co zrobić?

[ciotka.stefana]

Od siedmiu lat jestem w związku. Raz było dobrze, raz źle. Ostatnie miesiące
to prawie ciągle źle - kłótnie, nieporozumienia. Zatraciliśmy sie,
zapomnieliśmy o uczuciu, nie rozmawiamy ze soba praktycznie. dawno nie
słyszałam, że mnie kocha, jest zimny, ja zreszta też. Czesto rozmawialiśmy o
rozstaniu, on nie widział wspólnej przyszłości ze mną. Kilka tygodni temu
poznałam facet i... stało się , zakochałam się. On dał mi to, czego brakowało
mi w moim długim związku - wspólne spacery, rozmowy, pocałunki pełne
namietności. Widział we mnie atrakcyjną kobietę, adorował, czułam się jak w
bajce. Gdy zdecydowałam się odejść, ten z którym byłam tyle lat zaczął mnie
błagać, abym została- zapewniał o swojej miłości, że się zmieni, że wszystko
zrozumiał, że jestem jedyną kobietą, kobietą jego życia którą traci... w
końcu wylądował w szpitalu ze stanem prawie przedzawałowym. Siedziałm przy
jego łóżku i myślałam... co teraz? Czy tamta krótka znajomość ma szanse? Czy
po prostu dostałam wszystko za czym tęskniłam, a potem? Zawsze na początku
jest pięknie - kwiaty, pocałunki, trzymanie za ręce i zaglądanie w oczy. Czy
zostać z tym, który deklaruje ze się zmieni, czy moge mu wierzyć, czy
naprawdę zrozumiał? czy odejść i zacząć niewiadome z tym nowopoznanym? Z
jednej strony coś ciągnie mnie do tego nowego, ale żal mi tez tych wszystkich
lat... a jeżeli stracę szanse na przezycie czegoś wyjątkowego, szanse na
szczęście zostając? A jeśli odejdę i to nowe okaże sie pomyłką? nie wiem, nie
wiem

[asiulka1976]

Ja bylam z moim facetem 8 lat potem rozstalismy sie i poznalismy inne osoby na
poczatku jak piszesz kwiaty, trzymanie sie za raczke itp potem brakowalo mi
tego czegos co mial tamtan poprzedni i pewnego dnia po pol roku od rozstania
spotkalam go na ulicy po krodkiej rozmowie powiedzial ze mnie nadal kocha i czy
nie chce zostac jego zona od razu odpowiedzialam TAK ......... mija nasza 13
rocznica poznnia :O)

Odpowiedz na jedno pytanie czy go kochasz ?? on dla Ciebie prawie stracil serde
czy nie jest wart miłosci ???

[ciotka.stefana]

nie wiem czy go jeszcze kocham, za duzo bólu, za duzo we mnie goryczy, boję się
znów zaufać.
A ten drugi... to tak fascynuje, nowe, inne, niepoznane...
Z tym mieszkam siedem lat, znamy nasze przyzwyczajenia, wady, ciała, nie ma
nowego, tajemnicy.
Czy kocham? nie wiem czy jeszcze kocham, ale wtedy przy jego łózku płakałam na
myśl, że by go zabrakło...

[mycha79]

Ja tak mialam, bylam 6 lat z facetem. Najgorsze bylo to, ze mnie nie szanowal i
nie liczyl sie z moim zdaniem. Na 3 mies. przed slubem zakochalam sie. Odeszlam
i nie mialam żadnych wątpliwości. Błagał mnie, żebym wróciła, obiecywal ze sie
zmieni (chodzilo przede wszystkim o jego ciągłe sceny zazdrosci), ale ja tym
razem juz mu nie wierzyłam. W ciągu kilku miesięcy zerwałam zareczyny i
wyprowadzilam sie do innego miasta. Teraz po dwoch latach wiem ze to byla
najlepsza decyzja w moim zyciu. Po prostu wiedzialam ze ten, który stanał na
mojej drodze jest tym jedynym. Ale to jest moja historia, twoja moze potoczyc
sie zupelnie inaczej :) Powodzenia :)

[gaggi]

nie wierzylabym, ze sie zmieni:(

[metnia]

jesteście razem DOPIERO 7 lat. wyobrazasz sobie byc z nim przez kolejne 60? jesli nie jestes szczesliwa teraz to co bedzie potem?! Nie zostawaj z nim z litosci (szpital) czy dla wspomnien. Tez bylam w dlugim zwiazku ale stwierdzilam ze mimo, ze kocham nie jestem szczesliwa a kazdy przeciez na szczescie zasluguje. teraz mam wspanialego faceta a tamta decyzje uwazam za najlepsza w moim zyciu. Pewnie ze nie jest latwo... czlowiek przywiazuje sie do psa a co dopiero do innego czlowieka (sorry za porownanie) ale na przywiazaniu udanego zwiazku sie nie zbuduje i taki zwiazek jest skazany na przegrana.

[ciotka.stefana]

Masz racje, nie wyobrazam nas sobie za 60 lat. Czuje, ze nie chcę byc jego
zoną - juz nie chcę. Bo gdy ja chciałam - to on nie chciał. A teraz? Czyzby
cudowne nawrócenie? Mam mętlik w głowie, boje się, że to tak jak piszesz
wspomnienia, litość
Najchętniej bym uciekła.

[agulka2525]

Ja też byłam w długim związku i z perspektywy czasu cieszę się, że
postanowiliśmy się rozstać... Ten związek był po prostu "przechodzony", już nie
było między nami takiej namiętności, miłości, czułości itd... Brakowało mi tych
porywów, zrobiło się monotonnie i zaczęło mnie to męczyć... Po rozstaniu
spotykałam sie jeszcze z kilkoma facetami, ale to nie było to czego szukałam,
aż w końcu... Pewnego dnia (dwa lata po rozstaniu z tamtym) poznałam JEGO,
mojego obecnego męża, pobraliśmy się po 9 m-cach znajomości, jesteśmy trzy lata
po ślubie, mamy dwoje dziecie i jesteśmy najszczęśliwsi w świecie. Wiem, że to
właśnie JEGO szukałam... W związku z tamtym mężczyzną pamiętam, że już po
trzech latach przechodziliśmy kryzys i mieliśmy się rozstać, a teraz z każdym
dniem upewniam się, że mam cudownego męża, który kocha mnie i dzieci do
szaleństwa i ubustwiamy się wzajemnie, rozumiemy się bez słów... Poza tym to co
innego spotykać się z kimś nawet pięć razy w tygodniu, a być z tym kimś 24/h.

[mariankaa]

Według mnie trzeba rozróżnić tutaj dwie sprawy. Zakochanie i miłość. Pierwsze
jest oparte o uczucia o których zreszta pięknie piszesz. To wszytsko to co
czujesz wobec nowopozanego gościa. Jest zaciekawienie, jakaś rozkosz,
euforia... Wszystko to co pozytywne, łatwe i takie ekscytujące. Ale uczucia
mają to do siebie, że nie kontrolujemy ich powstawania ani przemijania. No i
muszą kiedyś przybladnąć i zniknąć w końcu.
Miłość natomiast to decyzja... Czasem ciężka i trudna a czasem wydająca owoce
piękne i dające radość. Towarzyszą jej emocje, które raz są pozywne a raz
negatywne. Ale miłość trwa bez względu na nie...

Wiesz... ja myślę, że powinnaś się zasanowić. Nie znam Twojego Narzeczonego,
ale ja na Twoim miejscu zastanowiłambym się jakim jest człowiekiem. Dbrym?
Odpowiedzialnym? Uczciwym?

Bo przecież po kilku latach ten nowy związek też stanie się codzienny. Poznasz
przyzwyczajenia, ciało, wady... następnego człowieka...

A co do tego o czym piszesz, że Ci brakowało: wspólnych spacerów i rozmów...
Można nad tym pracować. Zastanów się :)

[anus81]

Decyzję musisz podjąć sama. Mogę Ci tylko powiedzieć, że czasem warto czekać.
Moja przyjaciółka chodziła ze swoim mężem ok.7 lat-stwierdziła, że to stanowczo
za długo,że powinni wziąć ślub po 2-3 latach. Potem (jak to określiła) jest
coraz trudniej, coraz więcej kłótni i szarości. Na szczęście ich małżeństwo
jest bardzo udane, mimo tych trudnych chwil. Więc może warto dać szansę temu
związkowi? Mam nadzieję, że podejmiesz słuszną decyzję.
Pozdrawiam ciepło.

[ciotka.stefana]

Cały czas myslę, zadreczam się. Zastanawiam się, czy można tak naprawde się
zmienic - zmienic temperament ( nazeczony jest bardzo porywczy),
przyzwyczajenia, sposób bycia. Czy jeśli będzie się starał to wszystko zmienić,
niejako przypodobać mi, bo wie, ze pewne jego cechy mi nie odpowiadają, to po
jakimś czasie uzna, że nie jest sobą, że udaje. A co jeśli po kilku miesiącach
starania, pęknie, po prostu uzna, ze zyje wbrew sobie. Wtedy ja poczuję, ze
znów zmarnowałam kilka miesięcy mojego życia.
Teraz nie widzę szans na slub, na założenie rodziny i nie wiem czy się zdobędę.
Za duzo bólu, pretensji, zalu w tym związku.
Ten nowy nie naciska, pozostawia decyzje mnie, bo wie, ze to ode mnie zależy.
Nie chce, abym podjęła tą decyzje pod jego wpływem, choć nie ukrywam, że jego
obecność ma duzy wpływ. Myślałam o rozstaniu juz wcześniej, nawet o tym
rozmawialismy, ale nigdy nie miałam odwagi się wyprowadzić. A teraz? czy to
jest tak, że on za wszelką cenę chce mnie zatrzymać, nawet za cenę zdrowia?
Nie chce pozwolic mi odejść, ochłonąć, zaczerpnąć powietrza - boi się że juz
nie wrócę. Ale przecież jak będę nawet przy nim, bedę się dusić to i tak
odejdę...
Jeśli odejdę, byc może będę załować, być moze się nie uda, a jeśli się uda?
Jeśli zostane, byc może bedę żałować, że nie spróbowałam innego, może będę
ciągle mysleć, co by było gdybym spróbowała?

[anus81]

A czy próbowałaś z nim o tym porozmawiać? Może warto byłoby na spokojnie
wytłumaczyć mu, że dusisz się w tym związku. Powiedz mu o tym co czujesz. Nie
będzie to łatwe ale myślę, że warto. Może on w końcu coś zrozumie.
Trzymam kciuki. Pozdrawiam

[ciotka.stefana]

Ależ ja mówię, cały czas mówię, że się duszę, ze musze odpocząc, zaczerpnać
powietrza, przemysleć. On twierdzi, że jak odejdę, to juz nie wrócę, bo zacznę
układać życie z tym drugim...
Może ma trochę racji...
Może to ja chcę sobie zostawić furtkę na ewentualny powrót, jesli mi się nie
uda...
Ale nic na siłe, bo się zagryziemy

[anus81]

Zgadzam się z Tobą-nic na siłę. Jeśli to prawdziwa miłość, to przetrwacie
krótkie rozstanie. On też musi to zrozumieć-trzeba dać mu trochę więcej czasu.

[coolaga1]

A ja mysle, ze juz go nie kochasz, szukasz tylko potwierdzenia, ktore pchneloby
Cie w ramiona tego nowego. Emocje w starym zwiazku opadly, szara rzeczywistosc
potrafi skutecznie zabic fascynacje i uczucie. Zobaczysz sytuacja sama sie
wyklaruje, ale wydaje mi sie ze jednak wybor padnie na tego drugiego-nowego.

[metnia]

"Ależ ja mówię, cały czas mówię, że się duszę, ze musze odpocząc, zaczerpnać
powietrza, przemysleć. On twierdzi, że jak odejdę, to juz nie wrócę, bo zacznę
układać życie z tym drugim..."

ma racje. I dobrze o tym wiesz...

[ciotka.stefana]

Wiesz Metnia, tak jakbyś czytała moje mysli...
Tak, jak odejdę, to... chyba juz nie wrócę, a przynajmniej narazie nie planuję.
Nie wiem, co będzie potem. Byc może popełnię tym samym życiowy błąd,nie wiem
tego.
Ale czuje, ze cos się wypaliło i chce spróbowac nowego, fascynującego.
Pytanie tylko - co dalej i na ile? Na ile fascynującego, bo być może skrzydełka
szybko opadną, a wtedy... rozpacz? Wtedy, stwierdzę, ze bylam głupia.
Ale z drugiej strony, czy można wierzyć, że on sie zmieni, tak zupełnie, że
bedzie dobrze? Jakoś trudno mi uwierzyc, bo wiele razy obiecywał...

[golden_fish]

Wiesz, prawda jest okrutna. Facet sie zepsuł, bo mu na to pozwoliłaś. Obiecywał
poprawę, a ty byłaś niekonsekwentna. Nie zwróciłaś mu uwagi, gdy nie wywiązał
się z obietnicy poprawy. Wiem, liczyłaś, że skoro kocha to sie zmieni. Nie
powiem, czy dobrze zrobisz odchodząc od niego. Jeśli będziesz popełniać takie
same błędy w nowym związku, to tylko zmieni się facet, a jakość związku męsko-
damskiego może być taka jak w starym. Jeśli jednak jesteś tak wypalona, że nie
jesteś w stanie być z tym siedmioletnim, to szukaj szcześcia gdzie indziej.