Pułapki na optymistów

[skiela1]

Przekonanie, że świat dostosuje się do naszych pragnień i wystarczy tylko
mocno wierzyć w siebie, aby osiągnąć każdy cel, jest groźnym złudzeniem.

Często przyjmuje się, że optymizm jest lepszy od pesymiz-mu, wiara we własne
możliwości od niewiary, wysoka potrzeba osiągnięć od niskiej.
Trwa hegemonia „pozytywnego myślenia”, podtrzymywana przez autorów różnego
rodzaju poradników. W ferworze dyskusji o wyższości optymizmu nad pesymizmem i
zaletach wysokiej samooceny zgubiono jednak rzecz najważniejszą: fundamenty
cywilizacji Zachodu, jakimi są realizm teoriopoznawczy i poszukiwanie prawdy.

www.charaktery.eu/artykuly/Codziennosc/349/Pulapki-na-optymistow/
Ludzie lubia zludzenia.

[onlodz42]

skiela1 napisała:
"Ludzie lubia zludzenia."

Coraz więcej ludzi wpada w pułapkę "iluzji kontroli" (wiara, że ma
się wpływ na zjawiska, które w rzeczywistości podlegają wyłącznie
uwarunkowaniom zewnętrznym). Trudniej zaś stosować strategię Basic,
bazującą na rozkładzie prawdopodobieństw. Zwłaszcza, że w mediach,
w przeróżnych publikacjach książkowych i w czasopismach dosłownie
bombardują nas rewelacjami opartymi na starym przysłowiu, że każdy
jest kowalem swego szczęścia.

Zjawisko stare jak swiat

[uyu]

Doskonale je opisal Wankowicz nazywajac je "chciejstwem".

Ktos madry, dokladnie autor dialogow do filmu "Panna mloda w
zalobie", powiedzial tak: Nie ma zbyt wielkiej roznicy pomiedzy
optymista a pesymista. Jedyne co ich rozni to to, ze optymista jest
wesolym imbecylem, a pesymista smutnym.

[prazanka44]

Optymistom życie upływa w przyjemniejszej atmosferze. Są na ogół bardziej
lubiani, więc bardziej pożądani towarzysko. W każdej porażce
doszukują się jej dobrej strony. Częściej mają dobry nastrój.
Oczywiście, prawdziwa tragedia może ich załamać, ale tych dużych tragedii nie ma
tak dużo. Muszą tylko uważać, by nie przesadzić z am-
bicjami. Jednak prawdziwy optymista poradzi sobie i z zawodem w tej
dziedzinie.

[skiela1]

Są na ogół bardziej
lubiani, więc bardziej pożądani towarzysko. "

jak to uyu napisala - weseli imbecyle

[skiela1]

uyu napisała:
Nie ma zbyt wielkiej roznicy pomiedzy
> optymista a pesymista. Jedyne co ich rozni to to, ze optymista jest
> wesolym imbecylem, a pesymista smutnym.
>

to jeszcze zalezy od tego jaka strategie przyjmuje ten pesymista.
Czasami pesymizm daje kopa do dzialania.I to wole bardziej u ludzi niz
zachowanie jakiegos wesolego imbecyla

[skiela1]

bo to jest teraz takie modne...
polki w ksiegarniach az sie uginaja.

[adam81w]

pewnie, lepiej siąść na d... zacząć płakać i zawodzić, po czym czekać tylko na
śmierć. Wole być optymistą niż smutasem. Jak mnie tacy ludzie wnerwiają.
Wszędzie widzą, że się dzieje coś złego. Nie potrafią dostrzec w życiu nic
dobrego. Wiecznie narzekają. Tu źle, tam źle. W końcu taki smutas nie potrafi
się cieszyć życiem i często używa określenia: "do usr...j śmierci". Nie,
dziękuję nigdy nie będę pesymistą.

Nieporozumienie.

[jan-w]

Optymizm to nie jest przekonanie że świat się dostosuje do naszych pragnień, ani
że wystarczy wiara w siebie aby osiągnąć każdy cel.
Optymizm to pozytywne podejście do życia. Zwracanie uwagi na jego dobre strony,
a nie umartwianie się możliwymi złymi.

?

[skiela1]

Mowa jest o zludzeniu.
a zludzenie to nic innego jak nierealistyczny optymizm.

[jan-w]

Nie. Optymizm a złudzenie to zupełnie co innego.

[uyu]

Zgadzam sie z jan-w, bo sama jestem optymistka bez cienia zludzen.

No powiedzmy, ze tych optymizmow jest kilka, a ten o ktorym mowa
nazwijmy 'hip-huratyzmem".
Jak go zwal tak go zwal ale to wlasnie ten najbardziej dziala mi na
nerwy.
Taka mieszanina nieuzasadnionej dumy, megalomanii i chciejstwa
polaczona z niezdolnoscia widzenia rzeczywistosci taka jaka jest.

A o tych imbecylach to nie ja tylko Francois Truffaut za Williamem
Irish'em i jego powiescia.

[skiela1]

uyu napisała:

> Zgadzam sie z jan-w, bo sama jestem optymistka bez cienia zludzen.

a moze tylko Ci sie tak wydaje?
wiesz...sposob myslenia mozna sobie wybrac i wmowic.

I o tym jest ten artykul ,jako przestroga przed pulapkami.
Tak jak pesymizm nie jest rowny pesymizmowi tak optymizm nie jest rowny optymizmowi.

[uyu]

Akurat brak zludzen trudno sobie wmowic.
Czasami bywa nawet przygnebiajacy i wtedy mam chec "ubrac krola".

[adam81w]

pesymizm ma zawsze pejoratywne znaczenie. Pesymizm nie może być dobry. To
sprzeczność. To jak czysty brudas albo biały murzyn. Pesymizm to nastawienie do
życia na skraju depresji albo i nawet choroby psychicznej.

[adam81w]

Pesymizm
Z Wikipedii
Skocz do: nawigacji, szukaj

Pesymizm (fr. pessimisme, łac. pessimus – najgorszy) – postawa wyrażająca się w
skłonności do dostrzegania tylko ujemnych stron życia, negatywnej oceny
rzeczywistości oraz przyszłości. Jako filozoficzna postawa wobec Świata pesymizm
pojawia się w szkole cyrenejskiej w V w. p.n.e. jako przeciwieństwo hedonizmu.
Pesymizm to także pogląd filozoficzny, który charakteryzuje brak wiary w
przyszłość, w postęp społeczny, w celowość życia i jego wartości.

Pesymizm defensywny – skłonność do przewidywania (przesadnie) wielu
przeciwności, które mogą pojawić się na drodze do osiągnięcia zamierzonego
wyniku. Przyjmowana w celu lepszego przygotowania się do zadania.

---

Pesymizm tak jak defetyzm powinien być tępiony wśród ludzi.

[4.ola]

My i nasz niepoprawny optymizm ehhhh

[prazanka44]

Złudzenie ma to do siebie, że jest nieuświadomione, chyba że wstecz.
Czasami działa na korzyść, a czasami przeciwnie. Przekonanie o własnej
urodzie pozwala się zachowywać jak człowiek urodziwy. To dodaje blasku
spojrzeniu, podnosi głowę do góry, przydaje wdzięku. Aby tylko nie przekroczyć
granicy śmieszności, bo wtedy iluzja może pęknąć jak balo-
nik.

[ja-re]

"Przekonanie, że świat dostosuje się do naszych pragnień i wystarczy tylko
mocno wierzyć w siebie, aby osiągnąć każdy cel, jest groźnym złudzeniem. "

bo caly wszechswiat jest nam przypychylny,bzdura.

[leftt]

Optymizm czy pesymizm - nie powinno mieć to większego znaczenia w
życiu. Należy działać ostro tam, gdzie można coś zmieniać na korzyść
i odpuszczać te dziedziny, na które nie mamy wpływu. No i przede
wszystkim - nigdy nie martwić się na zapas i nie rozpamiętywać
ewentualnych porażek (co oczywiście nie oznacza niewyciągania
wniosków). To naprawdę jest korzystne dla zdrowia psychicznego.

[skiela1]

Jeden buduje samoloty a drugi spadochrony.
Rownowaga musi byc zachowana

[mikaszka]

leftt - tak jak piszesz to postepuje wlasnie optymista.
Pesymista bedzie siedzial, martwil sie na zapas i rozpamietywal
porazki.

[leftt]

mikaszka napisała:

> leftt - tak jak piszesz to postepuje wlasnie optymista.
> Pesymista bedzie siedzial, martwil sie na zapas i rozpamietywal
> porazki.

Może trochę inaczej pojmuję optymizm-pesymizm. Staram się robić ile
mogę, ale nie mam wygórowanych oczekiwań, bo zawsze wolę się
rozczarować na plus niz na minus.

[hulahoop]

zapewne napisali to ludzie, którzy zazdroszczą mi optymizmu...ha! chcieli by być
na moim miejscu

[mikaszka]

A mnie drazni w tym artykule wylaniajaca sie mysl, jakoby
najwiekszym nieszczesciem hazardzisty byl optymizm, bo gdyby nie ten
optymizm, to nie bylby hazardzista.

Hazard to uzaleznienie. A uzaleznienia maja swoj charakterystyczny
schemat. Nierealistyczne oczekiwania i falszywy obraz swiata to
staly element tech schematu - niezaleznie od tego, jakie to
uzaleznienie.

[prazanka44]

Podejrzewam, że kapłani wszystkich religii zapłakaliby gorzko w dniu, w
kt-ym zapodziałoby się gdzieś ludzkie chciejstwo.

[adam81w]

Jestem i będę optymistą, bo nie wiem czemu psuć sobie życie będąc pesymistą i
wszystko widzieć w czarnych barwach. Nie lubie takich pesymistycznie
nastawionych do świata, zrzędzących ludzi. Ale optymizm u mnie łączy się z
realizmem. Tak, mam nie zachwianą wiarę w to, że będzie dobrze. Inaczej nie
umiałbym żyć.

[azmb]

Adam- pierwszy mężczyna. Nic dziwnego, że taki opty...

[prazanka44]

Pozytywny pesymista - zrzadka można go spotkać. To ktoś, kto nie widzi różowo
przyszłości swojej i świata, odnosi się sceptycznie do obietnic, jakie daje
religia. Smutek stara się przezwyciężyć dbaniem o dobre przeżycie dnia
dzisiejszego. Docenia urok rzeczy drobnych, ładnej pogody, ciekawej rozmowy,
smacznego jedzenia. Jeśli bywa dla kogoś dobry, to nie dlatego, żeby liczył na
jakąś nagrodę, na tym lub tamtym świecie.
Jeśli kogoś kocha, to wkłada w tę relację wszystko, co ma w sobie najlepszego i
długo pamięta jej dobre momenty. Wie, że to jego jedyny skarb.