Zrozumiec starosc

[skiela1]

Proces starzenia sie spoleczenstwa w Polsce jest juz zaawansowany,a jego
szczyt przypadnie na lata 2010-2020.Dzis najbardziej widoczna grupa ludzi
starszych sa tzw,Moherowe Berety.Czy jedyna konskwencja starosci musi byc
zgorzknienie?Biorac pod uwage fakt,ze osoby po 60r.zycia,to okolo 17procent
naszego spoleczenstwa.Za 20 lat liczba ta wzrosnie do 22 proc.
Najlepsza profilaktyka przed zgorzknieniem i malkontenctwem starszych ludzi
jest codzienna aktywnosc fizyczna i umyslowa-rozwiazywanie krzyzowek,czytanie
ksiazek,teatr.Geriatrzy odradzaja ogladanie TV,bo jest to bierna forma odbioru
i nie rozwija procesow myslowych.Rozgoryczenie,ktore towarzyszy czesci
starszych ludzi,odreagowywane jest zwlaszcza na mlodych.Wpychajaca sie w
kolejke w sklepie,u lekarza rezolutna babcia pozuje na schorowana starowinke
wola o pomste do nieba.I chociaz mozna przymknac oczy na wybrzydzajaca babcie
w warzywniaku,to dziadka,ktory rzuca z balkonu sloikami twierdzac,ze ludzie na
podworzu glosno rozmawiaja,nie da sie usprawiedliwic.
Seria artykulow o Mocherowych Beretach ujawnila,ze osoby te potrafia byc
nadzwyczajnie aktywne walczac w obronie ks.Jankowskiego oraz oj.Rydzyka i
ferajny z Radia Maryja,naprawde pokazuja pazurki.To ma dla nich sens poniewaz
retoryka spolki Jankowski@Rydzyk polega na obwinianiu za zlo calego swiata
m.in.masonow i Zydow.Starsi ludzie tego potrzebuja,bo trudno odnalezc im sie w
dzisiejszej codziennosci.
Trzeba wspomniec tez o drugiej grupie starszych ludzi,ktorzy odcieli sie od
swoich "walecznych rowiesnikow".Chodza na zajecia,spelniaja jako szczesliwi
dziadkowie,dla nich starosc to radosc i druga mlodosc.
Zastanawiajacy jest fakt,ze szczesliwi dziadkowie oraz moherowe berety lacza
te same tragiczne doswiadczenia-wojna,komuna,a ich sposob myslenia jest
zupelnie odmienny.
Tym niemniej bardziej widoczna w naszym zyciu codziennym i spolecznym jest ta
pierwsza"waleczna grupa".
Niestety.

[sloggi]

Czasami zastanawiam się - czy bać się starości?

[towita]

Raczej choroby się boję, trochę samotności. A starości? chyba nie (no właśnie -
"chyba")

[mika_1]

Moim zdaniem, problem polega na tym, że to my - ludzie młodzi - boimy się ludzi
starych. Boimy się i udajemy, że ich nie widzimy, dochodząc do wniosku, że tak
jest dla nich lepiej. Na Zachodzie starzy ludzie postrzegani są inaczej, bez
obaw.
Prawda jest taka, że stary człowiek chce być traktowany normalnie, bez taryfy
ulgowej, z godnością. Nie ma potrzeby odwracania wzroku w nadziei, że może
unikniemy przykrego widoku człowieka niedołęznego. Oni tego nie chcą, nie
potrzebują. Z godnościa przyjmują starość.
Zauważyłam, że podobnie jest z niepełnosprawnymi. Od kilku tygodni poruszam sie
na wózku inwalidzkim. Ludzie traktuja mnie jak powietrze. Mijając odwracają
wzrok. Rozmawiając - patrzą w przestrzeń. A ja przecież jestem normalna, taka
jak byłam wczesniej, z moim umysłem jest wszystko OK. I nie potrzebuję
wspólczucia.
Szkoda, że wiekszośc ludzi nie zdaje sobie z tego sprawy.

[antidotumm]

Mnie sie podoba idea Uniwersytetow Trzeciego Wieku, w moim miescie dziala cos
takiego. Fantastyczna sprawa: rozwija zainteresowania, poszerza krag znajomych.
Ale wiekszosc starszych pan z ktorymi rozmawia, uwaza ze to wariactwo. Wola
ploty, kosciol i kuchnie.

[pier_niczek]

moja Mama zaczęła studiować jak wyprowadziliśmy sie z bratem z domku-to jej
sposób na wolny czas,ma nowych ,często dużo młodszych znajomych i dobrze się
teraz czuje.O dziwo reszta rodzinki uwaza ją za dziwaka ,
który na "starość "zdziwaczał-i to najbardziej boli(a powinna wg norm oglądać
wszystkie seriale i ich powtórki)
A my cieszymy się ,że umie sobie zorganizować czas i myśleć wyłącznie o sobie.