Dzieci trzeba straszyc

[skiela1]

JK.Rowling nie zgadza sie z panujaca w literaturze tendencja do ugrzeczniania
tekstow dla dzieci,poniewaz uwaza,ze lek,emocjonalny zamet sa nieodzownym
elementem procesu dorastania.
Uwaza,ze dzieci ktore nie zmagaja sie w dziecinstwie z negatywnymi
emocjami,nie potrafia radzic sobie z problemami w pozniejszym zyciu.
Wszyscy musimy sie bac i kontrolowac sie z naszym lekiem.Dziecko,ktore nie
moze czytac o demonach,w rzeczywistym swiecie predzej czy pozniej padnie ich
ofiara-mowi pisarka.

Ps.Ciekawe co psycholog na to,bo pani pisarki argumenty na temat strachu mnie
nie przekonuja.
Kiedys sluchalam wywiadu z nia,uwazam,ze on sama jest cos nie teges.

[carrramba]

Ja tez nie jestem psychologie, ale z zdaniem kobiety się nie zgadzam. Jak to
straszyć? Wręcz odwrotnie- dzieci nie wolno straszyć. I tak mają sporo strachów
i lęków.
Popatrz : głupi wierszyk : w pokoiczku, na stoliczku etc. Jak sie konćzy ?
- przyszła mama, kotka zbiła etc
No to ja pytam : co za idiotyzmy. Za co kotek obskoczył ? I na na takich
bzdetach dzieci wychowywaliśmy !!

[rene8]

Też nie jestem za straszeniem.Któż z nas lubił straszenie: "dziadem,czarną
wołgą,policjantem"?
Jednak dzieci nie sa już tak strachliwe jak 25 lat temu. Dzisiejsze bajki nie
są z "Misiem Uszatkiem" tylko są to roboty, "walczące siły" i inne rozrywki.
Jak dla mnie ich twarz jest wystarczajaco przerażająca...
A dla dzieci nie.
Książki o "Potterze" i ich ekranizacja są "normalką".(nie oglądałam ostatniej-
a podobno straszna).
Ale co innego oglądanie bajek , a opowieści czytane przez rodziców.
Interpretacja głosu jest bardziej przerażająca,niż najgorszy Pokemon.

[fedorczyk4]

W bajkach zawsze był obecny potężny element grozy. Inną rzeczą jednak jest
literatura, a inną straszenie przez matkę, czy inną osobę która powinna dziecku
dawać poczucie bezpieczeństwa. Dzieci straszyć nie wolno, ale nie należy udawać
że świat jest dobry i cacy i nie ma się czego bać. Lęki lekko abstrakcyjne
zawarte w ksiązkach, pozwalają wyobraźni wysłac sygnały do systemów obronnych.
To oczywiscie jest moje prywatne zdanie.

[regine]

W dzisiejszych czasach , nie można straszyć dzieci, a gdy mowa już o
policjantach, to nigdy.
Coraz więcej słyszymy o porwaniach dzieci, o ich biciu, złym traktowaniu przez
dorosłych. Dziecku, policjant, strażak czy strażnik miejski, powinien się
kojarzyć z dobrem.
Do tego pana w mundurze, dziecko powinno mieć zaufanie w chwilach zagrożenia,
nie powinno go się bać, do niego powinno biec i prosić o pomoc.
Dziecku możemy nakazać lub wymagać, że jeśli nie sprzątnie zabawek, nie będzie
ulubionej bajki. Czasami dzieci mówią, dobrze pozbieram, jak zjem lub jak
obejrzę bajkę..Czasami trzeba ustąpić, sama wiem, że z dzieckiem nic na siłę
się nie załatwi..A straszenie przynosi całkiem odmienny skutek, tym bardziej,że
2-5 latki, to niestety dzici znerwicowane, kopiące , krzyczące, wymuszające na
rodzicach histerią różne rzeczy. Nie wolno dodawać im do tego jeszcze
straszenia.

[very_famous]

> Któż z nas lubił straszenie: "dziadem,czarną
> wołgą,policjantem"?

Jak to kto? Wszyscy! Dzieci uwielbiają sie bać pod warunkiem że kontrolują ten
strach. Taka kontrola jest mozliwa właśnie w literaturze oraz w zabawach
dziecięcych. Natomiast - straszenie dzieci przez dorosłych odpada bo przynosi
odwrotny efekt.

[skiela1]

No nie wiem,moja cora po przeczytaniu Alicji w krainie czarow przez kilka lat
miala mary nocne.

[very_famous]

Wiesz - od kazdej reguły są wyjątki

[skiela1]

To prawda.
Teraz trudno ja od lustra odciagnac,patrzy i podziwia jaka piekna jestPP

[rene8]

Ja się bałam.Mimo tego ,ze ufałam,ze nic mi sie nie stanie..bałam się.
Może to jest ten kontrolowany strach? niby bezpieczny..a straszny.

Pisze toż,ze straszenie dzieci przez czytanie bajek z "odpowiednia "
interpretacja głosu może spowodowac większy lęk niż "chore" bajki.

[very_famous]

> Ja się bałam.Mimo tego ,ze ufałam,ze nic mi sie nie stanie..bałam się.
> Może to jest ten kontrolowany strach? niby bezpieczny..a straszny.

No to chyba o to chodzi