Podkurczone palce u stóp-7 mcy

[nowa_mama2]

Witam
Moja corka -7mcy- wciaz podkurcza paluszki u stóp. Jak ją "pogilam" od strony zewn. stopy to prostuje, po czym znów je podkurcza. Często tez składa rączki w piąstki, ale nie tak często jak wspomniane stopy. Czy jest to problem? Czy sama moge cos zrobic czy mam udac sie do fizjoterapeuty? Powiedzialam o tym neurologowi ale zignorował...

[pawel.zawitkowski]

Neurolog, może w nie najlepszy i nieoczekiwany sposób już Pani odpowiedział...
Skoro zignorował - to znaczy, że to normalne.
W tym wieku jak najbardziej - ponieważ ciągle niedojrzałe są reakcje równoważne i kontrola przemieszczania się niemowlęcia na podłożu i na rękach...
Dziecko się uczy i tak jak dorośli - kiedy się uczy napina się (w duchu lub na ciele).
Pozdrawiam
Paweł Z.

[nowa_mama2]

Panie Pawle,
Zaciśnięte palce u nog sa caly czas-zabawy na macie, przewijanie, kąpiel, przebieranie, siedzenie na kolanach mamy/taty... Caly czas. Prosze jeszcze raz o potwierdzenie ze to normalne. Byc moze zle napisalam na poczatku-nie podwija ich czasem ale sa calyczas podwiniete.

Bardzo dziękuję

[pawel.zawitkowski]

Dzień dobry mamo,
W ocenie rozwoju dziecka, szczególnie i głównie w ocenie niuansów, które mogą przeważyć szalę na jedną lub na drugą stronę, najważniejsza jest ocena jakościowa - nie czy robi i kiedy, tylko jak i w jakich sytuacjach, jaki jest globalny (całościowy) "model" dziecka, jego reakcji, jego aktywności.
Moją opinię opieram na:
1. Stwierdzeniu neurologa, ze to normalne - on miał możność ocenić naocznie dziecko, a przecież kto jak nie neurolog ma być bardziej kompetentny w tej materii...?
2. To wiek, w którym następują ogromne i dynamiczne zmiany w aktywności dziecka, jego relacjach z otoczeniem, często duży dysonans między tym do czego niemowlę "dojrzało" emocjonalnie i czego oczekuje, a tym do czego i na co jego ciało może mu pozwolić. Stąd częste tzw. reakcje adaptacyjne, w tym silnie zaznaczone i zastanawiające ze względu na swój obraz ciągle niedojrzałe reakcje prostowania i równoważne, antygrawitacyjne, itd - dziecko uczy się, ale nie w takich samych warunkach jak my. Ono się uczy w trakcie budowania bazy, która tę naukę umożliwia. Stąd tak wielkie różnice w tempie i charakterystyce dojrzewania i rozwoju niemowląt i małych dzieci. Stąd tak niepokojące, odmienne od innych, bardziej, skrajnie, czy ledwo, ledwo zaznaczone niektóre mechanizmy i reakcje. Jeśli neurolog ocenił to pozytywnie, to oznacza, ze to właśnie takie reakcje adaptacyjne...
Pozdrawiam
Paweł Z.

[nowa_mama2]

Dziękuję.

[efendium]

Panie Pawle,
Temat widzę już leciwy, ale mam nadzieję, że znajdzie Pan chwilkę by odpisać. Mam synka, który tydzień temu skończył 6 miesięcy. Urodził się w 36 tyg. Poród byl wywołany ze względu na dość wysokie i utrzymujące się ciśnienie oraz obrzęki /gestoza/. Masa urodzenia 3900( nie, nie było cukrzycy ciążowej). 10 pkt w skali Apgar. Właściwie od samego początku czuje jakiś niepokój związany z rozwojem dziecka. Zaraz po porodzie mały nie miał odruchu ssania, a nawet jak juz w nocy,, zakumał" o co chodzi, to ciągle spał. Wszystkie dzieci w szpitalu plakaly, dopiminaly się jedzenia, a jego trzeba było wybudzac o nieźle przy tym nakombinowac. Po ok 3 tyg wszystko się zmieniło, mały nie chciał spać, wycinal się i prezyl
Często pokarm cofal mu się i spowrotem go polykal. Pediatra stwierdził refluks na podstawie opisywanych przez nas objawów. Mały przy tym prezyl barki i prostowal ręce i nogi, robiąc przy tym dziwna minę. Uśmiechnął.sie świadomie jak miał 12 tygodni i dopiero wówczas zaczął.baczmiej obserwować twarze. Minęło już 6 mcy, odwiedziliśmy dwóch neurologow, fizjoterapeutkei psychologa dziecięcego, zrobiliśmy usg główki, a ja ciągle wariuje z niepokoju. Mały często się złości, krzyżując przy tym nóżki. Często ma też podgięte palce u stóp. Nie siedzi stabilnie, jest wręcz tak, że nie potrafi złapać równowagi. Przekreca się z pleców na brzuch i odwrotnie. Unosi wysoko ma rękach, ale nie podgina nóżek do raczkowania. Być może to jeszcze nie czas. Mnie jednak notorycznie niepokoi jego rozwój społeczny. Czy dziecko w tym wieku może nie reagować na swoje imię? Jest tak, jakby bardzo ciężko było mu się skoncentrować. Bardzo mało gaworzy. A właściwie trudno nazwać to gaworzeniem. Wiem, że może to wyglądać tak jakbym na siłę próbowała znaleźć chorobę u dziecka, ale moja matczyna intuicja poprostu nie daje mi spokoju.

[sliwkowy78]

Proszę jak najszybciej udać się do psychiatry dziecięcego, ponieważ są to objawy autyzmu. Pani niepokój jest jak najbardziej uzasadniony. Zazwyczaj wizyta u neurologa nic nie wnosi, a o pediatrach szkoda mówić, nawet ewidentnego autyzmu nie zauważają. Rdzę także wizytę u terapeuty integracji sensorycznej. Powodzenia.