N O C N I K

[Gość: marta]

Witam, jestem mamą dwulatka i szukam sposobów na namówienie mojego synka do
rozstania się z pieluchą Jak efektywnie i szybko przejść od pieluch do
nocnika???

[ekspert_aktywnerodzicielstwo]

Witam,
To raczej dziecko ustala tempo w jakim przechodzi od pieluszki do nocnika, rodzic powinien przyjąć rolę osoby wspierającej.
Dziecko w tym wieku powinno już odczuwać potrzebę wypróżnienia, ale niektóre dzieci potrzebują na to nieco więcej czasu.

Na jakim etapie jesteście teraz? Czy rozpoczęliście już w ogóle „trening nocniczkowy”?

Pozdrawiam,
Marta Cholewińska-Dacka

[terpuka]

podłączę się pod pytanie
jak namówić na korzystanie z nocnika dziecko, które odczuwa potrzebę
wypróżniania (idzie gdzieś na bok, kuca i wypróżnia się do pampersa),
ale nie chce robić tego inaczej niż w pieluchę?
Czy mam ją sadzać nawet jak jej się nie chce, żeby przyzwyczaiła się
do nocnika, czy może spróbować od razu nakładki na sedes, bo mała
stara się naśladować wszystko co ja robię

w jaki sposób ma wyglądać to przejście??

[Gość: nocnik-dziennik]

Jest mnóstwo opracowań ntt. Lepiej utrwal sobie jedną zasadę - trwa to długo i
trzeba się wykazać cierpliwością (nawet jak trwa długo, to rodzicom wydaje się
wiecznością). Nie pomagają w tym pieluchy jednorazowe, które są po prostu
wygodne dla dziecka. Jeśli dotarłaś już do etapu, w którym młoda wie, jak robić
siusiu/kupę oraz robi pod warunkiem, że się ją posadzi to spróbuj przestać
zakładać pieluchy w dzień. Zaopatrz się w wieeeeeeeeeeeeeele par majtek i
trzymaj kciuki.....

[ekspert_aktywnerodzicielstwo]

Witam,
Nauka korzystania z nocnika zwykle nie jest łatwa ani dla dzieci ani dla rodziców. Jeśli widzimy, że dziecko idzie gdzieś na bok, kuca i wypróżnia się do pampersa, ale nie chce robić tego inaczej niż w pieluchę to znaczy że zaczyna odczuwać potrzebę wypróżnienia. Jest to ważna informacja, bo do tej pory kupa trafiała do pieluchy i tyle, a teraz dziecko zanim ją zrobi zaczyna coś czuć i chowa się aby ją zrobić w samotności. Samo może jeszcze nie wiedzieć co się dzieje.

Zazwyczaj 2 latki wypróżniają się o stałych porach ( tak do ok.45 min. po posiłku). Jeśli mniej więcej wiemy kiedy to wypada można dziecko zaprosić na nocnik, może uda się aby kupka trafiła do niego. Zwykle kiedy dziecko się zaczyna chować i wiemy co się kroi to trudno jest przekonać je aby usiadło na nocnik. Można wtedy zachęcać, przypominać (ale nie za często, nie możemy przesadzać) i może dziecko da się namówić. Ale nie zmuszamy i nie nalegamy za bardzo aby usiadło.

Jeśli będziemy za bardzo przypominać czy nerwowo reagować jeśli dziecko nie będzie robiło postępów, może to zadziałać odwrotnie i spowodować nawet, że dziecko zacznie wstrzymywać kupkę.

Dobrze jest też zaczynać dzień od wizyty w łazience, gdzie dziecko ma usiąść na nocniku. Nie koniecznie musi coś zrobić. Ważne aby to był wasz rytuał. Jeśli coś się uda, warto nagrodzić dziecko wielkimi brawami! (zwykle po nocy dziecko robi siusiu).
Wieczorem przed kąpielą też można posadzić dziecko na nocniczku.

Rozpoczynając trening nocniczkowy warto uzbroić się w cierpliwość. Zdarza się, że nauka idzie bardzo szybko i w zaledwie kilka dni dziecko zaczyna korzystać z nocniczka. Jednak wiele dzieci potrzebuje na to więcej czasu i może to zająć nawet kilka miesięcy, podczas których może być tak, że będą „kroki w tył” tzn. cofnie się coś co już się udało. Jest to normalne i nie należy się tym zniechęcać.

Padło również pytanie czy zaczynać od nocnika czy od razu przejść do nakładki. Tak naprawdę to zależy od dziecka. Idealnie byłoby zacząć od nakładki, bo jeśli zaczynami od nocnika to prędzej czy później dojdziemy do etapu nakładki, a tak to od razu mamy sprawę załatwioną. Jednak nie zawsze się to udaje. Dzieci mogą bać się korzystać z ubikacji z obawy że tam wpadną, że zostaną wciągnięte itp. Inne mogą nie chcieć w ogóle korzystać z nocnika tylko od razu załatwiać się na ubikacje, tak jak rodzice. Tak czy inaczej, jeśli chcemy spróbować z nakładką to powinna być ona stabilna, tak aby nie było możliwości, że się przesunie co może wystraszyć i zniechęcić malucha.

Mam nadzieje, że moja krótka odpowiedź będzie dla Państwa pomocna.

Pozdrawiam serdecznie,
Marta Cholewińska-Dacka

[wiola83maj]

Gość portalu: marta napisał(a):

> Witam, jestem mamą dwulatka i szukam sposobów na namówienie mojego synka do
> rozstania się z pieluchą Jak efektywnie i szybko przejść od pieluch do
> nocnika???
Witam.
Ja mojego syna zachęciłam do korzystania z nocnika za pomocą książki Nocnik nad Nocnikami dla chłopców (jest opcja dla dziewczynek).Dzięki historyjce i obrazką załapał praktycznie w jeden dzień o co chodzi i od tej pory pieluch nie używamy. Pozdrawiam i życze powodzenia.

[green-koala111]

Moja córka ma 8 i poł mieisąca i sadzam ja na nocniku . Nie protestuje( bo jeszcze nie raczkuje i nie ucieka mi ) Czesto zdarza mi sie cos złapac ,ale wiem ze to jest wlasciwie przypadek. Wiem,ze to wczesnie, ale prosze o odpowiedz Pania ekspert kiedy ewentualnie moze moja córa sygnalizowac potrzebe załatwiania sie w "swoj kibelek"

[mama.d]

Ja też przyłączam się do pytania. Parę dni temu zaczęliśmy oswajanie z nocnikiem mojego 8miesięcznego maluszka. Bez problemu robi siusiu po obudzeniu, ponieważ ostatnio często robił siusiu gdy tylko zdjęłam mu pieluchę po kupce więc po zdjęciu pieluchy sadzam go dodatkowo i najczęściej od razu robi. Kupkę też już czasami uda nam się zauważyć zanim się pojawi gdyż synek często odchodzi do przedpokoju, pod firankę albo pod stół, zgina się w pół i robi śmieszny grymas więc to jest znak. Nie traktujemy jeszcze tego jako nauki tylko raczej oswajanie się ale jestem ciekawa w jakim wieku dziecko jest w stanie samo zasygnalizować potrzebę załatwiania się.

[ekspert_aktywnerodzicielstwo]

Witam,
To kiedy dziecko zaczyna sygnalizować potrzeby fizjologiczne to sprawa indywidualna i może pojawić się w różnym momencie. Zależy to od dziecka. Układ nerwowy zwykle przed 15-18 miesiącem życia dziecka nie jest wystarczająco dojrzały, a mięśnie odpowiednio wrażliwe na odczucie potrzeby oddania moczu czy kupki. Jak już dziecko to poczuje to taki trening czystości może trwać kilka dni ale również kilka miesięcy. Może to zależeć np. od wieku dziecka, jego gotowości, zachowania rodziców i innych osób które często z dzieckiem przebywają. Ważne jest aby w trakcie nauki korzystania z nocnika być dla dziecka osobą wspierającą a nie starać się nakłonić go do czegoś na siłę. Wymierzanie kar jeśli się coś nie powiedzie nie jest dobre, ale gdy tylko mamy sukces warto pochwalić dziecko.

Dziecko można sadzać na nocniczku już wcześniej przed pierwszymi urodzinami. Są zwolennicy takiego podejścia do treningu czystości. Ale będzie to raczej oswajanie z nocniczkiem i wyuczenie nawyku korzystania z niego niż prawdziwy trening nocniczkowy. Są rodzice których dzieci dzięki takiemu podejściu łatwo i bez problemu rozstali się z pieluszką. Są i tacy, którzy na początku tak sądzili jednak w pewnym momencie pojawiał się problem i dziecko odmawiało korzystania z nocniczka i nauka oraz przyzwyczajanie do nocniczka zaczynała się niemal na nowo.

Można też poczekać aż dziecko samo będzie dawało nam sygnały (np.: pokazywanie dyskomfortu poprzez chęć zdjęcia zabrudzonej pieluchy, charakterystyczne zachowanie gdy dziecko będzie się chciało wypróżnić, to że dziecko jest w stanie mieć suchą pieluszkę przez dłuższy czas itp.) i wtedy zacząć naukę korzystania z nocniczka.

To co jest najważniejsze to tak jak napisałam, aby nie pospieszać dziecka, nie podchodzić nerwowo do nauki korzystania z nocniczka i być wsparciem dla swojego dziecka w tej nauce.

Pozdrawiam,
Marta Cholewińska-Dacka