Czy kiedyś

[kalina28]

[kalina28]

sorki wcisnęłam enter.

A chodzi o to czy kiedyś zaświeci dla mnie słonce. Dół mam przokropny. Nie
wypaliło z facetem. Minął miesiąc kiedy odzszedł ode mnnie a ja ciągle onim
mysle. Tak naprawdę nie mam juz siły. Wiem ze powinnam wziąśc sie w garsc ale
czasami nie mam na to wszystko siły. Muszę sie uśmiechac , ale nie wychodzi.
Jak bede dłużej płakac wszyscy sie ode mnie odsuną. Dobrze ze jest to forum na
które można przelać swoje zale . najgorzej ze serce boli, bola wspomnienia. Jak
juz wszystko poukładam coś sobie przypomne i zaczyna sie od nowa.
Jeszcze ta swiadomośc,ze on ma lepiej, że mniej mysli i mniej go to wszystko
boli. Mam wrażenie ze zatarł wszystkow pamięci. Mam nadzieje ze kiedys napisze
tutaj jestem w koncu szczęśliwa.

[kathleen2]

Czasem już tak jest w życiu. Mamy szczęśliwe chwile i te złe także. Pomyśl o
tym co masz w swobie wartościowego. W złych chwilach spróbuj zająć się swoim
hobby, zadbać jakoś o siebie. Być tylko dla siebie. Rozumiem, że rozstanie z
facetem może boleć, ale pomyśl...wiem, że teraz to Ci nie w głowie. Od wielu
ludzi słyszałam, że "jak macie być ze sobą to będziecie". Pomyśl, że możesz
kiedyś spotkać księcia z bajki, zakochać się ze wzajemnością i być może wtedy
zdasz sobie sprawę z tego, że tamto w porównaniu do tej miłosci co teraz
przeżywasz mogło byc tylko cieniem tego co masz. Musisz uwierzyć, że zaświeci
słoneczko:)Bo zaświeci na pewno:) Najlepiej spędzaj teraz chwile w gronie
przyjaciół, oni moga pomóc. Przy okazji jak nie będziesz sama, ale z nimi, nie
bedziesz się aż tak bardzo zadręczać. Jeśli facet odszedł i wiesz, że nie
wróci, to po prostu nie był "tym"facetem. Wiem, że teraz trudno Ci myslec w ten
sposób i to zrozumiałe, ale pomyśl sobie, że gdzieś jest ten Twój książę...i
przyjedzie do Ciebie na swoim białym rumaku...
Trzymaj się cieplutko!

[egon.olsen]

A moim zdaniem to się trochę rozczulasz nad sobą...
Wiem, że masz moment kryzysu, ale show must go on i nie ma na to żadnej innej
rady. A jak będziesz tak płakać sama nad sobą to faktycznie masz szanse na to,
żeby znajomi zaczęli Cię pomijać przy okazji jakiś imprez (no bo ona tylko
siedzi i płacze).

Weź wyrwij kartkę z bloku rysunkowego A3 i napisz grubym flamastrem 'będę
szczęśliwa' i powieś sobie nad biurkiem + koniecznie kup sobie różowe pastylki
na uspokojenie Jandy.

pozdrawiam

[labeg]

wiesz kalina, podziele sie z Toba ( a i pewnie z ogolem forumowiczow tez) moimi
przezyciami i doswiadczeniami, moze to troszke cie podniesie na duchu

>Dół mam przokropny.

Dokladnie rok temu mialam cos w rodzaju wycieczki do jadra ziemi i spowrotem.
Mialam okropny rok 2002 i wlasciwie nie wiem jakim cudem go przezylam. w lutym
zostawila mnie moja pierwsza milosc (o tym juz bylo w innym watku), w czerwcu
zwolnili mnie z pracy, przez kolejnych 5 miesiacy bylam bezrobotna. Przez caly
rok przechodzilam terapie jakania i strasznie potrzebowlam wsparcia a zycie
akurat mnie kopalo w tylek jak tylko sie dalo i to za kazdym razem z innej
strony. Przez miesiac (podobnie jak ty) ryczalam za facetem a potem zrobilam
skok na glowke: pojechhalam do jego miasta, szlam uicami, ktorymi razem
chodzilismy, poszlam w miejsca ze wspomnieniami i znowu ryczalam. Ale jak
wrocilam poczulam cos takiego jak odblokowanie serca, przestalo przypominac
kamien. Moze to sie da zrobic i w Twoim przypadku? A moze ja za krotko z nim
bylam i potrzebny byl mi tylko miesiac? Co prawda do tej pory (a minelo juz 1,5
roku prawie) nie zakochalam sie ponownie, ale sie rozgladam :).
Co do pracy to w koncu ja znalazlam- gorsza niz poprzednia bo gorzej platna ale
sie ciesze ze ja mam i nie siedze w domu calymi dniami, na dodatek lubie to co
robie, mam prace zwiazana z ukonczonymi studiami.
Terapie jakania tez skonczylam, z dobrym efektem.
Czy jestem zadowolona z zycia? Srednio, zawsze moze byc lepiej. Mam jeszcze
niewypelniony sloik mojego zycia: na niektore rzeczy czekam, niektore sama
sobie "wprowadzam". Czy zaswieci dla mnie pelne sloneczko? Nie wiem. Czasem
trace nadzieje, ale generalnie ja mam: czasem jest to iskierka, a czasem caly
plomien ze bedzie OK, jak nie dzis to jutro albo za 10 lat.

>Mam nadzieje ze kiedys napisze tutaj jestem w koncu szczęśliwa.
Ja tez mam tak nadzieje.
Pozdrawiam i trzymam kciuki za brnie sie w garsc :) Bedzie OK.

[martadob]

znam ten ból ode mnie odszedł facet pół roku temu i nadal to pamiętam pocieszę
Cię że już trochę mniej boli ale jadnak boli...Sądzę,że jednak wyjdziesz z tego
napewno minie trochę czasu, ale póżniej już będzie lepiej Najlepszą receptą na
zranione serce jest poznanie innej osoby równie ciekawej jak "On" może wtedy
wyjdziesz z dołka może Ci się wydaje że łatwo jest mi Ciebie pouczać bo nie
wiem jak sie teraz czyjesz, ale spróbój, a może się uda.POWODZENIA!!!!!!

[matrek]

kalina28 napisała:

> ... Mam nadzieje ze kiedys napisze
> tutaj jestem w koncu szczęśliwa.


Bardzo Ci tego zycze :)

[kalina28]

faktycznie show must go on

[zago601]

Mój patent polega na tym, że w chwilach kryzysu piszę różne teksty w swoim
żółtym zeszycie. Na razie piszę do szuflady. Jak czytam kawałki z przed paru
lat to mam niezły ubaw. Polecam :)

[aga-21]

Bardzo dorby pomysl... Moze tez zaloze taki zeszyt? Przeciez kazdy ma czasem
koszmarne doly. Takie zycie :)

[mocca2003]

"JEŚLI JEST NOC MUSI BYĆ DZIEŃJEŚLI ŁZA UŚMIECH..."powtarzam tylko słowa
pewnego poety . Coś w tym jednak jest, czekaj teraz na słońce , na pewno
zaświeci . nie wiem czy zdarzy sie to w tej chwili , ale na pewno się
zdarzy ...ściskam gorąco paulina

[elideth]

Wiesz, chcialabym Cie bardzo przytulic, pocieszyc, i zapewnic, ze slonce
zaswieci, i to pewnie predzej, niz sie tego spodziewasz...
To, co teraz przezywasz, to naturalny zal po stracie, i smutek, lzy, dolki i
powracajace wspomnienia sa normalnym tego przejawem, i raczej nie da sie tego
tak predko zupelnie wyeliminowac, choc mozna to troche zagluszyc...
Kazdy ma swoj "sposob", ja chcialabym sie podzielic moim, kiedy, dawno temu,
tez zawalil mi sie swiat ( tak wtedy sadzilam).Pomoglo rzucenie sie w wir
obowiazkow i aktywnosci. Moje najczarniejsze zmory przychodza do mnie, gdy mam
za duzo czasu na bezsensowne rozmyslania, analizowanie, pytania" Co by bylo,
gdybym wtedy...itp", zatem szczelnie wypelnilam sobie grafik roznorodnymi
zajeciami ( drugi kierunek, prawo jazdy, basen 5 razy w tygodniu, praca
dorywcza, jakies dodatkowe kursy, etc). Fakt, na poczatku musialam sie do tego
niemalze sila zmuszac, potem zaczelo mi to przynosic nawet pewna satyfakcje,
ale- co najwazniejsze- pod koniec dnia po prostu padalam jak niezywa na lozko,
i zanim zdazylam zaczac sie zatapiac w melancholii, juz spalam! Po jakims
czasie wrocilam do normalnosci, przestalam sie obwiniac, zaczelam sie spotykac
z ludzmi. A ile nowych rzeczy sie nauczylam! A po kilku miesiacach- znowu sie
zakochalam, choc- daje slowo!- nie wierzylam wtedy, ze kiedykolwiek jeszcze
bedzie to mozliwe!!!
Sciskam cieplo, trzymam kciuki.

[kalina28]

Dzieki za wszystkie dobre słowa i za wsparcie. Staram się wytrzymac i nie
tracic nadziei. Mówią ze czas jest najlepszym lekarstwem i mam nadzieję ze tak
jest. Na razie rzuciłam sie w wir pracy, ale czasami jestem strasznie zmęczona.
Czekam i myślę ze bedzie dobrze.

[tristana]

Kalinko, wlasnie podczytuje Stachure i pomyslalam sobie o Tobie, pozdrawiam
cieplutko

"Czas płynie i zabija rany"

Posłuchaj, porzucony przez nią,
Nieznany mój przyjacielu:
W rozpaczy swojej
Nie wychodź na balkon, nie wychodź,
Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź,
Na smugę cienia nie wbiegaj,
Zaczekaj, trochę zaczekaj!

Poczekaj, porzucona przezeń,
Nieznana mi przyjaciółko:
W rozpaczy swojej
Nie wychodź na balkon, nie wychodź,
Do bruku z góry nie przychodź, nie przychodź,
Na smugę cienia nie wbiegaj,
Zaczekaj, trochę zaczekaj!

Przysięgam wam, że płynie czas!
Że płynie czas i zabija rany!
Przysięgam wam, przysięgam wam,
Przysiegam wam, że płynie czas!
Że zabija rany - przysięgam wam!

Tylko dajcie mu czas,
Dajcie czasowi czas.
(Zwólcie czarnym potoczyc się chmurom
Po was, przez was i między ustami,
I oto dzień przychodzi, nowy dzień,
One już daleko, daleko za górami!)
Tylko dajcie mu czas,
Dajcie czasowi czas,
Bo bardzo, bardzo,
Bardzo szkoda
Byłoby nas!

[kalina28]

Dzięki za ciepłe wierszydło, które podbudowało mnie troche. Zawsze po burzy
wstaje nowy dzień z jeszcze wiekszym słońcem.
Uściski i :):)
K.

[tristana]

:)))
wiesz co, ja tez kiedys kogos nieszczesliwie kochalam, to bylo kompletne
szalenstwo, chyba dalabym sobie obciac reke czy noge, kdyby miala cien
podejrzenia, ze jemu to sie do czegos przyda...
a dzisiaj? czasami cicho mowie: Panie Boze, dziekuje, ze nie pozwoliles mi sie
z nim zwiazac
dzis bylibysmy pewnie - jak wiekszosc naszych wpolnych przyjaciol - juz po
slubie, moze z gromadka pisklakow, a ja przegapilabym faceta, ktorego ten moj
owczesny ukochany jest rozmazana kserokopia (sorry za wyrazenie, to calkiem
fajny gosc, na pewno dla kogos innego jest oryginalem)

sciskam

[klamerka_28]

to i ja dorzuce swoje piec groszy :)
jakis czas temu straszliwie sie zakochalam, postawilam swoj swiat na glowie,
wyprowadzilam sie od bylego faceta, bo przestalo grac a ja chcialam byc z tym
drugim... nie wyszlo... nawet nie sprobowalismy - moj wybranek nie chcial,
czasami mam wrazenie, ze bylam dla niego zabawka... ale nie o tym...
wpadlam w wir spotykania sie z facetami, szlam na kawe z kazdym, kto mnie
zaprosil - myslalam, ze w ten sposob zapomne... dzialo sie tak, ze siedzac przy
stoliku z kazdym innym facetem nienawidzilam ich, ze nie sa NIM... porownywalam
na niekorzysc, wyszukiwalam wszystkie drobiazgi, na ktore kiedys nie
zwrocilabym nawet uwagi i po kazdym spotkaniu wysylalam sms'a do mojej
Przyjaciolki 'on nie jest NIM'...
az w koncu kiedys poszlam na piwo z 50-tym (przesadzam! :) kandydatem poczulam,
ze to nieprawda, co sobie wmawialam prawie rok, ze nie potrafie zainteresowac
sie kims innym, ze to nieprawda, ze kazdy inny facet wydaje sie 'mydlkiem' w
porownianiu z NIM...
mi to zajelo prawie rok - mam nadzieje, ze Tobie pojdzie szybciej, czego
naprawde Ci zycze :)
pozdrawiam
s.