Bliscy i oddaleni

[magdaraf22]

Pierwsze spotkanie
Pamietam tamtą chwilę jak przez mgłę. On na rowerze i moja myśl: "jest bardzo
przystojny". To był przyjaciel mojego chłopaka, Jarek. Przy nim od początku
czułam się jakoś wyjątkowo i przyjemnie, ale kochałam Rafała i
bagatelizowałam tamte odczucia. Potem z Rafałem zaczęło sie psuć.
Odchodzilismy od siebie,wracaliśmy...Jarek poznał dziewczynę i choć na
imprezach i w trakcie spotkań wciąz przechodził mnie dreszcz, gdy go
widziałam, to nie miałam odwagi głosno o tym powiedzieć. Przecież to był
przyjaciel mojego chłopaka, i tak by mnie nie chciał, nie mógł, bo to byloby
nieetyczne. Po długim związku Jarek rozstał się ze swoją dziewczyną. Nikt nie
wiedział dlaczego.

Ręka w kieszeni

Wreszcie impreza. Wracamy: ja, Jarek i Rafał. Było zimno, wiec Jarek złapał
mnie za rękę i wsadził ja do swojej kieszeni. Dotykał jej tak delikatnie, a
jednoczesnie mocno, mocno ściskał tak jakby bał sie, ze ja zabiorę. Potem
okazało się, że jestem w ciąży. Jarek znów wrócił do tamtej dziewczyny a ja z
Rafałem bralismy ślub. Ironia losu: Jarek był świadkiem. Podczas tańca, na
moim weselu powiedział: "Wiesz dlaczego zostawiłem wtedy tamtą dziewczymę? Bo
mialem nadzieję, ze będziemy razem..."
Byłam zła, wściekła. Jak mógł? Czemu teraz? Gdyby to było wczesniej wszystko
mogło być inaczej.

Tęsknię za nim

Potem juz nigdy nie rozmawialismy na ten temat, ale moje uczucie pozostało.
Czesto rozmawialismy na GG, a potem co raz częsciej pojawiał sie u nas w
domu. (Na tyle czesto ile mógł bo mieszka w innym mieście) Im dłuzej z nim
rozmawiam i im lepiej go poznaję tym badziej wiem, ze to nie jest nic
przelotnego. Tylko, że nie mówimy juz o tym. Ja nie wiem czy on jeszcze cos
czuje i czy wie ze ja go....Boże jakie to trudne. Czuję z jego strony jakąś
sympatię ale nie wiem czy coś więcej. Bardzo bym tego chciała, ale czy to ma
sens?
Wtajemniczeni znajomi twierdzą, że widac , że on też do mnie coś czuje, że
traktuje mnie inaczej niż wszystkie kobiety, ale ja tego nie czuję tak jak
bym chciała.
Śnię o nim, myśle codziennie i czekam na kolejne spotkania. Tęsknię i boję
się, bo nie umiałabym żyć bez tych spotkań

Co robić?

[martaglowacka]

Podjąć decyzję - odejść od Męża (we wcześniejszym porozumieniu z Jarkiem) lub
zostać z Rafałem i o Jarku raz na zawsze zapomnieć :(
Innego wyjścia nie widzę.
Trzymam kciuki za trafną decyzję.
Marta

[magdaraf22]

To nie jest takie proste, bo nie weim co czuje Jarek. Boje sie że w tej chwili
juz nic...

[naise]

Zastanów się poważnie nad podjęciem decyzji, bo jak mówi przysłowie: 'wszędzie
dobrze gdzie nas nie ma". Pomyśl czy jak już się rozwiedziesz z mężem, czy kiedy
już będziecie razem z Jarkiem, czy to nadal będzie to samo. Bo czar może prysnąć
w jednej chwili w obliczu szarej codzienności. Może żywisz takie uczucia do
Jarka właśnie dlatego że tyle was dzieli, może kiedy już będziecie mieli
możliwość bycia razem to nie będzie to samo. Ja byłam w podobnej sytuacji, ale
nie byłam mężatką, nie miałam dzieci, a poza tym sytuacja po części sama się
rozwiązała (wsześniejszy związek się po prostu rozpadł) - więc miałam łatwiej.
Zastanów się dobrze.

[magdaraf22]

Właśnie dlatego chciałbym spróbowac z nim być, gdyby on chciał. Tylko jak o tym
powiedzieć? A moze po prostu czekac?

[espressoo]

Zdobądź się na poważną rozmowę z Jarkiem. I będziesz wiedziała...

[magdaraf22]

Boję się, że jesli on już nic czuje zacznie mnie unikac. Nie wytrzymałabym bez
niego.

Bo widzisz tu są tacy którzy się kochają
i muszą się spotkać aby się ominąć
bliscy i oddaleni jakby stali w lustrze
piszą do siebie listy gorące i zimne
rozchodzą się jak w śmiechu porzucone kwiaty
by nie wiedzieć do końca czemu tak się stało

są inni co się nawet po ciemku odnajdą
lecz przejdą obok siebie bo nie śmią się spotkać
tak czyści i spokojni jakby śnieg się zaczął
byliby doskonali lecz wad im zabrakło

bliscy boją się być blisko żeby nie być dalej
niektórzy umierają-to znaczy już wiedzą
miłości się nie szuka jest albo jej nie ma
nikt z nas nie jest samotny tylko przez przypadek
są i tacy co się na zawsze kochają
i dopiero dlatego nie mogą być razem
jak bażanty co nigdy nie chodzą parami

można nawet zabłądzić lecz po drugiej stronie
nasze drogi pocięte schodzą się z powrotem

[miska77]

piekny wiersz :-)

jak wstydzisz sie z nim porozmawiac osobiscie to pogadaj na GG. Nie bedziecie
sie widziec, wiec bedzie łatwiej... wyjasnijcie sobie wszystko, potem sie
spotkajcie i dopiero podejmij decyzje, z ktorym facetem chcesz przezyc reszte zycia.

Pozdrawiam i zycze powodzenia !
Ewa

[angelika_20]

A myślałaś o miezkaniu z jednym i bzykaniu się z drugim?
Nie wymaga to wiele wysiłku, faceci nie są zbyt inteligentni.
Jak to mówią piłkarze: "I wilk syty i Manchester city".

[magzak]

jeju, ja mam mieszane uczucia. No a ślub, dziecko. Napisz jak Ci się układa
życie z mężem. Czy on Cię kocha? A co Ty do niego czujesz? P.S. piękny wiersz

[magdaraf2]

Z męzem uklada mi sie dosć dobrze, ale od dluzszegoczasu jakoś nie umiem być w
stosunku do niego tak czuła jak kiedyś. Nie wiem co robic, bo wiem, ze mam
dziecko i rodzinę. W zasadzie nie jest źle więc po co ryzykować? A z drugiej
strony poswięcić miłosć? Co do rozmowy na GG to odpada, bo on już nei ma
dostepu do netu.

[miska77]

to moze sms ?

[magdaraf2]

raczej nie, bo jeśli go spłoszę?

[magzak]

wiesz co, najgorsze to jak sie nie ma spokoju ducha...ja to przerabialam. Ale to
wszystko chyba nie ma sensu. Wiesz jak to jest z miłością, inaczej myśleć że się
kogoś kocha, a inaczej dzielić z kimś troski i zmartwienia i wtedy kochać. Życie
jest takie ciężkie, jeśli mąż jest dla Ciebie dobry to nie niszcz mu życia. Może
będziesz tego jednak żałować. Nie byłaś nigdy z tamtym chłopakie blisko tak jak
z mężem. A jeśli z tamtym nie wypali i zostaniesz sama, bo mąż Ci nie wybaczy.
Jakoś odzyskaj spokój i nie myśl o przewracaniu wszystkiego do góry nogami. No
nie wiem...życzę Ci dobrze

[magdaraf2]

To trwa juz kilka lat i ciagle sie wzmaga takze juz nie wiem. Bardzo mi z tym
cieżko...

To po co się chajtałaś

[daimona]

z kimś, kogo nie kochasz? Dziecko już mozna mieć bez ślubu, nie zlinczują Cię
ani nie będą zwali małego bękartem. A Jarek pewnie by je zaakceptował, skoro się
kochacie. No, litości! Ludzie sobie lubią komplikować....

[magdaraf2]

jeszcze wtedy moje uczucie do Jarka nie było tak silne jak dzisiaj. Wtedy
kochałam swojego męża. zresztą teraz tez tak jest, ale to nie jest takie
uczucie jak tamto. Tamto jest takie zupełnie wyjątkowe. jakby spotkało się
drugą połowę

[magzak]

nie oceniam Cię żle, ale chciałabym wiedzieć jedno: co dla Ciebie znaczy
sakrament małżeństwa?

[asiarol]

niestety daimona ma rację, na własne życzenie skomplikowałaś sobie życie i
robisz to dalej...
nie mozna żyć w takim zawieszeniu,przynajmniej ja bym nie mogła
sugeruję zrobić jakiś zdecydowany krok,nie można być mentalnie związaną z dwoma
mężczyznami i być szcześliwą,zdecyduj się...
pozdrawiam:-)

[joannamichal]

Wiem, że miło jest kiedy adoruje Cię jakiś facet. Zwłaszcza kiedy to jest
kumpel Twojego męża. Ale myślę, że to jest tylko adoracja, nawet jeśli trwa
tyle lat. Kumple mojego męża też mnie adorują, prawią komplementy. Podobnie jak
Ty usłyszałam, że gdybym był wolna...Mało tego zanim zostaliśmy małżeństwem,
każdy kto nas dopiero poznawał myślał, że jestem z jego najlepszym kumplem. A
nam najzwyczajniej świetnie się gadało, podczas, gdy mój mąż gadał z każdym,
oprócz mnie. Ale ja to wszystko biorę na żarty. Może Ty też powinnaś przestać
to brać tak do siebie.

Poza tym uważam, że my młode żony tak mamy. Lubimy, kiedy jest jakiś dreszczyk
w naszym życiu. Chyba potrzebujemy się wyszumieć. A życie jest nudne i
monotonne. Bo opieka nad dzieckiem czy prowadzenie domu nie jest naszym
spełnieniem marzeń. Dlatego szukasz czegoś innego. Ja czasami specjalnie
prowokuję jakąś kłótnię, żeby potem się pogodzić i patrzeć na swoją połówkę jak
na początku naszego związku. Może Tobie brakuje tylko lekkiej burzy w związku.
Przypomnij sobie jak rozstawałaś się z Rafałem i jak później Ci go brakowało. A
jak potem było między wami. Zawsze to co jest poza naszym zasięgiem jest
upragnione. A to co pod bokiem niedocenione.

Zastanów się czy tęsknisz za swoim mężem, kiedy jest w pracy. Wyobraź sobie czy
potrafisz bez niego żyć. Czy warto to psuć dla wyidealizowanego związku z
Jarkiem. Żaden facet nie jest ideałem. Może Jarek ma to czego brakuje Rafałowi.
Ale Rafał ma na pewno coś czego brakuje Jarkowi. Rozważ to.

A może faktycznie prześpij się z Jarkiem. I przekonaj się czy jest tak fajnie.
Może taki seks rozwiąże wszystkie wątpliwości. Może wtedy podejmiesz decyzję.

Znam taką parę. On przyjaciel jej męża (również świadek na ich ślubie). Po roku
zaczęła się z nim spotykać, by w końcu odejść od męża. Obecnie są szczęśliwi i
będą mieli dziecko.

Życzę Ci byś podjęła słuszną decyzję. Bo decydujesz za dwoje: za siebie i swoje
dziecko.

[magdaraf2]

Dziekuje za radę. zobazymy jak rozwinie sie ta sytucja. Gdybym miała możliwosć
bycia blisko z Jarkiem pewnie by do tego doszło. Gdyby tylko i on tego chciał,
ale jesli chodzi o "na zawsze" to nie wiem... Chciałbym, ale to tylko moje
egoistyczne pragnienie. Moje dziecko pewnie nie byłoby az tak szczęśliwe z tego
powodu jak ja. Chociaż Jarek traktuje mojego synka jak swojego. Nawet
powiedział, ze chciałby takiego syna jak Patryk. Tylko czy nie znudzilibyśmy
sie soba w normalnym, prawdziwym codziennym życiu? Nie wiem...Wiem, ze to
wszystko jest mi niepotrzebne i najchętniej pozbyłabym sie tego uczucia, gdybym
tylko wiedziała jak.

Przyszedłem ci podziękować
za samotności różne
za taką gdy nie ma nikogo
lub gdy się razem płacze
i taką że niby dobrze
ale zupełnie inaczej
za najbliższą kiedy nic nie wiadomo
i taką że wiem po cichu ale nie powiem nikomu
za taką kiedy się kocha i taką kiedy się wierzy
że szczęście się połamało bo mnie się nie należy
jest samotnością wiadomość
list dworzec pusty milczenie
pieniądz genialnie chory
minuty jak ciężkie kamienie
czas zawsze szczery bo każe iść dalej i prędzej
mogą być nawet nią włosy
których dotknęły ręce

są samotności różne
na ziemi w piekle w niebie
tak rozmaite że jedna
ta co prowadzi do Ciebie