Granice psiej inteligencji

[kawuel]

Chciałbym podyskutować na temat psiej inteligencji.
Czy ktoś może posiada jakieś ciekawe obserwacje swoich czworonogów w tej
kwestii którymi chciałby się podzielić?
Czy ta inteligencja zmienia się z wiekiem psa?
Czy jest ona wrodzona czy też nabywana z czasem poprzez trening i naukę?
Jak naprzykład wasze psy zachowują się gdy zaplączą się w długą smycz?
Czy dają wam znak szczekaniem lub skomleniem żeby im pomóc się rozplątać, czy
próbują same to zrobić i z jakim skutkiem?
Czy pies jest zdolny do planowania swoich czynności w kierunku osiągnięcia
jakiegoś racjonalnego celu?
Czy zwierzęta te choćby w minimalnym stopniu posiadają zdolność
abstrakcyjnego myślenia?
Jestem bardzo ciekawy co macie do powiedzenia na ten temat.

[urbanchaos]

u mojego psa wraz z wiekiem przybywało inteligencji co chyba jest
zrozumiałe,przyczyniło się do tego też szkolenie do pt1(chyba do ludzkich
potrzeb),nauka w domu przez np.:pokazywanie,ze można łapą coś sobie wyciągnąć(za
nic nie wiedział jak coś wyciągnąć z dziury stał i się modlił),socjalizacja w
domu i na dworze(nauka od innych psów i stada)
manewr ominięcia to już miał chyba wyssany z mlekiem matki,od 9-12 tyg życia
sobie radził
jeśli chodzi o sytuacje kryzysowe tj zaplątanie ze smyczy to jakoś tak
bezwiednie samo mu się rozplątuje,powoli,czasami po prostu zebami zdejmuje
osignięcie celu(piłka,smakołyk)to jest zapalonym szukaczem,nie przerwie jak nie
znajdzie,ale nie zauważyłam,zeby wykombinował sobie,żeby coś zdobyć w bardziej
abstrakcyjny sposób,zanieha lub na chama próbuje

[b-beagle]

mają bardzo długa pamięć

[rosenkreuz]

z moich doświadczeń wynika, że inteligencja jest cechą wrodzoną, choć wiele
rzeczy można psa nauczyć i rozwinąć jego naturalne zdolności. Tyle, że
inteligentne psy uczą się szybciej, mniej inteligentne wolniej. Poza tym są
psy, które mają niezależne charaktery - te łatwiej rozwiązują problemy (typu
np. otwieranie szafek, odsuwanie szuflad) i czasem mogą zaskakiwać pomysłami -
ale za to są nieposłuszne i trudniej nad nimi zapanować.

[kawuel]

Dziękuję za dotychczasowe wpisy i proszę o więcej.
Mój labrador, a więc przedstawiciel relatywnie inteligentnej rasy, ma dopiero
niecałe 8 miesięcy i może dlatego, że jest jeszcze taki młody, trochę mnie
rozczarowuje brakiem inteligencji. Przykład z zaplątaniem się w długą smycz
przytoczyłem dlatego, że właśnie z tym ma on często problem z którym jeszcze
nigdy sobie nie poradził. Czasem gdy jest na 10 metrowej lince przymocowanej do
pnia drzewa, po kilkunastu minutach linka ta jest owinięta kilkakrotnie wokół
tego pnia znacznie ograniczając psu zasięg biegania i węszenia co sygnalizuje
głośnym szczekaniem. Nigdy natomiast nie wpadł na pomysł, żeby obiegać drzewo w
przeciwnym kierunku i w ten sposób odwinąć linkę do pierwotnej długości.
Wychodząc do niego aby go odplątać pokazuję mu w jaki sposób to się robi ale
jak dotąd nic z tej nauki nie wychodzi.
Ciekawy więc jestem czy kiedyś pojmie jak się samemu odplątać, a może nawet
wyciągnie z tego dalej idące wnioski i będzie potrafił tak biegać, żeby unikać
owijania się linki wokół pnia drzewa, choć na to drugie to raczej nie liczę, bo
to chyba już znacznie przekracza możliwości psiego intelektu.

[rosenkreuz]

Niektóre psy w pełni dojrzewają psychicznie, a więc i intelektualnie dopiero w
wieku około 2 lat. Twój pies jest jeszcze młody i niedojrzały. Daj mu czas i
okaż cierpliwość - to ważne. Bo jeśli wyczuwa Twoją dezaprobatę i
zniecierpliwienie, czuje się niepewny i jeszcze bardziej się plącze - w
przenośni i dosłownie :-) Przypuszczam, że niebawem mile Cię zaskoczy :-)

[tessciowa]

Kiedyś uważano że pies (zresztą dotyczyło to też innych zwierząt) jest
pozbawiony rozumu, inteligencji i świadomości. Twierdzono, że jest czymś w
rodzaju mechanizmu, odpowiednio reagującego na bodźce z otoczenia, np. skowyt
uderzonego zwierzęcia nie jest oznaką bólu lecz "odgłosem" jaki wydają sprężyny
mechanizmu. Co zresztą bardzo długo pokutowało wśród ludzi. Do tej pory mamy do
czynienia ze stereotypami opartymi na tej teorii. Później behawioryści zaczęli
przekładać dotychczasowe wiadomości z psychologii na zwierzęta i zaóważyli
wiele podobieńst. Zresztą przyczyniły się tutaj badania prowadzone nad dzikimi
zwierzętemi. U psów występuje kilka form inteligencji, m.in adaptacyjna -
umiejętność przystosowania się do nowych warunków, użytkowa - podatność na
szkolenie, instynktowna - zdolności i zachowania odziedziczone. Pies rodzi się
z pewnym zasobem, który w trakcie jego życia rozwija się. Wiadomo np. że
stosowanie odpowiednich metod szkoleniowych pobudza i rozwija myślenie. Taką
metodą jest m.in. metoda klikerowa. Na rozwijanie myślenia wpływa również
sposób wychowywania psa, np. trzymanie psa tylko w ogrodzie i na pobliskim
terenie, a pies, któremu pokazuje się świat. Należy tutaj również dodać różnice
między rasami. Kwestię umiejętności wspólpracy w stadzi, to czy rasa w swojej
historii pracowała sama czy też z człowiekiem. Wiadomo, że pies nie odczówa
wszystkiego tak jak my-ludzie. Zdecydowanie nie można stweirdzić, że pies
odczówa tzw. uczucia wyższe np. że kocha. Z fizjologii wiadomo, że psy nie mają
rozwiniętego Hipokampa (część w mózgu) odpowiadającego za tego typu uczucia. Co
do myślenia abstrakcujnego to też nie bardzo u psów występuje. Myślenie
przyczynowo - skutkowe jest również na dużo niższym opziomie niż u ludzi.
Istnieje możliwość przeprowadzaenia testów na inteligencję adaptacyjną u psów.
Wśród przeprowadzonych badań stwierdzono iż najwyżej w testach plasują się m.in
owczarki niemieckie, pudle średnie i mini oraz dobermany. Świetnie
zapamiętujące i uczące się to m.in. labladory, beagle, owczarki belgijskie,
border colli. Psy o doskonałej umiejętność rozwiązywania problemów to m.in.
teriery, malamuty, husky.

Uff rany ale się rozpisałam

[po.prostu.ona]

hmmm, moze i psy nie są zdolne do miłości i innych uczuć wyższych, ale
perfekcyjnie opanowały zachowania, do złudzenia przypominające ich okazywanie
:-)))

[tessciowa]

Jeśli chodzi o uczucia wyższe to tak na prawdę problem leży w nas ludziach.
Chcielibyśmy by nasz pies nas kochał i bardzo trudno nam jest zrozumieć, że to
co my określamy mianem kochania u psów jest zwiazane m.in z instynktem stadnym.
Bardzo trudno się nam przestawić i zrozumieć. Staramy się przyłożyć naszą miarę
do zwierząt nie starając się zrozumieć podłoża zoopsychologicznego.

[po.prostu.ona]

No ten instynkt stadny, to ciekawa rzecz. Na przykład siedzę zmęczona, z bólem
głowy, psisko podchodzi, obserwuje – idzie w kąt, a za chwilę wpada na środek
pokoju z piłką w pysku i zaczyna wyczyniać sztuczki. Szaleje tak, że po chwili
zapominam o wszystkim, zaczynam rzucać piłkę, pies ją podbija nosem, łapie w
locie – po paru minutach ból głowy i zmęczenie mijają. Co ciekawe - gdy czuje
sie normalnie, pies tak sie nie zachowuje.
Działa to też w drugą stronę – wielokrotnie gdy pies cierpiał z powodu choroby
lub jakiegoś stresu – przychodził do mnie szukać pomocy. Możemy nie nazywać
tego miłością, jeśli uważamy, ze zwierzęta nie są do tego zdolne, ale wydaje mi
sie, że to więź zupełnie inna niż relacja egzemplarz alfa – egzemplarz
podporządkowany w stadzie zwierząt. Zresztą czytałam o badaniach
zoopsychologów, które dowodzą, iż przez tysiąclecia udomowienia i ścisłego
kontaktu z człowiekiem psychika psa uległa diametralnym przemianom w stosunku
do tej, jaką mieli ich dzicy przodkowie.

[tessciowa]

Relacje stadne nie opierają się tylko na podporządkowaniu i relacjach alfa-
stado. Przewodnik prócz dominowania i możliwości rozrodu, wynikającej z m.in. z
doboru najlepszego osobnika przekazującego geny, ma inne ważne role do
spełnienia. To przewodnik zajmuje się ochroną stada, prowadzeniem polowania i
zapewnieniem posiłku w grupie. Grupa współpracuje oczywiście ale jest kierowana
przez alfę. Związanie emocjonalne stada odgrywa również bardzo ważną rolę.
Osobnik wykluczony bardzo źle się czuje, zazwyczaj pozostaje na granicy
terytorium stada. Bardzo często rozłączenie ze stadem znosi bardzo źle. Wynika
to m.in. z tego, że stado zapewnia byt swoim członkom a więc poczucie
bezpieczeństwa, a osobnik wykluczony nie jest w stanie zapewnić sobie
wszystkiego co potrzebne jest do funkcjonowania. Bez wodza jest "rozbity".
Funkcjonowanie w stadzie człowiek - pies odbywa się na podobnych zasadach,
których jednak cele są różne. Np. szkolenie sportowe psów bazujace na emocjach
powoduje dużo większe związanie emocjonalne między przewodnikiem a psem. Pies
jes ogromnym czujnikiem emocjonalnym, ponieważ wrażliwy jest na mowę ciała i
niewerbalne sygnały wysyłane przez nas. Dlatego bardzo często ludzie mylą
szeroko pojętą relację stadną z miłością.

[kawuel]

Bardzo to ciekawe co napisała tessciowa.
Jeśli zaś chodzi o psią miłość i czy jest ona wogóle możliwa, to uważam że
bardzo trudno jest cokolwiek twierdzić w tej kwestii przede wszystkim z uwagi
na to, że uczucie to nie jest dokładnie zdefiniowane w stosunku do gatunku
ludzkiego, a co dopiero mówić o psach.
Zeby się do czegoś ustosunkować to należy najpierw dobrze to coś poznać, a my
tak do końca nie wiemy czym jest miłość. Poza tym jest wiele rodzajów miłości
które ponadto podlegają subiektywnym odczuciom każdego z nas.
Bazowanie wyłącznie na braku Hipokampa w psim mózgu jest według mnie bardzo
drastycznym zawężeniem tematu i nie powinno być podstawą do wyciągania tak
dalece idących wniosków.

[po.prostu.ona]

Też jestem tego zdania :-)

[suche]

Mój pies, kiedy idzie na długiej smyczy i owinie sie wokół drzewa słupka,czy
kosza na śmieci widząć ze nie może iść dalej po prostu wraca sie i odplątuje.
Umiał to odkąd go mam ( to kundelek wziełam go ze schroniska gdy miał ok. roku)
i wydaje mi się że sam na to wpadł :))

[kawuel]

suche napisała:
> Mój pies, kiedy idzie na długiej smyczy i owinie sie wokół drzewa słupka,czy
> kosza na śmieci widząć ze nie może iść dalej po prostu wraca sie i odplątuje.
> Umiał to odkąd go mam ( to kundelek wziełam go ze schroniska gdy miał ok.
> roku) i wydaje mi się że sam na to wpadł :))

Isnieje obiegowa opinia o tym że kundelki są mądrzejsze od rasowych psów i
wygląda na to że twój piesek jest przykładem potwierdzającym tę opinię.
Mój poprzedni pies był wielorasowcem i dziś z perspektywy czasu widzę, że był
chyba trochę inteligentniejszy od mojego obecnego labradora.
Zobaczymy, narazie jest on bardzo młody więc ma jeszcze czas żeby zmądrzeć.

[lhotse89]

jakbyś był kundelkiem uwiazanym do budy gdzie sie cały czas aplatujesz o
kokolwiek łańcuchem to musiałbyś nauczyc sie rozwiązywać takie sytuacje.
lista ras uważanych za najinteligentniejsze (w kolejności wg zajętych miejsc.
Border collie
Pudel
Owczarek niemiecki
Golden retriever
Doberman
Owczarek szetlandzki
Labrador
Papillon
Rottweiler
Australijski cattle dog
Walijski corgi Pembroke
Sznaucer miniaturowy
Angielski springer spaniel
Owczarek belgijski Tervuren
SchipperkeOwczarek belgijski
CollieKeeshond
Niemiecki wyżeł krótkowłosy
Flat coated retrieverAngielski cocker spanielSznaucer średni
Spaniel bretoński
Cocker spaniel
Wyżeł weimarski
Owczarek belgijski MalinoisBerneński pies pasterski
Pomeranian
Irlandzki spaniel wodny
Vizsla (wyżeł węgierski)
Walijski corgi Cardigan
Chesapeak Bay retrieverPuliYorkshire terier
Sznaucer olbrzymPortugalski pies wodny
Airedale terrierBouvier des Flandres
Border terierOwczarek francuski Briard
Walijski springer spaniel
Manchester terier
Samojed
Field spanielNowofundlandAustralijski terierAmerykański staffordshire
terierSeter gordonBearded collie
Cairn terierKerry blue terierSeter irlandzki
Norweski elkhound
Affenpincher (małpi pinczer)Silky terierPinczer miniaturowySeter
angielskiPies faraonaClumber spaniel
Norwich terier
Dalmatyńczyk
Soft-coated wheaten terierBedlington terierFoksterier krótkowłosy

sznaucer... i dwa husky

[watanabe.miharu]

Mój skromny wkład w temat.. Mogę co nieco napisać o moim psie, a jest to
sznaucer miniaturowy. Z tego co czytałam, sznaucery należą do czołówki
najinteligentniejszych (czy też najlepiej się uczących) ras, wiec byłam ciekawa,
jak to będzie z moim psem. Otóż tak - na szkolenie Pies Towarzyszący zapisałam
go bardzo późno - miał już ponad 3 lata. I doskonale dawał sobie radę z
ćwiczeniami - hehe, lepiej niż większość młodziaków, które były w jego grupie.
Także wiek jak widzę, nie ma znaczenia.
Muszę jednak zaznaczyc, że o ile wystarczy mu nową komendę powtórzyć 3-4 razy i
praktycznie załapuje o co chodzi, to często jest znudzony. Wtedy owszem, słucha
polecenia, ale widac po nim, że mu się strasznie nie chce;))
Co do odplątywania - nie ma problemów, lekkie szarpniecie, gdy "owinie się"
smyczą wokól drzewa, i obchodzi przeszkodę od drugiej strony. Nie uczyłam go
tego, sam to umie.

Aha, nie wiem, czy wiecie, ale jednym z zadań, jakie daje się psom w celu
sprawdzenia ich inteligencji jest ...przemeblowanie. Przestawia się parę mebli w
pokoju (oczywiscie tak, by pies tego nie widział), i wprowadza się psa. Jeśli
zauważy zmiany i zacznie obchodzić pokój, obwąchując kąty, to znaczy, że jest
niegłupi. Jak wlezie, stanie na środku i będzie się gapił bezmyślnie, no to
wiadomo... ;) Sznaucer mnie nie rozczarował - od razu obszedl sobie calutki
pokój i sprawdził, co ja takiego znowu wymyśliłam;) Sprawdźcie, jak zareagują
Wasze psy..

Podsumowując - mój sznaucer jest bardzo pojętny, uczenie go nowych rzeczy to
czysta przyjemność;) - natomiast jeśli chodzi o problemy w rodzaju: jak dostać
się do szuflady, w której leży ciasteczko, czy tego typu kwestie, to nie jest
Einsteinem. Gdy trzeba pomyśleć, będzie stał i się "modlił" nad problemem;)
No i jak nie ma ochoty na wykonywanie poleceń, to umie dać to do zrozumienia.
Owszem, zrobi to, co mu się każe, ale... z taką miną;)

Mam w domu jeszcze dwa husky, mogę powiedziec tylko tyle, że dla kogoś, kto lubi
miec posłusznego psa, jest to koszmarna rasa (dobrze, że nie należa do mnie,
tylko do moich rodziców, którym to nie przeszkadza;). Słuchają, kiedy chcą, są
przekupne - za ciasteczko zrobią wiele. Ale tak, na wyraźne polecenie, rzadko
reagują. Sa niezłe w kombinowaniu - wydobycie interesującego je przedmiotu spod
przeszkody czy wlezienie tam, gdzie nie powinny, to dla nich drobnostka. Umieją
same otwierać sobie drzwi wejściowe - opierają się jedną łapą na futrynie, a
drugą naciskają na klamkę (wygląda to dosyć ciekawie;) Jak zapewne
przypuszczacie, nie były tego uczone (kto normalny chciałby psa uczyć takich
rzeczy - oduczyć, to tak..). Mój sznaucer z kolei - no na to jest za amły;) -
ale daje znać szczekaniem, jak chce wejsć do domu.
Z odplątywaniem się z drzewa jest pół na pół - jeden z huskych to umie, drugi
staje i patrzy tępo w przestrzeń. Będzie tak stał, dopóki się go nie uratuje.
Tak sobie teraz myślę, że stanowią dokładne przeciwieństwo sznaucera...

Jeśli chodzi o wiek, to wydaje mi się, że nie ma on większego znaczenia w
przypadku psiej inteligencji.

[muffina]

Witam. Ja również mam sznaucera miniaturę. Pies ma świetną pamięć, szybko się
uczy, ale i szybko nudzi - to fakt. Chociaż z tą nudą to bywa różnie. Pies musi
widzieć sens w wykonywanym poleceniu, jeśli go nie widzi to albo nie zrobi,
albo robi w takim stylu, jakby go spotkała kara boska :)
Ma zaledwie 6 m-cy a z odplątywaniem się ze smyczy nie ma problemu, podobnie
jak się o coś sam zaplącze. Myślę, że ważne jest by psu w tej czynności
zbytnio nie pomagać, zmusi go to do samodzielnego myślenia.
Ma wspaniale sprawne łapy i posługuje się nimi niemal jak rękami :) Co do
myślenia abstrakcyjnego ... nie zauważyłam :(

Przy okazji zapraszam na: forum.gazeta.pl/forum/71,1.html?f=37009

[verdana]

A ja mam psa inteligentnego inaczej - naprawdę inaczej.
Mopsy to rasa, która nie poddaje się tresurze. Mopsy błyskawicznie uczą sie
wszystkiego, co leży w ich mopsim interesie i nie wykazują cienia
zainteresowania uczeniem się rzeczy, które dla mopsa są nieważne. To znaczy
mops zna absolutnie wszystkie określenia dotyczące jedzenia (obiad, śniadanie,
miska, posiłek, lodówka) i spaceru (smycz, obroża) - tak więc przy mopsie
należy mowić szyfrem. (Czy widziałes gdzieś ozdobę szyjną zwierzęcia? To
normalny sposób porozumiewania się włascicieli mopsa, którzy nie chca chwilowao
wywolywac ataku entuzjazmu.)Mops błyskawicznie uczy się, że jesli przychodza
goscie, to goście dostają ciasteczka, wiec już na poczatku wizyty waruje przy
szafce z ciasteczkami i pilnuje, by go nie pominięto.
Ale mops nie rozumie i za cholerę nie zrozumie, co oznacza "przynieś" (to pan
ma mopsu przynieść, a nie odwrotnie), "oddaj" , "siad" (tzn jedna z suk
rozumiała co to znaczy siad, o ile w zasięgu wzroku znajdował sie salceson).
Oto, co znaczy inteligencja. Pan służy mopsu, nie mops panu.

[watanabe.miharu]

Verdana, ta "ozdoba szyjna" jest genialna:)) Z opisu wynika, iż mopsy są tak
trochę "kocie" z charakteru. Kot też ma człowieka, a nie człowiek kota;p
BTW, przy moich syberianach trochę szyfru też trzeba używać - dlatego to wydało
mi się tak znajome. Oba piesy znają doskonale słowa "spacer", "spacerek", "las",
"idziemy", odmienione na różne sposoby, toteż trzeba się nieźle nagimnastykować,
żeby nie użyć słowa "tabu":)))

[zyniek1]

Lista, którą ktoś przedstawił powyżej jest jak najbardziej adekwatna do rzeczywistości.
Wychowywałem się z psami i z wieloma rasami miałem do czynienia. Bez sprzecznie border collie to swoisty "geniusz" wśród psów i nie twierdzę tak bo mam właśnie takiego ale właśnie dlatego go kupiłem. Widziałem super inteligentne kundelki ale to jest niestety nie do przewidzenia a dyskusję mamy na temat psów rasowych.
Ktos napisał że beagle są łatwe do uczenia - to nieprawda, tzn mógł się trafić wyjatkowy egzemplarz.

[agniecha17]

Tez mam cudownego bordera i tylko moge potwierdzic, ze to naprawde inteligentne
psy...nieraz az za bardzo