Kotlet pożarski

[ryki17]

Często nazywany też a la Pożarski, pierwotnie był mielonym kotletem cielęco-wieprzowym z truflami. Na temat tego, komu zawdzięcza swą nazwę, istnieje kilka teorii. Według pierwszej nosi ją na cześć Dymitra Pożarskiego, bojara rosyjskiego, który na czele pospolitego ruszenia w 1612 r. wyparł z Moskwy wojska polskie. Nie wiadomo jednak, jaki związek z tą potrawą miał krewki bojar, dlatego to wytłumaczenie należy uznać za najmniej prawdopodobne.

Według innej jako pierwsza kotlety przyrządzała Daria Pożarska w swojej traktierni w Torżku, w guberni petersburskiej. Podobno gościł tam kiedyś car Aleksander I, który postanowił je skosztować na obiad. Zabrakło jednak cielęciny, z konieczności zastąpiono ją mięsem drobiowym i ono wystepuje w przepisie współcześnie. Carowi bardzo smakowały i od tej pory ich sława rozeszła się po całej Rosji.

Polska wersja łączy nazwę dania z doktorem Pomian-Pożarskim, uczestnikiem powstania styczniowego. Za udział w nim zesłano go na Sybir, skąd uciekł i trafił do Paryża, gdzie założył pierwszą polską restaurację i serwował kotlety.

[pozarski]

Kiedys sie porzadnie strulem pozarskim kotletem. Rzecz miala miejsce w barze
mlecznym Barbakan,wiec tam nie polecam.

Kniaź Pożarski

[oleg3]

nie bojar!

Dymitr Pożarski był kniaziem z rodu Rurykowiczów.

[pozarski]

Szczescie,ze nie ksiedzem.

[g-48]

Szczescie,ze nie ksiedzem.
Ale jakis pop cie ochrzcil?A moze tylko z glupoty do kropelniczki na
lebek spadles?

[trzecikot]

"W uznaniu zasług mianowany bojarem".
pl.wikipedia.org/wiki/Dymitr_Po%C5%BCarski

[pozarski]

To tylko mala oszybka,bo normalnie olus sie nigdy nie myli.

[oleg3]

To samo źródło podaje
Cytat
kniaź z rodu Rurykowiczów


Nie można kniazia mianować bojarem.
Zobacz też tytuł bibliografii, na której oparto wpis w wikipedii. Stoi tam jak wół КНЯЗЬ ДИМИТРИЙ МИХАЙЛОВИЧ ПОЖАРСКИЙ

Możemy tam wyczytać

Cytat
Этот князь происходил из стародубских князей суздальской земли, потомков Всеволода Юрьевича, и принадлежал к так называемым "захудалым" княжеским родам, т. е. не игравшим важной роли в государственных делах в предшествовавшие времена.


Możemy też wyczytać, co powtarza wikipedia, a Ty cytujesz. Sądzę, że to klasyczny wielbłąd (Pożarski został mianowany generałem czy otrzymał podobny tytuł, a nie bojarem) świadczący o ignorancji obu autorów: i tego co pisał po rosyjsku i tego co zrobił z tego wpis w polskiej wikipedii.

Cytat
1 июля венчался на царство Михаил Федорович. Князь Димитрий Михайлович Пожарский был пожалован боярином, а Минин возведен в звание думного дворянина.


Zobacz poniższą notkę ze strony wrażliwej na tytuły.

Cytat
Zmarł kniaź Dymitr Pożarski z rodu Rurykowiczów, carski generał, przywódca powstania ludowego przeciw Polakom.

Pożarski wywodził się z rodu Rurykowiczów. 1598 wziął udział w obradach Soboru Ziemskiego, który wyniósł na tron carski Borysa Godunowa. Jako stolnik wziął udział w 1608 w obronie Kołomny w czasie dymitriad. W tym samym roku rozbił powstańców Iwana Bołotnikowa. W 1610 bronił Zarajska przed oddziałami Dymitra II Samozwańca. 29 marca 1611 stanął na czele powstania przeciwko polskim załogom okupującym Moskwę. 30 marca niespodziewanie zaatakowany przez śmiały wypad husarii pod dowództwem rotmistrza Samuela Dunikowskiego, został ciężko ranny. Jesienią 1611 stanął na czele sformowanej w Niżnym Nowogrodzie armii powstańczej Kuźmy Minina. Przez pół roku oblegał polską załogę Jarosławia. We wrześniu 1612 w dwudniowej bitwie na przedpolach Moskwy przeszkodził odsieczy wojsk polsko-litewskich hetmana wielkiego litewskiego Jana Karola Chodkiewicza, które próbowały dostarczyć żywność polskiej załodze obleganego Kremla. W marcu 1613 poprowadził szturm na miasto w trakcie II Bitwy o Dorohobuż. Niespodziewanie popełnił błąd, dziwny u doświadczonego dowódcy i dał się złapać w zasadzkę na rynku. Poległ za rodinu i cara wraz ze swoimi żołnierzami, wyciętymi przez husarię. Strata Pożarskiego to z pewnością bolesny cios dla rosyjskiej armii.
link

[pozarski]

Wszyscy sie myla,tylko olus ma racje:

After war

Pozharsky and Trubetskoy presided over the Muscovite government for half a year,
until a new tsar was elected by the Zemsky Sobor, whereupon Pozharsky was
made a boyar and Trubetskoy was honoured even more highly. The Time of
Troubles was now over, but minor risings couldn't be subdued for an extended
period of time.

en.wikipedia.org/wiki/Dmitry_Pozharsky

[pozarski]

Oczywista olus wciaz ma racje,a wszyscy inni sie myla:

11 июля венчался на царство Михаил Федорович. Князь Димитрий Михайлович
Пожарский был пожалован боярином, а Минин возведен в звание думного дворянина.

www.kulichki.com/inkwell/text/special/history/kostom/kostom30.htm

[oleg3]

Cytat
Były tedy trzy warstwy "służyłych": kniaziowie, bojarzy i djacy. Djakiem mógł zostać każdy; była to demokracja abecadła. Kniaziowie stanowili arystokrację urodzenia. Pośrodku stała warstwa bojarska, nieokreślona; łaska gosudara mogła djaka uczynić bojarem, a nawet kogokolwiek, obdarzając go choćby tylko używalnością książęcych "seł" (t. zw. pomieszcziki), a również niełaska mogła wyzuć z tej godności nieokreślonej, ale wymagającej koniecznie dostatków. Nie mógł natomiast odjąć godności kniaziowskiej, chociażby los przeciwny zepchnął potomków jakiego księcia dzielniczkowego najbardziej w dół. Jakoż nie brakło kniaziów tak zubożałych, że trybem życia i wpływem społecznym stali o wiele niżej od przednich bojarów. Zważmyż, że liczne rody kniaziowskie, sprzeciwiające się, dopóki się dało, medjatyzacji, ścigane były niełaską gosudara.

FELIKS KONECZNY Dzieje Rosji (2)

[trzecikot]

ibidem:
"Nareszcie lud prosty począł się upominać o cara. Bywało coraz więcej zaburzeń.
Do jednego z nich, zorganizowanego w Nowogrodzie Niżnym przez rzeźnika Minina,
przyłączył się kniaź Pożarski, kniaź drugorzędny, który na ruchu ludowym mógł
łatwo uróść"

Mianowanie zubożałego kniazia bojarem to był awans, a nie degradacja...
Ale oczywiście wszystek lud marny, choć pisaty, się myli...

[oleg3]

trzecikot napisał:
> Mianowanie zubożałego kniazia bojarem to był awans, a nie degradacja...

Awans to i owszem pewnie był. Tylko nie polegał na mianowaniu księcia baronem. Polegał pewnie na przesunięciu Pożarskiego czy jego rodu w hierarchii "rodosłownej knigi". Gdyby ród Pożarskiego był poza systemem "miestniczestwa" (pewnie stosunkowo nisko) on sam nie mógłby pełnić żadnej z funkcji, które sprawował za Szujskiego czy wcześniej.

Podaję za Konecznym (link ten sam co poprzednio)
Cytat
Za Iwana Groźnego rozwinęła się hierarchja społeczna, nabywając wykończenia w szczegółach, z grubą domieszką cech biurokratycznych, gdyż oznaczono dokładnie stopień hierarchiczny każdego rodu, według zasady, że niema równych, lecz każdy jest względem kogoś niższym, względem innego znów wyższym. Założono "rodosłowne knigi", zawierające wykaz rodów kniaziowskich i najwybitniejszych "bojarskich" tych, które piastowały dostojeństwa w Moskwie jeszcze przed opanowaniem całego Zalesia. Tym rodom działaby się krzywda gdyby miały obecnie stać niżej od jakiegokolwiek kniazia, którego przodkowie byli może wrogami linji szczęśliwej, carskiej: zrównano je tedy z kniaziowskimi i we wspólnej "rodosłownej" umieszczono księdze.

Punktem wyjścia stopnia hierarchicznego danego rodu było zagadnienie ceremonjału dworskiego, na jakiem miejscu ma kto siadać, będąc zaproszonym do carskiej jadalni - a z tego szły już konsekwencje do wszelkich stosunków życia. W tem geneza t. zw. "miestniczestwa", t. j. oznaczania miejsc. Wyrobiła się istna matematyka miestniczestwa, wcale niełatwa, według skomplikowanych prawideł, niebardzo dostępnych dla dzisiejszego umysłu europejskiego. Lubiał te obliczenia i wywody Iwan Groźny, a nadawszy "rodosłownym księgom" moc prawną, sam zrobił się ich interpretatorem i doprowadził do mistrzostwa znawstwo tego przedmiotu. Szły do niego apelacje o zbyt niskie "umieszczenie" , a on załatwiał je osobiście; dopiero przeciążony widocznie temi sprawami, wydał przepis, że ze "skargą o miestniczestwo" wolno wystąpić tylko głowie rodu.

Sprawiedliwość hierarchiczna, wymierzona tak dokładnie "najlepszym", spodobała się i okazała pożądaną dla wszystkich "dobrych" - i rozszerzyły się "rodosłowy" na wszystkie rody uważane za Iwana Groźnego za bojarskie... Odtąd dopiero - przez spisanie - stało się bojarstwo zamkniętą warstwą społeczną, stanem, do którego należało się mocą urodzenia, stwierdzonego w sposób urzędowy. Odtąd można było być bardzo zamożnym, nawet wpływową osobistością, a nie było się bojarem, jeżeli ojciec nie był zapisany w "rodosłowie". Odtąd dopiero mógł władca mianować kogoś bojarem, gdy dotychczas pojęcie to było luźne i nie wyrażało żadnego stosunku, ujętego w formę prawną. Bojarstwo stanowi odtąd stan zamknięty w sobie, do którego dostęp tylko carska toruje nominacja; tylko bowiem na carskie zlecenie można było czynić nowe wpisy w księgach rodosłownych.

[pozarski]

Russian Boyarin, plural Boyare,

member of the upper stratum of medieval Russian society and state
administration. In Kievan Rus during the 10th–12th century, the boyars
constituted the senior group in the prince’s retinue (druzhina) and occupied the
higher posts in the armed forces and in the civil administration. They also
formed a boyar council, or duma, which advised the prince in important matters
of state. In the 13th and 14th centuries, in the northeastern Russian
principalities, the boyars were a privileged class of rich landowners; they
served the prince as his aides and councillors but retained the right to leave
his service and enter that of another prince without losing their estates.

From the 15th to the 17th century, the boyars of Muscovy formed a closed
aristocratic class that surrounded the throne of the grand prince (later the
tsar) and ruled the country together with him. They were drawn from about
200 families, descended from former princes, old Moscow boyar families, and
foreign aristocrats. The rank of boyar did not belong to all members of these
families but only to those senior members to whom the tsar granted this title.
Below the boyars stood the group of okolnichy. Together these two strata formed
the boyar council, which helped the tsar direct the internal and foreign affairs
of the state. The decisions of the boyar council, as confirmed by the tsar, were
recognized as the normal form of legislation. The boyars and okolnichy generally
served as heads of government offices, provincial governors, and military
commanders.

www.britannica.com/EBchecked/topic/76430/boyar

nazwisko wlasciciela kucharza

[rycho7]

ryki17 napisała:

> Nie wiadomo jednak, jaki związek z tą potrawą miał krewki bojar

Potrawy rosyjskie maja zazwyczaj nazwy od dworu, na ktorym je po raz pierwszy
podano. Potrawe wymyslil wiec kucharz Pozarskiego. Bojar byl laskaw widziec ta
potrawe i ewentualnie skosztowac.