DZIEWICTWO

[bellaami]

Mam pytanie, jak najbardziej poważne. Mam 25 lat i nadal jeste dziewicą. Nie
chodzi o to, że jestem brzydka, wprost przeciwnie, mam wielu przyjaciół wśród
mężczyzna. Zastanawiam się czy nie jestem przypadkiem oziębła, (a jeśli tak,
to gdzie się zgłosić?) no i czy wogóle cnota kobiety ma dzisiaj jakieś
znaczenie dla faceta?
Bellaami

[nifelheim1]

Dla jednych ma dla innych nie to zalezy.....szczerze mowiac wolalbym miec
dziewice zeby wszystko odkrywac z nia.....ale tak nie jest i troche zaluje
jednak czasu nie da sie cofnac ani zmienic przeszlosci :(

[gisela1]

Jest tu wątek niejakiego pioppipio (czy jakos tak, poczytaj sobie a
zobaczysz , jakim rarytasem jest dziewica.

[piopipio]

Witam. Zanim podejmiesz jakiekolwiek decyzje przeczytaj moją historię (Jak z
tym żyć ?). Przeczytaj zwłaszcza komentarze edytek1 oraz magda010. Jeżeli
chcesz bliżej poznać odczucia mężczyzny w tej sytuacji to napisz e-maila
([e-mail]) Odpisze Ci, abyś mogła spojrzeć na to „z drugiej
strony”. Decyzja oczywiście należy do Ciebie i mam nadzieje, że nie będziesz
jej później nigdy żałowała. Pozdrawiam. Piopipio

[andrzej.depko]

Dziewictwo nie ma nic wspólnego z oziębłością. Nie sądzę Bellaami abyś miała
powód do takiej surowej oceny samej siebie. Nie wiem czy o wiele bardziej
głupio nie czują się te dziewczyny, które zdecydowały się na ten pierwszy raz
kierując się takimi kryteriami ( wszystkie są autentyczne podane przez
pacjentki w trakcie wywiadu lekarskiego ) : ” to miał być dowód miłości,
wierzyłam w zawarcie małżeństwa właśnie z nim, zlitowałam się nad nim tak
bardzo tego potrzebował, bałam się że odejdzie do innej, chciałam się upewnić
co do własnej wartości, chciałam mieć to już poza sobą ”.
Współżycie seksualne ma bardzo duże znaczenie w życiu każdego
człowieka ( w wymiarze zarówno pozytywnym, jak i negatywnym ), zatem
intuicyjne działania w tej sferze, tak na zasadzie prób i doświadczeń może
okazać się błędem. Może stać się urazem psychicznym mogącym przez długi czas
wywierać ujemne następstwa dla odczuć seksualnych kobiety oraz jej postaw
wobec życia seksualnego, wobec konkretnego partnera, a nawet wobec wszystkich
mężczyzn.
Chciałbym podkreślić w tym miejscu, iż rozpoczęciu współżycia seksualnego
zawsze sprzyja miłość lub co najmniej głęboka sympatia między partnerami.
Uczucie wiążące partnerów rozpoczynających współżycie jest bardzo istotne dla
obydwojga. Równie ważny jest odpowiedni poziom dojrzałości psychoseksualnej,
wiążącej się ściśle z dojrzałością emocjonalną, intelektualną i społeczną.
Rzeczywistość pierwszego zbliżenia w zdecydowanej większości jest
raczej prozaiczna. Niepokoje towarzyszące pierwszemu stosunkowi ( np. obawa
przed defloracją ) mogą powodować, że pierwszy stosunek nie tylko nie przynosi
omdlewania z rozkoszy, ale jest niekiedy czymś przykrym i rozczarowuje. A z
późnymi następstwami borykają się później przyszli mężowie, partnerzy, a w
końcu seksuolodzy.
Dla niektórych kobiet wychowywanych w środowisku w którym do spraw płci i
seksualności podchodzono dość restrykcyjnie przeświadczenie o złamaniu zakazu
i norm etycznych może generować bardzo silne poczucie winy już po dokonanej
inicjacji.
Luki w edukacji seksualnej powodują, iż bardzo często dziewczyny nie
pamiętają, iż ten pierwszy raz może stać się przyczyną choroby wenerycznej lub
zakończyć niepożądaną ciążą. Dramaty młodych kobiet nie przygotowanych do roli
matek, a także kłopoty najbliższych, są powszechnie znane. Małżeństwo z
niedojrzałym z reguły ojcem dziecka jest wielu przypadkach iluzorycznym
rozwiązaniem.
Konkludując chciałbym Bellaami, abyś do końca pozostała wierna sobie, swoim
wartościom i ideałom. Dziewictwo nie jest garbem, którego musisz się wstydzić.