Oj, co to będzie 18.06?

[Gość: gość57]

Trochę się obawiam 18 czerwca kiedy to wszyscy dowiemy się o
wynikach egzaminu naszych dzieci.Syn cały czas mnie uspokaja, że
będzie nie najgorzej ale licea wybrał te z pierwszej 10-(WARSZAWA)
(jest w czołówce klasy więc czuł się pewnie typując szkoły).
Preferowane klasy,które wybierał bardzo oblegane jak widać w
statystykach Kseonu.Zupełnie nie wiem co zrobić na wypadek gdyby nie
dostał się do żadnej z 3 szkół? Ja wiem, rekrutacja dodatkowa,potem
uzupełniająca itd. Skąd będzie wiadomo,czy między 18 a 22 czerwca
dokonywać jednak zmiany szkół,kiedy jeszcze wtedy nie będzie
wiedział,czy kandydaci którzy wybrali daną klasę nie są "z gorszą"
liczba pkt.? Czy dokonywać wówczas zmian czy może zaryzykować i
poczekać do 1 lipca? Zupełnie nie wiem co radzić synowi? Znajomi
mówią-poczekać! Doradźcie kochane mamy.Może Wy macie lepszą
strategię,żeby resztę wakacji spędzić już w spokoju.Dziękuję za
rozwinięcie tematu i pozdrawiam serdecznie.

[morekac]

Postudiować progi punktowe w innych szkołach? I nie obstawiać szkół
z bardzo zbliżonymi progami.

[kmir]

Gość portalu: gość57 napisał(a):

> Trochę się obawiam 18 czerwca kiedy to wszyscy dowiemy się o
> wynikach egzaminu naszych dzieci.Syn cały czas mnie uspokaja,

Ma chłopak rację - nie warto się denerwować, trzeba raczej na spokojnie przygotować plan rezerwowy.

> będzie nie najgorzej ale licea wybrał te z pierwszej 10-(WARSZAWA)
> (jest w czołówce klasy więc czuł się pewnie typując szkoły).
> Preferowane klasy,które wybierał bardzo oblegane jak widać w
> statystykach Kseonu.

Proszę nie ulegać psychozie - szczególnie w tych szkołach z czołówki rankingu liczba kandydatów z dalszych preferencji nie ma specjalnego znaczenia. Zdecydowana większość przyjętych w tych szkołach to kandydaci z pierwszej preferencji.

> Zupełnie nie wiem co zrobić na wypadek gdyby nie
> dostał się do żadnej z 3 szkół?
> Ja wiem, rekrutacja dodatkowa,potem uzupełniająca itd.

Ponieważ w rekrutacji uzupełniającej (na początku lipca) mogą brać udział wyłącznie osoby, które się nigdzie nie dostały to niektórzy twierdzą, że lepiej jest się nigdzie nie dostać niż "wylądować" w szkole trzeciego wyboru, na którą nie miało się ochoty. Dotyczy to przede wszystkim osób, którym zabrakło niewielkiej liczby punktów do wymarzonej klasy.

> Skąd będzie wiadomo,czy między 18 a 22 czerwca
> dokonywać jednak zmiany szkół,kiedy jeszcze wtedy nie będzie
> wiedział,czy kandydaci którzy wybrali daną klasę nie są "z gorszą"
> liczba pkt.? Czy dokonywać wówczas zmian czy może zaryzykować i
> poczekać do 1 lipca? Zupełnie nie wiem co radzić synowi?

To zależy od sytuacji. Trzeba zorientować się w liczbie kandydatów I wyboru w wybranych klasach oraz przeanalizować progi do tych klas z poprzednich lat. Jeżeli kandydat ma sporo więcej punktów ponad próg to nawet większa liczba kandydatów na miejsce w wymarzonej klasie nie jest specjalnie niebezpieczna. I przeciwnie jeżeli liczba punktów jest "na styk", a kandydatów dużo to szanse niestety są mniejsze.
Ogólna rada wybrane przez kandydata klasy muszą się różnić progami (myślę, że ok 10 - 15 pkt różnicy między pierwszą i ostatnią klasą jest OK) i muszą być uszeregowane w kolejności malejących progów.

[Gość: anna]

"przeanalizować progi do tych klas z poprzednich lat.
Jeżeli kandydat ma sporo więcej punktów ponad próg"

oczywiście jest to możliwe, ale słuchając opinii uczniów po teście mat.przyr.
można domniemywać,że punktów w tym roku uczniowie mogą mieć mniej:(
i jak to odnieść do progów z lat poprzednich?

p.s.chyba,że tych najlepszych uczniow to nie dotyczy

[myszmusia]

> p.s.chyba,że tych najlepszych uczniow to nie dotyczy

zalezey co kto rozumie przez najlepszych. Ale z moich obserwacji i rozmów wynika,ze wcale jakos znaczaco mniej osoby które sie spodziewały wysokich wyników miec nie beda.
Ale tak naprawde to sie okaze 18 czerwca - czy sie nie myla w samodzielnym punktowaniu.

[Gość: anna]

najlepsi to wg mnie, ci którzy wybierają licea z wysokimi progami, czyli
pierwsza piętnastka:)

[nchyb]

> najlepsi to wg mnie, ci którzy wybierają licea z wysokimi progami

sam wybór szkoły z wysokim progiem to chyba jeszcze za mało, by
uznać dziecię za najlepsze z najlepszych ;-)
Dopiero dostanie się tam...

moje dziecię wybrało dwie szkoły, które są w pierwszej 15-tce liceów
w województwie, ale za najlepszego sie nie uważa.
Po prostu te szkoły mają takie klasy humanistyczne, jakie interesują
syna...

A na razie moje dziecko ma w nosie, co będzie 18 czerwca. na razie w
poczuciu dobrze spełnionego obowiązku (czytaj napisanego egzaminu)
pojechało z klasą na wycieczkę. I dobrze sie chyba bawi...
Do wakacji coraz bliżej...

[Gość: Kaśka]

Z obserwacji toczących się na forum dyskusji wnioskuję, że to
głównie rodzice aktualnie myślą, rozważają, dowiadują się i szukają
rozwiązań przyszłych problemów. Przynajmniej w moim przypadku tak
jest. Młodzież zrobiła swoje (napisała egz., oceny jakieś już ma,
bądź właśnie poprawia)i ... wszystko na teraz. Przyjdzie dzień
zgłoszenia się z dokumenatami do szkół, wtedy będą robić co należy.
Jeśli chodzi o to co mogę zrobić - słusznie dziś nic, ale żeby
zrobić wszystko jak należy póżniej, czyli za 3 tyg. warto przeczytać
i dowiedzieć się wcześniej.

do kmir

[Gość: mama]

> Ponieważ w rekrutacji uzupełniającej (na początku lipca) mogą brać udział
wyłącznie osoby, które się nigdzie nie dostały to niektórzy twierdzą, że lepiej
jest się nigdzie nie dostać niż "wylądować" w szkole trzeciego wyboru, na którą
nie miało się ochoty. Dotyczy to przede wszystkim osób, którym zabrakło
niewielkiej liczby punktów do wymarzonej klasy.

Bardzo proszę o rozwinięcie. Tzn, jeśli system (komputer) przydzielił, a uczeń
nie potwierdził woli uczenia się w danej szkole (nie doniósł dokumentów) to nie
może brać udziału w rekrutacji uzupełniającej?

Czy szkoły mogą oficjalnie zarezerwować sobie pulę na dodatkową rekerutację?
Jakimi w ogóle regułami rządzi się rekrutacja uzupełniająca?

A jaką strategię (no, śmiesznie trochę brzmi, zważywszy, że chodzi tylko o wybór
szkoły średniej) Pan proponuje, aby grupa przyjaciół o podobnym poziomie i
zainteresowaniach znalazła się w tej samej klasie?

[Gość: menodo]

"> A jaką strategię (no, śmiesznie trochę brzmi, zważywszy, że chodzi tylko o wybó
> r
> szkoły średniej) Pan proponuje, aby grupa przyjaciół o podobnym poziomie i
> zainteresowaniach znalazła się w tej samej klasie?"

Hihi, pan Dyrektor Mirowski z pewnoscia marzy, aby jakas "grupa przyjaciol" w
rekrutacji uzupelniajcej wyladowala w jego szkole:)))

[Gość: mama]

> Hihi, pan Dyrektor Mirowski z pewnoscia marzy, aby jakas "grupa przyjaciol" w
> rekrutacji uzupelniajcej wyladowala w jego szkole:)))

Menodo, eureka, że też na to nie wpadłam wcześniej, skąd taki, a nie inny sposób
rekrutacji elektronicznej:)

(Ostatecznie, całkiem sympatyczna grupa nie dresów, może strategicznie wybrać
najbliższą zawodówkę - albo niech tam: słabiutkie liceum profilowane - i będzie
blisko, i we własnym gronie, a jeszcze pewnie wzrośnie poziom nauczania w danej
szkole;)

[kmir]

Gość portalu: mama napisał(a):
> Bardzo proszę o rozwinięcie. Tzn, jeśli system (komputer) przydzielił, a uczeń
> nie potwierdził woli uczenia się w danej szkole (nie doniósł dokumentów) to nie
> może brać udziału w rekrutacji uzupełniającej?

W rekrutacji uzupełniającej zgodnie z Zarządzeniem Kuratora mogą brać udział
wyłącznie uczniowie, którzy nie zostali zakwalifikowani do żadnej szkoły.
Uczniowie, którzy zostali zakwalifikowani nawet jeżeli nie potwierdzą wyboru
szkoły mogą brać udział dopiero w rekrutacji dodatkowej (w sierpniu).

> Czy szkoły mogą oficjalnie zarezerwować sobie pulę na dodatkową rekrutację?

Nie. Szkoła prowadzi rekrutację uzupełniającą (w lipcu) i dodatkową (w sierpniu)
wyłącznie w przypadku o ile pozostaną wolne miejsca - było za mało chętnych (to
raczej w słabszych szkołach) lub nie wszyscy kandydaci potwierdzili wybór szkoły
(nie dostarczyli oryginałów dokumentów).

> Jakimi w ogóle regułami rządzi się rekrutacja uzupełniająca?

Terminy wynikają z Zarządzenia. Resztę określa szkoła w swoich zasadach (system
komputerowy już nie jest aktywny).

> A jaką strategię (no, śmiesznie trochę brzmi, zważywszy, że chodzi tylko o wybór
> szkoły średniej) Pan proponuje, aby grupa przyjaciół o podobnym poziomie i
> zainteresowaniach znalazła się w tej samej klasie?

Nie ma strategii to zapewniającej - chyba, że wszyscy wybiorą dostatecznie
niskoprogową szkołę. Proszę pamiętać, że nawet przed wprowadzeniem systemu
komputerowego, a w szczególności w czasach egzaminów wstępnych do liceum takie
strategie nie istniały. Podobnie jest zresztą w przypadku studiów.
Jeżeli informacja w Pani pytaniu "o podobnym poziomie" dotyczy łącznej liczby
punktów w rekrutacji to sprawa jest trochę prostsza. Wystarczy wybrać szkołę z
bezpiecznym progiem (niższym o kilka punktów od wyniku najsłabszego z grona
przyjaciół) - to zmniejsza ryzyko dostanie się tylko część tego grona do
określonej szkoły.

[Gość: mama]

Dziękuję za wyjaśnienia w sprawie rekrutacji uzupełniającej i dodatkowej.

>Proszę pamiętać, że nawet przed wprowadzeniem systemu
> komputerowego, a w szczególności w czasach egzaminów wstępnych do liceum
>takie strategie nie istniały. Podobnie jest zresztą w przypadku studiów.

Z tą drobną różnicą, że kandydat miał (ma nadal przy studiach) ostatnie słowo ...

[Gość: mama]

> Jeżeli informacja w Pani pytaniu "o podobnym poziomie" dotyczy łącznej >liczby
punktów w rekrutacji to sprawa jest trochę prostsza.

Ilość punktów to jeszcze w pewnym sensie przecież teraz spekulacja. "Podobny
poziom" oznacza mniej więcej zbliżone oceny i zainteresowania na przestrzeni
ostatnich lat.

>Wystarczy wybrać szkołę z
> bezpiecznym progiem (niższym o kilka punktów od wyniku najsłabszego z grona
> przyjaciół) - to zmniejsza ryzyko dostanie się tylko część tego grona do
> określonej szkoły.

He, he (jeśli tak mogę nieoficjalnie)... Problem w tym, że że brak przecież
konkretnych (a bywa, że i zbliżonych)bezpiecznych progów w czasie wyboru
"trójcy". No, cóż liceum z końca listy jako wybór nr 1- rozwiązuje sprawę...
Wszak życie przecież nigdy nie bywa całkiem proste:)

raz jeszcze rekrutacja dodatkowa/uzupełniająca

[Gość: mama]

> W rekrutacji uzupełniającej zgodnie z Zarządzeniem Kuratora mogą brać >udział
wyłącznie uczniowie, którzy nie zostali zakwalifikowani do żadnej >szkoły.
Uczniowie, którzy zostali zakwalifikowani nawet jeżeli nie potwierdzą wyboru
szkoły mogą brać udział dopiero w rekrutacji dodatkowej (w sierpniu).
>Szkoła prowadzi rekrutację uzupełniającą (w lipcu) i dodatkową (w sierpniu
) wyłącznie w przypadku o ile pozostaną wolne miejsca

>Resztę określa szkoła w swoich zasadach.

Zapewne znajdują się uczniowie, którzy chcą zaryzykować i mimo dostania się do
jakiejś szkoły, mając przyzwoite wyniki nie potwierdzą woli uczenia się w szkole
(np. 3 wyboru), licząc na łut szczęścia w sierpniu.
Logicznie podchodząc wynikałoby, że w lipcowej rekrutacji brać będą uczniowie
słabi, którym się marzyły niezłe szkoły, albo ci którzy kombinowali, że w
rekrutacji uzupełniającej łatwiej będzie im dostać się do wymarzonego liceum.

I tu pytanie, czy szkoły z góry zostawiają sobie wolne miejsca na sierpień
(jeśli system elektroniczny ich nie zapełnił), czy jednak dążą do zapełnienia
klas w lipcu? Czy dane na temat ilości (%?) osób przyjętych w poszczególnych
etapach rekrutacji są gdzieś publikowane?


- było za mało chętnych (to raczej w słabszych szkołach) lub nie wszyscy
kandydaci potwierdzili wybór szkoły (nie dostarczyli oryginałów dokumentów).

[Gość: Kanak]

Czytając to forum i również ten wpis zastanawiam się, jak wy to
drogie forumowiczki robicie, że wasze dzieciaki są tak ambitne i
celują tak wysoko [wszystkie 3 szkoły z pierwszej dziesiątki
warszawskiej !]. Ja też czekam na 18.06 i wyniki egzaminu młodszego
syna, który chociaż jest uczniem dobrym, wybrał na pierwszym miejscu
szkołę, do której dostanie się raczej z dużym zapasem punktów
względem progu minimalnego [podobnie zresztą jak starszy syn już
licealista]. Obydwaj zbywali moje sugestie odnośnie wybrania szkół
stojących wyżej w rankingach następująco: no coś ty, przecież tam
trzeba kuć ! Jeden i drugi bardzo sugerują się wyborem swoich
przyjaciół, z którymi chcą dalej chodzić do tej samej szkoły oraz
bliskością szkoły od domu, by nie tracić zbyt dużo czasu na dojazdy.
Do tego dochodzi opinia starszych kuzynów, którzy również nie
kończyli topowych szkół a pięknie zdali maturę i dostali się na
dzienne studia na UW. Tak więc, czy to ja wychowałam w pewnym sensie
leni, którzy chcą kolejne 3 lata luzu i spokoju [chociaż
zapowiadają, że zabiorą się do pracy przed maturą] ? Dlaczego oni
nie chcą do tych topowych szkół ? Dodam, że z klasy starszego syna
wielu kolegów [ale nie tych najbliższych] poszło jednak do
tych "lepszych" liceów.

:)

[Gość: mama]

Kanak napisał(a):

>bardzo sugerują się wyborem swoich
> przyjaciół, z którymi chcą dalej chodzić do tej samej szkoły oraz
> bliskością szkoły od domu, by nie tracić zbyt dużo czasu na dojazdy.
>no coś ty, przecież tam trzeba kuć !

Bo zdrowie psychiczne i pewien luz też ważne:)

>wybrał na pierwszym miejscu
> szkołę, do której dostanie się raczej z dużym zapasem punktów
> względem progu minimalnego

I to też jest dobra strategia, zważywszy dodatkowo na absurdalny system
rekrutacji. Pomysłowość urzędnicza nie zna granic ...

[myszmusia]

> >wybrał na pierwszym miejscu
> > szkołę, do której dostanie się raczej z dużym zapasem punktów
> > względem progu minimalnego

a ile mniej wiecej to jest te "duzy zapas"?

a nastepne szkoły? bo albo bardzo duzo punktów sie ma zeby miec ten duzy zapas, albo jako trzecia - szkoła? hmm... jak nisko?

[Gość: menodo]

Kanak napisał(a):

> Czytając to forum i również ten wpis zastanawiam się, jak wy to
> drogie forumowiczki robicie, że wasze dzieciaki są tak ambitne i
> celują tak wysoko [wszystkie 3 szkoły z pierwszej dziesiątki
> warszawskiej !]."

To prawda, ze moje dziecko chodzi do szkoly z 1 dziesiatki a nawet 5.
Jednak nigdy nie bylo to celem ani moim, ani mojego dziecka.

Starszy syn chodzil do szkoly spolecznej (juz od gimnazjum) , ktora okazala sie
dla niego zbawieniem - do zadnej z tzw. dobrych szkol nie mialby szans, a mimo
to swietnie sobie radzi na studiach (2 kierunki)i obecnie na stypendium na
"topowym" europejskim uniwersytecie.

Z moja corka jest troche bardziej skomplikowana sytuacja. Od zawsze bylo
oczywiste , ze potrzebuje raczej wyzwan niz wsparcia w tradycyjnym rozumieniu
tego slowa (np. brak dysfunkcji typu dysgrafia i totalne znudzenie w klasach
1-3 w stutuacji gdy w wieku 4 lat biegle czytala). Wysokoprogowa szkola okazala
sie dla niej rzeczywistym wyzwaniewm (mnostwo kosmicznie uzdolnionych dzieci),
ale poniewaz jest to szkola bardzo przyjazna - nie mam poczucia, ze zrobilam
swojemu dziecku krzywde. Tak samo jak nie umieralabym z poczucia winy gdybym
uzdolnone w plywaniu dziecko zapisala do klasy z Otylia Jedrzejczak...W
przypadku sportu, opinia publiczna jest znacznie mniej "egalitarna" w swoich
osadach; jakos nie slychac, aby ktos zalowal dzieci, ktore ucza sie w szkolach
mistrzostwa sportowego. W przypadku uzdolnien intelektualnych - wysylanie
dziecka do szkoly "wysoprogowych" od razu spotyka sie z zarzutem chorych
ambicji dziecka, a zwlaszcza rodzicow. Osobiscie jestem odporna na tego rodzaju
zarzuty, zwlaszcza ze tzw. poprawnosc polityczna wydaje mi sie kompletna sciema.

Zreszta, ja nie dziele szkol na "topowe" i te, w ktorych "tzreba kuc". Moja
corka ma wiele kolezanek w szkolach nie-topowych,ktore kuja po nocach, aby
wyciagnac sie na 2 z przedmiotow, z ktorych nie zamierzaja zdawac matury. Ona
nie ma takich problemow.

Slowem -byc moze masz blisko domu fajna, przyjazna szkole, ktora swietnie
przygotowuje dzieci do matury, aczkolwiek nie jest topowa:)
Stad nie dziwie sie wyborom Twoich dzieci.

[Gość: mama]

> Z moja corka jest troche bardziej skomplikowana sytuacja. Od zawsze bylo
> oczywiste , ze potrzebuje raczej wyzwan niz wsparcia w tradycyjnym rozumieniu>
tego slowa (np. brak dysfunkcji typu dysgrafia i totalne znudzenie w klasach>
1-3 w stutuacji gdy w wieku 4 lat biegle czytala). Wysokoprogowa szkola okazala
sie dla niej rzeczywistym wyzwaniewm (mnostwo kosmicznie uzdolnionych dzieci),
ale poniewaz jest to szkola bardzo przyjazna - nie mam poczucia, ze zrobilam
swojemu dziecku krzywde.

>W przypadku uzdolnien intelektualnych - wysylanie
> dziecka do szkoly "wysoprogowych" od razu spotyka sie z zarzutem chorych
> ambicji dziecka, a zwlaszcza rodzicow.

>Moja corka ma wiele kolezanek w szkolach nie-topowych,ktore kuja po nocach, aby
wyciagnac sie na 2 z przedmiotow, z ktorych nie zamierzaja zdawac matury. Ona
nie ma takich problemow.

Szkoda że tak wiele ludzi nie chce w PRAKTYCE pogodzić się z faktem, że
potencjałem intelektualnym, inteligencją, predyspozycjami natura nie obdziela po
równo. I to, co dla jednych jest/będzie katorgą, dla innych - przyjemnością. To
co dla jednych wyzwaniem , dla innych - stratą czasu, energii, nudziarstwem, itd.

[Gość: menodo]

"To prawda, ze moje dziecko chodzi do szkoly z 1 dziesiatki a nawet 5.
Jednak nigdy nie bylo to celem ani moim, ani mojego dziecka."

Zeby nie bylo - chodzi o to, ze nie byl to cel sam w sobie. Gdyby celem byl top
- moje dziecko wyladowaloby w Staszicu (korepetycje na pewno by pomogly), a do
Batorego czy Jezioranskiego mialoby spory nadmiar punktow.

[nchyb]

> Czytając to forum i również ten wpis zastanawiam się, jak wy to
> drogie forumowiczki robicie, że wasze dzieciaki są tak ambitne i
> celują tak wysoko [wszystkie 3 szkoły z pierwszej dziesiątki
> warszawskiej !].

E tam, normalne masz dziecko.

Mój syn startuje do dwóch szkół z pierwszej 15-stki w województwie.
Najlepsza w naszym mieście jest w pierwszej 5-tce województwa. Moje
dziecko stwierdziło, że tam nie pójdzie, bo nie chce spędzić 3 lat
na kuciu. Rozumiem dziecko, normalne odruchy...

[joa66]

" Jeden i drugi bardzo sugerują się wyborem swoich
> przyjaciół, z którymi chcą dalej chodzić do tej samej szkoły oraz
> bliskością szkoły od domu, by nie tracić zbyt dużo czasu na
dojazdy.
"

Moj syn ma ten "luksus",ze w okolicy nie ma sensownej szkoly (mam na
mysli glownie stosunek do uczniow), wiec..hulaj dusza w ramach
spodziewanych punktow. Na pierwszym miejscu jest szkola, ktora ma
bardzo dobra pozycje w rankingu, ale slynie przede wszystkim z
dobrej (chociaz specyficznej) atmosfery. A jak dodam, ze najlepsi
kumple wybiora RACZEJ inny profil, wiadomo, ze element przyjazni nie
bedzie bardzo istotny w wyborze szkoly

[Gość: menodo]

Ja szczerze mowiac nie rozumiem, po co dziecko ma isc do nowej szkoly z grupa
starych kolegow? Zeby bylo im "razniej"?
A juz nie do pomyslenia wydaje mi sie, aby mial to byc decydujacy czynnik o
wyborze szkoly, a zwlaszcza klasy!
W przypadku gimnazjum sama uleglam presji corki, ktora uparla sie, ze chce isc
tam, gdzie kolezanki, ale kiedy slyszalam ze jakies liceum jest fajne, bo tam
idzie Kasia i Basia - pytalam,co jeszcze JEJ ZDANIEM jest fajnego w tym liceum.

[Gość: Kanak]

Dla wyjaśnienia dodam, że żaden z kumpli gimnazjalnych starszego
syna nie jest z nim w tej samej klasie w liceum. To było wiadome od
początku, że nie wybiorą tej klasy bo mają inne zainteresowania. Ale
przez to, że się znają od dawna i lubią, stworzyli razem zespół w
pewnej dyscyplinie sportu i szkoła "zapunktowała" nawet na WOM.
Jeżeli chodzi o młodszego syna to zdaje się przynajmniej jeden
obstawia tę samą klasę. Ale moje pytanie dotyczy nie dlaczego
synowie chcą tam gdzie koledzy, tylko dlaczego nie chcą wybierać
tych lepszych liceów, do których by im starczyło punktów ? Poza tym
patrząc na listy przyjętych w tym liceum 2 lata temu zauważyłam, że
było tam wiele dzieci, które miały po 160 - 170 pkt a nawet
pojedynczy laureaci olimpiad. Ciekawe co nimi kierowało w wyborze
akurat tej "średniej" szkoły ? Czy chodziło o to by się skupić na
swoim ulubionym przedmiocie i w miarę bezstresowo zaliczać te mniej
lubiane ?

[Gość: menodo]

Ja z kolei nie rozumiem, na czym polega Twoj problem.
Co jest zlego w tym, ze ktos nie chce chodzic do szkoly "topowej", zwlaszcza gdy
przyzwoita szkole ma w poblizu domu, a w dodatku ma ugruntowana opinie na temat
tego, ze w topowej szkole spotka go "samo zlo"? (Inna sprawa - jak sie te opinie
maja do rzeczywistosci; faktem jednak jest, ze czesto decyduja o wyborach szkol .)

Kolejna rzecz - jedni wola byc pierwszymi w swojej wsi, inni - drugimi w Rzymie.
Moje dziecko nalezy do tej drugiej grupy, ale znam dzieci, ktore bardzo zle sie
czuja w otoczeniu rownie zdolnych, a czesto zdolniejszych od siebie kolegow. Nie
kazdy gimnazjalny Einstein z pokora przyjmie naciagane 2 z fizyki na polrocze w
Staszicu.

Poza tym dla wielu osob duza wartoscia jest "nietracenie czasu na dojazdy",
nawet jesli oznaczaloby to przejechanie dodatkowych 3 przystankow tramwajem albo
przekroczenie Wisly:)
Zwlaszcza gdy dobrze sie czuja w swojej lokalnej spolecznosci; moje dzieci od 4
klasy podstawowki dojezdzaly do warszawskich szkol i sto razy lepiej sie czuja w
Srodmiesciu niz w naszej wiosce.
Znam jednak dzieci, dla ktorych dojazd z Ochoty do Hoffmanowej bylby
czasochlonny i meczacy, zwlaszcza gdy cale zycie chodzily do szkoly na
piechote. Wiec po co im ta odlegla Hoffmanowa, zwlaszcza ze "trzeba w niej kuc",
a w Kollataju podobno nie?

I tak to jakos widze i nie widze w tym problemu. Widzialabym go, gdyby w gre
wchodzila szkola znacznie ponizej mozliwosci dziecka albo w przypadku
perspektywy wyboru bardzo trudnych studiow, np. medycznych, gdzie poza swietna
matura warto miec jeszcze porzadne podstawy z liceum i nawyk "kucia"
wyksztalcony w bardzo wymagajacych topowych biolchemach.

[Gość: Kanak]

OK, przyjmuję te argumenty chociaż nie do końca jestem przekonana.
Myślę, że są inne powody wyboru takiej a nie innej szkoły, którymi
kierują się sami uczniowie i właśnie one mnie zastanawiają.
Dzieciaki [może bardziej chłopcy] raczej nie myślą takimi
kategoriami, jak np. pozycja w klasie. Przynajmniej ja się z tym nie
spotkałam. Na koniec tej dyskusji dodam tylko odnośnie Staszica, że
w/g zaprzyjaźnionego ucznia klasy Matex jest to szkoła, która ma
jedną wadę: mianowicie taką, że nie ma żadnych wad.

[Gość: menodo]

Kanak napisał(a):

>
> Myślę, że są inne powody wyboru takiej a nie innej szkoły, którymi
> kierują się sami uczniowie i właśnie one mnie zastanawiają.
> Dzieciaki [może bardziej chłopcy] raczej nie myślą takimi
> kategoriami, jak np. pozycja w klasie. Przynajmniej ja się z tym nie
> spotkałam."

A ja akurat wlasnie dokladnie takie argumenty slyszalam - od chlopcow, i to w
odniesieniu do Staszica wlasnie. Ze lepiej isc do mniej wymagajacego liceum, bo
w Staszicu jesli nie jest sie olimpijczykiem mozna sie niezle zdolowac. I nie o
to chodzi, ze nauczyciele doluja, bo nie, ale ze dolujace jest samo obcowanie z
ludzmi od siebie zdolniejszymi; swiadomosc, ze jest sie przecietniakiem itd. Po
jednych to splywa albo mobilizuje do wiekszej pracy, dla innych moze byc
decydujacym argumentem o wyborze innej szkoly.

Nie wiem, czy to specyfika dziewczynek; roznie bywa:)

[kkokos]

Poza tym
> patrząc na listy przyjętych w tym liceum 2 lata temu zauważyłam,
że
> było tam wiele dzieci, które miały po 160 - 170 pkt a nawet
> pojedynczy laureaci olimpiad. Ciekawe co nimi kierowało w wyborze
> akurat tej "średniej" szkoły ?

wybrali ją jako szkołę trzeciego wyboru, tak na wszelki wypadek i
nie wierząc, że się do żadnej z dwóch pierwszych nie dostaną?
to samo podejrzewam w przypadku uczniów, którzy w pobliskim
technikum byli na czele listy przyjętych mając 120-140 punktów - za
nimi była przepaść, a potem tacy, co mieli 80 kilka i mniej

[Gość: Kanak]

Laureaci olimpiad są przyjmowani zawsze w pierwszej kolejności do
liceum wybranego na pierwszym miejscu. Wiec dla nich nie mógl to być
trzeci wybór. Jeżeli chodzi o uczniów, którzy mieli po 160 - 170 pkt
to na pewno są wśród nich osoby, dla których był to pierwszy wybór
[nieskromnie dodam, że był wśród nich mój syn, bo niespodziewanie
napisał świetnie egzamin gimnazjalny szczególnie w częsci
humanistycznej, chociaż z polskiego miał zawsze słabiutkie 4]. Wiem
to z rozmów z mamami jego kolegów i koleżanek, którzy wybierali
akurat tę szkołę i tę klasę np. ze względu na nauczyciela
matematyki, którego znali i cenili bo uczył ich starsze dzieci.

[Gość: menodo]

"Wiem
> to z rozmów z mamami jego kolegów i koleżanek, którzy wybierali
> akurat tę szkołę i tę klasę np. ze względu na nauczyciela
> matematyki, którego znali i cenili bo uczył ich starsze dzieci."

No to masz juz kolejna odpowiedz. Ja tez znam dzieci, ktore wybieraja konkretna
szkole, bo np. konczylo ja starsze zadowolone rodzenstwo i wielu znajomych a
rodzice znaja wiekszosc nauczycieli (czasem byli ich uczniami) i ogolnie wiedza,
czego sie moga w tej szkole spodziewac. Czasem szkola nie wypada najlepiej na
maturze z biologii czy fizyki, ale ma swietnego matematyka czy historyka - a na
nauczycielach tych przedmiotow dziecku zalezy najbardziej.

Po co wiec ryzykowac i wybierac nowa szkole, o kilka oczek wyzej w rankingu,
dalej od domu, o ktorej w dodatku niewiele wiadomo poza tym, ze nie jest w nich
fajnie....
Gdybym u siebie na wsi miala szkole, do ktorej mam zaufanie, a nie molocha, w
ktorym jest przede wszystkim niebezpiecznie, myslisz ze chcialoby mi sie wstawac
o swicie i polprzytomne dzieci wozic do miasta?

[Gość: Kaśka]

Uważam, że wysoko punktowany uczeń w średnio-niskiej poziomem klasie
zmarnuje się. Jeśli takich „lepszych” uczniów będzie w klasie kilku
lub kilkunastu, wtedy może, nauczyciele postawią poprzeczkę wyżej i
jest szansa, że lepsi nie zmarnują się, a słabsi nawet postarają się
popracować. Natomiast w przypadku ogólnie słabej i niechętnej do
nauki klasy, nauczyciele nie mając z kim pracować przerabiają
materiał na poziomie przyswajalnym i nic ponadto. Rozmawiałam z
uczniem z punktami prawie 160, który jest (niestety) w średnim
liceum. Bardzo żałował przez kilka tygodni, załamał się. Ale
ostatecznie pozbierał i dziś jest „jako tako” zadowolony. W tym
przypadku dobrze się sprawa skończyła, ale co z dziećmi, które nie
podniosą się po klęsce, i stracą chęci do nauki. Mam nadzieję, że
można się przenosić w ciągu roku szkolnego. Mam nadzieję, że to już
zależy od dobrej woli dyrekcji szkoły i miejsca oczywiście.

[verdana]

Nie, wcale się nie musi zmarnowac, przeciwnie. To zalezy od
charakteru ucznia. Zmarnuje się ktoś, kto lubi rywalizację, kto
bez "oddechu za plecami" przestaje się uczyć, bo po co, skoro i tak
jest dobry. Natomiast uczniowie nastawieni na pracę "dla siebie" (sa
tacy, słowo daję", uczniowie źle sie czujacy w klasach, gdzie nawet
bycie bardzo dobrym nie wystarcza, aby być w czołówce klasy - mogą w
takiej szkole rozkwitać. Nie jest też prawdą, ze wszyscy nauczyciele
w słabej klasie uczą wszystkich na tym samym poziomie - bywają
nauczyciele w nienajlepszych szkołach, którzy z dużą satysfakcją
wyławiają talenty, choćby po to, by miec nareszcie z kim pogadać.

[Gość: menodo]

Tez mysle, ze zdolny uczen w slabym liceum to nie koniec swiata. Zwlaszcza w
przypadku ucznia o zainteresowaniach humanistycznych, ktory potrafi sam sie
uczyc i dyscyplinowac, a jesli trafi na jakiegos fajnego nauczyciela to juz w
ogole moze miec jak w niebie.
Tylko - czy ten uczen rzeczywiscie jest takim typem i czy rzeczywoscie trafi mu
sie taki nauczyciel? Moze tak, a moze niekoniecznie.

W przypadku kandydata np. na medycyne - szukalabym jednak klas o bardzo wysokich
wymaganiach. Wiec o ile mam ambiwalentny stosunek do szkol topowych w przypadku
przedmiotow humanistycznych, o tyle w przypadku biolchemow nie mam zadnych
watpliwosci. Najwiekszy znoj jaki moze spotkac dzieciaka w topowym biolchemie to
luzik w porownaniu z tym co czeka go na studiach. Pomijajac juz to, ze sa
szkoly, w ktorych cale klasy przechodza na najbardziej oblegane biolchemowe
kierunki - i takie, gdzie w historii szkoly na medycyne dostaly sie nieliczne
jednostki albo i nikt.

[Gość: mama]

verdana napisała:

> Nie, wcale się nie musi zmarnowac, przeciwnie. To zalezy od
> charakteru ucznia.

Ależ oczywiście, niemniej mówimy o jakiejś statystyce, która presję środowiska
pokazuje dobitnie. Bo że zawsze znajdą się jednostki wybitne
(charakterologicznie)i w każdym miejscu poradzą sobie i osiągną sukces na miarę
swych uzdolnień to przecież normalne.

[verdana]

Nie musza być jednostki wybitne. Moga być po prostu inne, takie
ktore stała presja i rywalizacja zniechęcają, zamiast zachęcać,
przynajmniej w trudnym, nastoletnim wieku. Ja mam co najmniej dwie
takie sztuki, zapewne po mnie, zniechęconej absolutnie do
wszystkiego w tzw "dobrym liceum". A moj maż w takim własnie czuł
sie doskonale.
Co nijak nie przelożylo się na dalsze losy i ambicje.

[Gość: menodo]

verdana napisała:

> Nie musza być jednostki wybitne. Moga być po prostu inne, takie
> ktore stała presja i rywalizacja zniechęcają, zamiast zachęcać,
> przynajmniej w trudnym, nastoletnim wieku. Ja mam co najmniej dwie
> takie sztuki, zapewne po mnie, zniechęconej absolutnie do
> wszystkiego w tzw "dobrym liceum".

Verdana, z moich obserwacji wynika, ze w szkolach "wysokoprogowych" rownie
swietnie sprawdzaja sie indywidualisci, ktorzy kompletnie olewaja rywalizacje o
6 z PO; ucza sie tego, co je najbardziej na swiecie zajmuje a tzw. srednia maja
gdzies.
Najtrudniejsza sytuacje maja natomiast dzieci, ktore do tej "elity" zalapaly sie
w wyniku ciezkiej gimnazjalnej harowki, dzieki korepetycjom, kursom
itd.Konfrontacja z kolegami, ktorzy najwyrazniej w swiecie sa ludzmi o wiele od
zdolniejszymi jest dla nich szokiem. A jaesli do tego dolaczy sie aspiracje
rodzicow, dla ktorych oczywiste jest ze domowy geniusz musi miec szostki ze
wszystkiego, bo zawsze je mial - tworzy sie z tego niezly podklad dla wszelkiego
rodzaju patologii..

Moje dziecko w wysokoprogowej szkole ma do czynienia z umyslami wiekszymi od
siebie - ale jakos nie zamierza podcinac sobie zyl z tego powodu. Co wiecej -
pociesza sie, ze no moze rozumu tyle nie mam, ale za to "jestem ladna oraz
inteligentna emocjonalnie":)
Ja jako rodzic - bardzo ciesze sie, ze moje dziecko uczy sie w tej konkretnej
szkole. I nie zamienilabym jej na inna - w ktorej moja corka mialaby szanse na
szkolna gwiazde:)

Oczywiscie - mialabym zupelnie oglad tej sytuacji gdyby moje dziecko
doswiadczalo jakiej przemocy emocjonalnej jak w gimnazjum np.; ale nic takiego
sie nie dzieje.
Osobiscie jestem pod wielkim wrazeniem dziecka z klasy mojej corki, ktore w 1
klasie zostalo laureatem przedmiotowej olimpiady; ciesze sie ze moja corka ma
takiego kolege.
Ona sama sprobuje swoich szans w II klasie i wiekszosc kolegow bedzie ja w tym
wspierac.
Mniejszosc jednak nie -ale ta wlasnie mniejszosc trafila do tej wysokoprogowej
szkoly przypadkiem!

[verdana]

No, ja się załapałam dzięki olimpiadzie. I przyznam, ze absolutnie
nie bylam dostosowana do wymnogow bardzo wymagającego liceum.
Dlaczego? Nigdy nie miałam dobrej pamięci i nie zmoglam uczenia się
wszystkiego. Własnie indywidualizm mnie zgubił:)
Wszystko zalezy -0są b. dobre licea dla indywidualistów i takie,
gdzie indywidualista nie ma czego szukać.

[Gość: menodo]

verdana napisała:

> Wszystko zalezy -0są b. dobre licea dla indywidualistów i takie,
> gdzie indywidualista nie ma czego szukać. "

Ale to samo mozna by powiedziec o liceach srednich, slabych, a nawet najslabszych:)

[verdana]

Oczywiscie. Ale zazwyczaj przyjmuje się, ze naprawde dobry uczeń
poradzi sobie wszedzie - a tak nie jest. I to jest problem bardzo
dobrych uczniów sklanianych do wyboru liceum, które teoretycznie
jest dla nich - bo sa doskonali - ale nie mają do tego liceum
odpowiedniego charakteru. Jesli ktos ma bardzo dużo punktów, tak, ze
starczy na dowolnie wybrane liceum, to mało kto zastanawia się nad
tym, ze same zdolnosci to nie wszystko.
A olimpijczykow moze to dotyczyć w jeszcze większym stopniu, bo oni
nie zawsze są dobrzy ze wszystkiego, a bardzo często dosyć ściśle
wyspecjalizowani.

[Gość: menodo]

Ja nie uwazam, ze kazdy tzw. bardzo dobry absolwent gimnazjum poradzi sobie w
kazdym bardzo dobrym liceum.
Co nie oznacza, ze kazda tzw. bardzo dobra szkola jest zla, bo czesc uczniow
zwyczajnie sobie w niej nie poradzi.Co wiecej, jestem w stanie podtrzymywac
niepopularna politycznie opnie, ze za niepowodzenia dzieci w wysokoprogowych
szkolach odpowiedzialni sa rodzice i ich chore ambicje, a nie dzieci czy
nauczyciele w konkretnych szkolach.

[selerr]

Czasem presja na wybór najlepszej szkoły nie idzie ze strony rodziców, a
kolegów. Kiedy moje dziecko startowało do gimnazjum i wybrało bardzo dobre, ale
nie to najlepsze, do którego ponad połowa uczniów to byli laureaci konkursów
przedmiotowych (nie tylko z tego województwa, ale i spoza), to właśnie od dwóch
kolegów z klasy (tez laureatów) usłyszało, że "marnuje" swój tytuł laureata, bo
do tamtej szkoły dostałoby się i bez tego. Podejrzewam, że gdybyśmy my, jako
rodzice, stanęli po stronie owych kolegów, zapewne dziecko wybrałoby to
najlepsze. My jednak stanęliśmy po stronie naszego dziecka i pozwoliliśmy mu
wybrać. Na szczęście swojego wyboru nie żałuje, a poza tym w obecnym gimnazjum
już ma na koncie więcej sukcesów niż owi koledzy-laureaci, którzy wybrali tamto
najlepsze gimnazjum.
Nie znaczy to jednak, że w tamtym najlepszym gimnazjum moje dziecko by sobie nie
poradziło z nauką, natomiast uważam, że oprócz wyników dziecko powinno mieć
pewien minimalny choćby komfort psychiczny. Niektórzy pasują do konkretnych
szkół, inni do innych. Pozycja w rankingu jest sprawą drugorzędną. Oczywiście
nie mówię o skrajnej sytuacji, kiedy dziecko bardzo zdolne wybiera jedną z
najgorszych szkół. Natomiast wśród tej szerokiej czołówki szkół szkoły różnią
się nie tylko wynikami, ale i atmosferą oraz innymi dodatkowymi czynnikami,
które odgrywają czasem tak samo ważną rolę jak jakiś statystyczny wynik szkoły.

O rany, Verdana!

[malila]

To w jaki sposób Ty się nauczyłaś historii?? Proszę, zdradź mi ten
sekret! Proszę!...:)

[verdana]

A kto powiedział , ze ja znam historię? Nauczylam się historii uczac
w szkole i na kursach(cóż, dorabiać trzeba...), a tak naprawde znam
dobrze tylko jeden niewielki wycinek - dwudziestolecie
miedzywojenne.

[Gość: ania]

popatrzyłam na statystyki na stronie Kseona i widzę,że spory ruch jest.
Myślałam,że to będą małe zmiany, a jednak nie:(

[Gość: Kaśka]

Też zerknęłam i cóż widzę, ubyło w "najlepszych" szkołach, a ciasno
zrobiło się w tych na niższej pozycji. Sprawa naturalna, jeśli
wyniki egz. nie były najlepsze. Ale czy to jest rzecz zwyczajowa,
rok w rok tak samo, że ci co mają dobre, ale nie najlepsze wyniki
(punkty ogółem), wchodzą do szkół z dalszych pozycji rankingowych i
w ten sposób podnoszą progi na wejściu? I właściwie te "średnie"
osiedlowe szkoły stają się nie do osiągnięcia dla średnio-słabych
uczniów? Ale w ostateczności po maturach i zdawalności na studia
dana szkoła znowu zajmuje któreśtam, dalsze miejsce w rankingu i dla
nowych kandydatów znów wydaje się tą wymarzoną-osiągalną?
Czy mi się wydaje, czy takie zjawisko trwa co roku?