Labradory

[Gość: Creaks]

Witam
Jakis tydzien temu zostalem obdarzony(bezzwrotnie) psiakiem rasy Labrador
Retrievier rasowy zreszta. Ma 2 miesiace i sika wszedzie. Mieszkam sam i
pracuje wiec przez okolo 8 - 10 godzin nie ma mnie w domu i tu pytanie. Przez
tydzien po bolach zzylem sie z psinka, jest naprawde fajna pomimo ze leje
gdzie popadnie. Pierwsze pytanie jak nauczyc ja nie siusiania na dywan,
podloge, parkiet, kafelki itp? Drugie czy radzilibyscie mi go oddac w lepsze
rece zeby mial mniejsze chwile samotnosci? Ja niestety nie moge mu poswiecic
tyle czasu co bardoz mnie boli bo uwielbiam tego psa :)choc do milosnikow
zwierzat nigdy nie nalezalem.
Prosze o pomoc i dobre rady poniewaz jestem w kropce...
Pozdrawiam

[maggda]

Cóż no się zezwirzęciłeś! Brawo- podobno obcowanie ze źwierzyną uczy mężczyzn
empatii! A poważnie to nie oddawaj go - los tak chciał i może ma to jakiś
ukryty na razie cel! Jeśli mieszkasz sam to być może chodzi o przyciągnięcie
płci przeciwnej - kobiety ładnie reagują na mężczyzn z kotkami, szczeniaczkami,
dziećmi - mój Partner lubi robić zakupy z kotem ;)
A teraz poważnie poważnie. zarezerwuj sobie ścierę do wycierania nasiusiania.
Uzywaj w miarę możliwości tej samej i kładź ją najlepiej pod drzwiami
wyjściowymi. Kiedy zobaczysz, że szczenię leje to je do góry i na ścierę. Nie
bij ale stanowczo powiedz nie wolno jak naleje na dywan. Zlym pomysłem są
gazety - pies nie lubi tego szleszczenia i bedzie unikał łażenia po nich a
wręcz przciwnie pogryzie je.
Kiedy wracasz do domu to zanim podejmiesz domowe rytułały psa na ręce i na
dwór. Dlaczego na ręce - co na rękach nie nasika a chyba nie chcesz biegać i
sprzątać windy, klatki schodowej czy czego tam jeszcze.
Dobrze byłoby gdyby w ciągu dnia koś mógł wyprowadzić pieska.
Pamiętaj o szczepieniach! W okresie kwarantanny żadnych kontaktów z innymi
psami jeśli wogóle chcesz go wyprowadzać.
Pozdrawiam i chętnie służę pomocą.
I pamiętaj - nie ma przypadków! Tak chyba miało być!

[Gość: eee]

a ja radzę póki czas oddać go komuś kto będzie bywał częściej w domu niż ty.

Sama mam dorosłą sukę, której albo organizuję wyprowadzacza w południe, albo do
niej przyjeżdżam ,tak że siedzi sama po 4 - 5 godzin rano i po południu.

a taki szczeniaczek potrzebuje obecności opiekuna, trzeba go parę razy dziennie
karmić, no i potem zacząć uczyć załatwiania się na dworze, a poza tym łatwo
może mu się coś stać samemu w domu, bo maluchy lubią broić

Po co ma się męczyć.

A poza tym, jak można robić takie prezenty?
Pies w domu, to musi być przemyślana decyzja, to odpowiedzialność na najbliższe
10-15 lat lub dłużej.

[maggda]

eee psy są dla ludzi - a ludzie dla psów! W moim domu zawsze były psy i wierz
mi one kochały spać kiedy nas nie było! Katusza przeżywały w soboty i w
niedziele kiedy w godzinach ich spania my kręciliśmy się po domu! Teraz mam
kota i też nie jest naszczęśliwszy w weekendy.
To prawda, że labrador to wymagający pies, taki sobie temperamenty dość i na
pewno dość absorbujący. Ale nikomu jeszcze nie zaszkodziło trochę ruchu rano
np. rower przed pracą lepszy niż siłownia! Oczywiście nie teraz za jakiś
rok!!!!!!! Żeby Pan nie wskoczył na rower jutro i nie przewlekł
szczenięcia!!!!!! Wybieg będzie konieczny! Dochodzi do tego żywienie - teraz
znacznie łatwiejsze niż kiedyś - Pamiętam lata osimdziesiąte a po domu biega
sznaucer olbrzym i cocer spaniel, na balkonie półkonia zamrozonego (bo to była
zima) albo tuszki z nutrii - które ugotowane pachniały jak kurczaczyna!
Tata jeżdżacy na rowerze z psem. Ale tego już nie ma. Psy odeszły. Potem była
Kaśka taki terier szkocki - taki profesorski piesek. Wyobrźcie sobie mojego
ojca - sędzia II grupy czyli molosowate (dogi, dogowate, pinczery itd.) z nią
na spacerze. Znajomi żartowali, że huknał sobie profesorskiego psa. I jej też
już nie ma. Teraz tacie łamie się głos jak o niej mówi. Wszystkie nasze psy
byłay z nami od dziecka do końca - oprócz Petera ale to już inna historia.
Jakoś tak sentymentalnie się zrobiło. Przepraszam za osobiste wynużenia!
Nie ma teraz psa i bardzo mi go brakuje. Pies to obowiązek ale ... jaki fajny!

[ninel]

Witam!

U mnie sytuacja byla bardzo podobna. Tez dostalam w prezencie
psa, ktory bedzie rozmiarów podobnych do Twojego labradora.
Tez mieszkam sama, i pies siedzi sam 8 - 9 godzin jak ja
jestem w pracy. Na poczatku bardzo sie martwilam, ze zostawiam
takiego malego szczeniaka samego (2 m-ce), ze jest samotny,
ze płacze. Kamień mi spadł z serca, jak sie dowiedziałam
od sąsiadów, ze pies jest cicho, czyli az tak nie martwi.
Zostawiam jej duzo zabawek, nic mi w tym czasie nie zniszczyla
ani nie obgryzla.
Na samym początku, jak przychodzilam do domu wszystko bylo
w siuśkach i kupach, ale po 3 miesiacach jest juz duzo lepiej.
Z reguly w czasie mojej nieobecnosci robi tylko jedno siusiu
(niestety nie ma jej kto wyprowadzac w tym czasie), i mam
nadziej ze jak dorosnie, to bedzie w stanie wytrzymac bez
załatwiania sie kiedy ja jestem w pracy. Mimo takiego układu
nauczyła sie ze nie wolno robic w domu, i prosi o wyprowadzanie
(skomle).
Mysle ze dasz sobie rade.

Pozdrowienia, N.

[Gość: mk]

Tez jestem zdania:pies dla czlowieka,a nie czlowiek dla psa.Ja tez mam
labradora i wiem,ze ten pies jak jest maly potrzebuje duzo spac i ma
energie ,kt.go rozpiera.Na problem z energia i sikaniem ja zastosowalam
kanadyjskie metody wychowawcze tj.klatke.Nauczony od malego uwaza klatke za
swoj dom i wlasny kat.Dzieki tej metodzie moj pies w ciagu 10 dni nauczyl sie
robic swoje potrzeby na dworze,spi kiedy ja nie moge sie nim zajac(choc pracuje
w domu),a kiedy wychodze nie martwie sie,ze moj dom znajde w szczepach.
Te rade dal mi moj hodowca i znam ludzi,kt.tez stosuja te metode i ich psy
wcale nie sa z tego powodu nieszczesliwe.
Klatka duzo kosztuje ,ale przy odrobinie pomyslowosci mozna cos samemu sklecic.
Moj pies(3.5mies.)spokojnie wytrzymoje w niej cala noc .
JEDNAK W ZAMIAN SPACER PRZED PRACA I PO PRACY.JENAK BEZ PRZESADY.Wbrew ogolnej
opini te psy jak sa male sa delikatne i porzebuja duzo spacac, a ruch raczej
czesto niz dlugo.

[Gość: maggda]

No cóż ja nie jestem za klatką a wręcz przeciw ale co kraj to obyczaj.
Ja zdecydowanie prefereuję bardziej liberalne metody wychowawcze.