzy że lekarstwo mu
pomoże (chocby to był cukier puder)to naprawde mu pomoże.Faktem jest że lekarze
nie potrafiom nam pomóc żebyśmy szybko wyzdrowieli,jednak na pewno choroba ta
jest uleczalna. Pamiętaj że nie jesteś sama i wszyscy wiedzą że cierpisz.Głowa
do góry i nie daj się chorobie. (-:
iiana1 Re: czy da się w ogóle z tego wyjsc? 04.09.06, 13:21

anna.zyg ,znajdz w necie www.angelfire.com/nj/lorib Wynika z tego ze sie
da wyjsc na prosta.

A moze rzeczywiscie co niektorzy powinni dodatkowo wziac na jakis czas
atydepresanty?(nie mam tu na mysli bezposrednio Ciebie Anno.zyg).
Ale same antybiotyki nie wylecza boreliozy , jesli jest sie juz z powodu tej
choroby w psychicznych dolkach.
- patrz : ogromny stres i depresja powoduja tylko obnizanie funkcjonowania
ukladu odpornosciowego, ktory i tak jest juz podlamany przez borelioze.
A powinnismy zadbac o nasza odpornosc.

Bez sensu jest udawanie ,ze sie ktos mocno trzyma a branie
antydepresantow to ujma na honorze. Pisal tez o tym dr.B.

artur737 Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 04.09.06, 15:24

A masz moze dzieci? Chcesz im dac taki denny przyklad jak radzic sobie z problemami w zyciu?

Nie ma sensu sie zabijac i antydepresanty sa od tego by je brac. Nalezy tez powiedziec lekarzowi, ze sie ma ochote zakonczyc zycie, bo paradoksalnie antydepresanty czasami ulatwiaja taka decyzje.

Niestety praca o fibromyalgii, ktora kiedys przytaczal Wrotek sugeruje, ze samobojstwo jest wzglednie czesta forma zakonczenia zycia w chorobie, ktora byc moze jest forma pozna boreliozy. Wiec jest to realne niebezpieczenstwo.
Przeczytalem ta prace i okazalo sie, ze zwlaszcza kobiety dokonuja takiego wyboru. Mezczyzni jakos nie. Choc roznica nie byla statystycznie znamienna bo troche za mala liczba przypadkow.

anna.zyg Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 04.09.06, 16:37

Nie mam dzieci i nie wiem czy będę mogla je kiedyś mieć. Nie chcę zeby mialy
borelioze tak jak ja.
- laurawroc Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 04.09.06, 17:54
  
  ja też mam juz dość i chciałabym żeby już się to wszystko skonczylo - wszystko
  jedno jak..... a najlepiej zasnąć i się już nie obudzić.
  - rumcajs-wrocek Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 04.09.06, 18:10
    
    Ne no tak nie można !!!!!!!!!!!!!!
    Co Wy sobie wyobrażacie , że żyjecie tylko dla siebie ?????
    A co z rodziną : mężem , dziećmi , rodzicami , rodzeństwem itd.itd.
    Najprościej zasnąć i już . A całą resztę mieć w d....
    Ups !! sorki , ale mnie poniosło .
    Troszkę w życiu widziałem i niestey znałem kilku samobóji'
    Głowa do góry i żyjemy dalej . Nie ma tak lekko.
    Pozdrawiam wszystkich walczących
    Rumcajs
    - klematis7 Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 04.09.06, 18:26
      
      rumcajs-wrocek napisał:
      
      > Ne no tak nie można !!!!!!!!!!!!!!
      > Co Wy sobie wyobrażacie , że żyjecie tylko dla siebie ?????
      > A co z rodziną : mężem , dziećmi , rodzicami , rodzeństwem itd.itd.
      
      To nie rodzina je potrzebuje, ale one rodziny.
      A gdzie jest teraz ta rodzina: maz, dzieci, rodzice, rodzenstwo? Dlaczego one
      sa w takim stanie?
  - franiolek1 Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 04.09.06, 18:22
    
    Dziewczyny!!!! Trzymajcie sie, nie dajcie chorobie. Rozumiem co czujecie,
    przezywam to samo, a mam chyba bardzo ciezka wersje tej choroby. Wiem, ze w
    pewnym momencie bylam strasznie przybita, ale zrozumialam, ze to nie ja, tylko
    choroba za mnie mysli. Zaczelam duzo czytac i spostrzeglam sie, ze wielu
    chorych wychodzi z tej choroby po wielu miesiacach leczenia. I ze nie wolno
    opuszczac rak, choc wiem jak jest ciezko.
    Mimo niewiedzy lekarzy, mozemy sie leczyc, jest nadzieja na polepszenie, nie
    wolno sie poddawac!
    Napewno przezywamy w tej chwili ciezkie chwile, ale po nich nastapia inne,
    weselsze. Po jakims czasie zapomnicie moze nawet, ze bylyscie chore )))
    Znam osoby, ktore wyszly z tej choroby, czuja sie dobrze, zyja normalnie. Wiec
    i nam moze sie udac.
    Na szczescie istnieje to forum i jest nas duzo - tutaj sa osoby, ktore
    rozumieja co czujecie. Jak jest Wam przerazliwie zle, to piszcie. Jestem pewna,
    ze uda nam sie zwalczyc to paskudztwo.
    W Stanach sa stowarzyszenia, ktore organizuja spotkania, na ktorych mozna sie
    wygadac i wyplakac. Tego nam brakuje....
  - iiana1 Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 04.09.06, 20:09
    
    Laura, mysli typu "zasnac i nie obudzic sie" podejrzewam ,ze kazdy z nas mial
    lub miewa w okresach pogorszen Niezaleznie od rodzaju chronicznej ciezkiej
    choroby , ktora dotyka ludzi, jest to jedna z mysli, ktora przychodzi .Chyba
    tylko omija tych ktorzy lapia grype lub angine. Dolki sa , niestety, wpisane w
    borelioze a zwlaszcza gdy podejmuje sie w koncu leczenie i przychodza herxy
    oraz wszelkie mozliwe dolegliwosci zwiazane z tak dlugim braniem lekow.
    
    Jedyne co pozostaje to pogodzic sie z tym ze lapie sie piekielna
    depresje, bo to niestety nieodlaczna czesc choroby i poczatkow terapii.
    I lepiej wspomoc sie czasem jakims prochem, zeby nie zabijac organizmu
    samonakrecajacym sie stresem.Bo stres wykancza najbardziej.
    
    Sama sie tez boje wejscia znow na porzadne dawki antybiotykow.Bo logika i
    dotychczasowe doswiadczenie biora w leb (przeciez zawsze tak bylo ze np. 2
    tygodnie antybiotyku na angine i juz w 5 dniu brania leku stan zdrowia sie
    polepszal, a przy borelli najczesciej wchodzi sie wlasnie w faze mega herxa,
    ktora nie wiadomo jak dlugo bedzie trwac..)Podejrzewam ze pewnie sama zaczne tu
    na forum wchodzic w panice jak mnie dopadnie herx, a mysli beda czarne.
    Ale staram sie zachowac swiadomosc , ze to stan przejsciowy. A gdyby bylo mi
    jednak piekielnie zle, chyba poprosilabym lekarza o srodek antydepresyjny
    zeby nie zamordowywac i tak oslabionego juz organizmu depresja.
    
    Poza Polska proponowano mi w szpitalu pomoc psychologa gdybym zle sie miala
    czuc psychicznie podczas leczenia.Nie bylo az tak zle, wiec nie musialam
    korzystac.Ale kto wie? Szkoda ,ze u nas tak trudno o to a czasem nawet
    jest trudniej bo nie niektorzy , jak pisali juz na tym forum, nie moga liczyc
    na pomoc i wsparcie psychiczne nawet od najblizszych.
    
    laurawroc napisała:
    
    > ja też mam juz dość i chciałabym żeby już się to wszystko skonczylo -
    wszystko
    > jedno jak..... a najlepiej zasnąć i się już nie obudzić.
    - franiolek1 Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 04.09.06, 21:24
      
      Zupelnie sie zgadzam z kazdym Twoim zdaniem. Juz od dwoch tygodni chodze wokol
      nowego antybiotyku i boje sie go lyknac. Wiem, w jakim bede stanie i ciagle mi
      sie wydaje, ze to zly moment...
      Ja nawet nie bardzo wiem jak to jest bez herxa, zyje w ciaglym herxie od
      czterech miesiecy. Mialam przerwy, moze na 48 godzin dwa razy. Ciagle jednak
      wierze, ze to minie....
      Dolki sa wpisane w borelioze - a przede wszystkim sa jej objawem. Te stany
      depresyjne, przez ktore wszyscy przechodzimy, sa objawem choroby i nasilaja sie
      podczas herxow. Ta swiadomosc pomaga je przetrwac, tak mi sie wydaje...
      Poza tym, gdy sie cierpi 24 godz na dobe, to chyba bycie w szampanskim humorze,
      wskazywaloby na chorobe psychiczna.
      Dlatego dziewczyny, nie zalamywac sie! Piszcie jak jest zle...
      - joannbernat Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 05.09.06, 15:48
        
        Być może to, co teraz napiszę może się wydać komuś dziwne, nawet niedorzeczne. Śmiem twierdzić, że wpadanie w dołki to bardziej nawyk, który borelioza zdaje się potęgować, niż sama borelioza jako taka. Ja w każdym razie przez wiele lat tak miałam. Byłam mistrzynią w takim "nakręcaniu się".
        Jak to wyglądało?
        Ano tak, mniej więcej:
        "Cholera, czy jeszcze kiedykolwiek obudzę się bez tego bólu głowy? Czemu to musi tak strasznie boleć. Ważę 43 kilo, a czuję się tak, jakbym ważyła conajmniej 143. Łazienka, choć blisko sypialni i tak jest o te 4 metry za daleko. Jak ja dzisiaj dojadę do pracy, gdy nawet do łazienki dojść nie mogę?"
        Siadałam na łóżku i jęczałam, a gdy wreszcie udało mi się wstać i zrobić dwa pierwsze kroki w stronę łazienki, pęcherz robił mi brzydki numer
        A potem były łzy, poczucie niesprawiedliwości, głupie pytania w stylu - Dlaczego właśnie ja? - i cały dzień w tym stylu.
        Można się tak nakręcać w nieskończoność. I to tak naprawdę jedna z najgorszych rzeczy, jakie można sobie w tej chorobie zafundować.
        
        Teraz myślę zupełnie inaczej niż kiedyś. A boli tak samo, czasem nawet bardziej. Ale musiałam się tego nauczyć, nabrać nowych nawyków i sporo pracy mnie to kosztowało. Ale się udało!
        Gdy tylko zauważam, że zaczynam biadolić i użalać się nad sobą, w głowie włącza mi się taka czerwona lampka. I mówię sobie - "O nie, Kochana, przestań natychmiast!"
        Wyobrażam sobie siebie tak, jakbym patrzyła tak trochę z boku, taką stojącą właśnie w tej chwili i w tym miejscu, gdzie aktualnie jestem.
        Trochę, jakbym patrzyła na zdjęcie, które ktoś mi właśnie przed chwilą zrobił. A potem wyobrażam sobie, że przekreślam to zdjęcie grubym, czarnym mazakiem. Brzydki, brzydki obrazek! Nie chcemy takich obrazków, no nie, Aśka?
        Obrazek znika. Teraz wiem, że trzeba go zastąpić innym obrazkiem, bardziej optymistycznym. Tego też musiałam się nauczyć, bo to dość trudne, gdy się ma podły nastrój i karuzelę w głowie.
        Różne rzeczy mi czasem pomagają. Czasem oglądam sobie zdjęcia, takie swoje ulubione, które przywołują miłe wspomnienia, czasem pomaga fajny film, telefon do "optymistycznych" znajomych.
        To dziwne, ale jedną z najbardziej skutecznych sposobów dla mnie jest również... sprzątanie. Może dlatego, że często mam tu spore zaległości, i jak mi się wreszcie uda posprzątać, to jestem z siebie naprawdę dumna i dobry humor mi wraca natychmiast
        
        Gdy jest mi źle, staram się zacząć coś robić, cokolwiek, byleby nie siedzieć bezczynnie. Najgorzej jest zacząć, bo jak już się ruszy dupsko z fotela, to jakoś idzie. Tak to już jest, że jak człowiek siedzi i nic nie robi, to zaczyna myśleć o głupotach (najczęściej). Z bólem serca przyznaję, że my, kobiety, mamy jakąś dziwną skłonność do takiego myślenia i nakręcania się. Może jest to związane z ciągłym, hormonalnym zamieszaniem, które jest podyktowane cyklem miesiączkowym.
        Ale naprawdę, można nad tym zapanować, tylko to wymaga czasu i pracy nad sobą. Trzeba wykorzenić stare nawyki i wdrożyć sobie nowe.
        Nie jest to łatwe, ale da się zrobić.
        
        Czarnowidztwo w zdecydowanej większości przypadków jest uleczalne (tak, jak borelioza
        
        Całusy dla wszystkich! Joanna
        
        anna.zyg Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 05.09.06, 15:56
        
        jest dokladnie tak jak napisalas. Fajnie to wszystko ujęlaś. Pozdrawiam .
        
        krystek67 Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 05.09.06, 16:55
        
        Witam,
        4 lata temu byłam w szpitalu, gdzie mi podawano sterydy na SM. I kiedy mi nic
        nie pomagały tylko czułam się coraz gorzej to przychodziły mi myśli do głowy,
        aby wyskoczyć oknem. Tylko świadomość, że mam dla kogo żyć mnie od tego
        powstrzymała. Cały czas płakałam, w nocy nie spałam, ale to już przeszłość.
        Teraz moją diagnozą jest borelioza z którą mam nadzieję wygram.
        Ale czy uszkodzenia mózgu się cofną to znak zapytania.
        Powtarzam sobie, że należy się cieszyć chwilą obecną, a nie zamartwiać na
        przyszłość. Zawsze trzeba być dobrej myśli, że będzie lepiej i nigdy nie
        poddawać się. Trzeba "walczyć" o swoje zdrowie wszystkimi swoimi siłami umysłu.
        Zawsze myśleć pozytywnie. Choroba lub jej pogorszenie czasami może powstać w
        naszym umyśle, swoimi myślami możemy ją sprowokować i na odwrót. Jeśli nasze
        myśli będą nastawione na to, że musi być lepiej to tak niejednokrotnie się
        dzieje.
        Ja ze swojego doświadczenia to wiem, ze tak jest.
        Przez okres ostatnich 6 lat robiłam różne rzeczy. Stosowałam różne
        kuracje oczyszczające wg. Tombaka piłam różne mikstury, chodziłam
        do bioenergoterapeuty, stosowałam zapper, kuracje mineralne, nawet
        stosowałam 30 dniową głodówkę.
        Jestem osobą upartą w swoim dążeniu do zdrowia. Jeśli coś stosuję
        to wierzę, że mi to pomoże i tak się dzieje. Kiedy po jakimś
        czasie przestaje pomagać znowu coś wyczytam lub wymyślę, zaczynam
        stosować i znowu jest lepiej. Kiedy wiedziałam, że mam SM i było
        ze mną żle tak bardzo, że uszłam 20 m i musiałam już odpoczywać bo
        nie dałam rady iść, to już się widziałam na wózku inwalidzkim.
        Jednak każdego dnia rano dziękowałam Bogu, że jeszcze chodzę i
        prosiłam już tylko, aby nie było gorzej.
        Zaczęłam pracować nad moim umysłem, żeby go przestawić na pozytywne myślenie.
        Uwierz mi przyniosło to efekty.
        Teraz kiedy wyszło, że to borelioza, a nie sm, jestem szczęśliwa.
        Już się nauczyłam żyć ze świadomością, że jestem fizycznie mniej sprawna niż
        inni, ale cieszę się każdym dniem i żyję nadzieją, że na pewno będzie lepiej.
        Pozdrawiam, życząc Wszystkim dużo zdrowia i optymizmu.
        Krystyna
        
        jmgpk6 Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 08.09.06, 11:33
        
        Jak czytam o Waszych cierpieniach to nabywam wątpliwości,czy w ogóle warto mi
        się zacząć leczyć.Boreliozę mam -jak się okazalo-od 21.lat a
        dolegliwości "względnie" małe-chroniczne zmęczenie,ból
        kolana,pięty,mięśni,samopoczucie psychiczne "takie sobie".Dotychczas leczyłem
        kandydozę i jej przypisywałem wszystkie objawy.Badanie wykazuje brak candidy w
        jelicie,więc może nawet ją wyleczyłem a objawy powoduje wyłącznie borelioza.
        (czekam na wyik badania PCR).Pozdrowienia. jmgpk6

anna.zyg Re: czy da się wogle z tego wyjsc? 05.09.06, 19:36

a czy takie przygnebienie etc moze byc rodzajem herxa? bo juz tak fiksuje, ze
nie wiem co mam o tym myslec. Dodam, ze oprocz tego mam straszne bole kolan od
wczoraj, miesni.

Najnowsze z forum Borelioza

Zaloguj się