Beduinka w Palestynie

Nazaret, Safuria i Qana Galilejska

[beduinka]

Nazaret, Safuria i Qana Galilejska - oto co dzisiaj zwiedzalam

jutro wyjezdzam do Jeninu, Tulkarem i Nablusu, wiec przez kilka dni moge byc
nieobecna wiec niech wszelkie Gaje nie wariuja z tego powodu

Pozdrowienia z Karawanseraju od wszelkich G>

[gajasirocco]

Wszelkie G.się uspokoiły, jakoś przetrzymają te 2 tygodnie!

[beduinka]

gajasirocco napisała:

> Wszelkie G.się uspokoiły, jakoś przetrzymają te 2 tygodnie!

brawo!!

do Jeninu

[beduinka]

wyjezdzam...

[gajasirocco]

Byle na krótko....miłego zwiedzania! Pozdrowionka dla wszystkich "DOBRYCH
LUDZI" po obu stronach muru (paskudnego, niepotrzebnego!!!)

[elapietrusiak]

uwazaj na siebie!

pzdrw z Nablusu

[beduinka]

spedzilam 3 wspaniale dni w Jeninie - dzialo sie wiele - pozniej opisze.

teraz jestem w Nablusie

[gajasirocco]

Martwiłam się- pamietaj, by zdązyć na samolot 3-10!

[beduinka]

gajasirocco napisała:

> Martwiłam się- pamietaj, by zdązyć na samolot 3-10!

kazalam sie nie martwic

zdaze :)

pzdrw z Nablusu

[beduinka]

i wychodze zwiedzac oboz Balata

[tetys]

Pozdrawiam i życze miłych podróży:)
Trzymałem kciuki za rozmowę z Zachariahem!

z Nablusu

[beduinka]

wlasnie wrocilam z Tulkarem Qalqirii

na checkpoincie wyjazdowym z Nablusu Izraelycy trzymaja kilkaset ludzi -
powracajcyhc z pracy, szkol, uniwersytetu na rodzinny ramadanowy posilek do
okolicznych wiosek

[gajasirocco]

Smutne i okrutne!

[aga_qan]

Beduinko!

padlam, czytam twoje krociutkie wiadomosci z wszystkich miejsc w ktorych mialam
byc jakis miesiac temu, i az sie poplakalam. Tak ci zazdroszcze. Nas nie
wpuscili. Probowalam dwukrotnie-przez allemby i to drugie-mam podwojna
pieczatke ENTRY DENIED
zaraz lece ogladac twoje zdjecia stamtad.
dodaj konieczni ejak najwiecej z Nablusu
trzymaj sie,czekam jak na szpilkach na twoj powrot i dluzsze relacje
aga

[beduinka]

aga_qan napisała:

>
> Beduinko!
>
> padlam, czytam twoje krociutkie wiadomosci z wszystkich miejsc w ktorych
mialam

witaj
obiecuje opisac wiecej po powrocie
do Polski
teraz staram sie jak najmniej czasu spedzac na necie, a jak najwiecej wsrod
ludzi, miejsc, ktore nie wiem jak dlugo nie bede miala okazji zobaczyc


>
> byc jakis miesiac temu, i az sie poplakalam. Tak ci zazdroszcze. Nas nie
> wpuscili. Probowalam dwukrotnie-przez allemby i to drugie-mam podwojna
> pieczatke ENTRY DENIED

wlasnie dostalam maila, ze moj kolega Belg, u ktorego wczesniej mieszkalam w
Jerozolimie prawie dwa tygodnie - zostal wczoraj zawrocony z lotniska w Tel
Avivie i musial wrocic do Brukseli i tez dostal pieczatke ENTRY DENIED

mi sie udalo bez wiekszych problemow

> zaraz lece ogladac twoje zdjecia stamtad.

:)))

> dodaj konieczni ejak najwiecej z Nablusu

dodam... po powrocie do PL

> trzymaj sie,czekam jak na szpilkach na twoj powrot i dluzsze relacje
> aga

pzdrw

[aga_qan]

dzieki za zdjecia z nablusu!

[beduinka]

aga_qan napisała:

> dzieki za zdjecia z nablusu!

proszę :))) podobały się??

[aga_qan]

no ba! ju zmi maz wszystko opowiedzial, a ze sa z centrum to wszystko jest obok
domu rodzinnegoczy ty dzialasz w jakiejs organizacji pomocy palestynie? jesli
tak to moze znasz nawet jednego z kuzynow meza,bo on sie przybyszami zajmuje
podczas pobytu u nich

[beduinka]

aga_qan napisała:

>
> no ba! ju zmi maz wszystko opowiedzial, a ze sa z centrum to wszystko jest
obok
>
> domu rodzinnegoczy ty dzialasz w jakiejs organizacji pomocy palestynie? jesli
> tak to moze znasz nawet jednego z kuzynow meza,bo on sie przybyszami zajmuje
> podczas pobytu u nich

a dla któej organizacji działa kuzyn twojego męża??

[aga_qan]

ojj,sprawdze i ci powiem

[beduinka]

ja przebywałam w Nablusie u ludzi z organizacji Project Hope - ale akurat w
Nablusie nie byłam woluntariuszką

[aga_qan]

takiej akurat nie wymianil,a w spolpracuje z 5 roznymi

[beduinka]

aga_qan napisała:

>
> takiej akurat nie wymianil,a w spolpracuje z 5 roznymi

w każdym mieście działa trochę różnych organizacji - miejscowych palestyńskich,
miedzynarodowych, bądź też założonych w jakimś europejskim (bądź innym) kraju w
celu niesie pomocy w tym kraju
akurat Project Hope jest organizacją brytyjską

[aga_qan]

rozumiem...a kiedy sie tam znowu wybierasz?

[beduinka]

aga_qan napisała:

>
> rozumiem...a kiedy sie tam znowu wybierasz?

na razie nie wiem

muszę skończyć pisanie pracy magisterskiej
która notabene jest o obozach dla uchodźców palestyńskich

Wzywam do powrotu!

[gajasirocco]

W związku z poniższymi info- proszę już nie zwiedzać Palestyny, tylko przenieść
się w stronę miejsc bardziej cywilizowanych (spokojnych)
Martwię się i za tydzień czekam na lotnisku, więc postaraj się dotrzeć na czas!

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=10662&w=47257618&a=49221956

z Jerozolimy

[beduinka]

po przekroczeniu licznych checkpointow (ktore mi i tak zajmuja o wiele mniej
czasu niz Palestyczykom) dotarlam do Jerozolimy

z Jerozolimy

[beduinka]

mieszkam w Jerozolimie z 3 izraelskimi gejami artystami... bardzo sympatycznie

wlasnie sie wybieram zobaczyc co pozostalo z wioski Deir Yasin

a wieczorem jade do Beersheby

Z Karawanseraju

[gajasirocco]

Pozdrowienia dla artystów! I bezpiecznego zwiedzania!

pozegnanie z Jerozolima

[beduinka]

rano pojechalam w miejsce, gdzie istniala kiedys wioska Deir Yassin (tak, to da
od masakry). Niestety izraelskie security nie wpuscilo mnie na jej teren

wrocilam do Jerozolimy by pozegnac sie z jej starowka

odebralam swoje rzeczy z Dahiat Barid, gdzie mieszkalam przez prawie 2 pierwsze
tygodnie

niedlugo wyruszam na poludnie - dzisiaj do Beersheba (Birsab'a)

[gajasirocco]

Kieruj się już powoli w stronę egipskiej ziemi...czekamy na Ciebie z
utęsknieniem!

[beduinka]

gajasirocco napisała:

> Kieruj się już powoli w stronę egipskiej ziemi...czekamy na Ciebie z
> utęsknieniem!


na poludnie jade... to chyba w strone Egiptu o ile dobrze sie na mape
patrze :))))))))

[gajasirocco]

Nie zbaczaj z trasy!!!! Żadna pustynia, żadne góry...tylko lotnisko!
Cały Karawanseraj cieszy się na Twój przyjazd!

pzdrw z Beershevy

[beduinka]

dzisiaj zwiedzalam Beersheve i okolice

jutro po poludniu ruszam do Eilatu

[gajasirocco]

Szczęśliwej podróży! Trzymam kciuki, by końcówka była pomyślna!

pzdrw z Eilatu

[beduinka]

po piatej z pewnymi przygodami dojechalam do Eilatu

juz poplywalam w morzu i pozwiedzalam okolice na motorze

[gajasirocco]

Cieszę się, że już tak bliziutko Egiptu...obyś szczęsliwie dotarła do celu!

[beduinka]

gajasirocco napisała:

> Cieszę się, że już tak bliziutko Egiptu...obyś szczęsliwie dotarła do celu!

dotre
jutro wyruszam do Sharmu

pzdrw z Eilatu

[beduinka]

wlasnie wrocilam z porannej kapieli w morzu... woda jest cieplutka

a juz niedlugo do Egiptu :)))))))))

[gajasirocco]

Jak ja Ci zazdroszczę tego Egiptu...ale odrobię sobie po Twoim powrocie-
inshaalah!

[beduinka]

gajasirocco napisała:

> Jak ja Ci zazdroszczę tego Egiptu...ale odrobię sobie po Twoim powrocie-
> inshaalah!

tobie tylko wyjazdy w glowie :)))))))))

[gajasirocco]

Oj- nie tylko- nawet Ty od czasu do czasu, często praca (dniami-nocami)- a
Egipt to mój RAJ na ziemi, moje marzenia, moja przyszłość, radość, wytchnienie,
naenergetyzowanie...to jedyne miejsce na świecie, w którym słyszę, jak bije
moje serce!

[gajasirocco]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=687&w=23322028&a=49518783

2 Beduinka w Palestynie

[beduinka]

24.08.2006 czwartek

Wcześnie rano wstajemy – Roel jedzie na spotkania do Ramallah, a ja do
Jerozolimy. Dojeżdżam busikiem na dworzec w pobliżu Bramy Damasceńskiej i
wkraczam do całkiem innego świata. Jednak na początek mam całkiem przyziemne
potrzeby – pieniądze, pieniądze! Wymieniam ostatnie pieniądze jordańskie na
szekle, a następnie wyruszam na poszukiwanie bankomatu. Po pomyślnym
zakończeniu tej misji wracam na stare miasto. Postanawiam pochodzić po
jerozolimskich uliczkach bez jakiegoś konkretnego celu, nie spoglądając w
przewodnik, iść przed siebie, skręcając to tu to tam. Zaglądam do kościołów,
natrafiam przypadkiem na Dom Polski, spaceruję bazarami – niektórymi z typowo
turystycznym asortymentem, innymi – służącymi miejscowej ludności.

Trafiam do III stacji drogi krzyżowej, gdzie kaplicę zbudowali polscy wygnańcy
podczas II wojny światowej. Siadam i czytam przewodnik. Wchodzi polska
wycieczka.

Dochodzę do Wzgórza Świątynnego, gdzie leży Meczet Al-Aqsa oraz Kopuła na
Skale. Nie wchodzę jednak, bowiem nie jestem odpowiednio ubrana, a nie mam
ochoty przebywać tam jako turystka. Postanawiam przyjść tu jutro, w piątek,
podczas piątkowej południowej modlitwy.

Dalej w trakcie mojego dalszego plątania się po jerozolimskiej starówce trafiam
pod wejście do tunelu, który wydaje mi się, że powinien prowadzić do Ściany
Płaczu. Znajdują się tam bramki do wykrywania metalu oraz żołnierze. Pytam się
jednego z nich, czy to droga do Ściany Płaczu. Odpowiada mi on, że to wejście
do kasyna i dyskoteki. A ja głupia początkowo mu wierzę – cóż czego to ci Żydzi
nie wymyślą, kasyno i dyskoteka na starym mieście przy jakimś tunelu.
Postanawiam wyruszyć na poszukiwanie Ściany Płaczu, lecz żołnierz woła za mną,
bym wróciła i mówi, że żartował.

Wchodzę więc, mijając tunel, gdzie woda kapie mi na głowę. Staję przed Ścianą
Płaczu, gdzie byłam już ponad 10 lat temu. Żydzi w tradycyjnych strojach,
czarnych spodniach, białych koszulach, czarnych garniturach, czarnych
kapeluszach, w różnokolorowych jarmułkach, z pejsami mieszają się z
żołnierzami, turystami. Słyszę różne języki, lecz przeważają język hebrajski
oraz angielski (amerykański akcent). Dzisiaj pod ścianą płaczu jest niesamowity
tłok i podniosła atmosfera. Podchodzę bliżej. Widzę, że ludzie podzieleni są na
grupki, otaczające zwoje Tory, młodzi chłopcy recytują wersety Biblii. Do ich
czół i ramion przywiązywane są małe pojemniczki zawierające fragmenty Pisma
Świętego. To jest Barmitzwe, uroczystość odbywająca się w 13 urodziny
żydowskich dzieci. Tylko, że dzisiaj pod Ścianą Płaczu odbywa się kilkadziesiąt
takich Barmitzwe !!!?!?!!! Grupki są po męskiej stronie parawanu odgradzającego
mężczyzn i kobiet, lecz stoją bardzo blisko przegródki. Po kobiecej stronie
matki, siostry i inne kobiety stoją na krzesłach oparte o płot, krzyczą coś do
swoich synów czy bratów oraz rzucają w mężczyzn i chłopców cukierkami. Co
zadziwia mnie część z tych pań ubrana jest powiedzmy dość przykrótko.
Szczególnie żydówki-Amerykanki nie dopasowały garderoby do miejsca. Oczywiście
większość jest ubranych poprawnie, ale właśnie te roznegliżowane rodzynki
rzucają się w oczy.

Następnie wykupuję sobie za 15 szekli wstęp do tunelów, które Izraelczycy kopią
pod Świątynnym Wzgórzem. Ogląda się prezentację kolejnych stadiów rozwoju i
zniszczenia świątyni, a następnie chodzi się tunelami wzdłuż ściany, schodzi
coraz niżej, ogląda pozostałości ulicy z czasów Heroda, cysterny. Przed
wyjściem siadam sobie jeszcze w podziemnej Sali modlitewnej – jest jedna
(górna) dla kobiet, oraz druga (dolna) dla mężczyzn.

Spaceruję jeszcze trochę po uliczkach starego miasta, wychodzę Bramą
Damasceńską i zaglądam na jakiś czas w Parku Grobu Pańskiego (gdzie byłam już
wczoraj) i spędzam 2 godziny czytając przewodnik i robiąc plany na następne dni.

Wracam autobusem do Dahiat al-Barid. Przechodzę przez checkpoint. Mijam mur,
który każdego dnia jest dłuższy i dłuższy i wchodzę do mieszkania. Roel
zaprosił na dzisiaj znajomych, więc pomagam mu trochę kroić warzywa do kolacji.
Dalej on gotuje, wkrótce przybywają znajomi – część to Europejczycy pracujący
tu w różnych NGOs, część Palestyńczycy. Spędzamy wieczór na bardzo ciekawych
dyskusjach. Między innymi mamy tu Belgów z południa, północy i centrum kraju,
więc zaczyna się gadanie, że „ja nie jestem z Belgii lecz Flamandii” i kłótnia
między nimi. Później jeszcze rozmawiamy – w podobnych nastrojach - o Włoszech,
Hiszpanii (mamy tu znajomych z Barcelony!), Niemiec itp. i w końcu
Palestyńczycy żartują, że powinniśmy najpierw rozwiązać problemy na własnym
podwórku, a dopiero później przybywać rozsupływać węzeł gordyjski-palestyńsko-
izraelski. Jedna z dziewczyn, która tutaj przyszła, Belgijka - Freia, zna kilka
języków obcych: francuski, angielski, niemiecki, rosyjski i polski. Więc
rozmawiamy po polsku. Ten wieczór stanowi miłe zakończenie mojego pierwszego
dnia w Palestynie.

Beduinka w Yafie (galeria)

[gajasirocco]

forum.gazeta.pl/forum/72,2.html?f=687&w=23322028&a=50004414

Nablus-gdzie zdjecia?

[aga_qan]

beduinko,

nie potrafie znalezc obiecanych zdjec z nablusu :(
prosze o podpowiedz gdzie je umiescilas

[beduinka]

jeszcze nie wstawiłam, ale już się powolu zbliżam do Nablusu...

Nachlat Binjamin, Tel Aviv - Friday morning

[absztyfikant]

s004.wyslijto.pl/index.php?file_id=06631394667773290466

[gajasirocco]

A co to ma wspólnego z Beduinką w Palestynie????

[absztyfikant]

Znowu popelnilem jakies faux pas? Nu, nu. Po prostu postanowielm dorzucic kilka
obrazkow z Tel Avivu:) Salam alejkum!:)))))))

[gajasirocco]

Dyscyplina musi być! Nawet na forum...trzeba było do ogólnego wątku o
Palestynie...ale jakoś przeżyjemy (zaglądaj, wrzucaj i się nie obrażaj!)

[beduinka]

absztyfikant napisał:

> Po prostu postanowielm dorzucic kilka
> obrazkow z Tel Avivu:) Salam alejkum!:)))))))
>

z twoich ust nie spodziewałam się stwierdzenia, że Tel Aviv jest w
Palestynie :))))))))

[absztyfikant]

A co to jest Palestyna? Pytam powaznie.

[absztyfikant]

Doprecyzuje pytanie: czym konkretnie jest dla Ciebie Palestyna? Jaki jest
desygnat terminu 'Palestyna'?

[beduinka]

absztyfikant napisał:

> Doprecyzuje pytanie: czym konkretnie jest dla Ciebie Palestyna? Jaki jest
> desygnat terminu 'Palestyna'?
>

to ty piszasz w wątku "Beduinka w Palestynie", więc sam sobie odpowiedź na
pytanie jaki twój post ma związek ze mną lub z Palestyną

[aga_qan]

aha,to czekam cierpliwie.prosze jak najwiecej :-)

[beduinka]

aga_qan napisała:

>
> aha,to czekam cierpliwie.prosze jak najwiecej :-)

dojedziemy do Nablusu... po drodze musimy jeszcze dokończyć Galileję, załatwić
Wzgórza Golan i wtedy wybierzemy się na Zachodni Brzeg... lecz nim dotrzemy do
Nablusu - zatrzymamy się jednak w Jeninie :)))

[aga_qan]

o matko,zeby nie wyszlo tak ze ja wczesniej osobiscie tam zajade w wakacje
2007 ;)

Cierpliwości!

[gajasirocco]

Cierpliwości....nawet nie zdajesz sobie sprawy z tego ile Beduinka zdjęć
napstrykała!

[beduinka]

aga_qan napisała:

>
> o matko,zeby nie wyszlo tak ze ja wczesniej osobiscie tam zajade w wakacje
> 2007 ;)

ja prawie codziennie staram się dorzucać jakieś zdjęcia - ale tego jest tyle,
że mi powolutko idzie
a nie chce dawać nie pokolei, bo zależy mi na tym, by było chronologicznie

na razie ciesz się tym, co daję

[aga_qan]

ciesze sie :D

[beduinka]

aga_qan napisała:

>
> ciesze sie :D

będziesz obecna na obchodach Międzynarodowego Dnia Solidarności z Narodem
Palestyńskim??

[aga_qan]

bylam,ale bylas taka zajeta ze nie chcialam ci truc,choc mialam ochote zagadac

[beduinka]

aga_qan napisała:

>
> bylam,ale bylas taka zajeta ze nie chcialam ci truc,choc mialam ochote zagadac

to może innym razem będziemy miały okazję porozmawiać

[aga_qan]

a szykuja sie jeszcze jakies podobne spotkania?

[beduinka]

aga_qan napisała:

> a szykuja sie jeszcze jakies podobne spotkania?

palestyńskie planujemy zrobić na Dzień Ziemi pod koniec marca oraz Nakbę na
połowę maja... ale może wcześniej zrobilibyśmy jakis zlocik forumowiczów :)))

3 Beduinka w Palestynie

[beduinka]

25.08.2006 piątek

Wczoraj do późna siedzieliśmy, więc dzisiaj wstaję z opóźnieniem. Mijam mur –
dzisiaj w piątek robotnicy nie pracują nad jego rozbudową. Dalej przejście
przez checkpoint… żołnierz na posterunku – datę ważności mojego paszportu uważa
za okres mojego pozwolenia na pobyt w Izraelu – czyli jeszcze półtorej roku mi
pozostało. Nie chciało mi się wyprowadzać go z błędu.

Jak dojechałam do Jerozolimy – od razu udałam się na Stare Miasto w stronę
Wzgórza Świątynnego. Głupio mi na ulicy zakładać hidżab na ulicy, więc weszłam
do jakiegoś sklepu z ubraniami i tam założyłam chustę na głowę. Teraz pozostało
mi już tylko wejście na Świątynne Wzgórze. Przy wszystkich wejściach stoją
żołnierze izraelscy. Jestem kobietą (nie rozpoznają, że jestem cudzoziemką),
więc wchodzę bez problemu – natomiast mężczyźni są dokładnie sprawdzani. Ludzie
pośpiesznie udają się do meczetów – Kopuły na Skale lub Al-Aqsy
(Najodleglejszego). Ciekawie to tutaj rozstrzygnięto – nie dzielą na tych
meczetów na czas modlitw na części kobiece i męskie, lecz po prostu w piątek na
czas modłów cały meczet Kopuła na Skale przeznaczony jest dla kobiet, a Al-Aqsa
dla mężczyzn. Wchodzę do Meczetu Kopuła na Skale. Niesamowite wrażenie. Meczet
jest pełen kobiet, większość to kobiety starsze, część jest też trochę
młodszych. Zajmuję miejsce. Tuż przy barierce koło Skały – tak by nie rzucać
się w oczy, gdy nie będę się modlić. Jest jeszcze chwila czasu, schodzę więc na
dół pod „Wiszącą Skałę” – mi to miejsce po prostu przypomina jaskinię, grotę.
Wracam na swoje miejsce i wysłuchuję khutby, czyli kazania. Trafia mi się
siedzieć koło dwóch gadatliwych staruszek, które plotkują o tym i o tamtym i co
chwila ktoś robi im „psssssss”, żeby były trochę ciszej. Mnie natomiast
skutecznie to rozprasza i nie skupiam się na słowach imama – zresztą nie ma go
u nas w meczecie – jest on w meczecie Al-Aqsa, u nas leci jedynie jego głos z
głośników.

Gdy kończy się modlitwa wychodzę przed meczet. Tłumy wylewające się z meczetów
Kopuła na Skale (kobiety) i Al-Aqsa (mężczyźni) mieszają się. Zbierają się
grupki z osobami przemawiającymi przez megafony. Spaceruję po Wzgórzu
Świątynnym. Jestem szczęśliwa, że jestem tutaj, w trzecim najświętszym miejscu
islamu, miejscu, o odwiedzinach którego marzą miliony muzułmanów (i nie tylko)
na całym świecie. Schodzę do podziemnej części meczetu. Pan (który zwraca się
do mnie „Siostro”) oprowadza mnie i opowiada historię miejsca, które w czasie
opanowania Jerozolimy przez Krzyżowców zostało zamienione na stajnie. Później
prowadzona jestem do biblioteki Meczetu Al-Aqsa. Gdy kończę ten obchód mogę się
w końcu udać do właściwego wnętrza meczetu Al-Aqsa. Już nie ma ta tłumu,
jedynie grupki wiernych siedzących wokół szejchów, z którymi czytają wersety
Koranu i je komentują lub dyskutują o innych kwestiach religijnych. Inni wolą
poczytać w samotności i w różnych kątach meczetu odnajduję mężczyzn zatopionych
w lekturze Świętej Księgi.

Podchodzę w stronę Muzeum Islamu – dzisiaj jest piątek, więc muzeum jest
zamknięte, ja jednak zaglądam przez okna. Spaceruję wzdłuż Wzgórza Świątynnego –
spoglądając w różne strony. Jest to wspaniały punkt widokowy. Rodziny –
rozdzielone na czas modlitwy i kazania (mężczyźni i kobiety) – teraz siedzą
razem, jedzą, rozmawiają, dzieci biegają i bawią się.

Jako że przeczytałam, że w piątki o 15:00 Franiszkanie organizują Drogę
Krzyżową biegnę do Pierwszej Stacji. Nic się jednak nie dzieje, więc wnioskuję,
że te informacje były nieaktualne. Idę jeszcze do kościoła Franciszkanów.
Trafiam na czas medytacji. Gdy kończy się cisza, słyszę znajomą dla polskiego
ucha piosenkę – „Barkę”. Śpiewają ją dwie polskie zakonnice.

Podążam Drogą Krzyżową i odwiedzam kolejne Stacje Męki Chrystusa aż docieram do
Kościoła Grobu Pańskiego. Jest prawie pusty, a spodziewałam się tłumów.
Zwiedzam jego poszczególne części, schodzę w dół, wchodzę na piętro.
Poszczególne części kościoła należą do różnych odłamów chrześcijaństwa, które o
ten kościół często się kłócą. Klucze do Kościoła Grobu Pańskiego od wieków
znajdują się w rękach muzułmańskiej rodziny, która po dziś dzień co ranek
otwiera kościół, a wieczorami go zamyka.

Następnie odwiedzam miejsce, gdzie powstał szpital Rycerzy św. Jana
Jerozolimskiego, zwanych Szpitalnikami. Od 1960 roku szpital znajduje się gdzie
indziej, a w miejscu jego dawnej lokacji stoi jedynie pomnik i ogród.

Dalej przechodzę w stronę żydowskiej części starego miasta. Odwiedzam miejsce,
gdzie odsłonięto fragmenty ulicy pochodzącej podobno z okresu Pierwszej
Świątyni (1000-586 p.n.e.). Jest piątek, późne popołudnie, zbliża się czas
rozpoczęcia szabatu. Po ulicach biegają chłopcy w czarnych spodniach, białych
koszulach. Zaczepiają mnie, chcą żebym zrobiła im zdjęcia, jeden bierze mój
aparat i robi mi zdjęcie z innych pejsatym chłopczykiem. Niestety nie możemy
się dogadać, bo nie znają żadnego innego języka poza hebrajskim, a ja po
hebrajsku znam jedynie podstawowe zwroty. Ale zawsze można się dogadać
uśmiechem. Mijam propagandowe miejsce na temat tego, jak żydowscy mieszkańcy
Jerozolimy bronili się przed arabskim najazdem. Przechodzę koło 4 sefardyckich
synagog (nie jestem pewna czy poprawnie to po polsku nazwałam) oraz The Pinchas
Sapir Jewish Heritage Center. Mijam Instytut Czytania Tory dla Kobiet (org.
Yeshiva) oraz Muzeum Archeologiczne Wohla i Beit Katros.

Zagaduje do mnie jakiś mężczyzna po angielsku. Chwilę rozmawiamy, wygląda mi na
Araba, więc próbuję zagadać go po arabsku. I dobrze trafiłam. Nazywa się M.
Okazuje się, że pracuje w każdy szabat w żydowskiej dzielnicy w kilku domach
gościnnych – jest szefem firmy cateringowej (i daje mi na wynos posiłek
szabatowy, który później jem w domu). Dostarcza posiłki, bowiem w czasie
szabatu Żydzi (i Żydówki ; - ))) ) nie powinni pracować, rozpalać ognia,
jeździć samochodami (co niektórzy sądzą, że nie powinni startować samochodów, a
jeździć mogą), używać elektryczności, pisać, robić zdjęcia itp. itd. Postanawia
pokazać mi okolicę z zupełnie nowej dla mnie perspektywy. Z dachów domów.
Wchodzimy na dach. Rozglądam się i widzę Ścianę Płaczu, Kopułę na Skalę,
Kościół Grobu Pańskiego – dzisiaj jestem bardzo blisko miejsc ważnych dla 3
religii monoteistycznych i uczestniczę (jako obserwator) w ważnych dla ich
wyznawców chwilach.

Jest już coraz mniej czasu do rozpoczęcia szabatu. Tłumy tradycyjnie ubranych
Żydów podąża w stronę Ściany Płaczu, więc i ja udaję się w tym samym kierunku.
Kobiety zazwyczaj ubrane są w długie spódnice i koszule i mają chustki
zawiązane na głowie. Mężczyźni ubrani są różnie – i po stroju można rozpoznać
do jakiego odłamu bądź szkoły religijnej dany człowiek należy. Większość
ubranych jest w czarne garnitury i kapelusze i przypomina elegentów z XIX-
wiecznej Europy. Moją uwagę zwraca na przykład mężczyzna ubrany w srebrny
surdut. Inny przyciąga mój wzrok futrzaną czapą. Gdy docieram pod Ścianę
Płaczu – robię szybko kilka pamiątkowych zdjęć, bowiem wraz z rozpoczęciem
szabatu będzie to zabronione. Szabat w kalendarzu żydowskim oznacza po prostu
sobotę. U Żydów kolejne dni tygodnia rozpoczynają się wieczorem wraz z zachodem
słońca – nie tak ja u nas od poranka bądź północy. Wraz z początkiem szabatu
rozpoczyna się wspaniała zabawa. Ludzie tańczą. Jestem początkowo w kobiecej
części, ale tam mało się dzieje, więc wycofuję się za barierkę, bowiem stąd
mogę obserwować zarówno część kobiecą, jak i męską – a tam jest sporo do
zobaczenia. Najciekawsze rzeczy dzieją się pod samą ścianą, gdzie tańczą
chasydzi. Bliżej barierki bawią się młodsi Żydzi, którzy tańczą w kółku, skaczą
i śpiewają. Wś

cd. 3 Beduinka w Palestynie

[beduinka]

Jest już coraz mniej czasu do rozpoczęcia szabatu. Tłumy tradycyjnie ubranych
Żydów podąża w stronę Ściany Płaczu, więc i ja udaję się w tym samym kierunku.
Kobiety zazwyczaj ubrane są w długie spódnice i koszule i mają chustki
zawiązane na głowie. Mężczyźni ubrani są różnie – i po stroju można rozpoznać
do jakiego odłamu bądź szkoły religijnej dany człowiek należy. Większość
ubranych jest w czarne garnitury i kapelusze i przypomina elegentów z XIX-
wiecznej Europy. Moją uwagę zwraca na przykład mężczyzna ubrany w srebrny
surdut. Inny przyciąga mój wzrok futrzaną czapą. Gdy docieram pod Ścianę
Płaczu – robię szybko kilka pamiątkowych zdjęć, bowiem wraz z rozpoczęciem
szabatu będzie to zabronione. Szabat w kalendarzu żydowskim oznacza po prostu
sobotę. U Żydów kolejne dni tygodnia rozpoczynają się wieczorem wraz z zachodem
słońca – nie tak ja u nas od poranka bądź północy. Wraz z początkiem szabatu
rozpoczyna się wspaniała zabawa. Ludzie tańczą. Jestem początkowo w kobiecej
części, ale tam mało się dzieje, więc wycofuję się za barierkę, bowiem stąd
mogę obserwować zarówno część kobiecą, jak i męską – a tam jest sporo do
zobaczenia. Najciekawsze rzeczy dzieją się pod samą ścianą, gdzie tańczą
chasydzi. Bliżej barierki bawią się młodsi Żydzi, którzy tańczą w kółku, skaczą
i śpiewają. Wśród wiernych plącze się wielu żebraków, którzy proszą o pieniądze
w zamian obiecując modlitwy.

Gdy nasyciłam już oczy widokiem, a jeszcze nie chcę odchodzić z tego miejsca,
siadam sobie na ziemi i przeglądam przewodnik po Jerozolimie. Wkrótce dosiada
się do mnie młody chłopak ubrany w czarne spodnie, białą koszulę i czarną
jarmułkę. Zaczynamy rozmawiać. Gdy okazuje się, że jest Żydem z Iranu,
przechodzimy na język perski. On jest zaskoczony, że znam, a ja nigdy bym się
nie spodziewała, że język ten przyda mi się akurat pod Ścianą Płaczu. Zaprasza
mnie na kolację szabatową, cieszę się, bo bardzo chciałam zobaczyć, jak jest
ten zwyczaj obchodzony. Jednak dopytuję się o szczegóły, gdzie, z kim (z
rodziną?) będziemy jeść kolację. I jego odpowiedź okazuje się kolejną
niespodzianką. Tym razem przykrą dla mnie. Mianowicie stwierdził on, że on
zabierze jedzenie z sali gościnnej i pójdziemy to zjeść do niego, następnie mam
zostać u niego na noc i śniadanko. To chyba należy nazwać „podrywem na szabat”.
Gdy odmawiam mu – okazuje się, że widział, że rozmawiałam wcześniej z Arabem
(to jest M.) i zaczyna wygadywać głupoty. Odchodzę.

Przechodzę przez całe stare miasto. Idę przez dzielnice żydowską,
chrześcijańska i muzułmańską. Jest pusto i ciemno. Wszystkie sklepy są
pozamykane. Dochodzę do dworca koło Bramy Damasceńskiej i wsiadam w busik do
Dahiat al-Barid. W domu zjadam mój szabatowy posiłek (niecały – sporo mi
zostaje i przez kolejne dni będę dojadać resztki ; -)))) )

Ciekawe- piękne!

[gajasirocco]

Jak miło się czyta....

kilka zdjęć z Palestyny

[beduinka]

kilka zdjęć z Palestyny, m.in. z Jeninu i Nablusu

picasaweb.google.co.uk/beduinkainpalestine

[beduinka]

dorzuciłam tam kolejne zdjęcia