Po zmierzchu...

[harry_p_otem]

Tak se czytam Was i...
- Niewielu jest ludzi, ktorzy interesuja sie tym, co kto inny mysli
albo ma do powiedzenia. W najlepszym razie sluchaja cie, zebys ty
potem musial ich wysluchac. I wszyscy nawzajem wciskaja sobie tony
kitu. Kazdy ma jakas swoja prywatna szajbe. Jak z nia wlazi w parade
zbyt wielu ludziom, mowia na niego wariat.
Wiec, olac to wszystko - proste?!

Mam takie uczucie, jakbysmy w ogole nie mieli nic do gadania o
wlasnym zyciu, jestesmy po prosu modelami tego, czym powinnismy byc.
Siedzimy w schemacie, a schemat byl gotowy, zanim mielismy cokolwiek
do gadania. Nikt nie jest wyjatkowy i nawet nie ma co sie ludzic, ze
jest inaczej. To okropne, jak sie latwo udaje przerobic czlowieka,
zeby byl taki sam jak inni durnie. Nie on jeden mysli, ze swiat to
jedno wielkie gowno.

Zycie wymyka sie czlowiekowi jak piskorz. Plec, wiek, rasa, wiara -
takie gowniane rzeczy dziela ludzi. Jedyne, co ich laczy, to walka o
to, kto lepszy.
Wybudowali dla siebie klatke - cywilizacje - gdyz byli zdolni do
myslenia, a teraz musza myslec, poniewaz sa zamknieci w klatce.
Wiedza, ze na zewnatrz jest swiat prawdziwy; musieliby tylko
wydostac sie z tej zasranej klatki - wiec ja - spierdalam!
- pograc z moim pupilem (synek sasiada) i jego mafia w hokeya.
Bylem znow... - nie wyjebal orla na lodzie.

[vidmo76]

Intrygujące są twe przemyślenia,nawet dość ciekawe.
Ale czy słuszne,nie wiem ale godne zastanowienia się.

[lorelei74]

I znowu to poczucie wyższości ... jacy my malutcy i głupiutcy ...

[wers-alik]

Lorelei, chyba się rozpędziłaś! Nie przepadam za nim. Ale chyba nie
wykluczył (tym razem) siebie ze zgrai, której portret namalował???

[lorelei74]

Wers-aliku - może rzeczywiście za bardzo się skupiłam na formie przekazania
treści, a nie jej znaczeniu (która zresztą jest godna przemyśleń). Stąd moja
reakcja. Mam nadzieję, że harry_p_otem nie wykluczył się z tego obrazu ...

[mariaeva]

wiele niestety w tym racji
chociaz ja staram sie zyc nie komputeem czy internetem
tu uciekam czasem przed realnoscia - tak
kiedy mnie irytuje albo boli

i na pewno Ed wiekszosc z nas robi tak samo
mam nadzieje

bo to co namacalne jest wspaniale a to co wirtualne jest fajne ale
zawsze rpzegra z realnym
tak mysle...

[harry_p_otem]

Zagladam tu czasami i czytam niektore posty, ale sie nie odzywam... -
dlaczego? - ano dlatego ze, gdy bylem maly i mieszkalem u dziadkow,
chetnie przystawalem przed ich olbrzymim zegarem, dostrzegajac w nim
przyjacielska dusze, bo zegar nigdy nie milczal i prawie zawsze
dobiegaly z jego wnetrza jakies odglosy,
spokojnie poswistywal, tykal, chrobotal trybami tajemniczych kol,
sapal, jeczal i wzdychal, jakby jego wnetrznosci z trudem trawily
mijajace godziny.
Gdy zapadala ciemnosc, jego flegmatyczne ruchy stawaly sie dla mnie
pociecha. Dopoki ten staruszek stal na strazy, nic zlego nie moglo
sie zdarzyc.
Ten zakatek tez prawie nigdy nie milknie calkowicie. Nawet w nocy
slychac szmery i przytlumione halasy, nad ktore wyrywa sie czasami
krzyk jakiegos potrzebujacego pomocy (niepokojace przypomnienie, ze
zlo nie spi) lub glosne zawodzenie innej duszy. Spoczynek prawie
nigdy nie jest calkowity, podobnie jak sen nocny w koszarowej
sypialni, pelnej dzwiekow urywanego kaszlu, chrapania, mamrotanych
przez sen przeklenstw, popierdywania i plucia. Jednym slowem trwa tu
ciagly halas.
Cisza sprawia przyjemnosc, jesli jest wynikiem swiadomego
wyboru. "Spiewaj mi, ciszy wybrana", pisal Hopkins, swietujac
rozkosze religijnego odosobnienia. Jednak klasztor moze byc miejscem
dosc halasliwym: nieustanny trzask zamykanych drzwiami, tupot stop
po drewnianych podlogach ciagnacych sie w nieskonczonosc korytarzy,
brzek naczyn kuchennych w porach posilkow.
Jako, ze slowo pisane tez jest swego rodzaju dzwiekiem, "zatruwanie
halasem", choc jest ono bardziej niebezpieczne dla zdrowia
fizycznego i psychicznego niz wiekszosc zanieczyszczen chemicznych.
Kazdy potrafi wymienic wlasna litanie znienawidzonych halasow,
warkot samochodu, jek mechanicznych tartacznych pil, wrzask kocurow
i wron, bzyczenie komarow, ryk motocykli bez tlumikow oraz
wszelkiego rodzaju mlodziezowej muzyki.
Kiedy po raz pierwszy uslyszalem w Aksaraju spiew muezina,
niewzmocniony jakakolwiek aparatura, dlugo pozostawalem pod jego
urokiem. Gdy pozniej znalazlem sie w Zejdanie na palacu Urzedu
Celnego, wsluchiwalem sie ze zdumieniem w dzwieki dobiegajace z
pobliskiego minaretu: wezwanie na modlitwe, poprzedzone trzaskiem i
zgrzytami, wywrzaskiwane bylo tym razem z ogluszajaca sila przez
megafony.
Bicie dzwonow koscielnych - chrzescijanski odpowiednik spiewu
muezina - bywa przykra inwazja (zwlaszcza jesli przyjdzie mieszkac
blisko koscielnej wiezy). Ale dzwony slyszane z oddali, grzeja
serce. Nigdzie nie czulem tego rownie silnie, jak we Wloszech. Do
dzis pamietam wieczorne bicie dzwonow w Como, niosace sie wzdluz
brzegow jeziora Como - niezaklamany glos chrzescijanstwa, nasycony
wiara, nadzieja i miloscia.
Dla mnie do przyjemnych odglosow naleza: porykiwanie bydla
wracajacego do zagrody o zachodzie slonca, krzyk mew, pozegnanie
dnia przez kolonie gawronow, szepty z dziecinnej sypialni, w ktorej
dziewczynka z niezwykla powaga opowiada na dobranoc bajki mlodszemu
rodzenstwu, buczenie ostrzegawczych syren statkow przedzierajacych
sie przez mgle. Sluchanie z dystansu przydaje im jeszcze slodyczy.
Dzis, gdy jestem na przyjeciu, czesto wole usiasc z boku i zamiast
wdawac sie w wymiane banalnych madrosci, slucham jak intensywny gwar
glosow dobiegajacych z oddali przechodzi w lagodny szum zlewajacych
sie dzwiekow. Moim idealem stalo sie obecnie dotrwanie do konca
przyjecia bez odezwania sie jednym slowem, poza zwyczajowym
przywitaniem i pozegnaniem, ktorych trudno uniknac. W ten sposob
czlowiek wiecej sie uczy i nie obraza nikogo.
W miare, jak staje sie coraz starszy, odzywam sie coraz mniej i
mniej. Doszedlem juz do tego, ze zaczynam podziwiac feldmarszalka
Moltkego, ktory potrafil milczec w siedmiu jezykach. Gdy juz poloze
sie spac, zadaje sobie czesto pytanie: Czy powiedziales dzis cos, co
naprawde warte bylo powiedzenia?
Sprobujcie wyprobowac to na samych sobie, moze wowczas to miejsce
bedzie naprawde najlepszym na INecie?
slowa: Jonasz Kofta
muzyka: Andrzej Zarycki
wykonanie: Jonasz Kofta
SONG O CISZY
Wy mnie sluchacie, a ja
Spiewam tekst z muzyka
Taka konwencja, taki moment
Wiec tak jest
Zaufalismy obyczajom i nawykom
Juz nie pytamy
Czy w tym wszystkim jakis sens
A ja spiewac dzisiaj chce w obronie ciszy
Choc wiem nie pora, nie miejsce i nie czas
Bo gdy sie milczy, milczy, milczy
To apetyt rosnie wilczy
Na poezje
Co byc moze drzemie w nas
Przeciez juz dosyc mamy
Huku i jazgotu
Ale gdy cicho to zle
I glupio nam
Jakby sie zepsul zycia niezawodny motor
Cos nie w porzadku
Jakbys byl juz nie ten sam
Cisza zaglusza, sam juz nie wiesz jaki jestes
Wiec szybko wlaczasz wszystko co pod reka masz
A gdy sie milczy, milczy, milczy
To apetyt rosnie wilczy
Na poezje
Co byc moze drzemie w nas
Gdy kiedys lomot nagle umrze w dyskotekach
Do siebie nam dalej bedzie niz do gwiazd
Zanim cos powiesz tak jak czlowiek do czlowieka
Cisza zgruchocze i wykrwawi wszystkich nas
Dlatego uczmy sie ciszy i milczenia
To siostry mysli, swiadomosci przednia straz
Bo gdy sie milczy, milczy, milczy
To apetyt rosnie wilczy
Na poezje
Co byc moze drzemie w nas

[mariaeva]

ktos madry kiedy spowiedizal ze milczenie jest zlotem a mowa srebrem
przyslowia zazwyczaj maja swoj glebszy sens
powiedzenia ludowe i przypowiesci
ludowa madrosc niekoniecznie w sensie "wiejska"
wieki doswiadczen wszak robia swoje

co do zegara...tez taki stal w moim domu - we wczesnym dziecinstwie
ale ktoregos dnia zniknal - taki los
a wiesz co w nim lubilam ? ze byl tak wielki ze czulam sie jak
alicja przed brama do zaczarowanego ogrodu

cisza
jak wszystko bywa uteskniona w halasie ale tak samo znienawidzona
gdy brak dzwiekow i dzowni przerazliwie w uszach

bo wszystko musi byc wywazone
w osdpowiedniej dawce

cisza i slowa tez

[rumunska_ksiezniczka]

<<Niewielu jest ludzi, ktorzy interesuja sie tym, co kto inny mysli
albo ma do powiedzenia. W najlepszym razie sluchaja cie, zebys ty
potem musial ich wysluchac. >>

dokładnie autorze wątku możesz te słowa odnieść do samego siebie. może bys
uprzejmie się ustosunkowała do wypowiedzi z wątku 'smarkanie w rękaw', który
założyłeś.
rzucasz sobie jakieś własne przemyślenia, dywagacje i znikasz, ot, co. czytasz
to chociaż? czy tak se bloga prowadzisz i raczej pisanie odpowiedzi cie nie
interesuje?

[rumunska_ksiezniczka]

ustosunkował