Radość istnienia

[roman_j]

Znalazłem niedawno całkiem przypadkiem taki cytat z Moteskiusza: „Wielka
radość jest tak samo daleka od dobrego zdrowia jak wielka udręka. Jedyną
rozkoszą człowieka naprawdę zdrowego jest po prostu radość istnienia.”
Przyznam, że uważam te słowa za bardzo trafne. Myślę bowiem bardzo podobnie.
Miałem nawet takie okresy w życiu kiedy wyraźnie odczuwałem tą radość
istnienia, choć jej tak nie nazywałem. W ogóle miałem problem, żeby jakoś
nazwać ten stan ducha. Teraz już wiem. :-))
A co wy o tym sądzicie? Czy odczuwacie czasem coś na kształt „radości
istnienia”?

[dzwonnik]

Zdarza sie pewnie kazdemu (raz na jakis czas) powiedziec czy chocby pomyslec
ze "zycie jest piekne"... szczegolnie kiedy naprawde nie mamy zmartwien czy
innych takich... Taka chwila zdarza sie niektorym bardzo rzadko lub tez
niektorzy jej po prostu nie dostrzegaja - ped zycia i te sprawy... Praca,
rodzina, obowiazki... a gdzie zycie?? Na czym ono polega?? Pracowac zeby zyc
czy zyc zeby pracowac?? [etc]. Carpe dijem - jak mawial kiedys pewien slynny
stary Dzwonnik - ale czy to realne? Jedynym wyjsciem wydaje sie wyzbycie
wszelkich potrzeb, ktorych przyczyna jest bol i zyciowa udreka... Mozna zostac
asceta i przemierzac swiat bez pieniedzy bez pracy bez niczego... Za to radosc
z zycia wydaje sie byc nagroda... Czy to wlasnie nie jest najwazniejsze w
zyciu - zyc zeby ZYC?

[roman_j]

dzwonnik napisał:

> Jedynym wyjsciem wydaje sie wyzbycie wszelkich potrzeb, ktorych przyczyna jest
> bol i zyciowa udreka... Mozna zostac asceta i przemierzac swiat bez pieniedzy
> bez pracy bez niczego... Za to radosc z zycia wydaje sie byc nagroda...

Też bym tak chciał... To co, spróbujemy? ;-))

[hiubi]

dzwonnik napisał:

> Zdarza sie pewnie kazdemu (raz na jakis czas) powiedziec czy chocby pomyslec
> ze "zycie jest piekne"... szczegolnie kiedy naprawde nie mamy zmartwien czy
> innych takich... Taka chwila zdarza sie niektorym bardzo rzadko lub tez
> niektorzy jej po prostu nie dostrzegaja - ped zycia i te sprawy... Praca,
> rodzina, obowiazki... a gdzie zycie?? Na czym ono polega?? Pracowac zeby zyc
> czy zyc zeby pracowac?? [etc]. Carpe dijem - jak mawial kiedys pewien slynny
> stary Dzwonnik - ale czy to realne? Jedynym wyjsciem wydaje sie wyzbycie
> wszelkich potrzeb, ktorych przyczyna jest bol i zyciowa udreka... Mozna zostac
> asceta i przemierzac swiat bez pieniedzy bez pracy bez niczego...

Pogoń za kasą/karierą to nie ten powód jak mi się wydaje. Ascetyzm też nic nie da. Wg mnie to ludzka zawiść/chciwość. Bo patrzymy jak mają Ci "lepsi" od nas i dlatego nam smutno, zazdrościmy etc i nie jesteśmy szczęśliwi. Ja staram się nie zazdrościć niczego nikomu, patrzeć pozytywnie na życie i uśmeichac się coraz częściej i spokojnie iść naprzód...

[dzwonnik]

Wlasnie! Tak byc powinno, jednak jak mawial kiedys pewien stary zgredzialy
bezdomny Dzwonnik - syty glodnego nie zrozumie... To jedno ze zrodel problemow
z jakimi boryka sie spoleczenstwo. Nierowny start skutkuje w przyszlosci
zawiscia, chciwoscia, itp. To oczywiscie igla w stogu siana.

[hiubi]

Nierówny start?? CO miałeś na myśli?? Bo jeśli chodzi o start finansowy, to się nie zgodzę. Podstawa to wychowanie i opieka rodziców i jeśli w tym sensie to pisałeś to podpisuję wszystkimi rączkami :-)

[dzwonnik]

Uzywajac pojecia "nierowny start" mialem na mysli... nierowny start! Chyba
jasne? :-)

[santia]

roman_j napisał:
> A co wy o tym sądzicie? Czy odczuwacie czasem coś na kształt „radości
> istnienia”?


może będę nazbyt prozaiczna, ale taki stan odczuwałam w cząstkowych chwilach
początku zakochania, po prostu chce się żyć a wszystko nabiera sensu i niestety
jest piękne;
jednak w chwilach radości stanowienia jakiejś drobnej, pinezkowej części
wszechświata odczuwam za każdym razem takie wzruszenie w postaci ciarek na
policzkach; to tak zawsze, jak mi się coś bardzo podoba i cieszę się, że
takiego momentu doświadczyłam;-))