Hospicjum dla Dzieci

[sloggi]

Warszawskie Hospicjum dla Dzieci jest zespołem opieki domowej działającym na
terenie Warszawy i okolic w promieniu 100 km.
Obejmuje opieką dzieci nieuleczalnie chore w miejscu ich zamieszkania, gdy
rodzice i lekarze podjęli decyzję o zakończeniu leczenia szpitalnego.
Umożliwia
rodzicom prowadzenie fachowej opieki medycznej w domu. Służy wszechstronnym
wsparciem w ostatnim okresie życia dziecka, a także póżniej w okresie żałoby.
Swoim działaniem obejmuje całą rodzinę.
W skład zespołu wchodzą pielęgniarki wyszkolone w opiece nad dziećmi, lekarze
specjalizujący się w leczeniu bólu, pracownicy socjalni, psycholog,
rehabilitant, kapelan i wolontariusze. Hospicjum dysponuje specjalistycznym
sprzętem do prowadzenia opieki domowej: koncentratorami tlenu, ssakami,
strzykawkami automatycznymi do podawania leków przeciwbólowych, materacami
przeciwodleżynowymi, sprzetem jednorazowym, lekami itd.
Dyżur w hospicjum trwa 24 h. na dobę przez 7 dni w tygodniu.
Przy hospicjum działa klinika stomatologiczna, w której leczy się dzieci
niepełnosprawne.
Opieka prowadzona przez hospicjum jest bezpłatna.
Warszawskie Hospicjum dla Dzieci
ul.Agatowa 10 03-680 Warszawa-Zacisze
tel. [phone] fax: [phone]
www.hospicjum.waw.pl
e-mail : [e-mail]
PeKaO S.A. VI o/Warszawa
33124010821111000004282080

[candycandy]

Pamiętajmy też o lubelskim Hospicjum dla Dzieci im. Małego Księcia.

[candycandy]

www.hospicjum.lublin.pl/
Każda choroba dziecka wywołuje niepokój w sercach najbliższych, choroba
nieuleczalna rodzi rozpacz. Rozpacz, która na zawsze rani serca. Czy można coś
jeszcze zrobić, gdy lekarz w szpitalu wykorzystał już wszelkie możliwości, gdy
dalsze leczenie przynosi już tylko ból... Gdy stajemy się bezradni wobec
okrutnej niesprawiedliwości losu, śmierci niewinnego dziecka...
Wtedy rozpoczyna pracę Hospicjum.

Lubelskie Hospicjum dla Dzieci im. Małego Księcia jest zespołem opieki domowej
działającym na terenie województwa lubelskiego. Swoją pomocą otacza dzieci oraz
młodzież z chorobami nieuleczalnymi i postępujacymi. Ta opieka ma na celu
przede wszystkim uśmierzenie bólu i innych dokuczliwych objawów oraz niesienie
ulgi w cierpieniu, także duchowym. Opieka prowadzona przez Hospicjum jest
bezpłatna. Działalność jest finansowana z budżetu miasta Lublina, z darowizn
osób prywatnych, firm i instytucji.

nr konta: Bank MILLENIUM S.A. 0311 6022 0200 0000 0060 1760 58

Nasz adres:
ul. Hutnicza 20B
20-218 Lublin
tel. [phone]
tel./fax. [phone]

Jak pomóc?
Ciągle poszukujemy wolontariuszy naszego hospicjum. Pomóc można na wiele
sposobów:
Comiesięczne wsparcie finansowe, choćby 10 złotych lub wielokrotność tej sumy.
Pozwoli nam to mierzyć siły na zamiary i planować skuteczniej realizację
naszych celów.
nr konta:
Bank Millennium S.A. 0311 6022 0200 0000 0060 1760 58

Druki wpłat są dostępne we wszystkich placówkach Poczty Polskiej w
województwie.
Zamieściliśmy również na naszej stronie blankiet wpłaty na konto Hospicjum w
formacie MS Excel 97-2000 i 5.0.

Informowanie nas o możliwości pomocy w zakresie przeróżnych usług. Czasami
dotyczą one spraw budowlanych, remontowych, przewozu dzieci, napraw samochodów,
organizacji różnych sprzętów, począwszy od medycznych, kończąc na zabawkach,
które umilają życie naszych dzieci.
(Biuro Hospicjum czynne jest od poniedziałku do piątku w godz. 8.00 - 16.00)
My ze swojej strony zapewniamy:
* darmowy egzemplarz "Małego Księcia" (wydawanego dzięki uprzejmości drukarni
Multidruk S.A.)
* roczne sprawozdanie finansowe z działalności hospicjum (powinni Państwo
wiedzieć na co przeznaczyliśmy Wasze pieniądze).

Osoby zainteresowane odliczeniem darowizny od podatku proszone są o zachowanie
dowodów wpłat na nasze konto w celu okazania ich na życzenie Urzędu Skarbowego,
jak dowodu dokonania darowizny.



"- Tej nocy... wiesz... nie przychodź...
- Nie opuszczę Cię.
- Będę robił wrażenie cierpiącego... będę wyglądał tak, jakbym umierał. O, tak!
Nie przychodź patrzeć na to, nie warto.
- Nie opuszczę Cię."
Antoine de Saint-Exupery
"Mały Książę"

[candycandy]

Pamiętajcie o nich.

[sloggi]

Dostałem najnowszy numer kwartalnika Hospicjum, jak zawsze w grudniu jest to
wydanie optymistyczne, ale życie w hospicjum do najoptymistyczniejszych nie
należy.
W górę wątek.

[sloggi]

Podbijam w górę.

[adhamah]

sloggi napisał:

> Podbijam w górę.

i ja też

[agablues]

Znalazłam ten wątek, więc pozwolę sobie o nim trochę przypomnieć.

Moja córeczka i cała rodzina jest pod opieką Hospicjum. Dzięki ludziom dobrej
woli możemy być w domu. Niektórym słowo hospicjum kojarzy się z wyrokiem. Dla
nas wyrokiem było rozpoznanie choroby naszej małej, a hospicjum jest drogą do
domu i normalności ze szpitala. Jesteśmy wszyscy w domu i ona to czuje, chociaż
ma dopiero 3,5 miesiąca.
Hospicjum to dla nas komfort i bezpieczeństwo. Mamy swoją pielęgniarkę, lekarza,
rehabilitanta, wolontariuszkę, która mi pomaga i księdza, który ochrzcił nam
małą w domu.

Jestem za to wszystko bardzo wdzięczna. Aga

[sloggi]

Jak wyglądają w praktyce odwiedziny gości z WHD?
Jak często przychodzą?

[agablues]

codziennie rano, po ich odprawie jest telefon, jak malutka sie czuje i czy nam
czegos potrzeba - leki, srodki opatrunkowe itp. Od rodziców zależy jak czesto
przyjeżdża ktos z hospicjum, u mnie sa czasami 1x w tyg a czsami kilka x.
Rehabilitant przyjeżdża co 2 tyg, ale jesli jest potrzeba - może czesciej.
Główna osobą pośredniczącą jest pielegniarka opiekujaca sie daną rodziną.
Wpada też lekarz co jakiś czas, u nas jest w miare ok, wiec nieczesto.
Jest też pracownik socjalny, dzieki niemu nie musze biegać po urzedach,żeby
wyrwać ZUSowi dodatek pielegnacyjny, załatwia wszystkie formalności w moim imieniu.
Z wolontariuszką umawiam się bezpośrednio, dopiero zaczynamy współpracę i
dziewczyna musi sie najpierw nauczyć zajmować malutką.
My mamy troche nietypowa sytuacje, bo mimo, ze mała jest chora, nie wymaga
dodatkowych zabiegów pielegnacyjnych - mamy szczescie, nie musi byś karmiona
sondą np.

[sloggi]

W zeszłym roku był problem z tymi sondami, zbyt mało jest ofiarodawców
Czyli karmisz normalnie (piersią)? Oni (WHD) dają przede wszystkim ogromne
wsparcie psychiczne, nie czujesz się sama.

[agablues]

Ja jestem z nimi dopiero 3 m-ce.
Niestety aż tak dobrze nie jest, dostaje butelkę z moim pokarmem. Ale to i tak
dużo, sondy zakładają sami rodzice...
Dla nas na początku najważniejsze było zabezpieczenie medyczne. Małej zdarzyły
się bezdechy w szpitalu i spadki saturacji ( wysycenie krwi tlenem), no i ma
wadę serca. Przed powrotem do domu przywieziono man koncentrator tlenu z
maseczkami, a potem codziennie ktoś przyjeżdżał i mierzył saturację. Teraz już
tak nie mierzymy, bo jest ok( pukam w niemalowane puk,puk). Słabiutko też
przybywała , więc dostałam
wagę i mogę ją ważyć codziennie.
Dużo nam daje świadomość, że nie tylko nam się urodziło chore dziecko. Przez
pierwsze dni czułam się zupełnie poza światem, wszędzie zdrowe dzieci...
A potem zobaczyłam, że są większe nieszczęścia niż nasze.
Powtórzę niejako apel z ostatniego kwartalnika - są miejsca w Polsce gdzie
dzieci pozbawione są całkowicie opieki paliatywnej. Zbyt mało rodziców wie i
zbyt mało lekarzy przekazuje dzieci pod opiekę hospicjum.

[sloggi]

Świadomość społeczna jest wyjątkowo niska, a słowo hospicjum kojarzy się
niemalże z zakładem pogrzebowym.
Pierwsze skojażenia to "biedne dzieci", a nikt nie pomyśli, że to nie chodzi
o litość, to chodzi o zrozumienie i wsparcie - i to tak, aby nie wiązało się to
z izolacją.

[agablues]

sloggi napisał:

> Świadomość społeczna jest wyjątkowo niska, a słowo hospicjum kojarzy się
> niemalże z zakładem pogrzebowym.

dla niektórych to umieralnia, jakby umieranie było czymś złym, wstydliwym.

Dodam jeszcze, nawiązując do poprzednich postów, że w godz. 16.00 - 8.00
dyżuruje pielęgniarka i lekarz. Jest z nimi kontakt telefoniczny, a jeśli jest
potrzeba przyjeżdżają o każdej porze dnia czy nocy.

[candycandy]

Agnieszko, jeśli znasz adresy, www. lub nr kont innych hospicjów poza
warszawskim i lubelskim, to proszę podaj tutaj.
Ja zastanawiam się (czy to zadziała?) nad wsparciem hospicjum w ten sposób –
hospicja moją chyba status instytucji pożytku publicznego?
serwisy.gazeta.pl/kraj/1,34317,1941319.html

[agablues]

www.fho.org.pl/
Fundacja Hospicjum Onkologiczne

www.hospicjum.info/
hospicjum pallotinum w Gdańsku - dla dzieci i dorosłych

www.hospicjum-domowe.poznan.pl/
www.hospicjum.pulawy.pl/
free.med.pl/hospicjum_tychy/
hospicjumwkatowicach.webpark.pl/
co.i.gdzie.pl/hospicjum/
Obawiam się, że jeszcze ich nie ma w tym rejestrze, sprawdzałam wczoraj, ale
może zdążą

www.pozytek.ngo.pl/labeo/app/cms/x/30014;jsessionid=6C9580267103470CB3A19B6CA17E0D52

1 %

[agablues]

Ustawa o działalności pożytku publicznego i wolontariacie wprowadziła możliwość
przekazywania 1% podatku dochodowego przez osoby fizyczne na rzecz organizacji
pożytku publicznego.

Podatnik może wpłacić określoną kwotę do wysokości 1% należnego podatku na konto
organizacji w okresie pomiędzy pierwszym dniem roku następującego po roku, za
które dokonywane jest rozliczenie podatkowe a ostatnim dniem złożenia zeznania
podatkowego (najpóźniej - 30 kwietnia) oraz wskazać ten fakt w formularzu PIT.

www.pozytek.ngo.pl/labeo/app/cms/x/30000

Baza organizacji pożytku publicznego
Informacja o bazie danych

www.pozytek.ngo.pl/labeo/app/cms/x/30014;jsessionid=6C9580267103470CB3A19B6CA17E0D52

[agablues]

to jest wątek przeniesiony od Sloggiego
dzięki )

Na drugą stronę życia

[agablues]

Umierającemu dziecku nie wolno okazywać smutku ani zdenerwowania, bo natychmiast
wyczuje, że dzieje się coś złego. A przecież chodzi o to, by ulżyć mu w jego
cierpieniu i sprawić, by przeżyło swoje ostatnie chwile jak najlepiej.

kiosk.onet.pl/art.html?NA=1&ITEM=1160181&KAT=239


Warszawskie Hospicjum dla Dzieci
Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą....

[sloggi]

Po pierwszym kontakcie z Hospicjum uderzyła mnie wypowiedź jednej z
wolontariuszek, ze umieranie jest takie normalne. Długo mnie to nurtowało,
teraz po zagłębieniu się w pewne tematy wiem, że to prawda. A dziecko, cóż ono
jest winne swojej chorobie. Często dzielnie walczy z chorobą, cierpi - wtedy
należy pomóc mu odejść w atmosferze miłości. Nerwami, lamentem i łzami nie
pomożemy, a tylko dodatkowo wprowadzimy w tych ostatnich chwilach stres i
poczucie zagrożenia. To ciężki temat.

[agablues]

Na lament można pozwolić sobie dopiero Po.
Bo ból po stracie dziecka, towarzyszy już przez całe życie.

[agablues]

Sloggi, masz już nowy nr Informatora?

[sloggi]

agablues napisała:

> Sloggi, masz już nowy nr Informatora?

Raz przysyłają na nowy adres, a raz na stary. Jeśli na stary to odbiorę w
niedzielę - póki co nie dotarł jeszcze. Ty już masz?

[agablues]

Podobno już jest, ale mi nie przywieźli
Ciekawa jestem bardzo, bo mieli zamieścić adres na moje forum

[sloggi]

agablues napisała:

> Podobno już jest, ale mi nie przywieźli
> Ciekawa jestem bardzo, bo mieli zamieścić adres na moje forum

Super, ale i bez tego Twoje forum działa jak magnes - taka latarnia wśród morza
zła.

[agablues]

Wiesz, my wszyscy mamy takie mieszane uczucia - z jednej strony dobrze, że jest,
a z drugiej - jak by było cudownie, gdyby nie było takiej potrzeby. Wiem, że to
niemożliwe i dlatego jest.

[sloggi]

To jest niemożliwe, bo tak skonstruowany jest ten świat. Czytam na bieżąco,
kojarzę nicki itp. itd. A, ze milczę - wiesz, że jestem i mogę być tylko niemym
obserwatorem.

[agablues]

no, czasami się uaktywniasz

[sloggi]

agablues napisała:

> no, czasami się uaktywniasz
>
Staram się dać znać, że bywam - ale też nie wprowadzać zawirowania.

[agablues]

a na Majówce nie byłeś!

[sloggi]

Bo majówka była chyba w czasie, kiedy nie było mnie w Warszawie?

[agablues]

8 maja

[sloggi]

agablues napisała:

> 8 maja

Zatem jeszcze byłem, ale przegapiłem.
Szkoda.

[dorotaww]

Pozwole zabrać głos.
Mój siostrzeniec jest chory na rdzeniowy zanik mięśni, ma 4 lata, Aga zna
Rafałka z innego forum, ale do czego zmierzam.
Doradzano mi aby szukac pomocy w hospicjum, wiecie co ale to straszne...
Oni mieszkaja na wsi, dzwoniłam do kilku hospicjów, w Tarnowie powiedziano mi
że tam jest tylko h0ospicjum dla chorych na nowotwór, w Krakowie, ż e problemem
jest to, ze mieszkaja na wsi, problem dojazdu, co zrobic, narazie Rafałek
samodzielnie oddycha, ale co bedzie jak będzie potrzebował pomocy, czy nie beda
mogli liczyć na jakąs pomoc, czy problemem bedzie to,że mieszkaja na wsi...
Rafałek ma 4 lata jest chory od urodzenia nie chodzi, nie stoi, samodzielnie
nie siedzi, czy słyszeliście o jakiejs opiece domowej na terenie małopolski,
takiej żeby problemem nie było to, ż emieszkaja na wsi/
Prosze pomóżcie mi jak cos wiecie.
mój numer gg 2191582
mail [e-mail]
Dziekuje pozdrawiam Dorota

[to.ya]

podejdź na GG