aspirex
23.10.13, 15:57
Ten słynny eksperyment jest wart przypomnienia i rozpowszechnienia:
"Niezwykle ważny eksperyment. Prof. Binienda: "próbka duraluminium w czasie zderzenia nie rozpada się na odłamki. Dlaczego Tupolew się rozpadł?" :
wpolityce.pl/wydarzenia/64547-niezwykle-wazny-eksperyment-prof-binienda-probka-duraluminium-w-czasie-zderzenia-nie-rozpada-sie-na-odlamki-dlaczego-tupolew-sie-rozpadl-nasz-wywiad
"Jednym z jego elementów jest badanie zachowania próbek zbudowanych z aluminium 2024 –T351, który jest używany do budowy poszycia samolotów. Chodzi o element cienkościenny o grubości podobnej jak poszycie Tupolewa. Próbki te rozpędzamy do dużej prędkości i uderzamy w stalową ścianę. W tych eksperymentach uderzamy tymi próbkami z prędkością 175 do 300 m/s. To dwa do czterech razy szybciej niż prędkość, z jaką Tupolew rzekomo uderzył w drzewo czy w ziemię. Na zdjęciu widać, jak wygląda taka próbka uderzona z prędkością ponad 300 m/s, czyli prawie czterokrotnie szybciej niż prędkość Tu-154M w chwili katastrofy. W naszym badaniu widać, że materiał skręca się, zwija się, gniecie się, ale się nie kruszy. Pomimo tak dużej prędkości materiał się nie rozpada na odłamki".
Koniec cytatu.
Przypomniało mi się, że ktoś (prof. Witakowski? - nie mam pewności) wyjaśniał przyczyny wywinięcia blach w oderwanym ogonie w taki sposób, że "to musiał być wybuch, bo tylko wybuch powoduje wywinięcie blach na zewnątrz".
Dla porównania zerknąłem na wywiad z prof. Biniendą.
Na samym początku dwa zdjęcia próbek z wyraźnie widocznymi wywiniętymi krawędziami.
Wywinięcie krawędzi uzyskane przez uderzenie w prostopadłą ścianę, a nie przez wybuch.
Wniosek: wybuch nie jest konieczny, aby wywinąć krawędzie blach na zewnątrz.
Jak my będziemy z tym żyli?
