Nasze miejsce na ziemi

[verbena1]

[verbena1]

Wcisnelam nie ten klawisz i pooszlo

Mamy nowych sasiadow,wczoraj bylismy z wizyta.
Niby normalni ludzie ale jestem do tej pory zszokowana ich
opowiescia o przeprowadzkach. Jak mowia to jest ich 14 przeprowadzka!
Mieszkali w roznych regionach Holandii,pare lat w Hiszpanii ,gdzie
zbudowali sobie przepiekny dom z basenem (widzialam zdjecia).
Za kazdym razem urzadzaja dom i ogrod od poczatku.
Spytalam dlaczego tak czesto sie przeprowadzaja. Odpowiedzieli ,ze
szukaja odpowiedniego miejsca.
Zamyslilam sie nad ta odpowiedzia i taka zamyslona trwam.
Jak wazne jest dla nas odpowiednie miejsce na ziemi? Czy tam ,gdzie
mieszkamy czujemy sie na odpowiednim miejscu czy tez chcielibysmy
znalezc sie zupelnie gdzie indziej?

[mammaja]

Ja tam nie bardzo nadaje sie do czestych przeprowadzek - juz raz
zmienilam miasto i opieram sie namowom dzieci na sprzedaz domu,
chociaz pewnie ulegne. Najbardziej zal mi drzew, ktore takie piekne
urosly przez ponad 30 lat, drugich juz nie wychoduje. Przeprowadzka
zreszta wchodzi w gre w niedalekiej odleglosci ok 3 km - a sklania
nas nadchodzace widmo autostrady.
Mam tu swoje srodowisko, przyjaciol, czesto jak gdzies jestem
wyobrazam sobie - jak by mi sie tu mieszkalo ? Nie wiem, juz za
stara jestem chyba na generalne zmiany Chyba ze moglabyn miec
znowu 25 lat i zaczynac wszystko od poczatku (Brrrrr !!!!!)

[jutka1]

14 to pikus.

Ale tutaj teraz znalazlam swoje miejsce i nie mam zamiaru nigdzie wyruszac.

[luiza-w-ogrodzie]

W Polsce przeprowadzalam sie 6 razy (4 razy z rodzicami), w
Australii siedem razy. Wiecej nie planuje, bo znalazlam swoje
miejsce. Raczej kupimy sobie weekendowy domek, niz sprzedamy nasza
siedzibe. Gdy juz sie posadzi ogrod, trudno sobie wyobrazic, ze
mozna go porzucic. A i dom ma w sobie "cos" i czuje sie w nim jak w
pieknej starej sukni.
Mieszkam w swoim miejscu i zycze Wam tego samego.
Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

[fedorczyk4]

17 przeprowadzek, chyba, bo juz trudno je wszystkie zliczyc. A nie
lubie tego okropnie. I nie ze wzgledu na problemy organizacyjne,
tylko po prostu lubie zawlaszczac sobie przestrzen zyciowa,
przywiazywac sie do niej i traktowac jak oblaskawione ulubione
zwierze obronne. W zasadzie kazde pomieszkanko (prawie kazde)bylo
moim miejscem na dana chwile, ale niestety mialm swiadomosc ze kazde
jest tymczasowe. Po powrocie do Polski trafilam do mojego ukochanego
mieszkanka na Powislu, tam mieszkalam przed wyjazdem do Francji, tam
spedzilam wspaniale chwile i tam po raz ostatni snulam naiwne
marzenia, tam mialam idealy i zmienialam swiat, tam bylam szczesliwa
mimo stanu wojennego, rewizji i zupelnego braku kasy. Tam byla moja
kotwica. Ale coz nie jest latwo zyc w 45 metrach kwadratowych w dwa
koty, psa, troje dzieci i dwoje doroslych. Wiec tam tylko czekalismy
przez 2 lata na wybudowanie naszego wlasciwego mieszkania. I mam
nadzieje ze ono bedzie juz ostateczne bo przenioslam do niego
wszystko co mi pozostalo ze wspomnien i uczuc z tego poprzedniego.
Czuje sie w nim swietnie, za oknami mam park i dzielnice mojego
dziecinstwa, nawet menele sa wlasciwie ci sami, a na nocne Polakow
rozmowy przychdza ci sami ludzie co w 82. Konmi mnie nie wyciagna
wiecej nigdzie.

[lablafox]

No to Fedorczyku przeprowazałam sie o 7 razy mniej .Teraz juz chyba
tylko mnie albo przeprowadza na cmentarz ,albo do domu starców - bo
tu, gdzie teraz mieszkam, jest moje ukochane miejsce na Ziemii.

[verbena1]

Nie znalazlam jeszcze swego miejsca na ziemi.
W Polsce mialam tylko miejsce zamieszkania, tutaj tez. Nie czulam
sie nigdzie zwiazana sentymentalnie,byc moze mam slabo rozwiniete
uczucia Moglabym w kazdej chwili spakowac sie i zamieszkac gdzie
indziej ale problem w tym ,ze nie znosze przeprowadzek.
Marzy mi sie miejsce ,gdzie moglabym wrosnac, zaczepic sie i czuc
sie szczesliwa.
Coraz czesciej mysle o powrocie do Polski, moze tam gdzies czeka na
mnie moje miejsce na ziemi? To sa ,niestety tylko marzenia.

[dado11]

I ja zmieniałam miejsce wiele razy, ale ostatnie, czyli niemalże
własnymi ręcami wybudowany dom, wydaje mi się najbliższe sercu.
Każdy kawałek chałupy był przemyślany (choć nie obyło się bez
błędów), każda roślina w ogrodzie własnoręcznie wsadzona w glebę -
no po prostu, jest się do czego przywiązać. Ale i tak mam prawie
pewność, że nie jest to nasze ostatnie miejsce, myślę, że kiedyś
stąd odejdziemy, choć z żalem w sercu, dalej od miasta.
Zobaczymy, na razie cieszę się tym, że tu jesteśmy i tak długo jak
jesteśmy

[fedorczyk4]

Ciekawa jestem co determinuje ktore miejsce okazuje sie naszym, a
ktore nie. Poczym sie to w sumie poznaje. Oczywiscie znam wlasne
objawy. Jakie sa Wasze. Poza tym ze po prostu ma sie ochote zostac
wlasnie tu.

[luiza-w-ogrodzie]

fedorczyk4 napisała:

> Ciekawa jestem co determinuje ktore miejsce okazuje sie naszym, a
> ktore nie. Poczym sie to w sumie poznaje.

W moim przypadku poznaje to po tym, ze w takim miejscu czuje sie
soba, nie musze udawac kogos innego. Uwielbiam spedzac tu czas,
poznawac i zapraszac ludzi. Zaczynam obrastac w upiekszacze: obrazy,
ksiazki, porcelane. Strasznie tesknie po tygodniu z dala i wracam z
radoscia i kolaczacym sercem. Przejmuje sie gdy ktos krytykuje moje
miejsce, a gdzie tylko moge to sie nim chwale.
Takim miejscem jest dla mnie cala Australia, Sydney a epicentrum to
oczywiscie moj dom i ogrod.

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki

[verbena1]

Luizo, w kazdej opowiesci o Twoim domu i ogrodzie jest tak wiele
uczucia ,ze nie trudno zgadnac gdzie jest Twoje miejsce.
Wlasnie to mam na mysli ,mowiac o "wlasnym kawalku podlogi".
Jestem zwierzeciem domowym i rodzinnym. Nie wazne w jakim kraju
mieszkam, dom musi kojarzyc sie z czyms stalym, niezmiennym i
bezpiecznym.
Mysle ,ze maja z tym zwiazek relacje miedzy partnerami czyli
mieszkancami tego domu. Jesli czujemy sie bezpiecznie z ta druga
osoba to pragniemy budowac razem gniazdo.

Luizo, zycze Tobie wielu szczesliwych lat w Twoim wymarzonym i dlugo
wyczekiwanym miejscu))

[witekjs]

Żyję obecnie w mieszkaniu, do którego przenieśliśmy się po śmierci mojej Mamy.

Umeblowane jest prawie takie samo jak było przed laty. Te same żyrandole, obrazy
znane od dzieciństwa, fotele i komódki,
ta sama łazienka i nieduża "gomułkowska" kuchnia.

Czasem wydaje mi się, że w tym domu jest ten sam zapach / regularnie pastowanej
podłogi /, ta sama atmosfera...

Wszak był to "mój dom", przez lata byłem w nim zameldowany, wynajmując różne
mieszkania, wiele lat miałem też inne
mieszkanie.

Prawie co tydzień spotykaliśmy się w domu Mamy i Ojczyma.
Tutaj spędzaliśmy również dni świąteczne, kiedy przyjeżdżała /i przyjeżdża/ z
zagranicy moja siostra z mężem i synem.

Czteropiętrowy dom stoi wśród krzewów i drzew, również owocowych.
Jest tu, nie tylko od wiosny pięknie.
Bardzo lubię to miejsce.

W dzieciństwie nie miałem tak pięknie.

Jeden dom dziadków, Niemcy wysadzili w powietrze, drugi zabrali komuniści, z
następnego mieszkania moich rodziców, po nagłej
konieczności wyjazdu Ojca z Polski, zostałem z Mamą wysiedlony...

Mieszkałem również, jako dwudziestolatek w bardzo ładnym domu z ogrodem u Ojca i
Macochy w West Orange N.J.

Witek

[malpa-w-czerwonym1]

Dla mnie dom to nie tylko miejsce. To zapachy, dźwięki, domownicy,
zwierzęta, "durnostojki", koszyk z robótką, fotel i książki.
Zadziwiajace jak w moim wlasnym domu powielam schematy domu z
dziecinstwa. I jak w podobny sposob urzadzaja swoje domy nasze
dzieci...Jak by to powiedział Tewje-Mleczarz: TRADYCJA!! Tylko
brakuje mi mojej Babci. Gdyby żyła - wczoraj obchodziłaby swoje 100-
ne urodziny. Ja taka Babcią domową nie będę, chociaz bliscy
twierdzą,że gotuje jak Ona. To wielka satysfakcja- zwłaszcza jak
czekaja no wigilijne specjały według babcinych receptur.
Chyba wypastuję podlogę, ale takiej pasty (mahoń, w pudełku) juz nie
ma...I ciężkiej jak diabli, poniemieckiej froterki.

[fedorczyk4]

Piekne rzeczy napisaliscie. Strasznie mi sie to podoba. Te Malpie
(sorry) poniemieckie froterki, te Witejkisa mamine zapachy, Mammajki
drzewa, Dadowe reczne roboty, Verbeny klimaty, Lx odmowa dalszego
wloczegostwa, Jutki manifest, no i Luizy praca od i u podstaw.Jesli
kogos nie wymienilam to przpraszam. Brakuje mi wypowiedzi JouJou
ktora zniknela, mam nadzieje chwilowo. To wszystko swiadczy chyba o
tym ze strasznie potrzebujemy tego "wlasnego" miejsca. Przez wiele
lat przemieszczalam sie z miejsca na miejsce, nie twierdze ze ze to
w ktorym jestem jest moim ostatecznym, choc bardzo bym tego chciala,
jedno wiem z cala pewnosia,to nie miejsce decyduje o mnie tylko ja o
miejscu i jego zawartosci. A zawartosc wynika z caloksztaltu naszego
zycia. Tylko czy wszystko mozna przeniesc?

[jutka1]

Napisalam manifest?
Lapidarnie sie odnioslam, wiec troche rozwine.
Przeprowadzek w zyciu mialam, o ile sie nie myle, 18. Najpierw studia z dala od
rodzinnego miasta, po studiach wyjazd "na wakacje do kuzynki" i zostanie za
kurtyna. Przez 17+ lat mieszkalam w 4 krajach na 2 kontynentach, mialam przerwe
na "budowanie nowej Polski", i pewnego dnia w Paryzu pojawil mi sie pomysl, zeby
kupic stary dom na wsi dolnoslaskiej, wyremontowac, przywrocic do zycia.
Wtedy chodzilo mi o to, zeby siostra (wowczas samotna mama niemowlaka,
mieszkajaca w kawalerce) miala swoje pietro/czesc domu, a ja zebym miala wlasne
miejsce, gdzie bede sie zatrzymywac podczas wizyt w Polsce.
Znalazlam w wyszukiwarce posrednika nieruchomosci. Napisalam mail: "szukam tego
i tego, lokalizacja mniej wiecej taka i taka, bede tam za tydzien, czy macie
panstwo dla mnie jakas oferte". Mieli 7 domow. Pierwszy to byla polowa blizniaka
we wsi bez kanalizacji, z malenka dzialeczka - bleeee.
Jedziemy do drugiego domu. Z zewnatrz ruina. Wchodzimy. Staje w sieni, patrze
wokol (ruina). I nagle czuje, jak caly zakumulowany przez miesiace stres odplywa
gdzies do malego palca lewej nogi. Uczucie nie do opisania.
I wtedy, na pniu, wiedzialam, ze tu jest moje miejsce.
Oferte zlozylam nazajutrz, kupilam po tygodniu.
Niewazne bylo, ze ruina, ze remont mega-kapitalny, wazne bylo, ze tutaj nie
czulam stresu, odpoczywalam, i poczulam jednosc z miejscem.
I tak mi zostalo.
Miejsce jest magiczne.
Spi sie tu jak w komorze do snu.
Odpoczywa sie tu jak w spa.
Energia? Zyly wodne? Czycus?

Nigdzie nie czuje sie tak dobrze.
I dlatego tu jest moje miejsce na ziemi.
Ament. ))))))))

Jutka,

[fedorczyk4]

Ciebie wezwalo miejsce, jak dotad to my zasiedlalismy, albo
przejmowalismy miejsca, czyli ze jakas taemnicza alchemia zadzialala
w Twoim przypadku i przypisala Cie do tego domu. Tyz piknie.
Zwlaszcza ze dom jest jedyny w swoim rodzaju.

[jutka1]

No i zapomnialam o Klausie, dobrym duszku tego domu. ))

Wzywajace miejsca

[luiza-w-ogrodzie]

Bardzo mi sie podoba ten watek.

Wracajac do opowiesci Jutki, moj dom tez mnie wezwal i na mnie
czekal. Pierwszy raz zobaczylam go kilka lat temu, gdy szukalismy
domu na wynajem. Mial wowczas luszczace sie sufity, sciany
pomalowane na ohydny blady roz a podlogi byly pokryte nieokreslonego
koloru wykladzina dywanowa - chyba oryginalna z lat 30-tych,
wyobrazacie sobie ten zapach... Mimo tych "atrakcji" poczulam sie w
jego scianach jak u siebie i natychmiast powiedzielismy agentowi, ze
chcemy wynajac (i to zanim jeszcze zobaczylam ogrod!).

Niestety, agent powiedzial, ze dom jest przeznaczony tylko na
polroczny wynajem. Odeszlismy powloczac nogami i ogladajac sie za
siebie i kontynuowalismy poszukiwania, w miedzyczasie decydujac sie
na kupno. Przez poltora roku szukalismy domu w okolicy jakies 2-4 km
dalej na polnoc, nawet nie zagladalismy do dzielnicy, w ktorej teraz
mieszkamy.

W ostatni piatek zeszlego pazdziernika nie chcialo mi sie gotowac
obiadu wiec poszlismy kupic pizze. Czekajac w pizzerii
przegladalismy z Buszmenem lokalna gazete. Buszmen wynurzyl sie z
dodatku o nieruchomosciach z okrzykiem: "Popatrz na te dzialke!",
zajrzalam mu przez ramie, zobaczylam zdjecie i zatkalo mnie - to byl
TEN dom, wystawiony dzien wczesniej do ogladania i przeznaczony na
sprzedaz aukcyjna! Na drugi dzien rozmawialismy z agentem,
negocjowalismy a dwa tygodnie pozniej podpisalismy umowe, miesiac
przed aukcja. Wygralismy ze wszystkimi chetnymi. Dom nas chcial.
Taka karma :o)

Luiza-w-Ogrodzie
.¸¸><(((º>¸¸.·´¯`·.¸¸><(((º>
Australia-uzyteczne linki