żałoba a wesele

[czarovniczka]

Pod koniec marca zmarł ukochany dziadek mojego narzeczonego. My mamy
zaplanowane wesele na październik i w związku z tym, on myśli o przesunięciu
ślubu i wesela na przyszły rok. Ja trochę jestem rozczarowana, bo juz
załatwiona sala, zespół, kościół. Z drugiej strony rozumiem, że jego
najbliższa rodzina będzie miała w tym dniu żałobę i nie będą mogli się w pełni
cieszyć weselem. Nie wiem co robić, bo boję się, że jak przełożymy termin, to
w przeciągu roku coś się znowu może wydarzyć. Czytałam w internecie o
podobnych sytuacjach i raczej nie przekładano uroczystości weselnych. Co o tym
myślicie?

[kachna79]

Moja babcia zmarła w październiku, a my ślub braliśmy w lipcu
następnego roku. Nie odwołaliśmy uroczystości z dwóch powodów: po
pierwsze tęsknie za babcią do dzisiaj (minęło pięć lat) i to, że
upłynie równo rok nie zmieniłoby tego, że odczuliśmy jej brak
podczas ślubu i wesela. Po drugie jesteśmy wierzący: wierzymy, że
babcia doświadcza lepszej rzeczywistości, a jej śmierć to chwilowa
rozłąka z nami. Spodziewam sie spotkać ją po drugiej stronie życia:)

Mam w rodzinie przypadek, gdy młodzi przesunęli ślub o rok z powodu
śmierci babci, a w ciagu tego roku zmarł dziadek. W sumie
uroczystość odsunęła się o dwa lata.

[caysee]

Z tego co wiem to zwyczajowo zaloba po rodzicach trwa rok, zas po babci, dziadku
i rodzenstwie pol roku. W twoim przypadku chyba byloby akurat nieco ponad pol roku.

Ostatecznie jednak nie licza sie jakies zwyczajowe okresy zaloby, a to co ktos
uzna za sluszne, jak ta smierc przezywa. Mysle, ze twoj narzeczony ciagle jest
pod duzym wplywem emocji i ciezko mu sie jest pogodzic z ta smiercia. Daj mu
kilka tygodni, moze zmieni zdanie gdy emocje troche sie ustatkuja. Inne pytanie
- co na to jego rodzice i inne dzieci zmarlego... moze sie przeciez okazac, ze
powiedza ze w takim przypadku nie chca sie bawic na weselu.

[czarovniczka]

Trudno mi uzyskać od niego jednoznaczną odpowiedź co na to rodzina, bo trochę
rządzą nami emocje. Niestety z tego co zrozumiałam, to albo by nie przyszli albo
wcześniej wyszli, bo nie mogliby tańczyć, więc byłoby nieprzyjemnie, wesele
byłoby nieudane. Martwi mnie też to, że w najbliższej rodzinie jest kilka
starszych osób, życzę wszystkim długiego życia, ale nigdy nic nie wiadomo.
Dzięki za odpowiedzi na moje pytanie, pozdrawiam :-)

[madziaq]

Moja babcia zmarła w grudniu, pod koniec kwietnia następnego roku braliśmy ślub.
Nie mysleliśmy nawet za bardzo o przekładaniu uroczystości, bo babcia na pewno
nie życzyłaby sobie, żebyśmy z jej powodu smucili się zamiast bawić. Prawda jest
tez taka, że choć oficjalnie żałoba trwa rok, to wydaje mi się, że tak naprawdę
najtrudniejszy etap mija szybciej (oczywiście to sprawa indywidualna i też
zależy od tego, kto umiera - wiadomo, że łatwiej się pogodzić z naturalną
śmiercią prawie 90-letniej babci niż np tragiczną śmiercią dziecka). Dzieci
babci, czyli moi wujkowie i ciocie, no i oczywiście mama, w większości byli na
weselu. Ci, którzy nie byli, to nie z powodu żałoby, ale zupełnie innych
przyczyn. Ci, którzy byli, bawili się do białego rana :-) Osobiście uważam, że
nie warto się przejmowac zwyczajem rocznej żałoby, bo powiedzmy że w ciągu roku
po śmierci nie można urządzać wesela, a np rok i dwa dni później już tak? Trzeba
wziąć pod uwagę emocje i uczucia najbliższej rodziny zmarłego. Bo wiadomo, że
jeśli pan młody na własnym weselu ma się smucić i czuć nie fair wobec zmarłego
dziadka i np jego dzieci, to może lepiej wesele przełożyć.

Myślę, że z czasem emocje opadną i łatwiej będzie o decyzję "na trzeźwo". Może
dajcie sobie jeszcze z miesiąc, wstrzymajcie się na razie z przygotowaniami do
ślubu. Z tego co piszesz, najważniejsze rzeczy i tak już są załatwione. A potem
zdecydujecie - jeśli ślub jednak odbędzie się w zaplanowanym terminie, to na
pewno dacie radę wyrobić się z resztą przygotowań.

[sigma00]

U mnie było podobnie. W marcu zmarła babcia mojego męża a w lipcu
był ślub. Nie przekładalismy wesela, nawet nie rozmawialiśmy o tym.
Rodzina mojego męża bawiła się tak jak pozostali goście. Myśle że
gdybyśmy się zdecydowali przełożyć wesele to juz drugi raz już by mi
się nie chciało.

[lubie.garfielda]

Kilka razy w życiu zastanawiałam się nad tym zagadnieniem i powiem,
że jako nastolatka byłam strasznie oburzona jak się dowiedziałam, że
moja ciotka wzięła ślub i zrobiła wesele w miesiąc po śmierci swej
matki (która długo chorowała... no po prostu nie doczekała ślubu
córki).

Kilka lat potem byłam na ślubie (młodzi zrezygnowali z wesela na
rzecz przyjęcia) w trzy miesiące po śmierci ojca panny, a dość
świeża wdowa wystąpiła w czerni.

W końcu usłyszałam, że w takim dniu jak wesele żałoba po prostu nie
obowiązuje.

Wszystko zależy od prywatnych odczuć osób zainteresowanych, w tym
przypadku Twojego narzeczonego i jego najbliższych... bo to oni nie
czuli by się komfortowo na weselu.

[adrianna26]

przypadek miał miesjce kilka w mojej rodzinie, wszytko było
zaplanowane na czerwiec, w grudniu panna młoda dowiedziała się, że
tata zachorował na nowotwór, przyspieszyli na kwiecień, zabrakło
tygodnia... znowu przełożyli na sierpień, były chwile smutne i łzy,
szczególnie moment podziękowania mamom (pan młody też już nie miał
ojca), pamięć najbliższych została uczczona minutą ciszy, potem
normalne wesele, obie rodziny się bawiły, mamy też

[wanioliowa]

myślę że jakby wątek nosił tytuł żałoba a ślub - bo bierzecie ślub - a nie
wesele - to nie byłoby takich dylematów...

też mam sytuacje że kuzyn brał ślub kilka miesiecy po śmierci taty - bo ślub nie
narusza w niczym żałoby i nie jest wydarzeniem które w jakikolwiek sposob gryzie
się z faktem straty ukochanej osoby - chyba że przysięga miłości przed Bogiem
jest dla kogoś gorsząca.

Wesele jak wesele - osoby "objęte" żałobą niech same decydują co chcą robić. Ale
czy picie piwka/wódki to obraza zmarłych? Czy ludzie nie piją alkoholu po
prostu? Może taniec? To też coś obraźliwego?

A po roku co? Czarne szaty w dół, tańce, muzyka i impreza na całego?
Jak mi ktoś da jeden argument czemu nie brać ślubu w żałobie - to bardzo chętnie
będę polemizować - bo kompletnie nie rozumiem czemu te sytuacje nie mogą
współistnieć.

No chyba że wesele ma wyglądać jak to z polskiego filmu "wesele" - to może
faktycznie nie wypada - ale jeśli to ma być ŚLUB (a to jest ważne - nie wesele )
i fajne przyjęcie bez seksualnych zabaw, bijatyk i morza wódki - to chyba nie ma
w tym nic zlego nawet w żałobie.

[literka_m]

uważam, że decyzja czy brać ślub/robić wesele ma wychodzić od Was
(niego) a nie z kalendarza. Jeśli on czuje się na siłach i będzie w
tym dniu myślał o Tobie i przysiędze którą ma złożyć a nie o
zmarłym, to możecie brać ślub/robić wesele nawet tydzień po
pogrzebie.
Jeśli natomiast będzie żył ciągle śmiercią bliskiego, to nawet rok
Ci nie pomoże.

Świat jest tak zrobiony, że każde narodziny dziecka można traktować
jak skazanie go na śmierć. Gdyby się nie urodziło, nigdy by nie
umarło. Przemyśl to.
Najwyższy czas podejść do śmierci naturalnie i ją oswoić, bo
towarzyszy nam od zawsze. Niestety, zamiast naturalnego podejścia i
pozytywnego myślenia o zmarłym, ciągle króluje pokazowa żałoba i ta
sama szopka.
Pamiętajcie, żywi są zawsze przed umarłymi.

[szpaczek2702]

My mieliśmy taką sytację, że tydzien przed naszym slubem zmarł nagle mąż mojej ciotecznej siostry(miał być na ślubie i na przyjęciu). Pogrzeb był w czwartek a w sobotę, nasz ślub... Moi rodzice, który bardzo przeżyli tą śmierć nigdy nawet nie wspomniali, że powinniśmy odwołać ślub i przyjęcie.

Nie planowaliśmy wesela. Było tylko przyjęcie, bez tańców. Siostra też była na przyjęciu.

Według mnie sam ślub nie kłóci się z żałobą.

Jeżeli rodzina męża bardzo głęboko przeżywa żałobę to ja na twoim miejscu zaprononowała zamiast wesela, skromne przyjęcie dla najbliższej rodziny.

Według mnie ślub może odbyć się nawet w poniedziałek na mszy o 8 rano... a wesele/ przyjęcie jest okazją do spotkania się rodziny.