ZAPOMNIELIŚCIE JAK TO UKRAIŃCY PALILI POLAKÓW?????

[Gość: AntyUkraina]

PRZYPOMNIJCIE SOBIE HISTORIĘ, JAK TO UKRAUŃCY ZAPĘDZALI POLAKÓW DO STODOŁY I
JĄ PODPALALI I W INNY SPOSÓB MORDOWALI NASZ NARÓD!!!
A TERAZ TEN PARSZYWY NARÓD PROSI NAS O POMOC......

[Gość: Historia]

Kto Ukraińców na pal żywcem nadziewał ???
Co tam z Wolną /gwarantowaną przez króla/ Kozaczyzną robili " polskie pany" ?!

ubeku-komuchu spadaj!!!!!!!!!!!!!

[Gość: bat]

[Gość: Lee]

Не будьте наивными ... Россия не допустит раздела Украины.

[Gość: qwe]

Jest taka stara, mądra zasada!
Jak nie masz nic do powiedzenia, to milcz i słuchaj mądrzejszych!
Jeżeli już konoecznie chcesz zabrać głos, to się przygotuj do tego
(np. poczytaj historię - chyba nie masz z tym kłopowów) bo inaczej wyjdziesz na
idiotę!

[Gość: kai]

Polsko- Polacy dajcie spokój Ukrainie.Oni sami sobie poradzą .My zawsze chcemy
wszystko uzdrawiać.Spójrzmy na swój kraj-mało w nim problemów, kłótni , waśni,
ale jak "ktoś" nam doradza to wrzeszczymy, że ingerują itp.Ukraińcy to mądry,
wiekowy z tradycjami Naród . "POLSKIE PANY" NIECH ZROBIĄ PORZĄDEK U SIEBIE.

[Gość: Polski Pan]

polskim Panom o nic innego nie chodzi, jak aby Ukraincy sami sobie swoje młode
państwo urzadzali. SAMI , a nie z Rosja . Bo to palenie w stodołach i inne
sprawy też komuś z zewnatrz byly potrzebne. Nie Polakom i nie Ukraińcom.

[kocibrzuch]

Nie muszę sobie przypominać.
Właśnie dlatego że pamiętam, widzę teraz szansę na to, by palenie już się wiecej nie powtórzyło - z żadnej ze stron.
By zamiast nienawiści pojawił się szacunek a nawet sympatia.

A myśmy się sami nawzajem nie mordowali (rabacja)? A zwykłe kryminalne morderstwa i pobicia na ulicach dziś? A brak wśród wielu kierowców szacunku dla życia?
Najwyraźniej śmierć jest sprawą ludzką i powszechną, dlaczego mam nienawidzić akurat Ukraińców?

Sława Ukrainie!

Niemcy tez palili ale mieli czas to przemyslec

[Gość: AAA]

Ukraincy juz od dawna mysla a ostatni tydzien przyspieszyl proces.
Agresywne elementy zostaly zepchniete na margines. Prawda zwycieza.
Niech zyje Ukraina!!!!

[gaizka7]

Masz całkowitą rację mozna się wstawić ale bez przesady to są debile nie
pamiętają historii. POmagają tym którzy nas mordowali .

[gaizka7]

masz rację pomagają mordercom którzy w czasie wojny kooperowali z hitlerowcami .

[kocibrzuch]

Jasne, jasne.
Skoro mordowali, to im gorzej dla nich, tym lepiej. Krew na nich i na ich syny, i wnuki, i do końca świata, tak?
Czerń jest wszędzie i wszędzie gotowa jest mordować.
Jak będą przy Moskwie, czerni będzie więcej, jak przy demokracji - mniej. Kapujesz?
Jesteś chrześcijanienem? Jeśli tak, to zasady znasz, więc ich przestrzegaj.

Z całym szacunkiem dla zmarłych w straszny sposób moich rodaków, nie chcę nienawidzić.

PAMIĘTAMY!!!!!!!!!!!!!

[abstrakt2003]

Ale pamiętamy też akcję wisła, Jaworzno i cerkwie rozebrane w '56!

Uwaga PROWOKATOR !

[Gość: kieli]

[Gość: RS]

JESTES MLODY CYCEK

[Gość: RS]

TAK BYLO SAM TO PRZESZEDLEM

to przypomina prowokacje antyislamskie.

[Gość: .]

Pewnie pochodzą z tego samego źródła.

Widać, że to Ty ANTY o czymś zapomniałeś

[Gość: eres]

Z tytułu Twojego wątku wynika, że także i Ty tępo i bezmyślnie trzymasz się
stereotypów, jednostronnej oceny tamtych dramatów. O zbrodniach i o
drastycznych szczegółach okrucieństw dokonanych na Polakach przez UPA są tomy,
że wspomnę choćby o grubym dwutomowym zbiorze tych opisów zebranych przez
historyków p.p. Siemaszków. Natomiast podobne opisy zbrodni dokonanych przez
Polaków na Ukraińcach trudno uświadczyć w polskich publikacjach. Nasze
publikacje ograniczają się w tym względzie co najwyżej do suchych faktów. Ale i
większość nawet tych faktów znamy dopiero od niewielu lat. Mniemam, że nawet
one nie są Ci znane. Przeto Ci je przybliżę.
Współczesna historiografia niepopularnych faktów już nie zataja, także owych
dramatów ukraińskich. Można się więc już dowiedzieć o pogromach dokonywanych
wobec Ukraińców na Chełmszczyźnie, czy o polskich akcjach odwetowych w latach
40. minionego stulecia.
Nie znalazłem w opisach naszych historyków śladu ich trudu policzenia ofiar
ukraińskich (z reguły niewinnych kobiet i dzieci), choćby tych z okresu
osławionych akcji pacyfikacyjnych dokonywanych przez wojska gen. Hallera, czy
też tzw. polonizacji i brutalnego „nawracania” na rzymski katolicyzm Ukraińców
Chełmszczyzny (1936 – 1938 r.). Owych nieszczęsnych akcji przypominających
hitlerowską germanizację Wielkopolski z lat niemieckiej okupacji. O akcji tej
pisze historyk T.A. Olszański: „Był to akt zbrodniczej wręcz głupoty, nawet z
punktu widzenia polskiej racji stanu. Oto w przededniu wojny, z którą władze te
miały obowiązek się liczyć, rozpoczęto przymusowe nawracanie na katolicyzm
prawosławnych mieszkańców Chełmszczyzny, uważając ich za zruszczonych Polaków.
W toku tej akcji wojsko niszczyło cerkwie i kaplice prawosławne i wysiedlało
duchownych prawosławnych. [...] Do końca 1938 roku, kiedy to akcję wstrzymano,
zniszczono w ten sposób 91 cerkwi, w tym 20 zbudowanych po I. wojnie światowej
z zezwoleniem władz, 10 kaplic i 26 domów modlitwy. 4 cerkwie i 4 kaplice
odebrano prawosławnym [...]. Akcja ta, prowadzona na terenach, gdzie dotychczas
nie było większych napięć w stosunkach narodowościowych, a w toku której wojsko
niejednokrotnie łamało siłą opór parafian, co pociągało za sobą ofiary
śmiertelne, przysporzyła Polsce i Polakom nowych rzesz nieprzejednanych wrogów,
a dla ludności Chełmszczyzny i Wołynia stała się podstawowym doświadczeniem,
kształtującym w następnym okresie ich stosunek do Polaków”.
Już w maju 1943 r. Polacy rzucili brzemienne w krwawe skutki hasło „odpłaty za
Wołyń”. W marcu 1944 r. nastąpiła kolejna ofensywa polska przeciw UPA
skoordynowana z działaniami walczącej pod Włodzimierzem Wołyńskim w
ramach „Burzy” 27 DP AK. W toku tej akcji spalono kilkadziesiąt ukraińskich
wsi, a w Sahryniu wymordowano całą ukraińską ludność – 500 czy nawet 800 osób.
Odrębny rozdział to akcja „Wisła”. O polskim terrorze pisali Szota i Szcześniak
w swej monografii „Droga do nikąd” (ograniczona liczba wydanych egzemplarzy tej
książki trafiła wyłącznie do wybranych bibliotek, m.in. do komitetów
wojewódzkich PZPR), gdzie autorzy wymieniają napady na ukraińskie wsie
Piskorowice, Pawłokomę i Wierzchowiny. W. Nowacki pisze wprost (w „Z walk
przeciw zbrojnemu podziemiu 1944-47”; 1966 r.) o okrucieństwie wojsk LWP, o
stosowaniu zasady zbiorowej odpowiedzialności, o tym, że wojska kierowały się
przeciw wsiom, a nie przeciw partyzantce. Jak pisze autor, w omawianym okresie
w woj. rzeszowskim „zabito 1000 osób z oddziałów UPA i ludności cywilnej, przy
stratach własnych 18 zabitych”. Historyk T.A.Olszański pisze: „Szczytowe
rozmiary osiągnął terror antyukraiński w 1945 r.. W marcu tego roku Wojska
Wewnętrzne zamordowały ok. 540 mieszkańców Starego Lublińca, a w kwietniu – 400
mieszkańców Gorajca, w marcu samoobrony chłopskie z udziałem jakiegoś oddziału
leśnego wymordowały ok. 300 Ukraińców w Pawłokomie, a oddział NSZ – 400
skoncentrowanych już do wysiedlenia Ukraińców w Piskorowicach. Inny oddział NSZ
dokonał w czerwcu 45 r. napadu na Wierzchowiny, mordując ok. 200 osób, w tym 65
dzieci. Liczne były też wypadki mordowania księży greckokatolickich i
prawosławnych, zazwyczaj wraz z ich rodzinami. Zginęło ich łącznie ponad 30.
Wedle danych UBP tylko od marca do czerwca 1945 r. z rąk polskich formacji
podziemnych zginęło przeszło 1500 Ukraińców”.

W tej chwili zla przeszlosc nie ma nic do rzeczy

[lisekrudy]

Owszem, pamietamy o przeszlosci. Kazdy narod ma prawo i powinien pamietac i
czcic swoich pomordowanych. Zarowno Polacy, jak i Ukraincy.

Ale w tej chwili krwawa przeszlosc nie ma nic do rzeczy. W tych wielkich
dniach, jakie przerzywamy, solidaryzujac sie z dazeniem Ukraincow do wolnosci i
niepodleglosci, inwestujemy w przyszlosc.

Dzis pamiec o przeszlosci oraz budowa dobrych stosunkow miedzy Polakami i
Ukraincami w przyszlosci nie stoja sobie na przeszkodzie.

Lisek

Erratum

[lisekrudy]

lisekrudy napisał:

> dniach, jakie przerzywamy,

przeżywamy, oczywiście

L.

[fkarwatowicz]

Gość portalu: eres napisał(a):

> Z tytułu Twojego wątku wynika, że także i Ty tępo i bezmyślnie trzymasz się
> stereotypów, jednostronnej oceny tamtych dramatów. O zbrodniach i o
> drastycznych szczegółach okrucieństw dokonanych na Polakach przez UPA są
tomy,
> że wspomnę choćby o grubym dwutomowym zbiorze tych opisów zebranych przez
> historyków p.p. Siemaszków. Natomiast podobne opisy zbrodni dokonanych przez
> Polaków na Ukraińcach trudno uświadczyć w polskich publikacjach. Nasze
> publikacje ograniczają się w tym względzie co najwyżej do suchych faktów. Ale
i
>
> większość nawet tych faktów znamy dopiero od niewielu lat. Mniemam, że nawet
> one nie są Ci znane. Przeto Ci je przybliżę.
> Współczesna historiografia niepopularnych faktów już nie zataja, także owych
> dramatów ukraińskich. Można się więc już dowiedzieć o pogromach dokonywanych
> wobec Ukraińców na Chełmszczyźnie, czy o polskich akcjach odwetowych w latach
> 40. minionego stulecia.
> Nie znalazłem w opisach naszych historyków śladu ich trudu policzenia ofiar
> ukraińskich (z reguły niewinnych kobiet i dzieci), choćby tych z okresu
> osławionych akcji pacyfikacyjnych dokonywanych przez wojska gen. Hallera, czy
> też tzw. polonizacji i brutalnego „nawracania” na rzymski katolicyz
> m Ukraińców
> Chełmszczyzny (1936 – 1938 r.). Owych nieszczęsnych akcji przypominającyc
> h
> hitlerowską germanizację Wielkopolski z lat niemieckiej okupacji. O akcji tej
> pisze historyk T.A. Olszański: „Był to akt zbrodniczej wręcz głupoty, naw
> et z
> punktu widzenia polskiej racji stanu. Oto w przededniu wojny, z którą władze
te
>
> miały obowiązek się liczyć, rozpoczęto przymusowe nawracanie na katolicyzm
> prawosławnych mieszkańców Chełmszczyzny, uważając ich za zruszczonych
Polaków.
> W toku tej akcji wojsko niszczyło cerkwie i kaplice prawosławne i wysiedlało
> duchownych prawosławnych. [...] Do końca 1938 roku, kiedy to akcję
wstrzymano,
> zniszczono w ten sposób 91 cerkwi, w tym 20 zbudowanych po I. wojnie
światowej
> z zezwoleniem władz, 10 kaplic i 26 domów modlitwy. 4 cerkwie i 4 kaplice
> odebrano prawosławnym [...]. Akcja ta, prowadzona na terenach, gdzie
dotychczas
>
> nie było większych napięć w stosunkach narodowościowych, a w toku której
wojsko
>
> niejednokrotnie łamało siłą opór parafian, co pociągało za sobą ofiary
> śmiertelne, przysporzyła Polsce i Polakom nowych rzesz nieprzejednanych
wrogów,
>
> a dla ludności Chełmszczyzny i Wołynia stała się podstawowym doświadczeniem,
> kształtującym w następnym okresie ich stosunek do Polaków”.
> Już w maju 1943 r. Polacy rzucili brzemienne w krwawe skutki hasło „odpła
> ty za
> Wołyń”. W marcu 1944 r. nastąpiła kolejna ofensywa polska przeciw UPA
> skoordynowana z działaniami walczącej pod Włodzimierzem Wołyńskim w
> ramach „Burzy” 27 DP AK. W toku tej akcji spalono kilkadziesiąt ukr
> aińskich
> wsi, a w Sahryniu wymordowano całą ukraińską ludność – 500 czy nawet 800
> osób.
> Odrębny rozdział to akcja „Wisła”. O polskim terrorze pisali Szota
> i Szcześniak
> w swej monografii „Droga do nikąd” (ograniczona liczba wydanych egz
> emplarzy tej
> książki trafiła wyłącznie do wybranych bibliotek, m.in. do komitetów
> wojewódzkich PZPR), gdzie autorzy wymieniają napady na ukraińskie wsie
> Piskorowice, Pawłokomę i Wierzchowiny. W. Nowacki pisze wprost (w „Z walk
>
> przeciw zbrojnemu podziemiu 1944-47”; 1966 r.) o okrucieństwie wojsk LWP,
> o
> stosowaniu zasady zbiorowej odpowiedzialności, o tym, że wojska kierowały się
> przeciw wsiom, a nie przeciw partyzantce. Jak pisze autor, w omawianym
okresie
> w woj. rzeszowskim „zabito 1000 osób z oddziałów UPA i ludności cywilnej,
> przy
> stratach własnych 18 zabitych”. Historyk T.A.Olszański pisze: „Szcz
> ytowe
> rozmiary osiągnął terror antyukraiński w 1945 r.. W marcu tego roku Wojska
> Wewnętrzne zamordowały ok. 540 mieszkańców Starego Lublińca, a w kwietniu ̵
> 1; 400
> mieszkańców Gorajca, w marcu samoobrony chłopskie z udziałem jakiegoś
oddziału
> leśnego wymordowały ok. 300 Ukraińców w Pawłokomie, a oddział NSZ – 400
> skoncentrowanych już do wysiedlenia Ukraińców w Piskorowicach. Inny oddział
NSZ
>
> dokonał w czerwcu 45 r. napadu na Wierzchowiny, mordując ok. 200 osób, w tym
65
>
> dzieci. Liczne były też wypadki mordowania księży greckokatolickich i
> prawosławnych, zazwyczaj wraz z ich rodzinami. Zginęło ich łącznie ponad 30.
> Wedle danych UBP tylko od marca do czerwca 1945 r. z rąk polskich formacji
> podziemnych zginęło przeszło 1500 Ukraińców”.


I was born in 1936 in wolyn (terebunie, antonowka) and have personal memories
of ukranian atrocities in the villages in and around our village. I do not
consider myself a Polish-Ukranian but a Polish-Pole. I have lived in the USA
since 1949 and to the best of my knowledge Poland and especially eastern Poland
during the years of 1943,44, 45 and on were under the control or if you prefer
domination of the Kremlin. Thus any reference to historical events on the
territory of Poland during those years should be properly attributed to the
USSR even though with the participation of some Polish and Ukranian people
because of fear and threats of harm to them from the Russians or even Germans.
Consequently, events attributed to a Polish-Ukranian conflict in those years
are invalid in the sense that they do not represent a pure and simple conflict
between these two peoples but rather a coerced conflict from without.
There were numerous opinions expressed in the literature of a conflicting
nature on this subject and in true Russian tradition, one can find an "expert"
to support any ones's opinion.
Nevertheless, what I experienced as a child, to my knowledge, was a pure
Ukranian nationalism rooted in barbarism with the slogan "wyryzac lachow."
I think, and perhaps I may be wrong, that Ukranian nationalism is still
smoldering and will bear full fruit when a truly self-sufficient Ukraine comes
into being, simply because their sense or drive, if you will, for a greater
Ukraine is greater than that of Poland's humble, catholic soul wishing for
peace and bread.
FK

[Gość: Disappointed]

fkarwatowicz napisał:

> I think, and perhaps I may be wrong, that Ukranian nationalism is still
> smoldering and will bear full fruit when a truly self-sufficient Ukraine comes
> into being, simply because their sense or drive, if you will, for a greater
> Ukraine is greater than that of Poland's humble, catholic soul wishing for
> peace and bread.
> FK

Sir,
Your English - your elegant style and the richness of your vocabulary indicates
a highly educated and inteligent person. Certainly not a "white-and-red-neck" (a
Pol-Am version of a classical redneck ))))) ).


But, I have to mention, I am somewhat disappointed that, after a thorough
analysis, you close your text with "I think...". This is a bit non-professional.
Your closing conclusions should be based on solid evidence, not on your feelings.

Suppose that I say now: "I think your conclusions are wrong". And whose "I
thing" will be stronger? How to determine that?

I urge you to redo your homework, because, for now, I the most I can give you is
a C+. Well, say, B- because of Polish solidarity.

Sincerely, Disappointed (and sincerely disappointed, too).

[Gość: fatso]

Mr Karwatowicz, my late sister was born in Volhynia, Kovel, in 1936, the same
time as you did come to this world. Daughter of a state prosecutor and a
teacher, bringing polish civilisation to those savage parts, she did survive
only because of a timely transfer away of the family prior to II W.W.
You are right to draw attention to barbarism and a spirit of Greater Ukraine
prevalent in those parts. The point is, modern Poland does not wish to
re-colonise Volhynia nor should any dreams of revanshism/expansion in that
direction find any soccour in polish political classes. It is enough to seek
good neighbourly relations and to promote firm grounding of Ukraine in our
european values. Just extend the right hand in friendship while at the same time
holding a whip hand discreetly behind our backs, ready to disabuse the Ukes of
the notion that they might come back to Chelm and Krynica one day to stay.
As for the last one- never! Never again polish children must be allowed to be
nailed to the post as grapelets. Never again polish farmer must be allowed to be
slaughtered in his own home, his house burned down over the heads of his family.
So let us love our ukrainian neighbours with all our christian love -but ensure
that they stay on the other side of the state border.

[fkarwatowicz]

"Your closing conclusions should be based on solid evidence, not on your
feelings."

Dear "disappointed": Conclusions can or should or could be based on the sum of
everything a writer's reason has at his disposal. I can at least cite my own
personal experience as to the state of Wolyn before the Russian domination
(fact). From that a certain feeling followed within my my soul which is
unerasable (fact).
The previous author or maybe it was you, for example, cited repeatedly a
certain author who may or may not be a historian depending on ones facts and/or
feelings. Was he for example in wolyn at that time himself and had personal
knowledge of certain facts? Or did he come to his conclusions from an easy
chair in the corner of a warm secure library nook with the word "psst" written
on the wall? And in addition on the basis of hearsay, perhaps biased toward the
Russian view? Etc....?

[Gość: AAA]

My father was from Wolyn and narrowly escaped cruel death from Ukrainian hands.
His cousins were not so lucky. In 1939 two of his brothers were intercepted by
the Soviets and murdered in Katyn. Yet, I never heard him blaming Ukrainians or
Russians. Why? He said, human nature is to be blamed. Human nature mixed with
anti-human systems. I still have cousins in Ukraine. They consider themselves
Ukrainian. In 19th century often different siblings from the same family
considered themselves either Polish or Ukrainian. For me, Ukraine is a part of
of my family with some past events to regret. I may dislike some members of my
family, but it is my family.

Polacy na Ukrainie boją się

[Gość: anka]

Boją się Juszczenki, czytałam jak ich traktuje jego administracja, wszyscy
głosowali na Janukowicza./jest dla nich gwarantem bezpieczeństwa/. Może zamiast
pisać bzdury poczytajcie co mają do powiedzenia mniejszości narodowe na
Ukranie/np. Polacy/

[kocibrzuch]

To ciekawe, ale jakoś niespecjalnie zgadzam się z poglądami mniejszości polskich tu czy tam. Muszą się albo nauczyć żyć w obcym kraju, albo zmienić geografię.
Mnie polski Lwów czy Wilno do szczęscia nie potrzebne, było minęło. Nie żebym nie tęsknił, powspominać można, ale tylko idiota może myśleć o odzyskaniu.

[Gość: gosc]

do szkoly !!!!!!!

IGNORUJ PROWOKATORA

[Gość: hard]

Prawdopodobnie jakis Ruski.