PROSZĘ O POMOC

[renia_29]

Jestem mężatką od 5 lat, mam 29 lat i 9 miesięczną córeczkę. Jestem bardzo
nieszczęśliwa. Oboje z mężem utrzymujemy, że się kochamy, ale rzeczywistość
wygląda inaczej. Nie potrafimy sie porozumieć, kłócimy się o byle co, śpimy w
oddzielnych pokojach, nie kochaliśmy się od ponad 1,5 roku. Nie przytulamy
się i nie dotykamy. Powiedziałam mu że chcę rozwodu. Nie chcę go tak
naprawdę, ale nienawidzę takiego życia jakie prowadzimy teraz. Jest takie
bezsensowne. Codziennie płaczę przed zaśnięciem w tym wielkim, pustym łóżku.
Nie chcę innego mężczyzny, chcę żeby On mnie kochał tak jak kiedyś. Żeby
przytulał.
Czy istnieje jakaś szansa, że się na nowo odnajdziemy? Teraz kiedy zmarł nasz
ukochany Ojciec Święty czuję jeszcze większą pustkę. 2 dni temu chciałam
popełnić samobójstwo, ale myśl o mojej córeczce mnie powstrzymała.
Czy Poradnie Małżeńskie są w stanie pomóc w takich sytuacjach? Chcę sie
zapisac na terapię, ale to kosztuje. Powiedzcie, czy warto iść po pomoc
do specjalisty? Czy komuś pomógł psycholog w takiej sytuacji?

[abi28]

Witaj. Bardzo mi przykro, ale ja nie widzę żadnych szans na polepszenie się tej
beznadziejnej sytuacji. Imyślę że powinnaś pomyśleć o rozstaniu z tym
człowiekiem. A dlaczego miałabyś popełnić samobójstwo? Przecież masz dla kogo
żyć i to musisz pięknie żyć. Twoje dziecko musi wyrastać w kochającej się
rodzinie i musi widzieć mamę szczęśliwą i uśmiechniętą, a nie wiecznie
przygnębioną, dzieci to czują naprawdę. Pomyśl o sobie i o dziecku. Z
perspektywy czasu zobaczysz że to nie było to, poczujesz ulgę. Bardzo mocno Cię
pozdrawiam i przepraszam ale jestem szczera. Trzymaj się i głowa do góry to
jeszcze nie koniec świata. Zastanów się czy warto.

[coolaga1]

Na jednym facecie swiat sie nie konczy nawet jesli laczy was dziecko. Kochasz,
ale skoro nie jestes kochana to odejdz, bol minie, a kiedy nowa milosc pojawi
sie na horyzoncie sama uwierzysz w to co tutaj piszemy. Badz dzielna,
mieszkajac z nim tylko sie zadreczasz. Tysiace osob przechodza to co ty teraz
przechodzisz i daja sobie rade. Kto powiedzial, ze w zyciu kocha sie tylko raz.
Bzdura. Nawet nie zdajesz sobie sprawy jakie cudowne chwile moga Cie jeszcze
czekac w zyciu wiec daj sobie szanse. Odrzuc mysli o samobojstwie,
skrzywdzilabys tylko swoja glupota dziecko, ktore jak nikogo innego potrzebuje
kochajacej mamy.

[jarii]

Moze jeszcze wszystko da sie naprawic. Przeciez spedziliscie ze soba 5 lat.
Powiedz mu ze chcesz aby bylo jak dawniej. Rozwod to ostatecznosc. Po tym co
napisalas to nie widze zeby Twoj maz byl jakims zlym czlowiekiem. Nie zrobil
nic takiego zeby zaraz sie rozwodzic. Tym bardziej nie widze powodu aby myslec
o samobojstwie. Pomysl nad tym dlaczego nie jest tak jak kiedys. Co sie
zmienilo? Moze uczucie powroci. Powodzenia

[kinkygirl]

hej, to że myślisz o samobójstwie, znaczy, że coś jest bardzo nie tak. to już
depresja. koniecznie zwróc się o pomoc do psychiatry lub psychologa. moze to ma
związek z twoim rozpadającym się małżeństwem, a może w grę wchodzą inne rzeczy.
koniecznie spróbuj porozmawiać ze swoim mężem. opowieści o tym, ze sie kochacie,
to przecież tylko taka "zasłona dymna" ze słów, która pozwala zamknąć dyskusję i
uniknąć stawienia czoła problemom w waszym związku. dobrze, ze pomyślałaś o
swojej córeczce, my kobiety jesteśmy silniejsze, bo mamy dla kogo żyć. wierzę,
że sobie poradzisz. pozdrawiam ciepło.

[renia_29]

Dziękuję wszystkim za odpowiedzi. Większość z was doradza mi rozstanie. Szkoda.
Mąż mnie nie krzywdzi bardziej niż ja jego. Ranimy się słowami, i myślę, że
obydwoje nakręcamy to błędne koło. Ja nie potrafię sobie wyobrazić życia bez
niego i jest mi tak bardzo szkoda tego co było między nami. Obydwoje mamy
trudny charakter, ale czy już nic nie da się zrobić?

[renia_29]

a poradnia małżeńska? czy ktoś z was korzystał z takiej pomocy? czy to pomaga?

[coolaga1]

Reniu,
Jezeli maz wyraza chec zmiany tej sytuacji i wizyte w poradni, probuj,
Podzodzenia

[abi28]

No jeżeli małżonek będzie chciał z takiej porady małżeńskiej skorzystać i iść
gdziesz np. do psychologa porozmawiać to pewnie że warto a nawet trzeba
próbować. Możesz mu to zaproponować i powiedz jak bardzo Cię krzywdzi swoim
zachowaniem. A może być tak że nie zechce iść i powie że nie widzi problemu że
to Ty sobie coś ubzdurałaś(bo tak może być), to postaw sprawę na ostrzu noża i
powiedz że nie zamierzasz tak dłużej żyć i że jeśli czegoś nie zrobicie ze
swoim życiem to poprostu odejdziesz od niego i już. Jeżeli jest jeszcze co to
ratuj wasz związek, ale nie za wszelką cenę. Pomyśl o sobie, że możesz być
jeszcze w życiu kochana i pożądana przez kogoś. Życzę Ci dużo wytrwałości i
wszystkiego dobrego. Będzie dobrze, zobaczysz, tak czy tak to będzie.

[suslak]

Reniu!
Jeżeli tylko tego chcesz i jeżeli Twój mąż tego chce, lub się zgadza to PRÓBUJCIE!
Nie rozumiem wielu postów, które się tu pojawiły! Sama piszesz, że mąż nie
krzywdzi Cię bardziej, niż Ty jego. Przechodzicie kryzys to widać, ale każdy
związek przechodzi. Teoria mówi, że pierwszy duży kryzys pojawia się po kilku
latach. Do tego dochodzi pojawienie się dziecka, a z tym wydarzeniem (Twoją
ciążą) wg moich obliczeń zaczęły się Twoje problemy. 1) Skorzystaj z pomocy
psychologa - myśli samobójczych nie powinnaś lekceważyć. 2) Jeśli nie masz
"katolicyzmowstrętu", a z uwagi o śmierci papieża wnoszę, że nie, zainteresuj
się może ruchem spotkań małżeńskich - bardzo dobra terapia, nie drogo i sensownie.
www.spotkaniamalzenskie.pl/
Jak masz ochotę pogadać to pisz na gazetowy adres albo gg. Trzymaj się mocno i
ciepło!

[seksta0]

Myślę, że problem wymaga zdecydowanej terapii. Przez długi czas rozmawiałem z
osobami, które miały takie problemy. Mój przedmówca proponuje rozmowy oparte na
wierze. Jest to zapewne jeden z wielu sposobów, ale nie piszesz jak
podchodzicie do "spraw koscielnych". Reniu myślę, że czas na spokój i bardzo
poważną rozmowę z mężem. Niestety raczej na tym się nie skończy (choć wszystko
jest możliwe). Domyślam się, że macie poważny problem nie tylko z komunikacją,
ale też ze szczerością wobec siebie. Wszelkie problemy załatwiacie Nerwami
zamiast rozumem. Jako mężczyzna mogę Ci podpowiedzieć, że być może Twój mąż ma
problem, który chce ukryć przed tobą i.. sobą. Często tak bywa, że podczas
ciąży coś się zaczyna psuć (brak seksu), nieuzasadnione lub skryte pretensje,
blokada przed współżyciem itd. Postaraj się przemyśleć czy wszystko układało
się tak jak powinno, czy nie było sygnałów już wcześniej. Czy Ty nie
przyczyniłaś się trochę do tego co jest dzisiaj (mam na myśli okres ciąży i
po)? Przestrzegam jednak przed popadaniem w skruchę. Jeśli w małżeństwie coś
jest źle to w 90% wina leży po obu stronach.
Życzę powodzenia.

[karivrt]

A pamietasz jeszcze jak do tego doszło, co było przyczyną ze zaczeliscie sie
unikac, kłócić, spac osobno?

pozdr.
krv

[natalya20]

Nie chcę innego mężczyzny, chcę żeby On mnie kochał tak jak kiedyś. Żeby
przytulał.
powiedz mu to prosto w oczy, kiedy oboje ludzi sie stara zawsze sie uda a
unikajac siebie i rozmowy do niczego sie nie dojdzie, mam wrazenie ze uciekacie
od tego nawzajem i boicie sie mowic glosno o tym co was trapi

[renia_29]

Dodaliście mi trochę nadziei. Dziękuję. Mój mąż umniejsza problem. Myślę, że
przyzwyczaił się do takiego życia, albo boi się przyznać, że już sobie nie
potrafimy sami poradzić. Zgodził się na wizytę w Poradni Małżeńskiej, ale chyba
pod moim szantażem (jeśli można to tak nazwać). Powiedziałam mu, że albo
pójdziemy po pomoc, albo do sądu po rozwód.
Dodaliście mi sił, żeby walczyć. Myśli samobójcze już mnie opuściły - to było
chwilowe załamanie po kolejnej bezsensownej i wyczerpującej kłótni.
JUTRO IDZIEMY NA TERAPIĘ

[patka.f]

Bardzo sie ciesze, ze sie zdecydowaliscie. Ufam, ze bedzie dobrze. Wiem, z
doswiadczenia, ze wielu takim malzenstwom takie poradnie pomogly. Polecam tez
jeszcze weekendy dla malzenstw organizowane przez wspolnote Emmanuel (dla
kazdego malzenstwa, ktore chcialoby polepszyc swoje relacje). Sama z mezem
uczestniczylam w czyms takim i pomoglo nam to lepiej zrozumiec siebie i swoje
zachowania.
Sciskam cie mocno.
Mamcia dwoch lobuziakow:)

[patka.f]

Zapomnialam podac link. Przepraszam, juz sie poprawiam:)
www.emmanuel.info.pl/
Ta wspolnota organizuje tez latem w gorach niesamowite wczasy dla rodzin
polaczone z rekolekcjami (ale nie sa to takie typowe rekolekcje wiec sie nie
zrazajcie) Tez bylam i polecam. I tanio. W tamtym roku, za jakies 10 dni
zaplacilam ok. 150-200 zl za 4 os. z wyzywieniem i z wycieczkami. Ot co.

[natalya20]

jezeli maz wybral poradnie to znaczy ze jednak mu zalezy na polepszeniu
relacji, czyli nic straconego i mysle ze jakis fajny weekend tylko we dwoje by
wam sie przydal

[renia_29]

Byliśmy w poradni. Jestem skrajnie wyczerpana i w rozsypce emocjonalnej - jak
stwierdziła pani psycholog. Nasze małżeństwo da się uratować, jeśli tylko
będziemy tego chcieli. Narazie musimy od siebie odpocząć: wyjeżdżam na tydzień
do rodziców.
Jeszcze raz dziękuję za odpowiedzi i za adresy (myślę, z skorzystamy z tych
spotkań małżeńskich).
Pozdrawiam wszystkich i do usłyszenia
Renia

[mariankaa]

Reniu! Trzymam mocno za Was kciuki! Wiesz... znam jedno małżeństwo które wyszło
z takiego kryzysu własnie dzieki tym weekendowym spotkaniom małżeńskim. Adres w
którymś poście. To jest małżeństwo moich rodziców.

Ja z moim przyszłym mężem braliśmy udział w rekolekcjach dla narzeczonych
robionych tą samą metodą i b. podobnym programem! Na prawdę polecamy!

Mówię Ci to jako kobieta - przyszła żona oraz córka!

Niech Papież, którego wspomniałaś w pierwszym poście spojrzy na Wasze
małżeństwo i błogosławi Wam! Trzymajcie się dzielnie!

[siedemgrzechow]

piszesz, ze sie nie przytulaCIE i nie dotykaCIE, czyli, ze to nie jest problem
tylko z Twoim mezem ale tez z Toba. probowalas cos z tym zrobic czy poprostu
olalas? moze Twoj maz ma podobne odczucia w stosunku do Ciebie?

[renia_29]

W żadnym poście nie napisałam że to jest wina męża. Obydwoje jesteśmy
odpowiedzialni za to co jest teraz między nami. I jeśli czytałaś moje wszystkie
posty to wiesz, że nie olałam sprawy, tylko poszukałam pomocy dla NAS.

[suslak]

Reniu!
Cieszę się ogromnie, że wykonaliście pierwszy krok! Gratuluję siły ducha i
determinacji. Odpocznij teraz chwilę u rodziców, a potem powodzenia. Masz
wcześniej posty odnośnie różnych spotkań małżeńskich. Nie ma znaczenia, czy
wybierzecie Emanuela, czy spotkania małżeńskie, czy jeszcze inną formę. Ważne
jest to, że chcecie sobie pomóc. Trzymaj się i powodzenia!!!

[renia_29]

Witam ponownie. Jesteśmy po dwóch spotkaniach z psychologiem. Efekt jest
zdumiewający. Jeśli ktoś ma podobny problem do mojego to bardzo polecam
poradnię małżeńką.

[paenka]

ok a teraz powiedzcie mi bo ja jestem w zwiazku od 7 lat ale nie malzenskimi w sumie podobnie sie u nas dzieje jak u reni ale dziecka nie mamy
reszta pozostaje bez zmian i co ja mam zrobic?

[renia_29]

Paenka, idąc do poradni małżeńskiej nie musisz być w związku małżeńskim.
Przejrzyj sobie tę stronę www.poradniarodzinna.pl/
Ja chodzę właśnie do tej poradni.

[lesia27]

Pierwsze co mi się nasuwa, to odczucie, że masz depresję. Rozmowa ze
specjalistą na pewno dobrze Ci zrobi. Polecam też poradnie małżeńską, w dużych
miastach są bezpłatne poradnie w Ośrodkach Pomocy Społecznej; Jak kochasz męża
to nie rezygnuj z niego i waszego związku. I choć raczej jestem zwolenniczką
rozwodów to myślę, że w twoim przypadku jest o co walczyć (przeżyliście ze sobą
wiele dobrych lat, a sama piszesz, że mąż nie jest złym człowiekiem i że go
bardzo kochasz). Myślę, że twój sposób postrzegania świata jest zaburzony przez
chorobę (depresję). Wiem co piszę, sama przeszłam przez podobne trudności,
czułam się maksymalnie nieszczęśliwa. Na szczęście w moim życiu pojawiła się
mądra osoba, która widziała co ze mną się dzieje, a byłam już na skraju
wyczerpania psychicznego i fizycznego (przez 6 m-cy schudłam prawie 10 kg, mimo
że nie byłam gruba) i zaprowadziła mnie do psychiatry (podstępem, do końca nie
wiedziałam gdzie mnie prowadzi), dostałam leki, które pozwoliły mi zobaczyć
sprawy w innym świetle. Później rzuciłam leki (mimo wszystko nie lubię chemii)
i zaczęłam pracować nad sobą (głównie sama) ale byliśmy z mężem też w poradni
(jedna wizyta wystarczyła) ponieważ on nie umiał się z wszystkim uporać i
wszystkiego zrozumieć. W czasie mojej choroby nasze małżeństwo przeżyło poważny
kryzys, ale wyszliśmy z tego zwycięsko, a nawet więcej, wiele dobrego cała ta
sytuacja dała. Bardzo dobrze się rozumiemy, a doszliśmy do tego przez wiele
trudnych sytuacji i rozmów. Trzymam za Ciebie kciuki, gorąco pozdrawiam.

[bri]

W razie gdyby terapia nie pomagala albo nawet gdyby pomagala bardzo polecam
ksiazke Laury Doyle pt. "Zona ulegla". Tytul glupi ale wg mnie jest genialna.

[malinka05]

Nie zalamuj sie!
Wszystko bedzie dobrze, sama bylam z mezem u terapii malzenskiej i nam pomogla.
Psycholog pomoga wam odnalesc sie w tej sytuacji i daje duzo propozycji jak
odnalesc znowu milosc. Uwazam, ze jezeli ty kochasz meza a on tez nie chce
rozwodu to macie jak najbardziej jeszcze szanse ale naprawde polecam terapie,
bo nie mozecie zyc tak dalej. A napewno wam to nie zaszkodzi.
Wiesz w to, ze maz cie jeszcze kocha tylko wasza milosc jakby zasnela. My
niemoglismy sami sobie dac rady bym bardzo nieszczesliwa i chcialam opuscic go,
ale zadalam sobie pare pytan i doszlam do wniosku, ze warto sobie dac jeszcze
szanse, bo rozejs sie mozemy zawsze, ale mozemy tego kiedys zalowac. Oczywiscie
terapia pomaga tylko a nie rozwiazuje problemow.
Pozdrawiam mocno i najlepszego.

[renia_29]

Lesia27 napisała: "Pierwsze co mi się nasuwa, to odczucie, że masz depresję."
I to jest prawda. Może jeszcze nie depresja, ale stany depresyjne. Psycholog w
poradni małżeńskiej skierowła mnie na psychoterapię. Jutro mam pierwszą wizytę.
A mąż bardzo się zmienił odkąd zaczęliśmy chodzić do poradni (na lepsze). On z
kolei mówi, że to ja się zmieniłam - czyli wszystko idzie w dobrym kierunku.
Jeszcze tylko psychoterapia, żeby wyrwać mnie z tego pesymistycznego
nastawienia do życia i będzie dobrze. Mam taką nadzieję. :)
Dziękuję wszystkim za odpowiedzi i pozdrawiam