2 ciocie Madzie i dziecko Madzia???

[angelsik]

U mnie w rodzinie urodziło się dziecko, dziewczynka. Miała być Hania w końcu jest Madzia. Nic w tym nie byłoby dla nas dziwnego gdyby nie fakt, że siostra najstarsza matki dziecka (chrzestna dziewczynki)to też Magda i jakby było mało jedyna siostra ojca to też Magda! Dziecko mieszkać będzie w jednym domu z jedną z cioć (siotrą ojca - Madzią) , zresztą, cała rodzina mieszka w jednej wsi!Wszytskie 3 Madzie. Jedna ma tylko inaczej na nazwisko, siostra matki.
Co o tym myślicie?Dla mnie tego za dużo....jakby nie było innych imion. Chyba utrudnili sobie trochę życie.

[quasi.modo]

Też nie mogę tego zrozumieć. Dla mnie to smutne, żeby spośród setek innych, pięknych imion nie móc wybrać czegoś innego...

[olianka]

Dla mnie to za dużo, ale skoro tak chcą... Pewnie nie będzie to zbyt wygodne.

[aneladgam]

gdybym była ciężko zakochana w jakimś imieniu to nie bacząc na demografię nadałabym

[quasi.modo]

aneladgam napisała:

> gdybym była ciężko zakochana w jakimś imieniu to nie bacząc na demografię nadałabym

Ja pewnie też. A jednak trudno mi jest sobie wyobrazić, że można być ciężko zakochanym w imieniu siostry i szwagierki.

[angelsik]

heh dokładnie! też mi to przez myśl przeszło..ale pierwszy pomysł był przecież inny.......A Hania też urocze...

[aneladgam]

wobec imienia Magdalena nigdy nie jestem i nie byłam, a także pewnie już nie będę, obiektywna

[gaudencja]

Jak dla mnie, to trochę za dużo dobrego naraz. Tę najmniejszą mogli przynajmniej nazwać Aneladgam.

[chce_bobo]

[chomiczkami]

Och, tak!

[dalenia]

No dla mnie też za dużo tych Magd w tak bliskiej rodzinie. U mnie w dość dalekiej rodzinie (wnuczka pana X i prawnuczka pana Y- przy czym X i Y są braćmi ) dwie dziewczynki noszą to samo imię i jest to dość kłopotliwe (a nie spotyka się ta rodzina ze sobą codziennie). Ja też mam tak samo na imię jak moja daleka kuzynka (nasze prababcie to siostry), a i tak często w rozmowach pada "Ale która Magda?". Ale skoro tak chcieli ...

[Gość: herbaataa]

ja znam kobiete, która ma dwie córki, każda z córek ma syna Mateusza...

[quasi.modo]

Gość portalu: herbaataa napisał(a):

> ja znam kobiete, która ma dwie córki, każda z córek ma syna Mateusza...

Kłopotliwa sytuacja, ale jestem sobie jeszcze w stanie wyobrazić, że np. obie dziewczyny od zawsze marzyły o synku Mateuszku i żadna nie chciała zrezygnować.

W ogóle powtarzanie się imion w rodzinie nie jest niezwykłym zjawiskiem. Tylko to nadawanie imion własnego (żyjącego) rodzeństwa jest dla mnie jakieś trudne do pojęcia, tymbardziej jeśli się żyje pod jednym dachem.

[chomiczkami]

Moja kuzynka nazywa się dokładnie jak moja matka. To samo imię nosi siostra jej matki. Nie spotykamy się bardzo często, ale jednak...

Dla smaczku to samo imię noszą też dwie inne osoby w niezbyt dalekiej rodzinie mojej szanownej matki.

Tak, dobrze się doliczyliście: przynajmniej pięć nadań* .

* A będzie pewnie jeszcze moja córka. Tylko że chyba już się nie odważę nadać tego imienia na pierwsze. Co za dużo, to...

[paula.anna]

Za dużo, zdecydowanie. Ciągle będą pytania "Która?" A przy takim samym nazwisku tym bardziej.
Ale to ich problem .
Jeśli tak im się podoba
Już tu wspominałam o koleżance ze studiów- ona, jej matka i jej córka nosiły to samo imię, bo jest NAJPIĘKNIEJSZE (Natalia). I mieszkały dość długo razem- wszystkie 3, 2 o tym samym nazwisku

A zdrobnienie Madzia... Nie podoba mi się bardzo, a widzę, że w stałym użyciu. Ale to tak OT

[uwierz_mirando]

Z pewnością nie powtórzyłabym imienia występującego w bliskiej rodzinie, choćby nie wiem jak mi się podobało. Jest przecież tyle innych... A tak - w jednym domu dwie Magdaleny o tym samym nazwisku.

[theodorka]

Heh, nic i tak nie przebije mojego taty! Jego siostra ma na imię Ela, jego żona ma na imię Ela, i jak kilka lat temu rodziło im się dziecko, to też chcieli mu nadać imię Ela! Na szczęście urodził się Miłosz

[katkra75]

A dlaczego utrudnili? Jak w kazdej piaskownicy jest kilka Julek, Amelek, Bartkow, Antosiów i Frankow to dopiero utudnienie Skoro rodzicom dziewczynki podoba sie imie Magdalena / Magda to takie imie nadali swojej corce. Przede wszystkim ma sie to imie im podobac, a nie calej wsi. A to, ze ciocie maja tak samo na imie, no coz .... Zawsze mozna jakos to pogodzic. Moja babcia pochodzi z Wilna. W jej najblizszej rodzinie byly 3 Marie i nazywano je: Maryśka, Mania i Manieczka. I kazdy wiedzial o kogo chodzi

[paula.anna]

katkra75 napisała:

> A dlaczego utrudnili? Jak w kazdej piaskownicy jest kilka Julek, Amelek, Bartko
> w, Antosiów i Frankow to dopiero utudnienie

To jednak trochę co innego wg mnie.
Choć też kiepska sytuacja, ale co kto lubi, widać "większości" odpowiada skoro kolejni najpopularniejsze imiona dzieciom nadają

[m_india]

W mojej rodzinie powariowali na punkcie Krzysztofa. Teść Krzysztof, pierwszy syn (mój mąż) na drugie ma Krzysztof, następny syn też Krzysztof, a najlepsze... rok temu temu ostatniemu urodziło się dziecko i też miało być Krzysztofem, ale na szczęście urodziła się Maja.
Naprawdę mi ulżyło, teściowej chyba też, stwierdziła, że ma dosyć tego "krzysiowania".

[gaudencja]

U mnie mogłoby się skończyć podobnie, bo jeszcze mój m. to entuzjasta Krzysztofa. Jest w tej chwili 3 Krzysztofów w najblizszej rodzinie (po obu stronach), a jeden jeszcze był, tylko zmarł. Zapowiedziałam mu na samym początku, że o synu Krzysztofie moze tylko pomarzyć. Co za dużo, to niezdrowo, zresztą byłabym chora, bo Krzysztof jest w moim odczuciu do bólu oklepanym imieniem.

[gaudencja]

gaudencja napisała:

> jeden jeszcze był, tylko zmarł. Zapowiedziałam mu na samym początku, że o synu

Zapowiedziałam oczywiście mojemu m.

[abiela]

Zdecydowanie za dużo tego dobrego.

A u Grekow to normalka

[lipsmacker]

Znam kilka greckich rodzin (wszak Melbourne to 'male Ateny' ), i u nich panuje niepodwarzalna tradycja nadawania imion po czlonkach rodziny. Pierwsze dziecko po rodzicach meza, kolejne po rodzicach zony, jak wykorzysta sie juz imiona dziadkow to schodzi sie na rodzenstwo w kolejnosci brat meza, brat zony, siostra meza, siostra zony itd. Wesolo robi sie w momencie gdy maz i zona kazde maja po kilkoro rodzenstwa, co u grekow jest czeste. I tak np. w jednej rodzinie moga byc cztery Marie i trzech Odysejuszow, a najczesciej Nick-ow, dokladn ie tak jak w filmie "Moje wielkie greckie wesele" w scenie gdzie przedstawiaja rodzine i mowia "this is Nick, Nick, Nicky, and that's Nick, Nicky, Nicky and Nick". U mojej kumpeli juz jest 2 x Anastasia (jej druga corka - bo pierwsza ma po tesciowej - i siostry corka, nadane po jej matce) z tym ze na siostry coreczke wolaja Annie, a najmlodsza coreczke rodzila w tym samym terminie co siostra jej meza powila syna. Chlopiec jest Christof a dziewczynka Christa. Fajnie, co? Jak ja rodzilam dzieci to jej maz byl wrecz oburzony ze tak nadajemy bez tradycji imiona.

[zabulin]

Dla mnie nic zdrożnego. Ba, nie widze w tym nic smutnego, jak któraś z pań tutaj

Jako argument podaje, ze są setki pięknych imion, a ludzie powtarzaja jedne i te same.
Coż, bierzcie pod uwage fakt, że dla was sa setki pięknych imion. Dla mnie pieknych niewieścich jest zaledwie kilka.

Dla mie czasem smutne jest gdy slysze zdziwaczałe imie u dziecka i myśle, ze jego nadanie wyniknęło z rozpaczliwej checi bycia oryginalnym.

Wiadomo- każdy widzi to inaczej.

Jeszcze gdy dziecka ani męza nie mialam w planach, wiedziałam jak będzie miał na imię moj potencjalny syn
Poznalam męża i okazalo się, ze moje ukochane imię męskie jest jednoczesnie imieniem mojego przyszłego teścia.

Syn się urodził, dostal ulubione imię mamuni a teść i cała rodzina sa świecie przekonani, że to "po dziadku".
Maja z dziadkiem wspolne imię i nazwisko.

W rodzinie kolegi to tradycja.
Najstarszy syn dostaje imie Wojciech.

[gaudencja]

zabulin napisała:

> Dla mie czasem smutne jest gdy slysze zdziwaczałe imie u dziecka i myśle, ze je
> go nadanie wyniknęło z rozpaczliwej checi bycia oryginalnym.

No to się zapewne w wielu sytuacjach mylisz, nie biorąc pod uwagę mnóstwa innych możliwych motywacji. Nie mówiąc o tym, że nie wiadomo, co to jest imię "zdziwaczałe".

[zabulin]

No to się zapewne w wielu sytuacjach mylisz, nie biorąc pod uwagę mnóstwa innyc
> h możliwych motywacji. Nie mówiąc o tym, że nie wiadomo, co to jest imię "zdziw
> aczałe".

Mysle, ze równie często jak inni- np. ci, ktorzy sadzą że imie oryginalne jest piękne bo jest oryginalne
Lub, ze trzy Magdy w rodzinie to smutne

Nie wiadomo co to imie zdziwaczałe ?
Alez proszę- to takie, ze gdy osoba je nosząca sie przedstawia w 9 na 10 przypadkach słyszy:
"Jak?
To jest takie imię?
Skąd Ci je wzięli
jak na ciebie mówić
itd, itd."

gaudencja

[zabulin]

Dla porzadku- wiem, ze nalezy raczej powiedzieć "dziwaczne"

"zdziwaczałe" mówi moja babcia i jak tak z sentymentu tego zwrotu uzywam

[gaudencja]

zabulin napisała:

> Mysle, ze równie często jak inni- np. ci, ktorzy sadzą że imie oryginalne jest
> piękne bo jest oryginalne
> Lub, ze trzy Magdy w rodzinie to smutne
>
> Nie wiadomo co to imie zdziwaczałe ?
> Alez proszę- to takie, ze gdy osoba je nosząca sie przedstawia w 9 na 10 przypa
> dkach słyszy:
> "Jak?
> To jest takie imię?
> Skąd Ci je wzięli
> jak na ciebie mówić
> itd, itd."

Ja noszę imię w moim pokoleniu bardzo rzadkie i nikt się tak do mnie nigdy nie odzywał. Myślę, że można je porównać np. z nadawalnością dziś (i wtedy) Salomei - wszyscy wiedzieli, ze jest takie imię, ale nie wiem, czy Ty byś nie załamywała rąk, gdyby ktoś dziś planował Salomeę dla dziecka. Noszę swoje imię po prababce. Moje dziecko też nosi imię po przodku. Ostatnio w moim otoczeniu nadano dziecku po przodku imię Teofil. Takiej motywacji w ogóle nie uwzględniłaś. Twoje pełne prawo, ale pamiętaj, że uproszczona wizja rzeczywistości rzadko kiedy jest prawdziwa.
Aha, czasem byłam pytana, jak się do mnie zwracać; odbierałam to sympatycznie.

[aneladgam]

gaudencja napisała:

> Aha, czasem byłam pytana, jak się do mnie zwracać; odbierałam to sympatycznie.
>

ja wręcz wolałabym, by mnie pytano. może mniej osób podpadłoby mi "Magdzią".

[zabulin]

Myślę, że można je porównać np. z nadawalnością dziś (i wtedy) Salomei
> - wszyscy wiedzieli, ze jest takie imię, ale nie wiem, czy Ty byś nie załamywa
> ła rąk, gdyby ktoś dziś planował Salomeę dla dziecka

Bez obaw, gaudencjo, aż tak się cudzymi imionami nie podniecam, zeby od razu załamywać ręce.


Noszę swoje imię po praba
> bce. Moje dziecko też nosi imię po przodku. Ostatnio w moim otoczeniu nadano dz
> iecku po przodku imię Teofil. Takiej motywacji w ogóle nie uwzględniłaś

Ależ owszem. Wnioskuję z twej wypowiedzi, iż napawa cię dumą fakt otrzymania imienia po prababce. Zacne to nie powiem
A czy uwzględniasz, ze można poprabace otrzymać imię popularne jak np. Magdalena.
?
Rozumiem, ze wówczas już nie jest to takie wspaniałe z uwagi na popularność imienia?

Popatrz, niektórzy mogą mieć zatem pecha. Też chcieliby nadać dziecku imię po prababce jak twoi rodzice a tu prababka była Zuzanna (np) i wtedy powinni zrezygnować, tak? Wszak się nie godzi, bo na podwórku jeszcze dwie Zuzie

Uwzględnij, proszę, że popularne imię może być "po przodku", a nie jest tylko wyrazem braku pomysłowości, tudzież ślepego podążania za modą.
Ufam, ze zrozumiesz,gdyż jak sama zauważyłaś :
"uproszczona wizja rzeczywistości rzadko kiedy jes
> t prawdziwa. "

[gaudencja]

zabulin napisała:

> Bez obaw, gaudencjo, aż tak się cudzymi imionami nie podniecam, zeby od razu za
> łamywać ręce.

Jak to nie? Dlaczego w takim razie piszesz, że ci smutno? To nie jest załamywanie rąk? Cyt.: "Dla mie czasem smutne jest gdy slysze zdziwaczałe imie u dziecka i myśle, ze jego nadanie wyniknęło z rozpaczliwej checi bycia oryginalnym"

> Ależ owszem. Wnioskuję z twej wypowiedzi, iż napawa cię dumą fakt otrzymania im
> ienia po prababce. Zacne to nie powiem
> A czy uwzględniasz, ze można poprabace otrzymać imię popularne jak np. Magdalen
> a.
> ?
> Rozumiem, ze wówczas już nie jest to takie wspaniałe z uwagi na popularność imi
> enia?
>
> Popatrz, niektórzy mogą mieć zatem pecha. Też chcieliby nadać dziecku imię po p
> rababce jak twoi rodzice a tu prababka była Zuzanna (np) i wtedy powinni zrezy
> gnować, tak? Wszak się nie godzi, bo na podwórku jeszcze dwie Zuzie

Zmieniasz temat i wkładasz w moje usta coś, czego nie napisałam, a ja nie mam zwyczaju tłumaczenia sie z czegoś, czego nie napisałam. Nie odwracaj, proszę, uwagi od tematu tego podwatku, tzn. twojego generalizowania dotyczącego nadawania "zdziwaczałych" (cokolwiek by to miało oznaczać) imion rzekomo z powodu "rozpaczliwej chęci bycia oryginalnym".

[zabulin]

> Jak to nie? Dlaczego w takim razie piszesz, że ci smutno? To nie jest załamywan
> ie rąk? Cyt.: "Dla mie czasem smutne jest gdy slysze zdziwaczałe imie u dziecka
> i myśle, ze jego nadanie wyniknęło z rozpaczliwej checi bycia oryginalnym"

Gaudencjo. To było ironiczne.
Przeczytaj sobie odpowiedź quasi.modo (post bodajże nr 2)."...smutne..."
Myslałam, ze "załapiesz" (tłumaczę żebyś nie miała trudności :zrozumiesz)

A naprawde daleko mi do ciebie, jeśli chodzi o podniecanie się imionami.

Poza tym taka niby skrupulatna jestes jezykowo, a nie rozumiesz, ze od smucenia się do załamywania rąk jest naprawdę daleeeeeka droga


Zmieniasz temat i wkładasz w moje usta coś, czego nie napisałam

Nic nie wkładam w twoje usta. Nie miałabym ochoty.

Pczeczytaj sobie dokładnie co napisałam a zrozumiesz o co mi chodzi.
Powolutku, spokojnie, dasz radę.

I już ci tłumaczyłam dlaczego napisałam "zdziwaczały"- albo nie rozumiesz albo czytasz co trzecie słowo i stąd twoje problemy ze zrozumieniem.

Mimo wszystko pozdrawiam i więcej luzu życzę

[gaudencja]

Ręce opadają i szczerze? zupełnie nie chce mi sie tracić czasu na dyskusje z tobą. EOT.

[zabulin]

Ręce opadają i szczerze? zupełnie nie chce mi sie tracić czasu na dyskusje z t
> obą. EOT.

O, nieraz gdy czytałam twoje teksty tutaj opadały mi ręce.

Poza tym jesteś niegrzeczna Sama zaczęłaś dyskusję ze mną (nikt cię nie prosił, ale to foum publiczne, wiec rozumiem)

Zakakceptuj fakt, że ktoś może mieć SWOJE odczucia oraz opinie niekoniecznie takie jak ty.
Wtedy nie będziesz wdawać się w dyskusje tylko dlatego że sie z kimś nie zgadzasz i nie będą opadać ci rece.

Argumentacjemasz żadną oprocz tego, ze ty uważasz inaczej.

Żegnam

[gaudencja]

Przypominam, co znaczy EOT:
www.idg.pl/slownik/termin/33565/EOT.html

[zabulin]

Wiem, co znaczy EOT.
Tylko dla mnie niewiele znaczy, ze ty tak chcesz.